Η μελέτη της κλασικής αρχαιότητας έχει πολυσχιδείς δεσμούς με την ανθρωπολογία, την κοινωνιολογία, την ιστορία, τη λογοτεχνία Richard Ηunter

ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ο Σωκράτης και η άγνοια

- Ποιες είναι οι πιο σημαντικές «τάσεις» στη μελέτη των κλασικών σήμερα;

«Ενα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της κλασικής αρχαιότητας είναι το πόσο “δημοφιλής” είναι- βιβλία, ταινίες, τηλεόραση- ο αρχαίος κόσμος παντού και αυτή η διεύρυνση του ενδιαφέροντος αντανακλά τις ευρείες εξελίξεις εντός του ακαδημαϊκού κόσμου. Η ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα- η λογοτεχνία της, η τέχνη της, η φιλοσοφία της- πρέπει να μελετηθεί τόσο ως το θεμέλιο ενός σημαντικού τμήματος του δυτικού πολιτισμού και της δυτικής ηθικής όσο και ως “σύνδεση” με άλλους αρχαίους πολιτισμούς- πολύ σημαντικό έργο έχει γίνει την τελευταία δεκαετία, επί παραδείγματι, στη μελέτη των συνδέσμων μεταξύ του καλλιτεχνικού και υλικού πολιτισμού της Ελλάδας και αυτού των αρχαίων πολιτισμών της Ανατολής. Με τον ίδιο τρόπο, η σύγχρονη μελέτη των κλασικών τώρα λαμβάνει τη θέση της στο προσκήνιο των ανθρωπιστικών σπουδών γενικότερα- η μελέτη της κλασικής αρχαιότητας δεν είναι μια σαφώς οριοθετημένη περιοχή, αλλά έχει πολυσχιδείς δεσμούς με την ανθρωπολογία, την κοινωνιολογία, την ιστορία, τη λογοτεχνία και τις πολιτισμικές σπουδές κτλ.

Με τις τάσεις αυτές συμβαδίζει το διαρκώς διευρυνόμενο πεδίο του αντικειμένου- η μελέτη της όψιμης αρχαιότητας και της πρωτοχριστιανικής περιόδου, επί παραδείγματι, θεωρούνται σήμερα τμήμα του “δικού μας” επιστημονικού κλάδου, και όχι κάτι διαφορετικό, και η σφαίρα του “κλασικού” αντιστοίχως αυξάνεται αξιοσημείωτα. Ο κανόνας των “κλασικών συγγραφέων” είναι αγνώριστος σε σχέση με αυτό που ήταν πριν από 30 χρόνια».

- Με ποιον τρόπο η φιλοσοφία,η επιστήμη και η τέχνη μπορούν να βοηθήσουν την κοινωνία να βγει από τη βαθιά κρίση που βιώνει σήμερα;

«Σε ένα επίπεδο, φυσικά, οι ανθρωπιστικοί κλάδοι δεν μπορούν να διορθώσουν τη ζημιά που οι τράπεζες και η δημοσιονομική ανευθυνότητα έχουν δημιουργήσει, ούτε μπορούν εύκολα να αποτρέψουν πολέμους, όμως η μελέτη του παρελθόντος, όπως η μελέτη της ηθικής και της ιστορίας, μπορεί σταδιακά να διαχύσει μια εμπεριστατωμένη αντίληψη για το τι είναι στην πραγματικότητα καλό τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία, και επομένως να επιφέρει την αλλαγή σε μόνιμη βάση.

Οι ηθικοί προβληματισμοί σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον δεν παύουν ποτέ να υφίστανται, και γίνεται εμφανές όλο και εντονότερα ότι η μελέτη της ελληνικής αρχαιότητας προσφέρει την ευκαιρία να ερευνηθούν τα πολύ σύγχρονα ζητήματα της δικαιοσύνης και της ευθύνης, της πολιτικής κρίσης και της άσκησης εξουσίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εκπαιδευτικών ευκαιριών, των σχέσεων μεταξύ πλουσίων και φτωχών, ανδρών και γυναικών, κ.ο.κ, ακριβώς όπως η τέχνη προσφέρει μια διέξοδο από την αποστειρωμένη κενότητα ενός κόσμου που διέπεται από την απελπισμένη οικονομική θεωρία.

Σε πολλές περιπτώσεις η μελέτη των ανθρωπιστικών επιστημών έχει παραγάγει απροσδόκητα οικονομικά οφέλη, αλλά αυτό δεν είναι το σημαντικότερο- πολύ μεγάλο μέρος της “κρίσης” έχει δημιουργηθεί από αυτό που ο Σωκράτης θα περιέγραφε ως άγνοια, και πρέπει όλοι εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δείξουμε πως η άγνοια αυτή δεν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ζωής».

Ο κ. Richard Ηunter είναι καθηγητής (έδρα Regius) Ελληνικών και συνεργαζόμενος ερευνητής του Τrinity College στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο.

RICHARD HUNTER | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
http://www.tovima.gr

Ποιο είναι το νόημα της οικονομικής ανάπτυξης αν όχι και η απόλαυση του ωραίου.. Σταύρος Ζένιος

ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Το ωραίο και η οικονομία

Ο τομέας των χρηματοοικονομι- κών περνά κρίση ταυτότητας. Πώς να βρει μια νέα ισορροπία μεταξύ της ελευθερίας των χρηματαγορών που επέτρεψαν μια πρωτοφανή οικονομική πρόοδο τον τελευταίο μισό αιώνα και τη χαλιναγώγησή τους με εκείνες τις εποπτικές ρυθμίσεις που να αποφεύγουν κρίσεις όπως αυτή που τώρα διερχόμαστε... Αντιλαμβανόμαστε σήμερα ότι η οικονομία είναι ένα οργανικό σύστημα. Δεν μπορεί να γίνει κατανοητό αποσπασματικά, ούτε με αφηρημένα θεωρητικά μοντέλα. Αυτά έχουν βέβαια την ωφελιμότητά τους αλλά αποδείχθηκε ότι προκαλούν και απρόβλεπτες και ενίοτε τραγικές παρενέργειες. Η επιστήμη μάς βοηθά να κατανοήσουμε ακόμη βαθύτερα τα συστήματα κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης και τους σύγχρονους θεσμούς αλλά και να βρούμε λύσεις σε φλέγοντα προβλήματα όπως είναι η εξάντληση των φυσικών πόρων, το ενεργειακό, η καταστροφή του περιβάλλοντος, να αντιμετωπίσουμε τα θέματα υγείας και της γήρανσης του πληθυσμού. Αλλά
[Εργο του Αγγελου Πλέσσα για το συνέδριο ]
Εργο του Αγγελου Πλέσσα για το συνέδριο
χρειάζεται στοχασμός για τους στόχους που θέτουμε ως κοινωνία, ενδοσκόπηση των αξιών μας, επαναδιορισμός του «τέλους» της σύγχρονης κοινωνικής οργάνωσης. Η αρχαία φιλοσοφική σκέψη προκαλούσε τον στοχασμό, εμείς σήμερα σπεύδουμε, δημιουργούμε προβλήματα και ακολούθως αγωνιούμε για την επίλυσή τους. Τέλος, οι τέχνες, η ευαισθησία των ανθρώπων των τεχνών, μας αποκαλύπτουν βαθιές αλήθειες προτού αυτές επιπλεύσουν στη συλλογική συνείδηση. Για να μη μιλήσουμε για την ομορφιά του κόσμου, το κάλλος που οι τέχνες μας προσφέρουν. Ποιο είναι το νόημα της οικονομικής ανάπτυξης αν όχι και η απόλαυση του ωραίου. Από τον διάλογο των επιστημών, τεχνών και φιλοσοφίας η ανθρωπότητα διευρύνει τους ορίζοντές της για να κατανοήσει εις βάθος τι προκάλεσε τη βαθιά κρίση των ημερών, αλλά και να δει πέρα από αυτή.

Ο κ. Σταύρος Ζένιος είναι πρύτανης και καθηγητής Διοικητικής Επιστήμης και Χρηματοοικονομικών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και Senior Fellow στη Σχολή Διοίκησης Τhe Wharton School του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας, ΗΠΑ.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΕΝΙΟΣ | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

"Να ζήσεις μόνο μιαν αυγή τόση ζωή σε φτάνει,
ρόδο π' ανθεί πολύ καιρό τη μυρωδιά του χάνει...."

«Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει αφάνταστα γιατί εγώ είμαι η ανθρωπότητα»John Donne

Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαβάζει το βιβλίο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική», για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι φασισμό δημιουργεί και η αντιεξουσιαστική δράση

Από τη χρονιά που λήγει σύντομα πολλοί θα θυμούνται τον θάνατο των τριών υπαλλήλων της Μarfin Βank, μεταξύ των οποίων και μιας εγκύου, από βόμβες μολότοφ που έριξαν διαδηλωτές κατά υποκαταστήματος της τράπεζας. Αλλοι πάλι θα θυμούνται τις φονικές βόμβες που έσκασαν στα χέρια τόσο του αστυνομικού που υπηρετούσε στο γραφείο του υπουργού Δημόσιας Τάξης όσο και του 15χρονου Αφγανού που σκοτώθηκε από βόμβα τοποθετημένη σε κάδο απορριμμάτων.

Ο συλλογικός τόμος Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, τον οποίονσυνεπιμελήθηκαν οι Γ. Ευαγγέλου, Θ. Πολλάτος και Θ. Τριαρίδης, περιλαμβάνει κείμενα 22 συγγραφέων οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν υπάρξει αντιρρησίες συνείδησης ή μέλη του λεγόμενου «αντιεξουσιαστικού χώρου». Οι συγγραφείς δεν επαναλαμβάνουν τα γνωστά μοτίβα περί συμβολικής βίας και βίας του καπιταλισμού, ούτε θεωρούν τους τρομοκράτες ριζοσπάστες. Αντίθετα, τους θεωρούν «διαφόρων διαβαθμίσεων νεοναζί», όπως τους αποκαλεί ο Τριαρίδης. Σε μια περίοδο απαξίωσης του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, καταδικάζουν την κρατική βία πάνω σε πολίτες και μετανάστες και κυρίως απορρίπτουν τη βία όσων καταφεύγουν στην εξωσυστημική πολιτική δράση.

Πολιτική βία
Οι συγγραφείς δεν υπερασπίζονται βέβαια το σύστημα, πράγμα ήδη φανερό από το πρώτο κεφάλαιο του Π. Κοροβέση. Ωστόσο, έχουν συγκλονιστεί από τα κύματα πολιτικής βίας των τελευταίων δύο ετών, που ακολούθησαν τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου του Δεκεμβρίου 2008. Χωρίς να παραλείπουν την κριτική στην αστυνομική βαρβαρότητα, θεωρούν ότι η πολιτική βία είναι φασιστική από όπου και αν προέρχεται. Με τα λόγια του Πολλάτου, «πολιτική βία είναι η βία που έχει αποκλειστικά πολιτικά κίνητρα και κατευθύνεται ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους απλώς και μόνο επειδή είναι αντίπαλοι». Η βία αυτή είναι φασιστική «γιατί πολεμάει τις ιδέες με τσεκούρια και λαιμητόμους» (σελ. 149). Θα είχε κανείς να προσθέσει εδώ πολλά με βάση τη βιβλιογραφία για το πολιτικό έγκλημα, αλλά και μερικά γραπτά υπέρ της βίας από στοχαστές που παραμένουν δημοφιλείς στη χώρα μας (Λένιν, Μπένγιαμιν, αναρχικοί του 19ου αιώνα κ.ά.).

Η πιο εύγλωττη σύνοψη των απόψεων του τόμου ανήκει στον Τριαρίδη, που έχει γράψει τρία κεφάλαια, σε ένα από τα οποία προτάσσει το motto του άγγλου ποιητή John Donne (1572-1631): «Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει αφάνταστα γιατί εγώ είμαι η ανθρωπότητα». Ο Τριαρίδης γράφει για τα «εγκλήματα των εθνών και των θρησκειών, για τα εγκλήματα κάθε λογής ολοκληρωτισμού... και κάθε φονικής ανθρωποδιόρθωσης που λογαριάζει μια ντούμπα με πτώματα ως προϋπόθεση της αγάπης» (σελ. 110).

Ανεύθυνα δικαιώματα
[Λουλούδια και κεριά έξω από τη Μarfin Βank,επί της Σταδίου,όπου τρεις υπάλληλοι έχασαν τη ζωή τους ]
Λουλούδια και κεριά έξω από τη Μarfin Βank,επί της Σταδίου,όπου τρεις υπάλληλοι έχασαν τη ζωή τους
Το βιβλίο προσφέρει αφορμή αναστοχασμού γιατα όρια της πολιτικής δράσης στη δημοκρατία. Στην πολιτική επιστήμη διακρίνουμε την τυπική πολιτική συμμετοχή (π.χ. άσκηση δικαιώματος ψήφου, διαδήλωση) από την άτυπη (π.χ. καταλήψεις κτιρίων). Σε μας η άτυπη πολιτική συμμετοχή είναι τόσο συνήθης, ώστε έχει πάψει να εκπλήσσει. Τα ύστατα «όπλα του αγώνα», για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο του Μωρίς Ντυβερζέ, χρησιμοποιούνται σχεδόν ανακλαστικά. Το χειρότερο, σε ριζοσπαστικούς κύκλους που πλέον στρατολογούν μέλη από όλα τα κοινωνικά στρώματα, η πολιτική βία έχει ηρωοποιηθεί. Η διαπίστωση αυτή δεν θα έπρεπε να οδηγήσει σε περιστολή ατομικών και συλλογικών ελευθεριών. Αντίθετα, θα λέγαμε ότι θα έπρεπε να οδηγήσει σε προβληματισμό για το πώς η δημοκρατική συμμετοχή, νοητή παντού ως σύνολο δικαιωμάτων και ευθυνών των πολιτών, έχει εννοιολογηθεί αποκλειστικά και μόνο ως σύνολο δικαιωμάτων. Το εύρος των δικαιωμάτων το ορίζουν πλέον εκείνοι που το ασκούν. Ο καθένας αποφασίζει για το πότε «δεν πάει άλλο» και για το ποιος τρόπος αντίδρασης (π.χ. στο μνημόνιο, στην εισροή ξένων μεταναστών) τού φαίνεται πιο αποτελεσματικός. Ετσι η διολίσθηση στην άσκηση πολιτικής βίας φαίνεται σχεδόν φυσική.

Το βιβλίο πείθει, λοιπόν, ότι κοντά στο παλιό πρόβλημα πολιτικής εκπροσώπησης, δηλαδή στην αναντιστοιχία ανάμεσα στις κοινωνικές δυνάμεις και στους πολιτικούς φορείς που τις εκπροσωπούσαν, έχουν προστεθεί και δύο ακόμη προβλήματα. Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι πολλοί πολίτες θεωρούν ότι οι πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται καν να τους ακούσουν. Το δεύτερο είναι πρόβλημα «μούγκας», όπως το θέτουν οι Πολλάτος και Τριαρίδης, δηλαδή πρόβλημα σιωπής απέναντι σε φαινόμενα πολιτικής βίας. Από την άλλη μεριά, μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους τον Σεπτέμβριο του 2001, είναι τόσο συνηθισμένο πολλά κράτη να διευρύνουν τα όρια της νόμιμης άσκησης βίας, ενεργώντας ακόμη και έξω από τα όρια της νομιμότητας (π.χ., απαγωγές υπόπτων για τρομοκρατία από αμερικανικές υπηρεσίες), ώστε η κρατική βία φαντάζει φυσική. Στα καθ΄ ημάς, η φυσικοποίηση της κρατικής καταστολής, αλλά και της πολιτικής βίας εκ μέρους πολιτών που θέλουν να «εκδικηθούν» τους πάντες, από υπουργούς έως αστυνομικούς, προδίδει πρωτόγνωρη κρίση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Το μείγμα αυτής της κρίσης με την οικονομική κρίση είναι εύφλεκτο.
Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
Το ΒΗΜΑ

Σε περιβόλι μοναχός
πως ζεις καημένε κρίνε;
Σαν τον καημό της μοναξιάς
άλλος καημός δεν είναι.

Πολλοί καιροί με δέρνουνε
μα οι κλώνοι μου δε σπούνε
γιατί 'χω ρίζες δυνατές
στη γη και με κρατούνε.

«Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει αφάνταστα
γιατί εγώ είμαι η ανθρωπότητα»

Δεν μας ορίζει η κοινωνική ταυτότητα ή η εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας.. άλλα μετρούν στη ζωή..

Το έγκλημα της πολυεθνικής των φαρμάκων

Ο βρετανός πεζογράφος Γουίλιαμ Μπόιντ σε ένα καταιγιστικό θρίλερ περιγράφει πώς πίσω από το έγκλημα στο οποίο εμπλέκεται ένας αθώος επιστήμονας κρύβεται το τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο μιας εταιρείας

O Γουίλιαμ Μπόιντ δεν γνώρισε στη χώρα μας την επιτυχία άλλων πεζογράφων της γενιάς του, όπως για παράδειγμα ο Ιαν Μακ Γιούαν, μολονότι είναι θαυμάσιος συγγραφέας. Το περυσινό μυθιστόρημά του, που εκδόθηκε πρόσφατα και στα ελληνικά, επιβεβαιώνει το ταλέντο, την ευρηματικότητα και την ευφυΐα του. Γραμμένο αριστοτεχνικά, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και ταυτοχρόνως αναδεικνύει το μείζον ζήτημα που φαίνεται να σηματοδοτεί τη λογοτεχνία του αιώνα που διανύουμε: του ποιος είναι στην πραγματικότητα ο εαυτός μας, πώς εκφράζεται και πώς αποκαλύπτεται αν εμπλακούμε σε υποθέσεις που μοιάζουν να μας ξεπερνούν ή να μας ρίχνουν σε περιπέτειες.

Ολα αυτά είναι φανερά από το πρώτο εξαίρετο κεφάλαιο του νέου του μυθιστορήματος. Αρχίζεις να διαβάζεις και δεν είσαι βέβαιος αν πρόκειται για θρίλερ ή για παρωδία θρίλερ. Ο Ανταμ Κίντρεντ, κλιματολόγος το επάγγελμα, βρίσκεται στο Λονδίνο για επαγγελματική συνέντευξη. Θέλει να αλλάξει εργασιακό περιβάλλον, τη ζωή του, τα πάντα. Μετά τη συνέντευξη, και αφού περιδιαβάζει για κάμποσο στον Τάμεση και στα περίχωρα μπαίνει σε ένα ιταλικό εστιατόριο να δειπνήσει. Εκεί συναντά έναν ειδικό στην ανοσολογία, τον δρα Γουάνγκ, και πιάνουν κουβέντα. Οταν φεύγει ο Γουάνγκ, έχει ξεχάσει έναν φάκελο. Ο Ανταμ αποφασίζει να του τον επιστρέψει αυτοπροσώπως. Οταν όμως ανεβαίνει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου έμενε ο δόκτωρ, τον βρίσκει μαχαιρωμένο μεν, αλλά ζωντανό. Ο Γουάνγκ του ζητεί να του βγάλει το μαχαίρι. «Τράβα το» λέει. Και ο ευφυής αλλά απερίσκεπτος Ανταμ το τραβάει, «καταφέρνοντας» δύο πράγματα: πρώτον, να αφήσει στο μαχαίρι τα αποτυπώματά του και, δεύτερον, να στείλει τον Γουάνγκ μια ώρα αρχύτερα στον άλλον κόσμο. Στο μπαλκόνι όμως του δωματίου κρύβεται ο δολοφόνος. Από εδώ και στο εξής θα τον κυνηγάει τόσο αυτός όσο και η αστυνομία. Ο κλιματολόγος θα πρέπει να κρυφτεί αλλάζοντας ταυτότητα.

Ο Ανταμ πάει να μείνει σε ένα σπίτι που βρίσκεται σε κάποια από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές του Λονδίνου.

Αλλά η ανάγκη να ανακαλύψει γιατί δολοφονήθηκε ο Γουάνγκ τον οδηγεί στην έρευνα. Και καταλήγει στα ίχνη μιας πολυεθνικής εταιρείας φαρμάκων που είναι μπλεγμένη σε ένα τεράστιο σκάνδαλο. Το θέμα αυτό το διαπραγματεύθηκε εκπληκτικά ο Τζον Λε Καρέ πριν από μια δεκαετία στον Επίμονο κηπουρό, αλλά από τότε άλλαξαν πολλά. Τώρα η δύναμη των πολυεθνικών δεν έχει πλέον το προηγούμενό της- όπως και τα κέρδη που αποκομίζουν. Ο Ανταμ είναι ένας κυνηγημένος άνθρωπος- και τούτο αλλάζει την ταυτότητά του. Δεν έχει πια πιστωτικές κάρτες, λογαριασμό στην τράπεζα, κινητό τηλέφωνο. Ζει στο περιθώριο του παλιού του κόσμου, έξω από την τεχνολογική κοινωνία, σε έναν άλλου είδους Μεσαίωνα, όπου όμως κυκλοφορούν πραγματικοί άνθρωποι. Για να αντιληφθεί στο τέλος πως δεν μας ορίζει η κοινωνική ταυτότητα ή η εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας και πως άλλα μετρούν στη ζωή: ο έρωτας, «η λιακάδα και η γαλανή θάλασσα στον ορίζοντα», όπως αναφέρει η καταληκτική πρόταση του βιβλίου.
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ | Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
www.tovima.gr

«Όταν εγώ αισθάνομαι ότι συμπορεύονται ο δρόμος μου με τον σκοπό μου, τότε γαληνεύω. Και αυτήν την γαλήνη εγώ την αποκαλώ ευτυχία»Χόρχε Μπουκάι

Ο Ερευνητής

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …
Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει’ όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει. Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.
Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.
Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτάσει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δεξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο. Μια μπρούντζινη πορτούλα τον προσκαλούσε να μπει.
Ξαφνικά, αισθάνθηκε να ξεχνά το χωριό και υπέκυψε στην επιθυμία του να ξαποστάσει για λίγο σ’ εκείνο το μέρος. Ο ερευνητής πέρασε την είσοδο κι άρχισε να βαδίζει αργά δίπλα στις λευκές πέτρες που ήταν τοποθετημένες ανάκατα ανάμεσα στα δέντρα. Άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει σαν την πεταλούδα, σε κάθε λεπτομέρεια του πολύχρωμου αυτού παραδείσου.
Τα μάτια του, όμως, ήταν μάτια ερευνητή, κι ίσως γι’ αυτό ανακάλυψε εκείνη την επιγραφή πάνω σε μια απ’ τις πέτρες: Αμπντούλ Ταρέγκ: έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο εβδομάδες και 3 μέρες.
Τρόμαξε λίγο συνειδητοποιώντας ότι εκείνη η πέτρα δεν ήταν απλώς μια πέτρα: ήταν μια ταφόπλακα. Λυπήθηκε όταν σκέφτηκε ότι ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας ήταν θαμμένο σ’ εκείνο το μέρος.
Κοιτάζοντας γύρω του, ο άνθρωπος είδε ότι και η διπλανή πέτρα είχε μια επιγραφή. Πλησίασε να τη διαβάσει. Έλεγε: Γιαμίρ Καλίμπ: έζησε 5 χρόνια, 8 μήνες και 3 εβδομάδες.
Ο ερευνητής αισθάνθηκε φοβερή συγκίνηση. Αυτό το πανέμορφο μέρος ήταν νεκροταφείο, και κάθε πέτρα ήταν ένας τάφος. Μία-μία, άρχισε να διαβάζει τις πλάκες.
Όλες είχαν παρόμοιες επιγραφές: ένα όνομα και τον ακριβή χρόνο ζωής του νεκρού.
Αλλά αυτό που τον τάραξε περισσότερο ήταν η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος που είχε ζήσει τον πιο πολύ καιρό, μόλις που ξεπερνούσε τα έντεκα χρόνια …
Νικημένος από μια αβάσταχτη θλίψη, έκατσε κι άρχισε να κλαίει.
Ο φύλακας του νεκροταφείου που περνούσε από εκεί τον πλησίασε.
Τον κοίταξε να κλαίει για λίγο σιωπηλός, και μετά τον ρώτησε αν έκλαιγε για κάποιον συγγενή.
«Όχι, για κανέναν συγγενή» είπε ο ερευνητής.

«Τι συμβαίνει σ’ αυτό το χωριό; Τι πράγμα φοβερό έχει αυτός ο τόπος; Γιατί έχει τόσα πολλά νεκρά παιδιά θαμμένα σ’ αυτό το μέρος; Ποια είναι η τρομερή κατάρα που βαραίνει αυτούς τους ανθρώπου; και τους έχει υποχρεώσει να φτιάξουν ένα νεκροταφείο για παιδιά:»

Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε και είπε:

«Μπορείτε να ηρεμήσετε. Δεν υπάρχει τέτοια κατάρα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εδώ έχουμε ένα παλιό έθιμο. Θα σας εξηγήσω …
Όταν ένας νέος συμπληρώνει τα δεκαπέντε του χρόνια, οι γονείς του τού χαρίζουν ένα τετράδιο όπως αυτό που έχω εδώ, για να το κρεμάει στο λαιμό. Είναι παράδοση στον τόπο μας. Από τη στιγμή εκείνη κι έπειτα, κάθε φορά που κάποιος απολαμβάνει έντονα κάτι, ανοίγει το τετράδιο και σημειώνει:
Στα δεξιά, αυτό που απόλαυσε.
Στ’ αριστερά, πόσο χρόνο κράτησε η απόλαυση.
Έστω ότι γνώρισε μια κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Πόσο κράτησε το μεγάλο αυτό πάθος και η χαρά της γνωριμίας τους; Μια εβδομάδα; Δύο; Τρεις και μισή:
Και μετά, η συγκίνηση του πρώτου φιλιού, η θαυμάσια ευχαρίστηση του πρώτου φιλιού … Πόσο κράτησε; Μόνο το ενάμισι λεπτό του φιλιού; Δύο μέρες; Μια εβδομάδα;
Και η εγκυμοσύνη, και η γέννηση του πρώτου παιδιού;
Και ο γάμος των φίλων;
Και το ταξίδι που πάντα ήθελε;
Και η συνάντηση με τον αδελφό που γυρίζει από μια μακρινή χώρα;
Πόσο κράτησε στ’ αλήθεια η απόλαυση αυτών των αισθήσεων;
Ώρες; Μέρες;
Έτσι , συνεχίζουμε να σημειώνουμε στο τετράδιο κάθε λεπτό που απολαμβάνουμε … Κάθε λεπτό.
Όταν κάποιους πεθαίνει, έχουμε τη συνήθεια να ανοίγουμε το τετράδιό του και να αθροίζουμε το χρόνο της απόλαυσης για να τον γράψουμε πάνω στον τάφο του. Γιατί αυτός είναι για εμάς ο μοναδικός και πραγματικός χρόνος που έχουμε ζήσει.»

Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι “ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ”

Η ομορφιά καραδοκεί. Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών. Μπόρχες

Στο Στράτο μου από το γλυκοχαράζει με αγάπη...

Προσδιορίζω σύντομα την ποίηση:
είναι η ρυθμική δημιουργία της Ομορφιάς
Ποε Ε.

Η γνώση δε φροντίζει για το ν' αρέσει ή όχι…
Ούτε να συγκινεί και να παρηγορεί.
Αυτά είναι υποθέσεις της ποίησης
και γι' αυτό ο πνευματικός άνθρωπος
έχει περισσότερη ανάγκη την ποίηση,
παρά τη γνώση
Φρανς Α.





Είναι δύσκολο να μάθει κανείς τη ζωή
διαβάζοντας ποίηση.
Κι όμως, κάθε μέρα υπάρχουν άνθρωποι
που πεθαίνουν δυστυχείς
επειδή τους λείπουν αυτά
που βρίσκονται μέσα στα ποιήματα
Γουίλιαμς Κ.





Ένα ποίημα αρχίζει με απόλαυση
και τελειώνει σε σοφία
Φροστ Ρόμπερτ





Η γνήσια ποίηση μπορεί να επικοινωνήσει
πριν γίνει νοητή.
Το νόημα θα το συλλάβει πρώτα η ψυχή
κι έπειτα ο νους
Έλιοτ Τ.





Η διαφορά του "καλού" από το ιδιοφυές
είναι ότι στο ιδιοφυές κατοικεί η ποίηση
Άγνωστος





Η ποίηση δεν ανήκει σ' αυτούς που τη γράφουν,
αλλά σε εκείνους που την έχουν ανάγκη.
Νερούντα Π.





Η ποίηση δεν είναι αριστοκρατικό σαλόνι
των περουκών,
ούτε το βρώμικο υπόγειο της μαλλιαρής μποέμας,
αλλά ο ναός των ελεύθερων Ψυχών
Σοϊλεμεζίδης Γ.





Η ποίηση δεν είναι επάγγελμα, είναι μοίρα
Ντάντον Μ.





Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε
αλλά ο καλύτερος τοίχος
να κρύψουμε το πρόσωπό μας.
Αναγνωστάκης





Η ποίηση είναι για τη ζωή ό,τι είναι
η φωτιά για το ξύλο:
βγαίνει από αυτό και το μεταμορφώνει
Ρεύερντι Π.





Η ποίηση είναι εγγύτερα στη ζωτική αλήθεια
απ'ό,τι η ιστορία
Πλάτων





Η ποίηση έγινε, για να διορθώσει
τα λάθη του Θεού ή,
εάν όχι, τότε για να δείχνει
πόσο λανθασμένα εμείς συλλάβαμε τη δωρεά Του.
Ελύτης Ο.




Η ποίηση ένα πράγμα ανάλαφρο,
ιερό και φτερωτό.
Πλάτων

Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.. Τάσος Λειβαδίτης

Η Παγκόσμια Ημέρα διατροφής γιορτάζεται στις 16 Οκτωβρίου κάθε χρόνο, ημερομηνία που το 1945 ιδρύθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ. Στόχος καθιέρωσης αυτής της ημέρας είναι η ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση του κόσμου για τις δύο ακραίες μορφές κακής διατροφής, τον υποσιτισμό και την παχυσαρκία.

Σύμφωνα, με τα επίσημα στοιχεία του Ο.Η.Ε., περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο υποσιτίζονται. Πρόκειται για το 15%, δηλ το ένα έκτο του συνόλου της ανθρωπότητας, ποσοστό το οποίο αυξάνεται λόγω της επισιτιστικής και της οικονομικής κρίσης.

Περίπου 60 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό, ενώ κάθε χρόνο 5 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν εξαιτίας του.

Στον αντίποδα, στις ανεπτυγμένες χώρες η παχυσαρκία απειλεί την υγεία εκατομμυρίων πολιτών.

Η παχυσαρκία θεωρείται ασθένεια και συνδέεται με σειρά σοβαρών επιπτώσεων στην υγεία, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη, καρκινογενέσεις κλπ.

Ειδικότερα οι Έλληνες αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα με την ασφάλεια τροφίμων και την ποιότητα διατροφής, ενώ τα Ελληνόπουλα καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στην Ε.Ε. στην παχυσαρκία.

Η Δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Κατά την πρόσφατη σύνοδο της G8 στην Ακουίλα της Ιταλίας, η ΕΕ, δεσμεύτηκε για τη χρηματοδότηση άνω των 2 δισ. €, εκτός από το «1 δισ. € της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης της ΕΕ», με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης στα τρόφιμα, για τις χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

«Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής πρέπει να είναι να θυμίζει στον καθένα μας ότι πρέπει να κάνουμε τ' αδύνατα δυνατά για να μην πεινάσουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι. Για να ανταποκριθεί στην πρόκληση, το 1 δισ. € της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης της ΕΕ αποδίδει γρήγορα και απτά αποτελέσματα διανέμοντας στους μικροκαλλιεργητές των αναπτυσσόμενων χωρών τους σπόρους και τα λιπάσματα που χρειάζονται για να αυξήσουν τη γεωργική παραγωγή τους.

Θα βασιστούμε στην πείρα που αποκτήσαμε κατά την εφαρμογή της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης για να εξασφαλίσουμε ότι η νέα υπόσχεση που δώσαμε στη σύνοδο κορυφής της G8 στην Ακουίλα θα είναι εξίσου αποτελεσματική για την καταπολέμηση της πείνας παγκοσμίως», είχε δηλώσει ο Karel De Gucht, Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για την Ανάπτυξη και την Ανθρωπιστική Βοήθεια.






Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής:
Τα υποσιτισμένα παιδιά ζητούν την προσοχή μας
Γιατροί Χωρίς Σύνορα

Χωρίς πρόσβαση στην ποικιλία των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, εννέα παιδιά θα συνεχίσουν να πεθαίνουν κάθε λεπτό από αίτια που σχετίζονται με τον υποσιτισμό. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν να αλλάξει η επισιτιστική βοήθεια ώστε να γίνουν διαθέσιμα τα τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας και να σωθούν εκατομμύρια παιδικές ζωές.

Τι είναι η κρίση του υποσιτισμού;

Ο υποσιτισμός είναι η αιτία του θανάτου τριών με πέντε εκατομμυρίων παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών κάθε χρόνο. Οι εικόνες παιδιών που λιμοκτονούν σε περιοχές που πλήττονται από επείγουσες κρίσεις αποτελούν πλέον μέρος της δημόσιας συνείδησης, αλλά στην πραγματικότητα η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών που πάσχουν από υποσιτισμό, πάσχουν σιωπηλά, μακριά από τα βλέμματα του κόσμου.

Το ανεπαρκές διαιτολόγιο αποτελεί γεγονός της καθημερινής ζωής εκατοντάδων εκατομμυρίων παιδιών. Τα σημάδια του υποσιτισμού είναι τόσο κοινά -ένα κοντό παιδί, ή ένα παιδί που έχει χάσει βάρος- που δεν θεωρούμε πλέον ότι αυτά τα παιδιά είναι άρρωστα, ή ότι υποφέρουν. Έτσι συμβαίνει όμως. Όταν το διαιτολόγιο ενός παιδιού αποτυγχάνει να του δώσει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός του για να διατηρήσει τη φυσιολογική του λειτουργία, όχι μόνο κλονίζεται η ανάπτυξή του, αλλά και αυξάνεται η ευαισθησία του απέναντι σε συνηθισμένες ασθένειες. Αυτός είναι ο λόγος που ένα κοινό κρυολόγημα, ή μια κρίση διάρροιας μπορούν να σκοτώσουν ένα υποσιτισμένο παιδί.

Ο υποσιτισμός είναι ένα ιατρικό επείγον. Οι ομάδες των ΓΧΣ βλέπουν τον καταστρεπτικό αντίκτυπο του υποσιτισμού των παιδιών κάθε μέρα και έχουν περιθάλψει περισσότερα από 150.000 παιδιά τον χρόνο, το 2006 και το 2007. Ο υποσιτισμός αποδυναμώνει την αντίσταση του οργανισμού και αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από πνευμονία, διάρροια, ελονοσία, ιλαρά ή AIDS -πέντε ασθένειες που ευθύνονται για τους μισούς από τους περίπου δέκα εκατομμύρια θανάτους παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, κάθε χρόνο. Τα επίμονα υψηλά ποσοστά υψηλής θνησιμότητας παιδιών στην υπο-Σαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία δε θα μειωθούν, αν ο υποσιτισμός δεν αντιμετωπιστεί με περισσότερη αποφασιστικότητα.

Ο παιδικός υποσιτισμός δεν προσελκύει επαρκή διεθνή προσοχή. Παρά την συντριπτική συμβολή της διεθνούς κοινότητας στην αποτροπή της παιδικής θνησιμότητας και τις επιπτώσεις στην υγεία, η θεραπεία και η πρόληψη του υποσιτισμού δεν αποτελεί τόσο υψηλή προτεραιότητα στον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό της διεθνούς και της εθνικής δημόσιας υγείας.

Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται σήμερα ο υποσιτισμός, έχει σοβαρούς περιορισμούς. Σε περιοχές στην οποίες τα τρόφιμα με πολλά θρεπτικά συστατικά δεν είναι διαθέσιμα, ή όπου οι άνθρωποι δεν έχουν τα χρήματα για ν' αγοράσουν τέτοια τρόφιμα, η προσέγγιση της αλλαγής της συμπεριφοράς απέναντι στον υποσιτισμό, η οποία εστιάζεται στην εκπαίδευση για κατάλληλες επιλογές τροφίμων, πλύσιμο των χεριών και θηλασμό δεν αρκεί για ν' αντιμετωπίσει τον πρόβλημα.

«Η διατροφή με χυλό από κεχρί σε καθημερινή βάση ισοδυναμεί με την επιβίωση μονάχα με ψωμί και νερό. Με λίγη τύχη, τα μωρά εδώ μπορούν να έχουν γάλα μια ή δύο φορές την εβδομάδα. Τα μικρά παιδιά είναι τόσο ευαίσθητα στον υποσιτισμό, διότι ό,τι τρώνε στερείται των απαραίτητων βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων που θα τα βοηθήσουν ν' αναπτυχθούν, να παραμείνουν γερά και να καταπολεμήσουν τις μολύνσεις» εξηγεί η Δρ Σούζαν Σέφερντ ιατρική συντονίστρια στο επισιτιστικό πρόγραμμα των ΓΧΣ στο Μαραντί του Νίγηρα.

Παρόμοιες στρατηγικές είναι ανεπαρκείς, διότι οι μητέρες στην υπο-Σαχάρια Αφρική, στο Κέρας της Αφρικής και στην Ασία δεν χρειάζονται μόνο συμβουλές σχετικά με το πώς να ταΐσουν τα παιδιά τους. Χρειάζονται πρόσβαση σε τρόφιμα πλούσια σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και ζωϊκές τροφές που παρέχουν τα 40 βασικά θρεπτικά συστατικά, που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει και να είναι υγιές. Μόνον ο θηλασμός, ανταποκρίνεται στις διατροφικές ανάγκες ενός παιδιού ηλικίας μέχρι έξι μηνών, ενώ πέρα απ' αυτήν, τα μικρά παιδιά έχουν ανάγκη από την πρόσθεση τροφών που συμπεριλαμβάνουν γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, κρέας ή ψάρι.

Η αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων προκλήσεων της φτώχιας και της διατροφικής ασφάλειας είναι σημαντική -αλλά η αντιμετώπιση των αναγκών των υποσιτισμένων παιδιών σήμερα, απαιτεί εξειδικευμένες στρατηγικές με συγκεκριμένο στόχο, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών έχουν πρόσβαση στην ελάχιστη διατροφή που απαιτείται. Οι σημερινές παρεμβάσεις οι οποίες δεν επιτυγχάνουν να εξασφαλίσουν τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών ηλικίας κάτω των δύο ετών, θα πρέπει να ξεπεραστούν, και να επινοηθούν νέες στρατηγικές που θα στοχεύουν αυτά τα παιδιά. Οι συστάσεις του ΟΗΕ ζητούν να δοθεί περίθαλψη σε παιδιά με σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής, μέσα από προγράμματα διατροφής που θα εδρεύουν στις διάφορες κοινότητες, χωρίς να εισάγονται τα παιδιά σε κάποιο κέντρο υγείας ή θεραπευτικό επισιτιστικό κέντρο, εκτός και αν παρουσιάσουν ιατρικές επιπλοκές. Κι αυτές τις συστάσεις δεν πρέπει να τις αφήσουμε να μείνουν κενό γράμμα. Τα απλά, έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF), τα οποία έχουν παρασκευαστεί ειδικά για την αντιμετώπιση των διατροφικών αναγκών των μικρών παιδιών, έχουν επεκτείνει πολύ τη δυναμική για αποτελεσματικές επισιτιστικές παρεμβάσεις. Τα προγράμματα θεραπευτικής περίθαλψης με έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF), επιτρέπουν στη μεγάλη πλειοψηφία των σοβαρά υποσιτισμένων παιδιών να λάβουν θεραπεία στα σπίτια τους, υπό την επίβλεψη της μητέρας τους ή οποιουδήποτε άλλου τα φροντίζει, αντί να τα στέλνει στα νοσοκομεία. Οι ΓΧΣ αλλά και άλλες οργανώσεις, έχουν καταγράψει την επιτυχία που μπορεί να έχει η χρήση των έτοιμων προς χρήση σκευασμάτων υψηλής διατροφικής αξίας (RUF) -ποσοστά υψηλής θεραπείας με υψηλή κάλυψη, όπως και χαμηλή θνησιμότητα και ποσοστά διακοπής της θεραπείας. Εν τούτοις, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ΓΧΣ, μόνο το 3% των 20 εκατομμυρίων παιδιών που πάσχουν από σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής κάθε χρόνο, λαμβάνουν την θεραπεία που χρειάζονται.

Τα έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF) δίνουν επίσης τη δυνατότητα για την προσέγγιση των παιδιών σε μικρότερη ηλικία, προτού η ανάπτυξή τους αρχίσει να κλονίζεται, ή την υποβοήθησή τους ν' αναρρώσουν μετά από κάποια ασθένεια. Τα σημερινά προγράμματα πρόληψης και αντιμετώπισης των λιγότερο σοβαρών μορφών υποσιτισμού είναι ακατάλληλα, διότι δεν παρέχουν τις σωστές τροφές. Στην ηλικία μεταξύ έξι και 24 μηνών, τα μικρά παιδιά χρειάζονται τροφές πλούσιες σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, για να τα στηρίξουν στη διάρκεια μιας περιόδου γρήγορης ανάπτυξης. Αυτή η συγκέντρωση και η διαφορετικότητα των θρεπτικών συστατικών απαιτεί ένα ποικίλο διαιτολόγιο που θα συμπεριλαμβάνει ζωικές τροφές, οι οποίες είναι ακριβές και συχνά μη προσιτές, με αποτέλεσμα τα παιδιά να γίνονται ιδιαίτερα ευάλωτα σε μια διατροφική ανασφάλεια. Ωστόσο, η διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια εξακολουθεί να παρέχει ενισχυμένα αναμεμειγμένα άλευρα, που δεν περιέχουν ζωικές τροφές. Το γεγονός ότι στα τέλη της δεκαετίας του 1980 το γάλα αποσύρθηκε για οικονομικούς λόγους απ' αυτά τα άλευρα, τα οποία έχουν στόχο τα μικρά παιδιά, καταδεικνύει ένα θανατηφόρο διπλό μέτρο, με το οποίο η επισιτιστική επιστήμη αγνοείται. Οι δωρητές και οι υπηρεσίες του ΟΗΕ θα πρέπει να επανεξετάσουν την τροφή που δίδεται ως μέρος των προγραμμάτων επισιτιστικής βοήθειας. Θα πρέπει ν' αναπτυχθούν και να κλιμακωθούν νέες στρατηγικές διανομής απαραίτητων συστατικών. Τα RUF θα πρέπει να ενταχθούν μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των καινοτόμων στρατηγικών, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν τις οικογένειες να δώσουν στα μικρότερα παιδιά τους τις πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά τροφές που χρειάζονται. Εξίσου, θα πρέπει να επιδιωχθούν και άλλες στρατηγικές, όπως η παροχή εισοδηματικής βοήθειας στις οικογένειες.

Η εκστρατεία των ΓΧΣ για τον υποσιτισμό

«Τα υποσιτισμένα παιδιά ζητούν την προσοχή μας», υποστηρίζει εξειδικευμένες στρατηγικές με συγκεκριμένο στόχο, που θα επιτρέψουν στα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο χρόνων σε περιοχές του πλανήτη που πλήττονται από τον υποσιτισμό, να έχουν πρόσβαση στη μίνιμουμ διατροφή που χρειάζονται. Η εκστρατεία καλεί τις κυβερνήσεις-δωρητές ν' αλλάξουν τα σημερινά προγράμματα επισιτιστικής βοήθειας, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις διατροφικές ανάγκες των μικρών παιδιών και ν' αναπτύξουν πρακτικές παροχής συμπληρωμάτων διατροφής. Οι ΓΧΣ τονίζουν επίσης την ανάγκη ν' αυξηθούν οι έρευνες και η ανάπτυξη στον τομέα των συμπληρωματικών τροφών που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες των μικρών παιδιών.

Γιατί τα παιδιά υποσιτίζονται;

Τα παιδιά υποσιτίζονται όταν δεν λαμβάνουν τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός τους για ν' αντισταθεί στις μολύνσεις και ν' αναπτυχθεί χωρίς πρόβλημα. Όταν οι διατροφικές ελλείψεις γίνουν πολύ σημαντικές, ένα παιδί αρχίζει να «φθίνει» -να καταναλώνει τους δικούς του ιστούς, για να λάβει τα απαραίτητα συστατικά. Κι αυτή η εξάντληση είναι δείγμα υποσιτισμού οξείας μορφής. Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, όπως στην υπο-Σαχάρια Αφρική, η εξάντληση είναι ιδιαίτερα συχνή στα παιδιά κατά την διάρκεια της «εποχής του λιμού», ανάμεσα σε δύο σοδειές. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι υπάρχουν σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή 20 εκατομμύρια μικρά παιδιά με σοβαρό οξύ υποσιτισμό.

Η διατροφική κατάσταση του παιδιού ελέγχεται με την χρησιμοποίηση του βραχιολιού MUAC (μέτρηση της περιμέτρου της μυϊκής μάζας του άνω μέσου βραχίονα) σε ένα θεραπευτικό κέντρο διατροφής των ΓΧΣ στο Νοσοκομείο Μπίου (Biu Hospital), στο Μπόρνο Ντάτε (Borno Dtate) της Βόρειας Νιγηρίας.

Ποιες είναι οι διατροφικές ανάγκες ενός αναπτυσσόμενου παιδιού;

Το μητρικό γάλα είναι η μόνη τροφή που χρειάζεται ένα παιδί ηλικίας κάτω των έξι μηνών. Μετά τους έξι μήνες, τα παιδιά χρειάζονται περισσότερη ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, απ' όσα μπορεί να προσφέρει μονάχα το μητρικό γάλα. Κι αυτό σημαίνει πρωτεΐνες και απαραίτητα λίπη όπως και περίπου 20 διαφορετικές βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία όπως το ασβέστιο, το κάλιο, ο ψευδάργυρος και ο σίδηρος.

Μια πολυεθνική μελέτη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η οποία έχει συμβάλει στην καθιέρωση των Επιπέδων Παιδικής Ανάπτυξης της ΠΟΥ (2006), δείχνει ότι όλα τα μικρά παιδιά σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου μπορούν να φτάσουν σε ένα παρόμοιο επίπεδο ύψους, βάρους και ανάπτυξης με την άριστη διατροφή, την καλή φροντίδα της υγείας τους κι ένα υγιεινό περιβάλλον. Κατά συνέπεια οι διατροφικές ανάγκες των παιδιών που αναπτύσσονται γρήγορα σε όλο τον κόσμο, είναι ουσιαστικά οι ίδιες.

Πώς αντιμετωπίζονται αυτές οι ανάγκες στις ανεπτυγμένες χώρες;

Στις ανεπτυγμένες χώρες, τα μικρά παιδιά τρώνε μια ποικιλία πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά τροφών, όπως το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα ψάρια και τα αυγά, όπως επίσης και φρούτα και λαχανικά, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις διατροφικές τους ανάγκες, την ίδια περίοδο όπου επιπλέον, θηλάζουν. Ακόμη κι αν τα παιδιά δεν τρώνε κρέας, οι παιδικές τροφές και τα δημητριακά ενισχύονται με βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία, ιδιαίτερα σίδηρο και ψευδάργυρο, έτσι ώστε να ικανοποιήσουν τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών. Το γάλα αποτελεί μια καλή πηγή όλων των θρεπτικών συστατικών (εκτός από τον σίδηρο), και είναι ένα σημαντικό μέρος του διαιτολογίου των περισσότερων παιδιών ηλικίας άνω του ενός έτους. Σε περιοχές στις οποίες οι πόροι είναι περιορισμένοι, το διαιτολόγιο συνίσταται ως επί το πλείστον από το μητρικό γάλα μαζί με φυτικές τροφές και λίγα λιπαρά. Αυτά τα διαιτολόγια στερούνται κυρίως σιδήρου, ψευδαργύρου και ασβεστίου, και τα θρεπτικά τους συστατικά δεν απορροφώνται τόσο εύκολα από τις φυτικές τροφές, όσο από το κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά, τα αυγά ή τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο οι ζωικές τροφές είναι συνήθως απαγορευτικά ακριβές ή απλώς μη προσιτές.

Γιατί τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα έχουν αποτέλεσμα;

Η εμπειρία διαφόρων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των ΓΧΣ, έχει δείξει ότι ένας πολύ επιτυχημένος τρόπος για να δίνουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στα υποσιτιζόμενα παιδιά, είναι τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF). Πρόκειται για μια αποτελεσματική θεραπεία, διότι το κάθε πακέτο δίνει 500 θερμίδες με την μορφή μιας πλούσιας σε θρεπτικά συστατικά κρέμας, η οποία περιέχει ενισχυμένη σκόνη γάλακτος και δίνει τα 40 απαραίτητα θρεπτικά συστατικά τα οποία χρειάζεται ένα υποσιτιζόμενο παιδί, για ν' αναστρέψει στον οργανισμό του την έλλειψη θρεπτικών συστατικών και να κερδίσει βάρος.

Επιπλέον, τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF) είναι απλά στην χρήση σε περιοχές με περιορισμένους πόρους, ως ένας αποτελεσματικός και ασφαλής τρόπος να παρέχουν γάλα στα μικρά παιδιά: δεν περιέχουν νερό, κι έτσι είναι ανθεκτικά απέναντι στις βακτηριακές μολύνσεις, φθάνουν μέσα σε αεροστεγή, ατομικά πακέτα, και μπορούν να παραμείνουν αχρησιμοποίητα για πολύ καιρό. Επίσης, δεν απαιτούν προετοιμασία και είναι εύκολα στη μεταφορά και στη χρήση σε θερμά κλίματα. Ενώ το πιο σημαντικό είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των υποσιτισμένων παιδιών μπορούν να λάβουν αυτή τη θεραπεία στο σπίτι τους, υπό την επίβλεψη της μητέρας τους ή όποιου άλλου τα φροντίζει, αντί για το νοσοκομείο. Αυτό επιτρέπει στα προγράμματα ν' ασχοληθούν με πολύ περισσότερα παιδιά, την ίδια στιγμή που ελαχιστοποιούν και τον κίνδυνο τα παιδιά αυτά να κολλήσουν κάποια μόλυνση στο νοσοκομείο. Ο υποσιτισμός πρέπει ν' αντιμετωπιστεί προτού φθάσει σ' ένα στάδιο όπου απειλεί τη ζωή των παιδιών. Η ποιότητα των συμπληρωματικών τροφών που παρέχονται σε παιδιά μεγαλύτερα των έξι μηνών σε περιοχές με περιορισμένους πόρους, απαιτεί επανεξέταση. Αν οποιοδήποτε από τα 40 απαραίτητα θρεπτικά συστατικά είναι ανεπαρκές στο διαιτολόγιο ενός μικρού παιδιού, οι άμυνες του οργανισμού του αποδυναμώνονται, και αυξάνεται η πιθανότητα αυτό να αρρωστήσει σοβαρά ακόμη κι από μια μικρή μόλυνση.

Η εμπειρία των ΓΧΣ στο Μαραντί του Νίγηρα

Κλιμακώνοντας την θεραπεία του σοβαρού υποσιτισμού οξείας μορφής από το 2001

Οι ΓΧΣ εργάζονται περιοδικά στο Νίγηρα από το 1984, και το 2005, χρονιά εξαιρετικής διατροφικής ανασφάλειας στη χώρα, οι ΓΧΣ περιέθαλψαν περισσότερα από 60.000 σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά, χρησιμοποιώντας θεραπευτικά έτοιμα διατροφικά σκευάσματα (RUF). Μόνο στο Μαραντί περιέθαλψαν 38.000 σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά, με ποσοστό θεραπείας άνω του 90%.

Επεκτείνοντας την περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία για παιδιά με μέτριο υποσιτισμό (2006)

Οι ΓΧΣ επέκτειναν τη χρησιμοποίηση θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) μέσα από εξωτερικά ιατρεία σε παιδιά με μέτριο υποσιτισμό, σε δύο διαφορετικές περιοχές της επαρχίας του Μαραντί. Σχεδόν 65.000 παιδιά έλαβαν θεραπεία, το 92,5% των οποίων υπέφερε από μέτριο υποσιτισμό, και το 7,5% από σοβαρό υποσιτισμό. Τα ποσοστά της ανάρρωσης έφτασαν το 95,5% ανάμεσα στα μέτρια υποσιτισμένα παιδιά, και το 81,3% ανάμεσα στα σοβαρά υποσιτισμένα. Το εποχιακό αποκορύφωμα των εισαγωγών σοβαρών περιστατικών, το οποίο παρατηρείται κάθε χρόνο από το 2001 οπότε και ξεκίνησε το πρόγραμμα στο Μαραντί, δεν συνέβη αυτή τη χρονιά.

Πρόκειται για μια εμπειρία που υποδηλώνει ότι η θεραπεία με θεραπευτικά έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF) μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του σοβαρού υποσιτισμού σε μια μεγάλη ομάδα μέτρια υποσιτισμένων παιδιών.

Βοηθώντας περισσότερα παιδιά που πάσχουν από υποσιτισμό (2007)

Το 2007 οι ΓΧΣ άρχισαν να χρησιμοποιούν τους Δείκτες Αναφοράς Ανάπτυξης του 2006 της ΠΟΥ, προκειμένου να προσδιορίσουν τα κριτήρια εισαγωγής για θεραπεία. Αυτοί οι δείκτες αναγνωρίζουν περισσότερα και πιο μικρά παιδιά που πάσχουν από οξύ υποσιτισμό. Οι δείκτες της ΠΟΥ μας επιτρέπουν να βοηθήσουμε περισσότερο αυτά τα υποσιτισμένα παιδιά, τα οποία αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν. Τα παιδιά με σοβαρό οξύ υποσιτισμό θεραπεύονται με θεραπευτικά RUF σε εξωτερικά επισιτιστικά κέντρα. Μόνο παιδιά με περίπλοκες παθήσεις χρειάζονται ακόμη νοσηλεία.

Το δεύτερο στοιχείο της νέας προσέγγισης των ΓΧΣ περιλαμβάνει τη διανομή συμπληρωματικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF), τα οποία συμπληρώνουν τα τακτικά γεύματα και αντισταθμίζουν τις ελλείψεις του τακτικού διαιτολογίου τους. Το 2007 οι ΓΧΣ διένειμαν συμπληρωματικά RUF σε όλα τα 62.000 παιδιά ηλικίας από έξι μηνών μέχρι τριών χρόνων, σε μια περιοχή του Μαραντί, σε μηνιαία βάση κατά τη διάρκεια του εποχιακού κενού πείνας.

Τι μπορεί να γίνει για να διασφαλίσουμε ότι η αποτελεσματική θεραπεία είναι προσιτή;

Αυξάνοντας του παραγωγούς

Σήμερα, ένα προϊόν θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) γνωστό ως Plumpy' nut παρασκευάζεται στην Γαλλία από την Nutriset και άλλες τέσσερις συνεργαζόμενες εταιρίες στο Μαλάουι, την Αιθιοπία, το Νίγηρα και την Δομινικανή Δημοκρατία. Και άλλες διεθνείς εταιρείες έχουν δηλώσει το ενδιαφέρον τους για ν' αρχίσουν παραγωγή, αλλά η αρχική επένδυσή τους θα εξαρτηθεί από τη λήψη μεγάλων και σίγουρων παραγγελιών. Η μη κερδοσκοπική εταιρεία Valid Nutrition δραστηριοποιείται προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης τοπικών ικανοτήτων παραγωγής, σε αρκετές χώρες της Αφρικής και της Ασίας, ενώ η κάθε χώρα βασίζεται σε συνταγές που χρησιμοποιούν τοπικά προσιτά συστατικά. Μέχρι σήμερα εγκαταστάσεις τοπικής παραγωγής υπάρχουν στο Μπαγκλαντές, την Αιθιοπία, το Μαλάουι και τη Ζάμπια.

Μειώνοντας την τιμή

Καθώς το σημερινό κόστος βρίσκεται λίγο κάτω από τρία ευρώ το κιλό, το συνολικό κόστος της παραγωγής αρκετών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) για τη θεραπεία των 20 εκατομμυρίων παιδιών που η ΠΟΥ εκτιμά ότι πάσχουν από σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής, θα είναι 750 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, το κόστος της θεραπείας ενός παιδιού, είναι σχεδόν 39 ευρώ. Το κόστος των υπαρχόντων προϊόντων έχει αυξηθεί εξαιτίας της ανερχόμενης τιμής του γάλακτος. Η τιμή του γάλακτος σε σκόνη αυξήθηκε δραματικά το 2007, από 2.000 ευρώ σε περισσότερα από 4.000 ευρώ ανά μετρικό τόνο. Παρά το αυξανόμενο κόστος των πρώτων υλών, υπάρχουν τρόποι να μειωθεί η τιμή.

Κι αυτοί συμπεριλαμβάνουν την κλιμάκωση της παραγωγής, την ανάπτυξη εναλλακτικών συσκευασιών, τη δημιουργία ενός προϊόντος που θα βασίζεται σε εναλλακτικές πρώτες ύλες και την πιθανότητα φορολογικών απαλλαγών. Η μείωση του κόστους θα έχει αντίκτυπο στη ζήτηση των θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF).

Η ανάπτυξη προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας για τη συμπλήρωση του διαιτολογίου των ευάλωτων παιδιών ηλικίας έξι μηνών μέχρι δύο χρόνων πρέπει εξίσου ν' αναχθεί σε προτεραιότητα. Το κλειδί είναι το προϊόν να διατηρήσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για τα γρήγορα αναπτυσσόμενα παιδιά. Υπάρχουν εξάλλου και πολλές πιθανότητες ανάπτυξης προϊόντων που θα συνοδεύσουν την ιατρική θεραπεία παθολογικών νόσων όπως ο HIV και η φυματίωση.

Τι ζητούν οι ΓΧΣ;

*
Η θεραπεία του σοβαρού οξέος υποσιτισμού με θεραπευτικά RUF πρέπει να κλιμακωθεί. Οι διάφορες χώρες πρέπει να καταστρώσουν πρωτόκολλα τα οποία να υποστηρίζουν τη διαχείριση του σοβαρού οξέος υποσιτισμού μέσα στις κοινότητες. Τα κράτη πρέπει να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν τους νέους Δείκτες Ανάπτυξης της ΠΟΥ.

*
Πρέπει να αναπτυχθούν χρηματοδοτικά προγράμματα προκειμένου να υποστηρίξουν τα Υπουργεία Υγείας να ενσωματώσουν τη θεραπεία του σοβαρού οξέος υποσιτισμού στα πρωτόκολλά τους και να αγοράσουν θεραπευτικά RUF σε μια τιμή που δε θα βλάψει τους προϋπολογισμούς.

*
Οι δωρητές πρέπει να επανεξετάσουν την ποιότητα της διατροφικής βοήθειας που απευθύνεται στα μικρά παιδιά, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι διανομές θα περιλαμβάνουν τροφές οι οποίες ικανοποιούν τις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των παιδιών.

*
Πρέπει να αυξηθούν οι ακαδημαϊκές έρευνες και μελέτες, προκειμένου να προωθήσουν την ανάπτυξη νέων συμπληρωματικών τροφών και προγραμματικών στρατηγικών, που στόχο θα έχουν την ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών των μικρών παιδιών, των γυναικών της αναπαραγωγικής ηλικίας και των ανθρώπων που πάσχουν από φυματίωση και HIV/AIDS





Το video μπορεί να μην το αντέξεις..







ActionAid: Φτάνει πια η σιωπή! Καιρός για φασαρία!
health.in.gr

Αθήνα: Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Τροφής, νέοι της ομάδας activista θα κάνουν ένα λεπτό φασαρία για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην αδράνεια των ηγετών του κόσμου μπροστά στην εξάπλωση της πείνας. Νέοι στην Ελλάδα και σε 11 άλλες χώρες φωνάζουν για να κινητοποιήσουν κυβερνήσεις όπως την ελληνική ώστε να πραγματοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.

Κάθε 6 δευτερόλεπτα ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα όταν στον κόσμο υπάρχει άφθονη τροφή για όλους μας. Σήμερα, 1,02 δισ. άνθρωποι δεν έχουν αρκετή τροφή. Δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι από τον πληθυσμό της ΕΕ, των ΗΠΑ και του Καναδά μαζί, πεινούν. Από το 2008 ο αριθμός των χρόνια πεινασμένων αυξάνεται κατά 275.000 άτομα κάθε μέρα.

Οπλισμένοι με κατσαρόλες, κουτάλια και σφυρίχτρες νέοι της διεθνούς εθελοντικής ομάδας activista από την Ελλάδα, τη Δανία, την Ουγκάντα, τη Βραζιλία, τη Σιέρα Λεόνε, τη Γαλλία, την Γκάμπια, τη Νιγηρία, τη Βρετανία, το Νεπάλ, τη Νότια Αφρική και την Κένυα κάνουν θόρυβο για να ξυπνήσουν οι ηγέτες του κόσμου και να απελευθερώσουν το 1 δισ. ανθρώπων από τα δεσμά της πείνας.

«Η Ελλάδα όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της, αλλά μείωσε και τον ίδιο της το στόχο για αναπτυξιακή βοήθεια από 0,5% το 2008 σε 0,35% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος το 2009. Η ActionAid ζητά να εκπληρώσει τον αναθεωρημένο στόχο της συντάσσοντας ετήσιο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και να αυξήσει το ποσοστό στο 0,7% από το 2015» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, γενικός διευθυντής της ActionAid Ελλάς. «Επίσης, η Ελλάδα θα πρέπει να επικεντρωθεί στα θύματα της πείνας στην Υποσαχάρια Αφρική και η βοήθειά της να στοχεύει στη βελτίωση της ζωής των φτωχών αγροτών και κυρίως των γυναικών με πραγματική ενίσχυση της ανάπτυξης των χωρών αυτών» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της ActionAid «Ποιος πραγματικά πολεμάει την πείνα;», η Ελλάδα βρίσκεται στην 16η θέση ανάμεσα σε 22 αναπτυγμένες χώρες με βαθμό 18 στα 100. Η Ελλάδα δεν ενισχύει τη γεωργία των αναπτυσσόμενων χωρών, δεν στηρίζει το κράτος πρόνοιας τους και δεν κάνει αρκετά για τις κλιματικές αλλαγές.

Η ActionAid μελέτησε τι κάνουν 51 κυβερνήσεις για να αντιμετωπίσουν την πείνα. Η έρευνα δείχνει για παράδειγμα ότι η Βραζιλία, έχοντας και τη βούληση και τα οικονομικά μέσα, έθεσε ως στόχο την εξαφάνιση της πείνας στη χώρα. Μέσα σε έξι χρόνια, κατασκευάστηκαν τράπεζες τροφής, κοινοτικές κουζίνες και εισήχθηκαν ζεστά γεύματα από τοπικά προϊόντα στα σχολεία. Ταυτόχρονα, ενισχυθήκαν οι μικρές οικογενειακές αγροτικές επιχειρήσεις και οι γεωργοί που μόλις είχαν αποκτήσει γη μέσω μεταρρύθμισης. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: ο υποσιτισμός μειώθηκε κατά 73% και η παιδική θνησιμότητα κατά 45%.

Από την άλλη, η Ινδία που έχει εντυπωσιακή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και που ακολουθεί τις επιταγές των διεθνών οργανισμών, αύξησε τον αριθμό των πεινασμένων κατοίκων της κατά 30 εκατομμύρια από τα μέσα της δεκαετίας του '90.

Όταν υπάρχει πολιτική βούληση ακόμα και πολύ φτωχές χώρες μπορεί να κάνουν σημαντικά βήματα στην καταπολέμηση της πείνας. Το Μαλάουι ενώ ήταν μια χώρα με επαναλαμβανόμενους λιμούς, απέκτησε πλεόνασμα τροφής ενισχύοντας τη γεωργία του.

«Είναι σκάνδαλο ότι ένας στους δέκα Κενυάτες χρειάζεται έκτακτη βοήθεια σε τροφή, ενώ η χώρα εξάγει φρούτα και λαχανικά στην Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις τόσο των αναπτυγμένων όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών πρέπει να επενδύσουν στους φτωχούς αγρότες που καλλιεργούν για τις τοπικές αγορές. Πρέπει να υπάρξει ένα μόνιμο δίχτυ ασφάλειας ώστε κανείς να μην πεινάει» δήλωσε ο Νίξον Οτιένο, Υπεύθυνος για τη δράση της ActionAid για το Δικαίωμα στην Τροφή.

Διαδικτυακή δράση: Δεν συμφωνείτε με τις κακές επιδόσεις της Ελλάδας στον πόλεμο κατά της πείνας; Στείλτε μήνυμα στην ελληνική κυβέρνηση:

http://www.actionaid.gr/HungerFree

Διαβάστε την έρευνα της ActionAid «Ποιος πραγματικά πολεμάει την πείνα;» στα Αγγλικά, με τις επιδόσεις της Ελλάδα και 50 άλλων χωρών στα θέματα αναπτυξιακής βοήθειας:

http://www.actionaid.gr/files/File/Downloads/Scorecard.pdf

Η ActionAid πιστεύει ότι τα μαθήματα από τις χώρες με υψηλές επιδόσεις μπορούν να εφαρμοστούν για την καταπολέμηση της πείνας. Καλεί τις κυβερνήσεις:

*
των αναπτυσσόμενων χωρών να επενδύσουν τουλάχιστον 10% του προϋπολογισμού τους σε ένα πλήρες σχέδιο για την καταπολέμηση της πείνας

*
των αναπτυγμένων χωρών να αυξήσουν τη βοήθεια προς τη γεωργία κατά τουλάχιστον 20 δισ. δολάρια το χρόνο και να εξασφαλίσουν ότι τα κεφάλαια αυτά ενισχύουν απευθείας εθνικά σχέδια κατά της πείνας των αναπτυσσόμενων χωρών μέσω ενός συντονισμένου μηχανισμού χρηματοδότησης

*
να δώσουν προτεραιότητα στους φτωχούς αγρότες των αναπτυσσόμενων χωρών, κυρίως στις γυναίκες και να ενισχύσουν μια βιώσιμη γεωργία προσαρμοσμένη στα τοπικά κλίματα

*
των αναπτυγμένων χωρών να σταματήσουν τις επιδοτήσεις παραγωγής βιοκαυσίμων, που υπονομεύουν άμεσα την εξασφάλιση αυτάρκειας τροφής

*
να αυξήσουν την ενίσχυση της πρόνοιας των αναπτυσσόμενων χωρών και των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών

*
των αναπτυγμένων χωρών να συμφωνήσουν στην Κοπεγχάγη να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και επίσης να υποστηρίξουν οικονομικά την προσαρμογή των αναπτυσσόμενων χωρών στις κλιματικές αλλαγές με 182 δισ. δολάρια το χρόνο.

Η ActionAid είναι ένας διεθνής αναπτυξιακός οργανισμός που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες και συνεργάζεται με τους κατοίκους των φτωχότερων χωρών του κόσμου για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας.






Αυξάνεται ο αριθμός των υποσιτισμένων ανθρώπων το 2009
health.in.gr

Ρώμη: Ο συνδυασμός της επισιτιστικής κρίσης και της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης οδήγησε περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στην πείνα στη διάρκεια του 2009, ανακοίνωσαν σήμερα υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαιώνοντας τις δυσοίωνες προβλέψεις που είχαν δοθεί στη δημοσιότητα νωρίτερα φέτος.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα ανακοίνωσαν ότι 1.02 δισεκατομμύριο άνθρωποι -περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι από πέρυσι- υποσιτίστηκαν το 2009, ο υψηλότερος αριθμός εδώ και τέσσερις δεκαετίες.

«Ο αυξανόμενος αριθμός υποσιτισμένων ανθρώπων είναι μη αποδεκτός», είπε ο γενικός διευθυντής του FAO, Ζακ Ντιούφ, όταν δημοσιοποιήθηκε η νέα ετήσια έκθεση για την παγκόσμια επισιτιστική κρίση.

«Έχουμε τα οικονομικά και τα τεχνικά μέσα για να εξαλειφθεί η πείνα. Αυτό που λείπει είναι μία ισχυρότερη πολιτική βούληση για να εξαλειφθεί η πείνα για πάντα», είπε ο κ. Ντιούφ.

Η αύξηση στον αριθμό των υποσιτισμένων δεν είναι αποτέλεσμα της φτωχής σοδειάς αλλά οφείλεται στις υψηλές τιμές των τροφίμων -κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες- στα χαμηλότερα εισοδήματα και στις χαμένες θέσεις εργασίας.

Ακόμη και πριν από τις πρόσφατες κρίσεις -την επισιτιστική και τη χρηματοπιστωτική- ο αριθμός των υποσιτιζόμενων ανθρώπων αυξήθηκε σταθερά επί μία δεκαετία, αντιστρέφοντας την πρόοδο που επιτεύχθηκε τη δεκαετία του 1980 και στις αρχές του 1990.

Η Ομάδα των Οκτώ (G8) τον Ιούλιο δεσμεύτηκε για την παροχή 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε διάστημα τριών ετών για να βοηθήσει τις φτωχές χώρες να εξασφαλίσουν μόνες τους την τροφή τους.

Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχία ότι, ως αποτέλεσμα, η έκτακτη επισιτιστική βοήθεια μπορεί να μειωθεί.

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) πέρυσι συγκέντρωσε πέντε δισεκατομμύρια δολάρια -ποσό ρεκόρ- για τις επισιτιστικές ανάγκες των φτωχών, καθώς μία αύξηση στις τιμές των τροφίμων την περίοδο 2006-2008 προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες και επεισόδια σε ορισμένες χώρες.

Το WFP μέχρι στιγμής φέτος έχει λάβει 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια και έχει περιορίσει τις μερίδες τροφίμων που διανέμει ή έχει περιορίσει τις δραστηριότητές του σε μέρη όπως η Κένυα και το Μπαγκλαντές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ρόιτερ, Γαλλ.Πρακτ.

Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί.

Τάσος Λειβαδίτης

And when we don’t die for each other
we are already dead.

Tassos Livaditis






Τζιβαέρια μου!
Είμαι στο δρόμο για τη
Ροή
Σας περιμένω..