Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Στη μέρα που απ' τη ζήλεια της στολίζεται μ' εφτά λογιώ φτερά ζώνοντας τον αιώνιο ήλιο με χιλιάδες πρίσματα εκτυφλωτικά..




























Katrin μου, το γλυκοχαράζει σε περιμένει..


Ροδιά

Η ροδιά είναι φυτό του γένους πουνική (Punica) της οικογένειας πουνικίδες(Punicaceae). Ανήκει στην τάξη μυρτώδη (Myrtales) To γένος πουνική περιλαμβάνει δύο είδη, με σημαντικότερη το Πουνική η ροιά (Punica granatum). Αυτή είναι γνωστή με τα κοινά ονόματα ροδιά, ροϊδιά, ρογδιά και ρωβιά (στην Κύπρο). Καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς της, από τους οποίους παρασκευάζεται το ποτό γρεναδίνη, ιδιαίτερα εύγευστο,όμως και για καλλωπιστικούς σκοπούς.

Ροδιές συναντά κανείς στην Ελλάδα σχεδόν σ’ όλες τις αυλές. Η Ροδιά στα μέρη μας, είναι ένα μικρό φυλλοβόλο δένδρο που μερικές φορές βλασταίνει από παντού και μοιάζει πιό πολύ με θάμνο. Δένδρο ή θάμνος, τον μισό χρόνο περνάει ευτελώς απαρατήρητη ενώ τον υπόλοιπο καιρό, μαγνητίζει τα βλέμματα με το χρώμα και την ομορφιά των ανθών και των καρπών της.



H τρελλή ροδιά

Σ' αυτές τις κάτασπρες αυλές όπου φυσά ο νοτιάς
σφυρίζοντας σε θολωτές καμάρες, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρο γέλιο της
με ανέμου πείσματα και ψιθυρίσματα, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθρο
ανοίγοντας όλα τα χρώματα ψηλά με ρίγος θριάμβου;

Oταν στους κάμπους που ξυπνούν τα ολόγυμνα κορίτσια
θερίζουνε με τα ξανθά τους χέρια τα τριφύλλια
γυρίζοντας τα πέρατα των ύπνων τους, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βάζει ανύποπτη μες τα χλωρά πανέρια τους τα φώτα
που ξεχειλίζει από κελαηδισμούς τα ονοματά τους - πέστε μου
είναι η τρελή ροδιά που μάχεται τη συνεφιά του κόσμου;

Στη μέρα που απ' τη ζήλεια της στολίζεται μ' εφτά λογιώ φτερά
ζώνοντας τον αιώνιο ήλιο με χιλιάδες πρίσματα
εκτυφλωτικά, πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που αρπάει μια χαίτη μ' εκατό βιτσιές στο τρέξιμο της
ποτέ θλιμένη και ποτέ γκρινιάρα - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που ξεφωνίζει την καινούργια ελπίδα που ανατέλλει;

Πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που χαιρετάει τα μάκρη
τινάζοντας ένα μαντήλι φύλλα από δροσερή φωτιά,
μια θάλασσα ετοιμόγεννη με χίλια δυο καράβια,
με κύματα που χίλιες δυο φορές κινάν και πάνε
σ' αμύριστες ακρογιαλιές - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που τρίζει τάρμενα ψηλά στο διάφανο αιθέρα;

Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι' εορτάζει
αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπάει με φως καταμεσίς του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα
που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας
την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια - πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου,
πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται, αυτή που ξελογιάζει,
τινάζοντας απ' τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της,
ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά,
πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων,
στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά;




xeimerinoi kolymvites



«Η τρελή ροδιά» από το νέο δίσκο των «Χειμερινών Κολυμβητών» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη. Ερμηνεία Αρ. Μπακιρτζής , Κ. Σιδέρης και Χορωδία Γλυκών Νερών


Περιγραφή

Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και ευδοκιμεί σε θερμές περιοχές, στα νησιά και στις εσωτερικές πεεδιάδες. Είναι φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο, με μεγάλα άνθη, συνήθως κόκκινα και σπανιότερα λευκά. Ο καρπός της είναι το ρόδι και είναι σωροκάρπιο ή συγκάρπιο από πολλές δρύπες (παλαιότερα ονομαζόταν σίδιο). Ο χυμός του ροδιού αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα του βάρους του. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα ή παραφυάδες. Οι καρποί της ωριμάζουν το φθινόπωρο και συλλέγονται προτού αρχίσουν οι βροχές. Έπειτα, αποθηκεύονται σε ξηρό περιβάλλον. Η ροδιά απαντάται και σε μορφή νάνου. Δέντρο ανθεκτικό, σπάνια προσβάλλεται από παράσιτα.

Στην αρχή του καλοκαιριού, τα μπουμπούκια της, λίγο πριν ανοίξουν σ’ ένα φλογερό καρμιν πορτοκαλί άνθος, γεμάτο κατακίτρινους στήμονες. Εκείνες τις μέρες της ανθοφορίας το φως της μαγνητίζει. Με την πάροδο του καλοκαιριού αρχίζει ο καρπός της να κοκκινίζει για να καταλήξει το φθινόπωρο να στολίζει το δένδρο με φωτεινές κοκκινο-πορτοκαλιές μπάλλες, θυμίζοντας Χριστουγεννιάτικο δένδρο. Φωτεινοί κόκκινοι καρποί, γεμάτοι ζουμερούς κόκκινους κόκκους, τόσο κόκκινους που μερικές φορές βάφουν τα χέρια και το στόμα μας όταν τρώμε.

Η Ροδιά, όπως και η Συκιά, είναι δένδρο με μακρόχρονη καλλιέργεια και ιερή παράδοση. Αναπαραστάσεις ροδιού συναντάμε συχνά σε ζωγραφική των Ασσυρίων και των Αιγυπτίων. Στους τάφους των τελευταίων βρέθηκαν και ρόδια μαζί με τ’ άλλα αντικείμενα που συνόδευαν που συνόδευαν τους νεκρούς στο ταξίδι τους στον άλλο κόσμο. Οι Εβραίοι του Μαρόκου, των οποίων η παράδοση είναι η παλαιότερη και η καθαρότερη, έβαζαν ένα μικρό ρόδι επάνω στον λυχνοστάτη Χανουκά.




Pomegranate, aril only
Nutritional value per 100 g (3.5 oz)
Energy 70 kcal 290 kJ
Carbohydrates 17.17 g
- Sugars 16.57 g
- Dietary fiber 0.6 g
Fat 0.3 g
Protein 0.95 g
Thiamin (Vit. B1) 0.030 mg 2%
Riboflavin (Vit. B2) 0.063 mg 4%
Niacin (Vit. B3) 0.300 mg 2%
Pantothenic acid (B5) 0.596 mg 12%
Vitamin B6 0.105 mg 8%
Folate (Vit. B9) 6 μg 2%
Vitamin C 6.1 mg 10%
Calcium 3 mg 0%
Iron 0.30 mg 2%
Magnesium 3 mg 1%
Phosphorus 8 mg 1%
Potassium 259 mg 6%
Zinc 0.12 mg 1%
Percentages are relative to US
recommendations for adults.
Source: USDA Nutrient डाटाबेस

Romantic Angel - Chiara (from Malta)






Ιστορικά στοιχεία


Το δέντρο ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα. Στον Όμηρο και στην Οδύσσεια υπάρχει αναφορά στη ροδιά. Ειδκόταρα, αναφέρεται ότι το φυτό καλλιεργούνταν στους κήπους του βασιλέα Αλκίνοου. Ο Θεόφραστος την αναφέρει ροιά ή ρόα. Ήδη από την αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν τη φλούδα της στη βυρσοδεψία και στην ιατρική.

Σήμερα αυτό το ρόδι θεωρείται απλά διακοσμητικό, συνδέεται όμως κατά τα φαινόμενα, με την έβδομη μέρα της Δημιουργίας ή την έβδομη των επτά Στυλών της Σοφίας. Το ρόδι ήταν άλλωστε, ο μοναδικός καρπός που επιτρεπόταν να μπεί στα Αγια των Αγίων. Επίσης οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν παραδοσιακά το Πάσχα οβελό από ξύλο ροδιάς.

Στην Ελληνική παράδοση η Ροδιά και το Ρόδι είναι σύμβολο της γονιμότητας, της αφθονίας αλλά και του κάτω κόσμου. Έρως και Θάνατος που θα λέγαμε εμείς σήμερα.





Οι μακρινοί μας πρόγονοι βλέπανε τουλάχιστον δύο "πράγματα" στην Ροδιά. "Αίμα" και πληθώρα σπόρων. Το κόκκινο ήταν για τους ανθρώπους κάποτε συνώνυμα του αίματος, συνώνυμο της Ζωής και του Θάνατου. Όταν έβαφαν τελετουργικά με κόκκινη βαφή, τα όπλα τους, τα πρόσωπά τους ή τους νεκρούς τους, τα "εμπότιζαν με αίμα". Η μεταφορά της κόκκινης ώχρας (των οξειδίων του σιδήρου) που χρησίμευαν ως βάση για την παρασκευή της κόκκινης βαφής ήταν ιερή. Η κόκκινη ώχρα ήταν το αίμα της γης. Το κόκκινο ήταν το αίμα της γης. Το κόκκινο ήταν ταμπού.




Dickon and Mary



Στην Ελληνική Μυθολογία έχουμε πολλές αναφορές στην Ροδιά. Ο πιο παλαιός μύθος είναι ίσως αυτός που συνδέει την Ροδιά με τον Ωρίωνα. Ο Ωρίων, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους και λαμπρότερους αστερισμούς, ήταν ένας πελώριος Γίγας, γιός της Γης και ξακουστός για την ομορφιά του. Ήταν λέει, άξιος κυνηγός και σκότωνε τ’ αγρίμια με χάλκινο ρόπαλο. Σύμφωνα με το Μύθο, ο Ωρίων νυμφεύθηκε την Σίδη, αλλά δεν στάθηκε τυχερός: Η Σίδη παινεύτηκε πως είναι πιό όμορφη από την Ήρα και για τιμωρία η θεά την έστειλε στον Κάτω κόσμο όπου μεταμορφώθηκε σε Ροδιά. Η Σίδη, δηλαδή το Ρόδι, συνδέεται όπως θα δούμε και παρακάτω, με την μνήμη των νεκρών στη σχέση τους με τον κάτω κόσμο.

Σύμφωνα με άλλους μύθους, η Ροδιά φύτρωσε από το αίμα του Ζαγρέα Διονύσου αλλά και τουΑττι - Αδωνη Επίσης στον τάφο του Πολυνείκη, του γιού του Οιδίποδα φύτρωσε, σύμφωνα με την θέληση των Ερινύων μια Ροδιά, που οι καρποί της έσταζαν αίμα όταν τους άνοιγες.

Ο πιο γνωστός σε όλους μας μύθος, είναι αυτός της "αρπαγής της Περσεφόνης". Η Περσεφόνη, κόρη της Δήμητρας, πανάρχαιας θεάς της γονιμότητας (Δη-Τη-Μήτρα), αθώα έφηβη παιδούλα, μάζευε με τις φιλενάδες της λουλούδια στους αγρούς. Την είδε ο Πλούτωνας, θεός του κάτω κόσμου, την ερωτεύτηκε και την πήρε μαζί του.

Με την αρπαγή της Περσεφόνης έπαψε όμως η Δη-Τη-Μήτρα να καρπίζει και οι άνθρωποι δεν είχαν πια να φάνε. Έτσι αναγκάστηκαν οι Θεοί να επέμβουν ώστε να επιστρέψει η Περσεφόνη. Για να την δέσει με τον Αδη όμως ο Πλούτωνας, της δίνει να φάει απ’ το Ρόδι. Από τότε η Περσεφόνη, περνάει κάποιους μήνες στον κάτω κόσμο, την εποχή που ησυχάζει η Φύση, για να γυρίσει μετά φέρνοντας μαζί της τον πλούτο του Πλούτωνα, την γονιμότητα και την πανσπερμία. Σ’όλους τους λαούς, το κρύψιμο θεών και ηρώων κάτω από τη γη, συνδέεται με λατρευτικούς τύπους βλάστησης και γονιμότητας.

Στα μέρη μας, σαν συμβολική κίνηση γονιμότητας – από τους Ελληνιστικούς χρόνους έως και σήμερα – σπάμε ένα Ρόδι στο πάτωμα σε γάμους, και την πρωτοχρονιά, σε ένδειξη αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης.




Malai Fulna Deu_Samarpan



Συνέχεια των αρχαίων γονιμικών τελετών είναι και τα "πολυσπόρια" που μαγειρεύονται και τρώγονται στην Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου. Επίσης, όταν εμείς οι Έλληνες, μνημονεύουμε τους νεκρούς μας, φτιάχνουμε τα "κόλλυβα", αυτά αποτελούνται από βρασμένο στάρι, ανακατεμμένο με ζάχαρη και σταφίδες, στολισμένο με κόκκους ροδιού.

Η παρουσία του Ροδιού είναι εξαιρετικά σημαντική. Συναντιέται στον γάμο αλλά και ως ευχαριστία, προσφορά στους νεκρούς (δηλ. στους χθόνιους θεούς).

"Το πολύκοκκο του ροδιού, συμβολίζει και το πολύγονο, κι όπως είναι σύμβολο θεοτήτων του γάμου, της Ήρας και της Αφροδίτης, είναι και σύμβολο χθόνιων θεών, του Ερμή, της Περσεφόνης και του Διονύσου".




Sayat Nova - Kamancha
Sayat Nova (1712-1795): Kamancha performed by Nune Yesayan



Ρόδι: Ξεχειλίζει υγεία!

Εδώ και λίγο καιρό, η Ευρώπη και η υπόλοιπη Δύση έχουν ανακαλύψει το νέο σούπερ-φρούτο τους: το ρόδι. Στη...Βρετανία, οι πωλήσεις συσκευασμένου χυμού ροδιού έχουν αυξηθεί θεαματικά τα δύο τελευταία χρόνια. Μπορούμε απλά να φτιάξουμε μόνοι μας στο σπίτι φρέσκο χυμό από ρόδια και να απολαύσουμε τις θαυματουργές ιδιότητές του.

Σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, όταν στην καθομιλουμένη λέμε ότι «σπάει το ρόδι», εννοούμε ότι παύει και η ατυχία. Κι όταν επίσης λέμε, «τους τελευταίους μήνες όλο ατυχίες έχω, ελπίζω με την καινούργια δουλειά που αρχίζω, να σπάσει το... ρόδι», επίσης εννοούμε να αποφύγουμε τις κακοτυχίες. Σήμερα το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για τις εξαιρετικά ωφέλιμες επιδράσεις του ροδιού στην ανθρώπινη υγεία αυξήθηκε μπροστά στην απαίτηση για υγιεινή διατροφή και τεκμηριώνεται με κλινικές έρευνες. Επιστήμονες του Εργαστηρίου Έρευνας για τα Λιπίδια στο Ισραήλ επιβεβαίωσαν ότι η τακτική κατανάλωση χυμού ροδιού, μειώνει σημαντικά την αθηροσκλήρυνση, μια μορφή αρτηριοσκλήρυνσης που προκαλεί στένωση των αρτηριών και οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια. Επιβεβαίωσαν επίσης ότι, ως πλούσια πηγή φιλικού οξέος, τα ρόδια βοηθούν στην υγιή ανάπτυξη των βρεφών. Είναι επίσης γεμάτα με αντιοξειδωτικά. Σύμφωνα με το δρα Ρίτσαρντ Μπογκλ του Πανεπιστημίου του Χάμερσμιθ, «προκαταρκτικές έρευνες δείχνουν πως ο χυμός του ροδιού μπορεί να έχει σχεδόν τριπλάσια αντιοξειδωτική ικανότητα σε σχέση με την ίδια ποσότητα πράσινου τσαγιού ή κόκκινου κρασιού».




katti raamro ali ali dhalkiyeko


10+1 μυστικά για το ρόδι

1. Στην ελληνική μυθολογία συμβόλιζε το θάνατο και τη γονιμότητα, αλλά οι αρχαίοι Κινέζοι πίστευαν ότι ο χυμός του περιέχει μια «συμπυκνωμένη ψυχή» που μπορούσε να χαρίσει την αθανασία.
2. Ο προφήτης Μωάμεθ έλεγε πως η κατανάλωση ροδιού, απαλλάσσει από το μίσος και το φθόνο.
3. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι η Εύα δελέασε τον Αδάμ με ρόδι.
4. Οι Βαβυλώνιοι πίστευαν ότι το μάσημα σπυριών ροδιού πριν από τη μάχη, τους έκανε αθάνατους.
5. Ο θεός της γεωργίας των Χετταίων ευλογούσε τους πιστούς με σταφύλια, σιτάρι και ρόδια.
6. Οι εσωτερικές μεμβράνες του χρησιμοποιούνται για το πλύσιμο του δέρματος.
7. Έρευνα έδειξε πως ο χυμός του μπορεί να θεραπεύει τη στυτική δυσλειτουργία.
8. Ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος.
9. Στο θυρεό της βρετανικής Βασιλικής Ιατρικής Ένωσης υπάρχει ένα ρόδι.
10. H ροδιά φυτρώνει από το Ιράν ώς τα Ιμαλάια και καλλιεργείται σε όλη την περιοχή της Μεσογείου από τους αρχαίους χρόνους. Στην Καλιφόρνια εισήχθη το 1769 από τους Ισπανούς εποίκους.
11. Τέσσερα ρόδια ηλικίας 2.500 ετών ανακαλύφθηκαν σε εκσκαφή στην περιοχή της αρχαίας Κορίνθου.


Zbigniew Preisner - Homecoming - Pour L'amour d'une Femme

Uma das músicas do filme "Quando um Homem Ama Uma Mulher" (When a Man Loves a Woman). Música de Zbigniew Preisner.



Ο πολύτιμος κόκκινος χυμός

Η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει όσα εμπειρικά είχαν διαπιστώσει οι άνθρωποι από διάφορους πολιτισμούς στην αρχαιότητα. Το ρόδι καταπολεμά τις καρδιασθένειες, προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες, κατεβάζει την πίεση του αίματος, μειώνει τα σημάδια των γηρατειών, αυξάνει τη γονιμότητα, καθαρίζει και προστατεύει το δέρμα. Κι αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά, εργαστηριακή έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, ανέφερε ότι ο νέος σούπερ-καρπός «μοιάζει να δίνει υποσχέσεις» για τον αγώνα κατά των καρκίνων του δέρματος, του μαστού και του προστάτη, κατά των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, των ελκών, του AIDS, του ιού του έρπητα και της στυτικής δυσλειτουργίας.
Τα ρόδια είναι λοιπόν το μέλλον. Όχι μόνο προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και διάφορες μορφές καρκίνου, αλλά έχουν και θαυμάσια γεύση και σας κάνουν να ξεχωρίζετε ως οξυδερκής και απαιτητικός καταναλωτής.




Klaudia Delmer El Mar La Mar Mimis Plessas-album



Αυτό το ξέρατε;

* Ο χυμός από τους σπόρους του ροδιού είναι καλό αφροδισιακό.
* Τα ρόδια προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και διάφορες μορφές καρκίνου.
* Τα ρόδια κάνουν καλό σε όσους εργάζονται πνευματικά.
* To αφέψημα από τη φλούδα του καρπού της ροδιάς σκοτώνει την ταινία και τις αμοιβάδες των εντέρων, αφού προηγηθεί αυστηρή δίαιτα.
* Η φλούδα είναι επίσης στυπτική και καταπολεμά τη διάρροια, ακόμη και τη χρόνια δυσεντερία.
* Στυπτικά είναι και τα φύλλα της ροδιάς, γι' αυτό χρησιμοποιούνται με πλύσεις για τη λευκόρροια, τη βλεννόρροια, τις αιμορροΐδες.
* Τα φύλλα της ροδιάς χρησιμοποιούνται σαν φάρμακο για τον πονόλαιμο και τις πυώδεις αμυγδαλές (γαργάρα).
* Ο χυμός, αναμεμιγμένος με ίση ποσότητα ελαιόλαδου, εξαφανίζει τις κηλίδες του δέρματος και μειώνει τις ρυτίδες.


ΑΝΑΒΕΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ (CD ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΡΟΔΙ)
ΠΟΙΗΣΗ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ/ ΜΟΥΣ.ΣΕΜΣΗΣ
ΤΡΑΓ. ΝΤΑΛΑΡΑΣ





Αντιοξειδωτικό

Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες μελέτες, τα ρόδια είναι από τα πλουσιότερα φρούτα σε πολυφαινόλες. Οι πολυφαινόλες αποτελούν ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Τα αντιοξειδωτικά έχουν την ιδιότητα να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες στα κύτταρα του σώματός μας, προστατεύοντάς τα από την καταστροφική τους δράση και διευκολύνοντας τη σωστή λειτουργία τους. Συγκεκριμένα, το ρόδι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε ανθοκυανίνες και ελαγικό οξύ, ουσίες που του χαρίζουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες ακόμη και ισχυρότερες από αυτές του κόκκινου κρασιού και του τσαγιού. Παράλληλα, είναι πολύ καλή πηγή αντιοξειδωτικών βιταμινών, όπως η βιταμίνη C, Ε και Α. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κατανάλωση ενός ροδιού είναι ικανή να καλύψει περίπου το 40% των αναγκών μας σε βιταμίνη C.

Η κατανάλωση ροδιού, ως φρούτου ή ως χυμού, έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας σε πλήθος μελετών. Σύμφωνα με αυτές, η υψηλή περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικά το καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο για την προστασία της καρδιάς και των αγγείων, την καλύτερη υγεία του δέρματος αλλά και την προστασία από νοσήματα που σχετίζονται με τη γήρανση (π.χ. νόσος Αλτσχάιμερ). Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχει προστατεύουν την LDL χοληστερόλη, γνωστή και ως «κακή», από την οξείδωση. Η οξείδωση της LDL χοληστερόλης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βλάβες στο εσωτερικό τοίχωμα των αγγείων, το οποίο είναι γνωστό ως ενδοθήλια και φαίνεται ότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης. Παράλληλα, σύμφωνα με μια πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη στην Αμερικανική Επιθεώρηση του Κολεγίου Καρδιολογίας, η κατανάλωση ενός ποτηριού χυμού ρόδι την ημέρα (περίπου 250 ml) για τρεις μήνες, ήταν ιδιαίτερα ευεργητική σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, ενώ η κατανάλωση χυμού από ρόδι έχει συνδεθεί και με τη γενικότερη καλή υγεία του αγγειακού συστήματος.



Man Ki Lagan By Pradip Somasundaran








51 σχόλια:

mareld είπε...

Αγαπημένοι μου, Φίλοι!

Πάρτε ρόδια, σπάστε..

Καλή Τύχη σε κάθε στιγμή της ζωής σας!

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στη μαργαριταρένια μου Katrin!
Λίγο υπομονή..θα εμφανιστεί..με τον Ήλιο στα μαλλιά της!

Φιλιά γλυκά ροδένια!


Katrin!

Λατρεμένη και όμορφή μου!

Καλή Τύχη για αύριο!

Γλυκά φιλιά!

Dimitra είπε...

Γλυκιά μου, Mareld!

Τι υπέροχες αναρτήσεις είναι αυτές! (Μπορεί να μην προλάβαινω ν'αφήσω σχόλια αλλά τις παρακολουθώ όλες με την πρώτη ευκαιρία..)
Το ρόδι το αγαπάω πολύ! Η κουζίνα μου είναι γεμάτη... Και τώρα που το γνώρισα σε βάθος ακόμα περισσότερο...

Μουχεις λείψει! Πιστε;yω να τα πούμε σύντομα στο skype!

Πολλά ρόδινα φιλιά!!!!!!!!!

epikuros είπε...

Ρόδι . Και μόνο να δεις το ρουμπινί του χρώμα , ροδίζουν τα μάγουλά σου. Που να το πιείς κιόλας.
Γλυκιά μου Μάρελντ έτσι όπως το πας ,σε λόγο καιρό θα μπορούμε να κάνουμε διατριβή πάνω σε οτιδήποτε τρώγετε , πίνετε, μυρίζετε.
Με όλες τις λογοτεχνικές του προεκτάσεις.
Για εκείνη την ταβέρνα τί λέγαμε?
Σε φιλώ

δεσποιναριον είπε...

Kαλη τυχη στην Κατριν σου. Οσα σπειρια εχει το ροδι τοσες και οι επιτυχιες. Μας γεμισες φως και χρωματα οπως παντα. Σε φιλω.

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

Ροδαλένια μου...
Συμφωνώ με τον καλό τον Επίκουρο,θα κάνουμε όλοι διατριβή.
Αλλά εγώ έχω άλλο πρόβλημα...
Αν συνεχίσεις έτσι, δε μου φτάνει φέτος η χρονιά να τα δείξω όλα στους μαθητές μου...
Λες να τ'αφήσω στην ίδια τάξη;

Αυριο πρωί πρωί, πριν το σχολείο,
στάση στο μανάβη για ρόδια!!!
Τόσο που τα ζήλεψα...

Σε ροδογλυκοφιλώ...

LIA είπε...

Καλησπέρα, γλυκιά μου mareld!

Αχ! καλή μου, μας μέθυσες προηγουμένως με το κρασί σου, τώρα μας μεθάς και με το ρόδι σου. Τι γλυκιά και όμορφη ανάρτηση! Δε χορταίνει κανείς να τη διαβάζει. Οι αισθήσεις μας τσακώνονται, ποια θα πάρει περισσότερη ευωδιά και γλυκύτητα. Τα χρώματα, τ' αρώματα η μελωδία, οι γνώσεις, πιάστηκαν σ’ ένα τρελό χορό και μας παρασύρουν και μας σε παραδεισένιες ομορφιές.
Να είσαι πάντα καλά γλυκιά μου, να μας ταξιδεύεις, να μας μαθαίνεις, να μας μεθάς και να μας αγκαλιάζεις με την αγάπη σου, που είναι απέραντη σαν τη γαλάζια θάλασσα, σαν τη ζεστασιά του ήλιου, σαν τη μαγεία του φεγγαριού.

Πολλά πολλά ροδένια φιλιά.

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

...να, λοιπόν, που για πρώτη φορά δεν βρίσκω λέξεις να συμπληρώσω πέραν των όσων ήδη γράφτηκαν...

αμ δε! Τι ...ηλίανθος θα ήμουν αν μάζευα τα πέταλα μου...

Μαρέλντ μου,
είχα αναφερθεί σε κάποιες αναμνήσεις, στου Στράτου, γύρω απ' αυτό.
Εδώ, δεν οπισθοχωρώ!
Σε σένα, λοιπόν:

Απόψε
Μετράω τις ανάσες σου
στα ζουμερά ρουμπίνια
ενός ροδιού που έστειλες
το αίμα του να πιω...
Χαράζω την παλάμη μου,
το νέκταρ του αγγίζω,
γεύση στέλνω στα χείλη σου,
δύναμη στη καρδιά σου,
λευκή σελίδα ιχνογραφώ
με του ροδιού το σχήμα
και τον ανθό του,
φυλαχτό
κάτ΄απ΄το προσκεφάλι...

Πάντα άξια, φίλη μου (μας) για να ξεπερνάς κάθε προηγούμενη επίτευξή σου.
Ρόδινες ευχές κι εμπνεύσεις,
Δική σου,
Υιώτα, Νέα Υόρκη

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

Άπλα καταπληκτική..
Και να σκεφτείς οτι τρελαίνομαι για τα ρόδια άλλα δεν ήξερα όλα οσα έγραψες ..να σαι καλά να τα λέμε..

mareld είπε...

afoy ksereis latreyo thn rodia! einai gia mena to symvolo ths armonia ths hpiothtos ths hremias, ths omorfias! se eyxaristo poy dialekses ayto to yperoxo dendro na afieroseis sto paidi moy! se eyxaristo! latreyo ta anthoi ths rodias piotero ki apo toys karpoys ths, otan skazoyn ta mpoympoykia! kai ta fylla ths einai san xadi tryfero apo agaphmeno xeri! o karpos? myria roympinia! san ena potami zohs! ta blogs soy tha mporoysan na dethoyn se ena polytimo biblio gemato xromata, aromata kai moysikes, gemato xymoys spaniov froyton, gemato eikones poy mono ston vytho ton ellhnikon nhsion mporeis na vreis, gemato geyseis ths Krhths! h omorfia ths psyxhs soy ksexeilizei san olofreskos xymos rodioy! filakia polla kai rodina ! (h)
se parakalo na to valeis sta sxolia
Polyni

mareld είπε...

mhn klais giayto ta rodia einai kai ligo pikra mesa? apo to klama soy? ti spanio na paramenei kaneis toso anthropinos mesa sthn apolyth dystyxia kai monaksia!eisai to rodi, nai! esy mas kratas sfykta oloys, mas prostateyeis kai mas diathreis zontanoys, zohroys san toys sporoys toy rodioy!
Polyni

mareld είπε...

h rodia einai h elpida ths zohs! emeis panta tha elpizoyme oti tha elthoyn kalliteres meres, kai tharthoyn kai tha einai gemates moyssikh aigaiopelagitiki, kai raki kai xtapodia sta karvoyna kai almyra thalassinh!
Polyni

mareld είπε...

Δήμητρα αγγελούδι μου!

Ο μικρός άνθρωπος-Νομάς
Δεν υπάρχει εστία αναμένη
για τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες
κι ούτε ένα σπίτι φιλόξενο ανοιχτό,
να προσμένει και να προστατεύει
τον μικρό άνθρωπο-Νομά...
****
Και γίνεται σκέπη ο ουρανός
κι ανοιχτή αγκαλιά η έναστρη νύχτα
κάθε τόπος γίνεται πατρίδα του,
κάθε πετούμενο η συντροφιά του.
Τ'άνθη προσφέρουν τ'αρωμά τους
και του χαϊδεύουνε το σώμα.
Πιστό κι αγαπημένο παιδί της Γης!
Lunapiena

Όπως τα άνθη έτσι με χαϊδεύουν και τα λόγια σου..
το σκοτάδι υποχωρεί και η βροχή παραδίνεται έστω για λίγο..

Να σε λούζει το φως του κόσμου!
Να γελάς να θαμπώνεις με το φωτεινό σου χαμόγελο!

Σε αγαπώ και το ξέρεις!
Φιλιά γλυκά!
Καλημέρα!

mareld είπε...

Αγαπημένε μου Επίκουρε!

Το "ρουμπινί του χρώμα" στα ονειρά σου!

Ό,τι πολύ επιθύμησες, θα 'ρθει μια μέρα.
Ήλιος θα είναι, θα είναι θάλασσα,
θα 'ναι κάποιο βουνό,
μια ρεματιά πρωτόγνωρη,
η νύχτα στο βουνό,
μια ευφροσύνη πρωταγρίκητη,
μια τόλμη, ένα φρόνημα πρωτόφαντο,
κάτι ανεμώνες που θα φέγγουν στις πλαγιές,
κάτι ανεμώνες που θα μείνουν
ξεχασμένες στο χορτάρι σας,
σημάδι της πλαγιάς
όπου σου δόθηκε ο έρωτας,
μέσα στη νύχτα,
μες στην ομίχλη του βουνού,
κάτω απ' τα στίλβοντα άστρα.
Νάσος Δετζώρτζης

Ένα καλάθι ρόδια αφήνω στο κατώφλι σου..για Σας!
Γλυκά φιλιά!

mareld είπε...

Αγαπημένο μου Δεσποινάκι!

Καλόκαρδο και παιχνιδιάρικο παιδί!

Η ΑΓΑΠΗ
Η Αγάπη καλλιεργείται στο περιβόλι της ψυχής
και ανθίζει στο παρτέρι της καρδιάς
χαρίζει το άρωμά της,
σ'οποιον είναι ικανός να το αισθανθεί,
όπως το νέκταρ δωρίζει τη ζωή
και θεραπεύει τις πληγές του χρόνου.
***
Η Αγάπη είναι φώς που καθρεφτίζεται
σ'ένα ανθρώπινο χαμόγελο,
που φωτίζει τη σκέψη
και ξαστερώνει το συναίσθημα,
που ερεθίζει τη φαντασία
και γεννά τη τέχνη και τη ποίηση,
η θέρμη της ζεσταίνει τη καρδιά
και καίει την υποκρισία...
Lunapiena

Για Σένα και όποιον μπαίνει στο γλυκοχαράζει για να ξαποστάσει..αφήνω όλη μου την αγάπη..

Πολλά φιλιά και αγκαλίτσες!

mareld είπε...

Αμαζόνα της καρδιάς μας!

"Μακριά εκεί στο ηλιόφωτο,
βρίσκονται οι υψηλότερες προσδοκίες μου...
Ίσως να μην μπορέσω να τις αγγίξω ποτέ,
μπορώ όμως να κοιτάζω ψηλά
και να βλέπω την ομορφιά τους,
να πιστεύω σ' αυτές
και να προσπαθώ να τις φτάσω...
Louisa May Alcott

Στους μαθητές σου έμαθες να αγαπάνε τον εαυτό τους και κατ΄επέκταση τη ζωή..αυτό φτάνει και περισσεύει για πολλές ζωές..

Σας αγαπώ..όσο άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει τους συνανθρώπους του...και ειδικά σήμερα με όλη τη γλύκα και το κόκκινο των ροδιών..

Γλυκά φιλιά ροδαλένια!

mareld είπε...

Λία μου!
Γλυκό μου κρητικάκι!

"Να είσαι πάντα καλά γλυκιά μου, να μας ταξιδεύεις, να μας μαθαίνεις, να μας μεθάς και να μας αγκαλιάζεις με την αγάπη σου, που είναι απέραντη σαν τη γαλάζια θάλασσα, σαν τη ζεστασιά του ήλιου, σαν τη μαγεία του φεγγαριού".

Έτσι ακριβώς είσαι και για τις στιγμές που ακουμπούν επάνω σου κάπως βαριά..άκου..έχασες πολλά αλλά τα φέρνεις μέσα σου χαραγμένα με ατέλειωτη αγάπη και άρωμα ψυχής..

Ό,τι πολύ επιθύμησες,
θά 'ρθει μια μέρα που θα το χάσεις.
Τόσο αναπάντεχα, τόσο άδικα, τόσο νωρίς.
Μα αυτό θα σε πληρώνει τόσο ως μέσα σου,
θα σ' έχει κάνει πλούσιο τόσο, τόσον ώριμο,
θα σ' έχει φέρει τόσο μέσα
στο όλο νόημα της ζωής σου,
της ζωής όλου του κόσμου,
που μια και κάποτε το απόχτησες,
το αξιώθηκες,σου μένει δώρο σου ακριβό,
βαθιά αναφαίρετο, που το κατέχεις εσαεί,
σάρκα της σάρκας σου,
χωρίς ν' αφήνει ούτε μια πτυχή κενή
για την ενέδρα της φθοράς και της πικρίας.
Νάσος Δετζώρτζης

Πάντα ένα γελαστό, χαρούμενο παιδί
θα είσαι!
φιλιά πολλά με το χρώμα ροδιού!

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

Όλα..και το δάσος μου ακόμη.. πήραν το χρώμα του ροδιού..για λίγο..αλλά αυτό το λίγο είναι αυτό που μένει για πάντα..

"Εδώ, δεν οπισθοχωρώ!"
γιατί πολύ καλά γνωρίζεις..

Εκείνα που δεν λέμε, ο άνεμος τα παίρνει
και τα κρύβει ανάμεσα απ'τα σύννεφα
ή χάνονται μες στην ομίχλη...
τη γκρίζα μελαγχολία του φθινοπώρου.
Ίσως γι'αυτό να γεννιέται η αμφιβολία
και η φαντασία να βάζει χρώμα στο όνειρο.
Κάποιος μπορεί να περιμένει να γυρίσουν
ξανά στον φωτεινό κόσμο του ήλιου..
αλλά εκείνα που δεν λέμε, μπερδεύονται
μέσα στα δάκρυα και στα όνειρά μας,
με άλλες ανείπωτες σκέψεις..
και φυλαγμένα μυστικά.
Lunapiena

"λευκή σελίδα ιχνογραφώ
με του ροδιού το σχήμα
και τον ανθό του,
φυλαχτό
κάτ΄απ΄το προσκεφάλι"...

Σε ευχαριστώ γλυκιά μου!
Φιλιά ..στο ρουμπινί το χρώμα!

mareld είπε...

Παιδί του Νότου!
Καλώς ήρθες στο γλυκοχαράζει!

Για σένα που αγαπάς τη ζωή!

ΘΥΜΗΣΟΥ Ν'ΑΓΑΠΑΣ ΤΗ ΖΩΗ

Το παράδοξο των καιρών μας
είναι ότι έχουμε όλο και πιό
πολλά πελώρια κτήρια,
μα ηθική πιό χαμηλή.
Λεωφοριόδρομους πιό φαρδείς
μα πιό στενούς ορίζοντες στη σκέψη.
***
Ξοδεύουμε περισσότερο,
αλλά έχουμε λιγότερα,
αγοράζουμε περισσότερα
μα απολαυμάνουμε λιγότερα.
Έχουμε σπίτια πιό μεγάλα
και οικογένειες μικρότερες
,έχουμε μεγαλύτερη άνεση
μα όλο και λιγότερο χρόνο.

Πρόσφερε χρόνο στην Αγάπη,
δώσε χρόνο στην συζήτηση
και χάρησε χρόνο για να μοιραστείς
πολύτιμες σκέψεις του μυαλού σου.
George Carlin
Trad. Lunapiena

Σε ευχαριστώ!
Φιλιά και καλή σου μέρα!

mareld είπε...

Πολύνη μου!

ΦΙΛΟΣ είναι...
ένα αστέρι που την πορεία σου ακολουθεί
στην ατέλειωτη νύχτα του χειμώνα,
στο λυκόφως της μέρας, το χαμόγελο ελπίδας,
στης μοναξιάς το δρόμο, ένα βλέμμα ζεστασιάς
μια αγκαλιά πάντα ανοιχτή στο πόνο σου,
ένα χάδι τρυφερό για τις πληγές σου,
ένα χέρι σταθερό.. που σε κρατά μη πέσεις,
της ηθικής.. ο πιό αυστηρός δάσκαλος,
ένα λιμάνι που πάντα σε περιμένει..
ένας φάρος σταθερός και φωτεινός τις νύχτες,
μες στο σκοτάδι... σου δείχνει τους κινδύνους.
Η σκιά που δεν σ'αφήνει μόνο σου ποτέ
και σιωπηλά τα ιδανικά σου.. ενισχύει.
Χαμόγελο ευτυχίας... παίρνει απ'τη χαρά σου
και με συμπόνια πάντοτε τα δακρυά..
σου σκουπίζει,
σαν φύλακας άγγελος.. δίπλα σου έρχεται,
και προσπαθεί..
για να προλάβει κάποιο σου λάθος.
Ο Φίλος είναι.. η πιό καλή επιλογή Ζωής.
Lunapiena

Σε ευχαριστώ που βρέθηκες στη ζωή μου εκεί στο δρόμο με τις γαζίες..
Σε ευχαριστώ για αυτό ακριβώς που είσαι..
Σε ευχαριστώ γιατί μου δώσατε την ευκαιρία να γνωρίσω πιο πολύ τον μικρό μου εαυτό..
Σε ευχαριστώ ειδικά για το κερί που μου έδωσες και μου κράτησε συντροφιά εκείνον το τόσο δύσκολο καιρό..
Σε ευχαριστώ που με πήρες σπίτι σου και μου γνώρισες το ρουμπίνι σου την Κατριν μας!!!!
εδώ σταματάω..

Σήμερα η Κατρίν μπαίνει στη πύλη που της άνοιγε σιγά-σιγά η ζωή με τη γνώση..και την αφωσίωση στο καλό..σε λίγες ώρες παίρνει το διδακτορικό της..στην Επικοινωνία!!!
Θυμάσαι πότε της το είπα;

Ανθόσπαρτος να είναι αυτός ο δρόμος!!!

Είμαι πολύ περήφανη για την Κατρίν μας!
Πολύ ευτυχής που συναντηθήκαμε!

mareld είπε...

Πολύνη μου!

Υπάρχουν στιγμές..
που ο χρόνος χάνει την δυναμή του,
ο ήλιος σκύβει και χαϊδεύει τις σκιές,
αλλά τ'αηδόνι δεν παύει να τραγουδά..
Lunapiena

mareld είπε...

Πολύνη μου!

Με γνωρίζεις πολύ καλά..

Η ζωή έμαθε και μένα να την δέχομαι αλλά να της πηγαίνω και πολύ κόντρα..και να μη βουλιάζω..σαν καλός δύτης..μη γελάσεις..

Θα πιούμε πολλές τσικουδιές και θα σας μαγειρέψω και τα ζακυνθινά μου..
αλλά κυρίως θα με αφήσετε να χορεύω μπάλο..

Υπάρχουν Στιγμές
Υπάρχουν στιγμές που η χαρά
δεν μπαίνει στο σαλόνι μας
τα γκρίζα σύννεφα κρύβουν τον ορίζοντα
και η καρδιά δεν θέλει να τραγουδήσει.
****
Υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν
σαν σκοτεινή αιωνιότητα..
μην αφήσεις την θλίψη να σε πάρει
γιατί, όλα αλλάζουνε στον κόσμο..
όλα γυρίζουν... και μεταβάλλονται.
****
Σκέψου ότι υπάρχουνε λουλούδια,
που ζούν και ανθίζουν στο σκοτάδι
δίχως του ήλιου το ζεστό χαμόγελο
κι άλλα ακόμα που καταφέρνουν
κι επιβιώνουν στην έρημο χωρίς νερό.
****
Κοίτα τριγύρω σου τη φύση
ψάξε για την ομορφιά της ζωής
κι άφησε διάπλατα ανοιχτή την πόρτα
στις πιό γλυκές αναμνήσεις του χθες.
****
Πόσες συγκινήσεις οι μούσες χαρίζουν
στις καρδιές που ξέρουν ν'αγαπούν
κι επιζητούν το σήμερα να ζουν
με σεβασμό στο παρελθόν τους...
****
Νοιώσε την φλόγα που φουντώνει
παρόλες τις άγριες μπόρες της ζωής,
λοίωνει τον πάγο και φέρνει ζεστασιά
μες στης καρδιάς μας την εστία...
****
Έλα να τραγουδήσεις μαζί μου
και μ'όσους ξέρουν να ονειρεύονται,
με ανοιχτά τα μάτια... στο σκοτάδι...
Ασε της Αγάπης ο άνεμος.. να σε πάρει
****
Και μην ξεχνάς ποτέ πως η χαρά
ξανάρχεται... μετά την θλίψη
σαν ουράνιο τόξο σου χαμογελά
μετά απ'την άγρια καταιγίδα...
Lunapiena

Για τους ποιητές μας και τη ποίησή τους ξέρεις ότι νιώθω δέος..

Φιλιά γλυκά και συγχαρητήρια για το διαμάντι σου, όμορφη και γλυκιά μανούλα!

Σας αγαπώ!

faraona είπε...

ΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!
τΙ ΕΚΑΝΕς ΠΑΛΙ ΕΔΩ ?
Μεγαλουργησες πουλι μου.
Μαμουθ η αναρτηση σου για το ροδι αλλα αξιζει πραγματικα τον κοπο.
Απο αυριο θα δοκιμασω να το αναμιξω με ελαιολαδο και να το βαζω στα μουτρακια μου.Χαχαχα!!!

Σπαζω κι ενα στην πορτα σου για γουρι Μαρελντ μου
κι ευχομαι υγεια και τυχη σε σενα και τα παιδια σου.

Σε φιλω κοριτσακι!!!

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Χίλιες ευχές, όσα τα σπόρια του ροδιού, στην "μαργαριταρένια σου Katrin!"!!!

Τελικά, Υακινθάκι μου, όπως το πας, δεν θα χρειάζεται να ενημερωνόμαστε από την Βικιπαίδεια, αλλά απ' το Γλυκοχαράζει!

Χαρά στο κουράγιο σου!
Μπράβο σου.

ΜΗΘΥΜΝΑΙΟS είπε...

Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη
στολίδι της αυγής μου...


Νίκος Γκάτσος

mareld είπε...

Γραντούκα μου!

Έψαχνα "Το χρώμα του ροδιού" φιλμ του Παρατζάνοφ που με είχε συναρπάξει..ξέρω ότι σου αρέσει..
αλλά σίγουρα και σε άλλους φίλους..

Η χρήση του χρώματος στον Παρατζάνοφ είναι μια ολόκληρη τέχνη από μόνη της, ανυπέρβλητης ωραιότητας, δεξιότητας και έμπνευσης. Η παλέτα του είναι ανεξάντλητη και θεϊκή, τα συνταιριάσματα και οι αντιθέσεις των χρωμάτων υπέροχες. Το σύνολο μοιάζει με ονειροφαντασιά, είναι ένα καταπληκτικό ζωγραφικό ποίημα βασισμένο σε γεωργιανούς θρύλους, μύθους και τελετές.

Στο Σάγιατ Νόβα-Το χρώμα του ροδιού (1969), ο Παρατζάνοφ μας αποκαλύπτει σκηνές και εικόνες από τον ποιητικό κόσμο του Αρμένιου ποιητή Αρουθίν Σαγιαντίν (1712-1795), αποκαλούμενου Σάγιατ Νόβα (ο Βασιλιάς του τραγουδιού) ποιητικό κόσμο που ο σκηνοθέτης συνέλαβε διαμέσου μιας ενορατικής και ελεύθερης, ποιητικής κινηματογραφικής σύλληψης και εικονογραφίας. Ο αρμενικής καταγωγής Παρατζάνοφ, ο οποίος έζησε στη Γεωργία, πλάθει με δικό του, οπτικό, πρωτότυπο και δημιουργικό τρόπο το ποιητικό σύμπαν του Σάγιατ Νόβα, χωρίς να φτιάχνει μια βιογραφία, ή να αποδίδει κατά γράμμα το ποιητικό έργο του Σαγιαντίν, ή να προσπαθεί να βρει το ομόλογο, το υποκατάστατο των ποιητικών φράσεων του. Ο λόγος υπάρχει στο φιλμ με τη μορφή μερικών μεσότιτλων που περιέχουν στίχους του ποιητή ή τους τίτλους των κεφαλαίων της κινημ/κής αφήγησης, υπάρχει ακόμη ως λόγος που εκφέρεται -σπανίως- μέσα στο πλάνο, στα πλαίσια των δρώμενων.

Η πορεία του Παρατζάνοφ είναι αυτόνομη, πλάθει ένα δικό του ζωγραφικό ποίημα, χρησιμοποιώντας τη διαίσθησή του και τον ελεύθερο συνειρμό με αφετηρία τα ποιήματα του Σαγιαντίν. Πραγματοποιεί μια ειδική ποιητική, εικαστική και κινηματογραφική χειρονομία, που μας μαγεύει, μας ταξιδεύει σε έναν θαυμαστό κόσμο εικόνων, αναπαραστάσεων, συμβόλων και ήχων. Η δημιουργία του Παρατζάνοφ βρίσκεται πιο κοντά σε ένα προσωπικό είδος ζωγραφικής, ελαφρά κινούμενων πινάκων, η οποία γίνεται πολύ δυναμική από το ευφάνταστο μοντάζ.

Sayat Nova - Kamancha το βίντεο το είδες;

Να χαίρεσαι και συ τα παιδιά!
Φιλιά!

mareld είπε...

Στράτο μου!

Σε ευχαριστώ!
Να χαίρεσαι και εσύ τα βλαστάρια σου!

Στο Σάγιατ Νόβα-Το χρώμα του ροδιού (1969)που έγραψα στη Φαραώνα μας, ο Παρατζάνοφ λούζει όλο το φιλμ σε εκπληκτικά χρώματα Σε ένα μεσότιτλο, ο ποιητής γράφει «χαίρομαι όταν δοξάζω την ομορφιά». Την ίδια ευφροσύνη και χάρη διαχέει κι η πλαστική δουλειά του σκηνοθέτη…
Κάποιος άλλος στίχος του όμως μας λέει, όταν φεύγει από το μοναστήρι: «Δεν έχω δικό μου άσυλο». Και οι δυο ποιητές, ο υμνωδός και ο κινηματογραφιστής, αισθάνονται ριγμένοι κι απροστάτευτοι στο ανησυχητικό χάος του κόσμου (δεν είναι τυχαίο ότι ο ποιητής σκοτώθηκε από τους μωαμεθανούς επιδρομείς που του ζήτησαν να αλλαξοπιστήσει, και ο σκηνοθέτης φυλακίστηκε από το μετασταλινικό σοβιετικό καθεστώς).

Άσυλο και της δικής μου ψυχής είναι η ομορφιά και η ποίηση..

Πολλά φιλιά!

mareld είπε...

Κατερίνα μου!

Μαργαριταρένια!

Συγχαρητήρια!

Ο δρόμος της γνώσης έχει μοναξιά αλλά και φαντασμαγορία!

Τώρα ξέρω με ποιον θα συνεργαστώ και ποιος θα είναι ο σύμβουλός μου..σε θέματα που πάντα τα θαλασσώνω..

Σου αφιερώνω ένα αγαπημένο ποίημα..

Σε Σένα... ακουμπά το Μέλλον
Μην επιτρέψεις να περάσει η ζωή
ούτε ν'αφήσεις να τελειώσει η μέρα
χωρίς να μεγαλώσεις λιγάκι
χωρίς να έχεις χαρείς,
χωρίς να δώσεις φτερά στο όνειρο.
*****
Μην επιτρέψεις να σε νικήσει η απογοήτευση
Μην αφήσεις κανένα
να σου αφαιρέσει το δικαίωμα να εκφραστείς..
είναι σχεδόν ένα καθήκον.
*****
Μην εγκαταλείψεις την αγωνία
να κάνεις στη ζωή σου κάτι σπουδαίο...
και μην σταματήσεις να πιστεύεις
ότι τα λόγια και η ποίηση,
μπορούν ν'αλλάξουν τον κόσμο.
*****
Ό,τι και να περάσεις να ξέρεις
ότι η ουσία μας μένει άθεκτη.
Είμαστε όντα.. γεμάτα πάθος.
Η ζωή είναι έρημος και όαση.
Μας νικάει, μας πληγώνει,
μας διδάσκει, μας μετατρέπει
σε πρωταγωνιστές της ιστορίας μας.
*****
Ακόμα κι άν οι άνεμοι μας έλθουν κόντρα
η ρωμαλέα όπερα συνεχίζεται:
Μπορείς να παίξεις μια στροφή.
Μη σταματάς ποτέ να ονειρεύεσαι,
γιατί μέσα στα όνειρα του
είναι.. ο άνθρωπος Ελεύθερος.
*****
Και μην αφήνεσαι να πέσεις
στο χειρότερο από τα λάθη:
την σιωπή.
Οι πιό πολλοί ζούν σε μια τρομακτική σιωπή.
Μην υποτάσσεσαι. Φύγε.
*****
"Εκπέμπω τις κραυγές μου
στις σκεπές αυτού του κόσμου"
λέει ο ποιητής.
Τίμα την ομορφιά των απλών πραγμάτων.
Μπορεί να γραφτεί ένα όμορφο ποίημα
και για τα πιό ασήμαντα πράγματα,
αλλά δεν γίνεται να πάμε
ενάντια στους εαυτούς μας.
*****
Αυτό κάνει τη ζωή μας κόλαση.
Να χαίρεσαι το δέος που νοιώθεις
για τη ζωή που'ναι μπροστά σου
Ζήσε έντονα, χωρίς μιζέρια.
*****
Σκέψου οτι σε Σένα.. ακουμπά το Μέλλον
και αντιμετώπισε το περήφανα
χωρίς φόβο και αγωνία.
Μάθε απ'όποιον μπορεί... να σε διδάξει.
*****
Οι εμπειρίες όσων έζησαν πριν
από τους δικούς μας "πεθαμένους ποιητές"
σε βοηθούν να περπατήσεις στη Ζωή.
Σήμερα η κοινωνία είμαστε εμεις...
οι ζωντανοί ποιητές.
Μην επιτρέψεις να διαβεί
η ζωή σου... χωρίς να την ζήσεις.
Walt Whitman
Trad. Lunapiena

Να ζήσεις όπως σου αξίζει!
Σε αγαπώ και το ξέρεις!
Φιλιά γλυκά!

Nicolas είπε...

Je voudrait pouvoir t'écrire sans difficulté dans la langue de ma mère, mais puis que ce ne pas tout à fait la mienne lors qu'elle ma toujours parlait en espagnole, avec l'accent français mais,,, ce n'est pas facile. Ce que je retiens c'est sa voix quand elle parlait avec d'autre personne. Et c'est avec l'émotion et le souhait que la langue d'elle m'évoque que je te dirige ces mots.
Je t'ai connût seulement par téléphone et toutefois ils me semble connaître ou peut-être c'est reconnaître de toi des choses qui m'ont touché profondément. Je sait l'importance que ce moment représente dans ta vie et je te souhait que tu puisse réalisé te projet et que tu sois heureuse. Je t'embrasse.

Dana_Semitecolo είπε...

Ήρθα κι εγώ με τη σειρά μου, να σπάσω ένα ρόδι για το Κατερινάκι, στην αυλή σου!

Και τι πειράζει που δεν την γνωρίζω; Αρκεί που είναι φίλη σου Δροσοσταλιά μου.

Καλή Τύχη και Καλή Δύναμη Κατερίνα!

Τα φιλιά μου!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Λοιπόν, δε γίνεται:κάπου, κάπως, πρέπει να βρω ένα τρόπο να κλέβω τις αναρτήσεις σου, να τις αποθηκεύω, να δημιουργήσω μια δεξαμενή ομορφιάς και αναφορών προς εκπαιδευτικήν χρήσιν. ( Ε..ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ναι..)

Άλλο: Έχω φτιάξει λικέρ στη ζωή μου όλες όλες δύο φορές. Η τελευταία ήταν πέρυσι, οπότε και έκανα λικέρ ρόδι. Το θυμήθηκα λίγο πριν διαβάσω την ανάρτησή σου, Βλέποντας μια άλλη φωτογραφία σε βιβλίο του γιου μου. Πήγα κι έβαλα ένα ποτηράκι και κάθισα στον υπολογιστή. Κοινότοπη σύμπτωση, ίσως, αλλά συνέβη: Σε διάβασα μετά συνοδείας λικέρ ροδιού. Αυτά χτες. Σήμερα είπα να το εκθέσω στην πρωινή μου αναφορά!

Μια καλημέρα με πολλά άλφα, να φτάσει μέχρι το εξωτικό sweden.

Saime είπε...

Aγαπημένη Mareld κι αγαπημένη φίλοι της Mareld!!
Πόσο πολύ να σας ευχαριστήσω όλους και τον καθένα ξεχωριστά για τα τόσο φανταστικά σας λόγια που τόσο πολύ με συγκινήσανε και μου δώσανε αμέτρητη χαρά!! Τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από μια καλή κουβέντα και μια ζεστή ματιά που προέρχεται από άτομα που το εννοούνε μέσα από την ψυχή τους?
Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου και σας πληροφορώ ότι ολονών οι ευχές μαζί με την μαγική επήρρεια της ρόδινης ανάρτησης έπιασαν κανονικότατα κι έτσι πέρασα τις εξετάσεις στο πανεπιστήμιο!! :-)
Βλέποντας αυτά τα σκέρτσα ζακυνθινού τύπου απεικονισμένα στα ινδικά βιντεο, υπήρχε ποτέ περίπτωση να μην μου αλλάξεις, κυρία Μareld μου, τη διάθεση και να ξεχάσω και άγχος και όλα τα συναισθήματα που έχει κανείς όταν δίνει εξετάσεις κι έτσι να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο? ;-)
Πόσο πολύ μου άρεσαν και τα βιντεο και οι φωτογραφίες και τα λουλούδια και τα χρώματα και τα ρόδια δεν περιγράφεται!! Πάλι έπεσες διάνα...!! Τι θα σε κάνουμε παιδάκι μου εσένα? Μου έδωσες ακριβώς αυτό το οποίο ήθελα, ακριβώς εκείνη τη στιγμή που το χρειαζόμουν!!
Πολλά φιλιά και πολλά ευχαριστώ σε όλους!!
Xxxxx!!!

mareld είπε...

Σε ευχαριστώ γλυκό μου μπουγαρίνι!

Τη Κατερίνα θα την γνωρίσεις και θα την αγαπήσεις.
Είναι ένα Κεφαλονιτάκι, όμορφο, έξυπνο, καλό και αρκετά πειραχτίρι.

Στο σπίτι μου έχουν γιορτή.
Γιορτάζει ο ανηψιός μου και εγώ μες στη βροχή..
Από το πρωί πίνω τον ίδιο καφέ.
Δεν μου αρέσει να πίνω καφέ μόνη μου και έτσι δεν δίνω σημασία.
Κρασί βέβαια δεν πίνω ποτέ μόνη μου...

Χθες ο Μαρίνο έγινε 18χρ και είχαμε κι εμείς γιορτή.
Χάρηκα για το παιδί!
Του έκανα δώρο πουπουλένιο πάπλωμα!
Ας έβλεπες τα μάτια του..!!!


Ο μικρός άνθρωπος-Νομάς

Δεν έχει αγωνία για να συλλέξει
και να συντηρήσει πλούτη
και πολύτιμα αγαθά του κόσμου,
του αρκεί η ομορφιά της Μάνας-γης
που δεν χάνεται, ούτε σβήνει ποτέ..
****
Ταξιδεύει στις θάλασσες του κόσμου
και κάθε λιμάνι είναι σταθμός του,
ρουφά τον αέρα της ελεύθερης ζωής..
Χωρίς δεσμούς και προσδοκίες
περνά τα μονοπάτια της ζωής,
μοναδικός, ελεύθερος περιπλανώμενος,
στον κόσμο ζητά να επιβεβαιώσει..
****
Ζεί την κάθε στιγμή του σαν έπαθλο
για την ικανότητά του να πορεύεται
ανάμεσα σε βουνά, φαράγγια και δάση..
σαν το καθαρόαιμο άλογο κούρσας.
****
Κάθε συνάντηση.. και μια ευκαιρία,
μέσα από την εμπειρία του να μάθει
και να γεμίσει το σακκιδιό του..
μ'αγαπημένες αναμνήσεις,
φεγγάρια για τις νύχτες δίχως άστρα.
Lunapiena

Έτσι κι εγώ κάθομαι τις νύχτες δίχως άστρα και ξεδιπλώνω τις αναμνήσεις μου..
Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι, τι θα γινόμουν αν δεν είχα τόσες πολλές..

Η βροχή συνεχίζεταιβουβά.. κοντεύω να την συνηθίσω..και δεν μου αρέσει..

Φιλιά πολλά και όμορφο απόγευμα!

mareld είπε...

Ζακυνθινάκι!

..λικέρ ρόδι..μέχρι να επιστρέψω σε χρεώνω ένα λίτρο!!!!
Τις αναρτήσεις μπορείς να τις κλέψεις..γιατί ξέρω ότι θα αφήσεις λίγο από το τραγούδι τους..

Η Ελπίδα είναι όν πτερωτόν
που κάθεται πάνω στη ψυχή
και κελαηδά χωρίς ποτέ να σταματά
όμορφες μελωδίες χωρίς στίχους.
Η αύρα διαχέει την αρμονία
και μόνο μια βίαιη καταιγίδα
μπορεί να αποσυντονίσει το πουλί
που τόσους παρηγόρησε.
Το άκουσα στην πιό ψυχρή γη
και στις πιό παράξενες θάλασσες.
Μα ποτέ, ούτε καν στην ανάγκη
δεν ζήτησε απο μένα, ούτ'ένα ψίχουλο.
Emily Dickinson
Trad. Lunapiena

Έτσι νιώθω για τα πουλάκια που έρχονται στο ξύλινο μπαλκόνι μου να γλιτώσουν από τη βροχή!
Μου δίνουν μια ελπίδα!
Το χειμώνα τους βάζουμε σποράκια!

Ρόδια να παίρνεις να σπας, αλλά κυρίως λικέρ να φτιάχνεις!

Φιλιά της βροχής!

mareld είπε...

Niko!

Katerina tackar så mycket!

Te quiero amigo!
Puss och kram!

mareld είπε...

Katrin μου!

Τώρα το μόνο που σκέφτομαι
είναι τη γιορτή που θα κάνουμε
όταν συναντηθούμε!

Φιλιά μωρό μου!

Άστρια είπε...

Τί ανάρτηση Μάρελντ!
Γεμμάτη από χρώμα ποίηση μουσική χυμό και άρωμα ροδιού,
Ένοιωσα να κάθομαι σε ένα θρανίο, να μαθαίνω για πρώτη φορά.
Και μαζί να ονειρεύομαι.

Αύριο θα αγοράσω ρόδια, την περασμένη εβδομάδα πήρα ηλιόσπορους και ένα καλό κρασί.
Και κάθε φορά σε θυμάμαι:)

Και μία σύμπτωση, πριν λίγη ώρα, πριν διαβάσω την ανάρτησή σου, έστειλα σε μία καλή @φίλη ένα τυχερό ρόδι.

Εσύ φαίνεται ότι έχεις πολλά ρόδια, γι αυτό θα παρακαλέσω ένα μικρό αστεράκι να σε καληνυχτίζει :))

gvarvakis είπε...

Πόση ομορφιά και πόση θετική ενέργεια κρυμμένη σε μια σελίδα! Κάθε ευχή στο καλό, για καλό δοσμένη! Πιάσανε όλες!! Δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς!! Καλάθι μεγάλο πήρα και φορτωμένος χαρά και ρόδια έφυγα. Ευχαριστώ. Καλημέρα :)

Π.Κ. είπε...

Μπήκα, στρογγυλοκάθισα, γεύτηκα, ρούφηξα.
Τι ευωχία χρωμάτων και αρωμάτων!
Να είσαι καλά, Καλή μου, να μάς ευφραίνεις με τα τούτα σου!!!
Είσαι θησαυρός ανεξάντλητος.
Σού χρωστάμε Ομορφιά!

Συγχαρητήρια και στην Κατερίνα! Πες μας, έστω και σε μέιλ, περισσότερα στοιχεία, ώστε να εντείνουμε τη Χαρά!

Καλημέρα ολόζεστη!!!

mareld είπε...

Άστρια μου!

Εκτός από ρόδια σου προσφέρω και όμορφα λόγια όμορφων ανθρώπων που μου ζεσταίνουν τη ψυχή..

"Η αληθινή αγάπη, διαβεβαιώνει η ποιήτρια
στο ποίημα που αναρτούμε,
δεν είναι αυτό που φαίνεται αλλά αυτό που κρύβει μέσα της.
Κι αυτό που κρύβει έχει ασύλληπτη δύναμη, έχει κοσμικό χαρακτήρα.
Δεν περιορίζεται στο πεπερασμένο σώμα του ερώντος,
αλλά ακτινοβολεί σε όλα τα γήινα , φυσικά ή ανθρώπινα,
έχοντας αποδεσμευθεί από τη φθαρτή του ουσία .
Η βαθιά αγάπη ενώνεται αδιόρατα με τα στοιχεία της φύσης
και τους ανθρώπους , χαρίζοντάς τους τα πιο ωραία συστατικά της.
Καταλαγιάζει τη μανία του αέρα και τον μετατρέπει σε απαλό αεράκι ,
φέρνει την γλυκιά άνοιξη, αποτυπώνεται στο χαμόγελο του αθώου παιδιού
και στον νανουριστικό ήχο της επίμονης βροχής.
Η πραγματική αγάπη δεν τελειώνει ποτέ . Παίρνοντας
συμπαντικές διαστάσεις ζει συνεχώς με την προσμονή του Άλλου,
για μια ένωση έξω από τους περιορισμούς των πέντε αισθήσεων.
Όποιος ξέρει να διακρίνει την αληθινή αγάπη,
γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτή είναι αθάνατη.
Γι' αυτό δεν πρέπει να απογοητεύεται με την απουσία του
αγαπημένου προσώπου, έστω κι αν αυτή φαίνεται ότι είναι οριστική."
http://gerontakos.blogspot.com

Love is not love
Which alters when it alteration finds
Or bends with the remover to remove
ΣΑΙΞΠΗΡ Sonnet 116

Δεν είναι αγάπη αυτή
που αλλάζει με της τύχης όλες τις στροφές
και με κάθε σκούντημα παραστρατεί...


Αν κάποτε πεθάνω,
μην ακούσεις ποτέ πως τάχα "κείμαι ενθάδε":
εσύ θα με βρεις στην αναπνοή του αέρα
στο φευγαλέο, παιδικό χαμόγελο

Αν κάποτε πεθάνω,
μη διαβάσεις ποτέ τ' όνομά μου σε πέτρα:
εσύ θα ξέρεις να μ' ακούσεις στον αχό της άνοιξης
και στην επιμονή του ήχου της βροχής.

Αν κάποτε πεθάνω,
μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελειώνει:
σκέψου πως θα σε περιμένει,
σ' άλλες αισθήσεις περιγράφοντας τα όμορφα.

Της Μαρίας Λαϊνά...

Φιλιά και καλή σου μέρα!

mareld είπε...

Φίλε μου Θαλασσινέ!

Καλώς ήρθες στη γιορτή..!

Σήμερα όμως διαβάζω..το Αριστείδη Βασιλειάδη, που αργότερα αυτοονομάστηκε Άρης Αλεξάνδρου..

Με τι μάτια τώρα πια

Βιάστηκες μητέρα να πεθάνεις.

Δεν λέω, είχες αρρωστήσει από φασισμό
κι ήταν λίγο το ψωμί έλειπα κι εγώ στην εξορία
ήτανε λίγος ο ύπνος κι ατέλειωτες οι νύχτες
μα πάλι ποιος ο λόγος να απελπιστείς προτού να κλείσεις
τα εξηντατέσσερα

μπορούσες να ‘σφιγγες τα δόντια
έστω κι αυτά τα ψεύτικα τα χρυσά σου δόντια
μπορούσες ν’ αρπαζόσουνα από ‘να φύλλο πράσινο
απ’ τα γυμνά κλαδιά
απ’ τον κορμό
μα ναι το ξέρω
γλιστράν τα χέρια κι ο κορμός του χρόνου δεν έχει φλούδα
να πιαστείς

όμως εσύ να τα ‘μπηγες τα νύχια
και να τραβούσες έτσι πεντέξι-δέκα χρόνια
σαν τους μισοπνιγμένους που τους τραβάει ο χείμαρρος
κολλημένους στο δοκάρι του γκρεμισμένου τους σπιτιού.

Τι βαραίνουν δέκα χρόνια για να με ξαναδείς
να ξαναδείς ειρηνικότερες ημέρες και να πας
στο παιδικό σου σπίτι με τον φράχτη πνιγμένο ν στα λουλούδια
να ζήσεις μες στη δίκαιη γαλήνη
ακούγοντας τον πόλεμο
σαν τον απόμακρο αχό του καταρράχτη
να ‘χεις μια στέγη σίγουρη σαν άστρο
να χωράει το σπίτι μας την καρδιά των ανθρώπων
κι από τη μέσα κάμαρα-
όμως εσύ μητέρα βιάστηκες πολύ
και τώρα με τι χέρια να ‘ρθεις και να μ’ αγγίξεις μέσ’
από τη σίτα*

με τι πόδια να ζυγώσεις εδώ που ‘χω τριγύρω μου τις πέ-
τρες σιγουρεμένες σαν ντουβάρια φυλακής
με τι μάτια τώρα πια να δεις πως μέσα δω χωράει
όλη η καρδιά του αυριανού μας κόσμου
τσαλαπατημένη

κι από τον δίπλα θάλαμο ποτίζει η θλίψη
σαν υγρασία σάπιου χόρτου.
[Το ποίημα περιέχεται στη συλλογή Ευθύτης οδών (1959).]

Πάντα να γλεντάς Γιώργο μου!
Φιλιά και καλή σου μέρα!

mareld είπε...

Στο ποιητή τον αγαπημένο μου Φίλο!

‘Οπως αργεί τ’ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο
μαχαίρι έτσι αργούν κι οι λέξεις ν’ ακονιστούν σε λόγο.
Στο μεταξύ όσο δουλεύεις στον τροχό πρόσεχε μην παρασυρθείς μην ξιπαστείς απ’ τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.

Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι!

(Άρης Αλεξάνδρου και Καίτη Δρόσου στο Παρίσι) Νεκρή Ζώνη

Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεκτικός, όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο που κουβαλάς στον ώμο.


Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις στους κρατήρες των οβίδων μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.


Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια
κι όσο μπορείς μη σκύβεις για να μη σούρνονται τα χέρια του στο χώμα.
Βάδιζε πάντα σταθερά σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις πριν σταματήσει η καρδιά του.


Να εκμεταλλεύεσαι κάθε λάμψη απ’ τις ρυπές των πολυβόλων για να κρατάς σωστόν τον προσανατολισμό σου πάντοτε παράλληλα στις γραμμές των δυο μετώπων.
Ξεπνοϊσμένος έτσι να βαδίζεις σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις εκεί στην άκρη του νερού εκεί στην πρωινή την πράσινη σκιά ενός μεγάλου δέντρου.
Προς το παρόν, νά ‘σαι πολύ προσεκτικός όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν μελλοθάνατο που κουβαλάς στον ώμο.
Το ζητάει η μέρα..

Η Κατερίνα μας πήρε το διδακτορικό της, στην επικοινωνία, στο
London School of Economics and Political Science,LSE

Σε Ευχαριστώ!!!
Να μου είσαι χαρούμενος!
Καλή σου μέρα!

αθηνα είπε...

Καλησπέρα , μπαίνω με το δεξί και για γούρι σπάω κι ένα ρόδι στην είσοδό !!
Κοινή η αγάπη μας για τα ρόδια, super υπέροχη ανάρτηση αφιέρωμα στο πανέμορφο φρούτο-σύμβολο !!
Φωτογραφίζω ρόδια χρόνια ολόκληρα (η χαρά του φωτογράφου το ρόδι)!!
Να σαι καλά, πανέμορφη ανάρτηση !!

Άστρια είπε...

Μοναδική mareld,
Τα σχόλιά σου (όλα για όλους) κάτι παραπάνω από απάντηση, κοματάκια ψυχής είναι.

Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην Κατερίνα σας και δρόμο φωτεινό μπροστά της!!

Για καληνύχτα σου στέλνω μουσική παραμυθιού.

http://www.youtube.com/watch?v=9667PGCj_NA&feature=related

mareld είπε...

Αθηνά καλώς ήρθες στο γλυκοχαράζει!

Γούρικη να είναι η ζωή σου κορίτσι μου σε κάθε στιγμή!

Μπήκες ανάλαφρα σαν θαλασσινή αύρα!

Μου αρέσει η φωτογραφία!

Χαίρομαι που σε συναντώ!
Φιλάκια και καλό σου βράδυ!

mareld είπε...

Άστρια μου!

Τι γλυκιά που είσαι ψυχή μου!
Πόσο χαίρομαι που με νοιάζεσαι εδώ στο κρύο και το σκοτάδι!
Σε ευχαριστώ με όλη μου τη καρδιά!
Η βαρκαρόλα.. να μη μου αρέσει..που είμαι της θάλασσας..;

Φιλιά πολλά!
Καλό σου δράδυ!

ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ είπε...

Μαρέλντ μου, γεια σου, καλή μου.

Αυτό, είναι για τον κ. Μάνεση, όπου επίσης απολαμβάνω.
Ο άνδρας μου ρωτάει:...
τί ακριβώς σημαίνει "ζωντόβολο" !!!

κι εγώ :
πως φτιάχνετε το λικέρ με το ρόδι!!!???
Όταν υπάρχει λίγος καιρός και διάθεση...
περιμένω.
Με αγάπη, Υιώτα,
Ν.Υ.

faraona είπε...

Mareld?
Ευχομαι νασαι καλα.
Καλημερα σου.

roadartist είπε...

Τι όμορφη ανάρτηση και πάλι!!
...να σαι καλα!!
Τις τελευταίες δυο εβδομάδες, τρώω συχνά ρόδια.. :))))) Φιλάκιαααα!!

mareld είπε...

Ηλιανθάκι μου!

Το μήνυσα στο Διονύση αλλά δεν εμφανίστηκε.
Θα δούμε πως θα φτάσει στα χέρια σου η συνταγή.

Πολλά φιλιά!

mareld είπε...

Φαραωνάκι μου!

Σε ευχαριστώ καρδιά μου για την έγνοια..
ήμουν στ απλοκάμια του πόνου για αρκετό καιρό..
Είμαι καλύτερα.
Φιλιά και καλήμέρα!

mareld είπε...

Καλώς το παιδί!

Πήρες λίγα ρόδια;
Τη γλύκα τους και το ρουμπινί τους χρώμα στα όνειρά σου ματάκια μου!

Φιλάκια και καλή σου μέρα!