Ξημερώνει... Μπουμπούκι πρόβαλε δειλά μέσα στ΄ουράνιου πέπλου την πτυχή τα ροδοπέταλα του ανθρώπου η ψυχή υψώνει... Κι η βλέψη στράφηκε ψηλά κει π΄αχνοφέγγει μια λιαχτίδα γεννημένη μεσ΄ στο ξεψύχισμα του σκοταδιού, σαν σε καρδιά μικρού παιδιού, άγγελμα κρυφής λαχτάρας, ήρθες και πάλι του ΑΥΡΙΟ ΕΛΠΙΔΑ! Marianaonice
Στην Carmen από τη Σικελία. Αυτή την αγκαλίτσα, θάλασσας και ήλιου, που είχε την τύχη να χάσει το φως από τα μάτια της, να χάσει το όνομά της, που την συνάντησα τυχαία και μου μίλαγε σε όλες τις γλώσες του κόσμου, μπας και κάποια από όλες θα έβρισκε το δρόμο προς την καρδιά της.
Verde que te quiero verde De color de aceituna
Πράσινο σε λατρεύω πράσινο Πράσινο φύλλο στην ελιά Λόρκα
Γεννήθηκα τότε που "Στήνει ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη". Ο πατέρας μου, με έδειξε στην Ανατολή, μου 'ριξε τον Ήλιο στα μαλλιά μου και με πέταξε στο Μαΐστρο... "Και πολλά τα λιόδεντρα που να κρησάρουν στα χέρια τους το φως κι ελαφρό ν' απλώνεται στον ύπνο σου"...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου