tag:blogger.com,1999:blog-27816164850689045802012-01-26T03:51:52.306-08:00mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.comBlogger691100tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-3729555614498687972012-01-25T07:48:00.000-08:002012-01-25T12:36:05.261-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-neQv3I0c_2Y/TyA5hJZDxVI/AAAAAAAAT_E/2SDYXyDim_4/s1600/397372_315067271868943_100000970193129_880229_142346208_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-neQv3I0c_2Y/TyA5hJZDxVI/AAAAAAAAT_E/2SDYXyDim_4/s400/397372_315067271868943_100000970193129_880229_142346208_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701620369870538066" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Καλό ταξίδι λατρεμένε μου!!!</span></span><span jsid="text" class="commentBody"> ♥</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">«Ξεχάστε με στη θάλασσα»</span><br /><br />«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας<br />Είμαι επισκέπτης<br />Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά<br />κι έπειτα δεν μου ανήκει<br />Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"<br />Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία<br />Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε<br />Ότι δεν έχω καν όνομα<br />Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο<br />Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω<br />Ξεχάστε με στη θάλασσα<br />Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».<br /><br />(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)<br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/LR58mgiJPtk" allowfullscreen="" width="560" frameborder="0" height="315"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fvkDnHih94U/TyBnZLSH_7I/AAAAAAAAT_Q/VJILzTcx_ag/s1600/409520_308373355871668_100000970193129_864861_1387491764_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-fvkDnHih94U/TyBnZLSH_7I/AAAAAAAAT_Q/VJILzTcx_ag/s400/409520_308373355871668_100000970193129_864861_1387491764_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701670810474250162" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/avUiGUox8PM" allowfullscreen="" width="420" frameborder="0" height="315"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lOkqn2GAy2g/TyA5aP_Oz6I/AAAAAAAAT-4/Z_xpjm0m0io/s1600/383969_307647199277617_100000970193129_863181_686417416_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lOkqn2GAy2g/TyA5aP_Oz6I/AAAAAAAAT-4/Z_xpjm0m0io/s400/383969_307647199277617_100000970193129_863181_686417416_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701620251382173602" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/H7z1XMsC0rI" allowfullscreen="" width="420" frameborder="0" height="315"></iframe><br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;">Σενάριο - Σκηνοθεσία : Θόδωρος Αγγελόπουλος.<br /></span><span style="font-size:130%;">Συνεργασία στο σενάριο : Θανάσης Βαλτινός, Tonino Guerra<br /></span><span style="font-size:130%;">Φωτογραφία : Γιώργος Αρβανίτης<br /></span><span style="font-size:130%;">Μοντάζ : Γιώργος Τριανταφύλλου<br /></span><span style="font-size:130%;">Σκηνικά : Μικές Καραπιπέρης<br /></span><span style="font-size:130%;">Κοστούμια : Γιώργος Ζιάκας<br /></span><span style="font-size:130%;">Μουσική : Ελένη Καραϊνδρου<br /></span><span style="font-size:130%;">Βοηθοί σκηνοθέτες : Τάκης Κατσέλης, Χάρης Παπαδόπουλος, Νίκος Σέκερης<br /></span><span style="font-size:130%;">Ήχος : Θανάσης Αρβανίτης, Ντίνος Κίττου, Νίκος Αχλάδης<br /></span><span style="font-size:130%;">Μιξάζ : Θανάσης Αρβανίτης<br /></span><span style="font-size:130%;">Βοηθός μοντέρ : Δημήτρης Βεϊνόγλου<br /></span><span style="font-size:130%;">Ερμηνευτές : Μάνος Κατράκης (γέρος), Μαίρη Χρονοπούλου (Βούλα), Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (Αντώνης), Δώρα Βολανάκη (γριά), Giulio Brogi (Αλέξανδρος), Γιώργος Νέζος (Παναγιώτης), Αθηνόδωρος Προύσαλης (μοίραρχος), Μιχάλης Γιαννάτος (λιμενάρχης), Άκης Καρέγλης (Σπύρος), Βασίλης Τσάγκλος (πρόεδρος λιμενεργατών), Δέσποινα Γερουλάνου (γυναίκα του Αλέξανδρου)<br /></span><span style="font-size:130%;">Παραγωγή : Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ), ZDF, Channel Four, RAI, ET-1<br /></span><span style="font-size:130%;">Διεύθυνση παραγωγής : Γιώργος Σαμιώτης, Παύλος Ξενάκης, Φοίβη Σταυροπούλου, Βέρα Λυκουρέση<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hi3hEgen_jM/TyA5ONtQVJI/AAAAAAAAT-g/imHs5Bpusk4/s1600/89348.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hi3hEgen_jM/TyA5ONtQVJI/AAAAAAAAT-g/imHs5Bpusk4/s400/89348.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701620044611474578" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Περίληψη<br /><br /></span>Ένας σκηνοθέτης του κινηματογράφου, κουρασμένος απ' τις μυθοπλασίες, αναζητά μια ιστορία ουσιαστική και προσκολλάται σ' έναν γέρο που πουλάει λεβάντες στο δρόμο: τον Σπύρο, έναν πρώην κομμουνιστή, εξόριστο στην Τασκένδη, που έχει επιστρέψει στην πατρίδα μετά από 32 χρόνια εξορία. Στο χωριό του, που το είχε υπερασπιστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, γίνεται μάρτυρας ενός ξεπουλήματος της γης και των ιδεών, και προσπαθεί να το αποτρέψει. Ωστόσο, δεν μπορεί να συμπλεύσει με την πραγματικότητα που συναντά. Απομονώνεται. Δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τα παιδιά του, με τους γύρω του. Μόνο η γυναίκα του, πιστή και υπομονετική Πηνελόπη, τον ακολουθεί μέχρι το τέλος, μέχρι το τελευταίο του ταξίδι.<br /><br /><br /></span></div></div><iframe src="http://www.youtube.com/embed/ukA-kcN3ryI" allowfullscreen="" width="560" frameborder="0" height="315"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xWVNok7aUDw/TyA5TioUH6I/AAAAAAAAT-s/vTa45LgHkRM/s1600/317734_265875526788118_100000970193129_745262_1766417638_a.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 180px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-xWVNok7aUDw/TyA5TioUH6I/AAAAAAAAT-s/vTa45LgHkRM/s400/317734_265875526788118_100000970193129_745262_1766417638_a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701620136127242146" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-372955561449868797?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-6312951328031445502011-10-15T01:55:00.000-07:002011-10-15T02:14:46.440-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-7ObjeRd_3hw/TplL5U63EoI/AAAAAAAASrs/MxXFrEjpIEU/s1600/acropolis.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 78px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7ObjeRd_3hw/TplL5U63EoI/AAAAAAAASrs/MxXFrEjpIEU/s400/acropolis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663641454635324034" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Ζητείται η γνώμη σας κύριε Ελύτη, η εντελώς ανεπιφύλακτη και αδέσμευτη, επάνω σε ό, τι θεωρείτε ως κακοδαιμονία του τόπου. Από τι κυρίως πάσχουμε, τι πρωτίστως μας λείπει;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης: Από τι πάσχουμε κυρίως; Θα σας πω αμέσως: Ασυμφωνία μεταξύ του πνεύματος της εκάστοτε ηγεσίας μας και του «ήθους» που χαρακτηρίζει το βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό του ελληνικού λαού, στο σύνολό του.</span><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης</span>: Α! Αρχίσαμε!.. Μόνιμος, πλήρης και κακοήθης ασυμφωνία!..</span> <span style="font-size:130%;"><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Βεβαίως! Αλλ’ αφήστε με να συνεχίσω: Αυτή η ασυμφωνία δεν είναι μια συγκεκριμένη κακοδαιμονία. Είναι όμως μια αιτία που εξηγεί όλες τις κακοδαιμονίες, μικρές και μεγάλες του τόπου αυτού. Από την ημέρα που έγινε η Ελλάδα κράτος, έως σήμερα, οι πολιτικές πράξεις θα έλεγε κανείς ότι σχεδιάζονται και εκτελούνται ερήμην των αντιλήψεων για τη ζωή, και γενικότερα των ιδανικών που είχε διαμορφώσει ο Ελληνισμός μέσα στην υγιή κοινοτική του οργάνωση και στην παράδοση των μεγάλων αγώνων για την ανεξαρτησία του. Η φωνή του Μακρυγιάννη δεν έχει χάσει, ούτε σήμερα ακόμη, την επικαιρότητά της.<br /><br />Σημειώστε ότι δεν βλέπω το πρόβλημα από την αποκλειστική κοινωνική του πλευρά, ούτε κάμω δημοκοπία.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Δημοκοπία ασφαλώς όχι. Πολιτική όμως ναι. Το εντοπίζετε δηλαδή κυρίως μέσα στο χώρο της πολιτικής – ή κάνω λάθος; Στο κέντρο μάλιστα του δικού της χώρου. Εκεί μας πάει το πρόβλημα που θέσατε, των σχέσεων μεταξύ λαού και ηγεσίας.</span> <span style="font-size:130%;"><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης</span>: Μα ναι. Γιατί είναι βασικό, είναι «πρώτο» – κι ας είμαι ποιητής, εγώ που το λέω, μακριά πάντα από την «πολιτική». Κοιτάξτε. Ο λαός αυτός, κατά κανόνα εκλέγει την ηγεσία του. Και όμως, όταν αυτή αναλάβει την ευθύνη της εξουσίας – είτε την αριστοκρατία εκπροσωπεί , είτε την αστική τάξη, είτε το προλεταριάτο – κατά ένα μυστηριώδη τρόπο αποξενώνεται από τη βάση που την ανέδειξε, και ενεργεί σαν να βρισκόταν στο Τέξας ή στο Ουζμπεκιστάν!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Στο Τέξας και στο Ουζμπεκιστάν; Ή μήπως θέλετε να πείτε: «…Σα να βρισκόταν στη χώρα του εκάστοτε ρυθμιστικού «ξένου παράγοντα»; Του εκάστοτε «προστάτη» μας; Μήπως εκεί ακριβώς βρίσκεται το κακό;</span> <span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης</span>: Το είπα με τρόπο αλλά βλέπω ότι το θέλετε γυμνό. Και δεν έχω αντίρρηση να το πω φανερά και πιο έντονα: Ένας από τους κυριότερους παράγοντες των «παρεκκλίσεων» της ηγεσίας από το ήθος του λαού μας, είναι η εκ του αφανούς και εκ των έξω «προστατευτική» κατεύθυνση. Αποτέλεσμα και αυτό της απώλειας του έρματος «παράδοση». Αντιλαμβάνομαι ότι στην εποχή μας η αλληλεξάρτηση των εθνοτήτων είναι τόση που η πολιτική δεν μπορεί να αγνοήσει, ως ένα βαθμό, αυτό που θα λέγαμε «γενικότερη σκοπιμότητα». Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην «προσαρμοστική πολιτική» και στη δουλοπρέπεια. Αυτό είναι το πιο ευαίσθητο σημείο του ελληνικού λαού., το «τιμιώτατόν» του! Και αυτό του καταπατούν συνεχώς, κατά τον εξοργιστικότερο τρόπο οι εκπρόσωποί του στην επίσημη διεθνή σκηνή!<br /><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Κι ο «επίσημος» όρος της δουλοπρέπειας αυτής, κύριε Ελύτη; Μήπως είναι υποκριτικότερος από το «προσαρμοστική πολιτική»; Εξοργιστικότερος;</span> <span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης</span>: Δε μ’ ενδιαφέρει ο επίσημος όρος της δουλοπρέπειας. Μ’ ενδιαφέρει η ουσία. Κι εκείνο που ξέρω είναι ότι μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε σε κάτι που θα μου επιτρέψετε να ονομάσω «Ψευδοφάνεια». Έχουμε δηλαδή την τάση να παρουσιαζόμαστε διαρκώς διαφορετικοί απ’ ό, τι πραγματικά είμαστε.<span style="font-weight: bold;"> Και</span> <span style="font-weight: bold;">δεν υπάρχει ασφαλέστερος δρόμος προς την αποτυχία, είτε σαν άτομο σταδιοδρομείς είτε σαν σύνολο, από την έλλειψη γνησιότητας.</span> Το κακά πάει πολύ μακριά. Όλα τα διοικητικά μας συστήματα, οι κοινωνικοί μας θεσμοί, τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα, αρχής γενομένης από τους Βαυαρούς, πάρθηκαν με προχειρότατο τρόπο απ’ έξω και κόπηκαν και ράφτηκαν όπως-όπως επάνω σ’ ένα σώμα με άλλες διαστάσεις και άλλους όρους αναπνοής.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ρ. Αποστολίδης</span>: Ώστε, λοιπόν, ζητάτε «δικούς μας όρους αναπνοής»!</span> <span style="font-size:130%;"><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οδ. Ελύτης</span>: Και δεν πρόκειται βέβαια για προγονοπληξία. Τα λέω άλλωστε αυτά εγώ, που σ’ έναν τομέα όπως ο δικός μου, κήρυξα με φανατισμό την ανάγκη της επικοινωνίας μας με το διεθνές πνεύμα, και που σήμερα με εμπιστοσύνη αποβλέπω στη διαμόρφωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σχήματος, όπου να έχει τη θέση της η Ελλάδα. Με τη διαφορά ότι ο μηχανισμός της αφομοιώσεως των στοιχείων της προόδου πρέπει να λειτουργεί σωστά, και να βασίζεται σε μια γερή και φυσιολογικά ανεπτυγμένη παιδεία. Ενώ σε μας, όχι μόνο δε λειτουργεί σωστά, αλλά δεν υπάρχει καν ο μηχανισμός αυτός για να λειτουργήσει! Και με τη διαφορά ακόμη ότι, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, η ηγετικά μας τάξη, στο κεφάλαιο της ελληνικής παιδείας, έχει μαύρα μεσάνυχτα! Κοιτάξτε με προσοχή τα έντυπα που εκδίδει η ίδια ή που προτιμά να διαβάζει, τα διαμερίσματα όπου κατοικεί, τις διασκεδάσεις που κάνει, τη στάση της απέναντι στη ζωή. Ούτε μια σταγόνα γνησιότητας. Πως λοιπόν να αναθρέψει σωστά τη νέα γενεά; Από τα πρώτα διαβάσματα που θα κάνει ένα παιδί ως τα διάφορα στοιχεία που θα συναντήσει στο καθημερινό του περιβάλλον, και που θα διαμορφώσουν το γούστο του, μια συνεχής και αδιάκοπη πλαστογραφία και τίποτε άλλο!<br /><br />Θα μου πείτε: είσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, και βλέπεις τα πράγματα από τη μεριά που σε πονάνε. Όχι, καθόλου! Και να μου επιτρέψετε να επιμείνω. Όλα τα άλλα κακά που θα μπορούσα να καταγγείλω – η έλλειψη ουσιαστικής αποκεντρώσεως, η έλλειψη προγραμματισμού για την πλουτοπαραγωγική ανάπτυξη της χώρας, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η εξωτερική μας πολιτική – είναι ζητήματα βαθύτερης ελληνικής παιδείας! Από την άποψη ότι μόνον αυτή μπορεί να προικίσει ένα ηγέτη με την απαραίτητη ευαισθησία που χρειάζεται για να ενστερνισθεί, και αντιστοίχως να αποδώσει, το ήθος του λαού. Γιατί αυτός ο λαός, που την έννοιά του την έχουμε παραμορφώσει σε σημείο να μην την αναγνωρίζουμε, αυτός έχει φτιάξει ό, τι καλό υπάρχει –αν υπάρχει κάτι καλό σ’ αυτόν τον τόπο! Και αυτός, στις ώρες του κινδύνου, και στο πείσμα της συστηματικής ηττοπάθειας των αρχηγών του, αίρεται, χάρις σ’ έναν αόρατο, ευλογημένο μηχανισμό, στα ύψη που απαιτεί το θαύμα!<br /><br />Όσο λοιπόν και αν είναι λυπηρό, πρέπει να το πω: <span style="font-weight: bold;">ο Ελληνισμός, για την ώρα, επέτυχε ως Γένος, αλλ’ απέτυχε ως Κράτος! Και παρακαλάω νύχτα-μέρα το Θεό, και το μέλλον να με διαψεύσουν</span><br /><br />Μια παλιά συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη στον αείμνηστο Ρένο Αποστολίδη, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθερία στις 15/6/1958! Δεν έχουν αλλάξει και πολλά…</span><br /><br /><span class="author vcard"></span><a class="url fn n" href="http://feltor.wordpress.com/2011/09/30/elytis-4/" title="Δεῖτε ὅλες τὶς καταχωρίσεις τοῦ/τῆς Γιάννης Φαίλτωρ">Γιάννης Φαίλτωρ</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LgeTxkZPijI/TplMCE-6EtI/AAAAAAAASr4/l94_XpFZUjk/s1600/th_peace-justice.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 159px; height: 160px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LgeTxkZPijI/TplMCE-6EtI/AAAAAAAASr4/l94_XpFZUjk/s400/th_peace-justice.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663641604976153298" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/4u6HvC5wdDw" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Ayt8NwS9soA/TplMRm1u6CI/AAAAAAAASsE/MQVmUd3gdlY/s1600/elam_sunset_3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ayt8NwS9soA/TplMRm1u6CI/AAAAAAAASsE/MQVmUd3gdlY/s400/elam_sunset_3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663641871762516002" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-631295132803144550?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-5785045333694599322011-10-10T08:41:00.000-07:002011-10-10T09:44:26.910-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SlZz-AGCw84/TpMfFiRdq0I/AAAAAAAASqE/J8ltiFTyuxk/s1600/%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SlZz-AGCw84/TpMfFiRdq0I/AAAAAAAASqE/J8ltiFTyuxk/s400/%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661903336494705474" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Πώς Κοιμήθηκα στην Ευρωπαϊκή Ένωση<br />και Ξύπνησα στη «Φάρμα των Ζώων»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">του Λουίς Φρανσίσκο Μαρτίνες Μόντες </span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">The Globalist</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Περί του πώς ξύπνησα στη «φάρμα των ζώων»</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-MByBkvjYZfI/TpMTsx7gx2I/AAAAAAAASpc/XRmpee0REko/s1600/piigs.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 231px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-MByBkvjYZfI/TpMTsx7gx2I/AAAAAAAASpc/XRmpee0REko/s400/piigs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661890816572966754" border="0" /></a><br />Η νέα γουρουνίσια μου ιδιότητα μου αποκαλύφθηκε μέσω μιας θύελλας οργίλων αναφορών, προερχόμενων κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, από βορειοευρωπαϊκά και γερμανικά μίντια, στα οποία το είδος μου κατηγορούνταν για όλα τα δεινά.<br /><br />Κάποια στιγμή με ενημέρωσαν πως η σύνταξη των φτωχών γυναικών στη Βαυαρία απειλούνται από την προφανώς έμφυτη κλίση μου προς την ασωτία, που απειλεί να κατακρημνίσει την οικονομία της χώρας τους.<br /><br />Μια άλλη φορά, πήγα για ύπνο γεμάτος τύψεις, όταν άκουσα ένα Αμερικανό νομπελίστα να κατηγορεί τη οικογένειά μου κι εμένα πως επιδεινώναμε την παγκόσμια οικονομική κρίση όσο δεν πήγαινε άλλο.<br /><br />Πολλοί άνθρωποι, με σημαντικά κοινωνικά και ακαδημαϊκά εύσημα, έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται πως εμείς τα «γουρούνια- PIGS» καλά θα κάναμε να μη συχνάζουμε πια στα ίδια εστιατόρια μαζί τους ή να μη χρησιμοποιούμε τα ίδια νομίσματα με την πολιτισμένη ανθρωπότητα.<br /><br />Θυμάστε τις πινακίδες στα αξιοσέβαστα κλαμπ της άλλοτε Βρετανικής Αυτοκρατορίας που απαγόρευαν την είσοδο σε «σκύλους και Κινέζους»; E κάτι παρόμοιο λέγεται τώρα για μας, από τη «φλιτ στριτ » ως τη «ουολ στριτ». Προφανώς, στα ευαίσθητα νεοβικτωριανά ρουθούνια μυρίζουμε εξίσου άσχημα όσο άλλοτε οι Κινέζοι -και οι σκύλοι.<br /><br />Χωρίς πλάκα<br /><br />Αυτού του είδους οι ζωομορφικές αναφορές δεν είναι δική μου εφεύρεση. Κάποια στιγμή το 2008, ενώ η παγκόσμια οικονομική κρίση επεκτεινόταν πέραν του επικέντρου της, των Ηνωμένων Πολιτειών, εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα των ροδόχρωμων εφημερίδων το ακρωνύμιο «PIGS» που κατέκτησε αστραπιαία την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια την μπλογκόσφαιρα.<br /><br />«Γουρούνια-PIGS» είναι η Πορτογαλία, η Ιταλία (και/ ή η Ιρλανδία). Η Ελλάδα και η Ισπανία, οι χώρες δηλαδή που, σύμφωνα με τους επικριτές τους, ήταν υπεύθυνες για το πέρασμα της οικονομικής κρίσης στο επόμενο επίπεδό της -από τα χρέη των ιδιωτών στα κρατικά ελλείμματα και, σε τελική ανάλυση, τα δημόσια χρέη.<br /><br />Κυκλοφορούν πολλές εκδοχές του μύθου, αλλά η γνωστότερη, που την έχουν κατασκευάσει οι συντακτικές ομάδες των σημαντικότερων αγγλοσαξονικών βοοειοευρωπαϊκών και γερμανόφωνων εφημερίδων, και κέντρων αποφάσεων, πάει κάπως έτσι:<br /><br />Πρώτον, οι κάτοικοι των «PIGS» είναι εκ φύσεως σπάταλοι και οικονομικά ανεύθυνοι. Έπεται πως για να ικανοποιήσουν τις δαπανηρές τους συνήθειες, οι κυβερνήσεις τους βούλιαξαν σε υπέρογκα χρέη, που είναι ανίκανες πλέον να χειριστούν.<br /><br />Αυτό συνέβη διότι, εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης μετά το 1929, οι αγορές έχασαν την εμπιστοσύνη τους στη δυνατότητα των «γουρουνιών-PIGS» να αποπληρώσουν τα δανεικά τους, συν τα επιτόκια.<br /><br />Για να μην πολυλογούμε, το συμπέρασμα είναι πως αργά ή γρήγορα όλα ή τα περισσότερα από τα «γουρούνια-PIGS» θα πάρουν την άγουσα για το σφαγείο: δείτε την τύχη της Ελλάδας, πριν το περσινό καλοκαίρι, ή τι συμβαίνει σήμερα στην Ιρλανδία.<br /><br />Δεύτερον, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, τα κακόμοιρα ελαττωματικά γουρούνια ζούσαν σαν νεόπλουτοι χάρη στο φθηνό ευρώ. Η δυνατότητά τους να έχουν το ίδιο νόμισμα με τους πιο υπεύθυνους και λιτούς βόρειους γείτονές τους, τους επέτρεψε να έχουν πρόσβαση σε φθηνή ρευστότητα, με επιτόκια που βρίσκονταν σε αφύσικα χαμηλά επίπεδα.<br /><br />Όπως αναμενόταν από τέτοιους αμετανόητους αμαρτωλούς, αντί να αξιοποιήσουν τα χρήματα αυτά σε ενάρετους σκοπούς, αυτοί τα σπατάλησαν σε εισαγωγές διαφόρων μπιχλιμπιδιών, τούβλων και υποθηκών, σιέστες και φιέστες. Το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγικότητά τους να καταρρεύσει, το τρέχον εμπορικό τους έλλειμμα να φτάσει στα ύψη, και να δημιουργηθεί μια κολοσσιαίων διαστάσεων «φούσκα» στις τιμές των ακινήτων τους. Δείτε επί παραδείγματι την Ισπανία.<br /><br />Τρίτον, συνεχίζει η αφήγηση, αυτού του είδους η γουρουνίσια συμπεριφορά δεν υπήρξε μοιραία μόνο για τους άμεσα υπεύθυνους: υπονόμευσε επίσης την επιβίωση αυτού καθ' αυτό του ευρώ!<br /><br />Δεν προκαλεί έκπληξη πως από ολοένα και περισσότερους εκπροσώπους των πιο ορθολογικών και πουριτανών περιοχών του κόσμου, άρχισαν να ακούγονται φωνές που ζητούσαν την άμεση αποβολή των «γουρουνιών» από την περίκλειστη βασιλεία των ολίγων και των εκλεκτών, ήτοι όσων είναι εις θέση να διαχειρίζονται τα του οίκου τους σύμφωνα με τα γράμμα και το πνεύμα των θεϊκών εντολών, όπως αυτές ερμηνεύονται από τις αγορές και τους αγγλοσάξονες και Γερμανούς προφήτες των.<br /><br />Τέλος, όπως συμβαίνει σε κάθε παρόμοια ηθικοπλαστική ιστορία, υπάρχει ένα ηθικό δίδαγμα: τα ορθόδοξα και ρωμαιοκαθολικά «γουρούνια» της Ευρώπης, καταλήφθηκαν από φθόνο και πλεονεξία και θέλησαν να πετάξουν, εγκαταλείποντας την προορισμένη για εκείνα γουρουνίσια και λασπώδη ζωή τους. Σαν τον Ίκαρο , κατευθύνθηκαν προς τον ήλιο. Αλλά καθώς δε διέθεταν φτερά, ήταν εξ αρχής καταδικασμένα να επιστρέψουν στο φυσικό τους βορβορώδες περιβάλλον. Φυσικά όσο ψηλότερα έφτασαν, τόσο πιο επώδυνη θα είναι η πτώση τους.<br /><br />Τώρα η τιμωρία τους θα είναι να ζήσουν το υπόλοιπο της μίζερης επίγειας ζωής τους στο σύγχρονο ανάλογο της φυλακής χρεών «μάρσαλσι», αφιερώνοντας το υπόλοιπο της φυσικής τους ύπαρξης (αν μπορεί ακόμα να αποκληθεί έτσι αυτό που τα αναμένει) σε αποπληρωμές, αποπληθωρισμούς, μειώσεις μισθών, περικοπές συντάξεων εις τους αιώνας των αιώνων, εδώ στη Γη και στο επέκεινα, στην κόλαση, αμήν.<br /><br />Αντιθέτως, οι εκλεκτοί του προτεστάντη Θεού θα μπορέσουν να Τον πλησιάσουν έτι περαιτέρω, ώστε να μοιραστούν μαζί Του την παραδείσια ανταμοιβή που αναμένει όλους όσοι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην σκληρή εργασία και τη λιτοδίαιτη ζωή (πάλι αμήν).<br /><br />Αναθεωρώντας τον Μαξ Βέμπερ<br /><br />Ατυχώς, μία από τις πλέον έκδηλες παράπλευρες συνέπειες της πρόσφατης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ιδίως στην Ευρώπη, ήταν η αναβίωση αρχαϊκών, ξεπερασμένων, αντιεπιστημονικών και σε ορισμένες περιπτώσεις ανοικτά ρατσιστικών απόψεων περί της εγγενούς υπεροχής ορισμένων λαών επί άλλων, όσον αφορά στη διαχείριση μιας αποτελεσματικής, καθαρής και δημιουργικής οικονομίας.<br /><br />Αυτός ο τρόπος σκέψης υποστηρίχτηκε ιστορικά από το Μαξ Βέμπερ (Max Weber) στην υπόθεσή του για την υπεροχή του προτεσταντισμού ως τροφού της καπιταλιστικής κοινωνίας, σε σχέση με τις κοινωνίες που είχαν ανοσία στα θέλγητρα του Λούθηρου (Luther) και στη γοητεία του Καλβίνου (Calvin).<br /><br />Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιπαλέψει κανείς την αναβίωση αυτών των βεμπεριανών ανοησιών. Η πρώτη, και πιο φανερή, είναι να ερευνήσει την ιστορία και στη συνέχεια να δει τι συνέβη στ' αλήθεια στην δεύτερη μεγάλη ύφεση, πέραν όσων διακινούν ορισμένα ΜΜΕ και αναλυτές.<br /><br />Μια ματιά στην ιστορία, απλά για να πάρουμε μια γεύση: ας πάρουμε την περίπτωση της Ολλανδίας στο ζενίθ της αποικιακής της επιρροής, τον ιδεότυπο δίχως άλλο της προτεσταντικής ακεραιότητας και του ορθολογισμού, σε σχέση π.χ. με τη δημοσιονομική ανευθυνότητα και τη διαφθορά της ρωμαιοκαθολική Ισπανίας, τον καιρό της αυτοκρατορίας της.<br /><br />Ε, τυγχάνει η εταιρεία με την οποία συνήθως συνδέεται η προτεσταντική-καπιταλιστική επέκτασή της -η «ολλανδική εταιρεία των Δυτικών Ινδιών» (VOC στα ολλανδικά) να τελειώσει τις μέρες της γνωστή ως «vergaan onder corruptie» (το ίδιο ακρωνύμιο VOC, που τώρα πια όμως σήμαινε... «θνήσκουσα λόγω διαφθοράς»). Μάλλον αυτό σημαίνει πως δεν ήταν και τόσο πολύ θεάρεστα τα έργα της...<br /><br />Αν πάρουμε το κριτήριο της μακροβιότητας: παρά τα προβληματικά οικονομικά της θεμέλια, η ισπανική μοναρχία παρέμεινε στη θέση της μεγάλης δύναμης από το 1492 ως τη δεκαετία του 1820, για πάνω από τρεις αιώνες. Η Ολλανδική Αυτοκρατορία έκλεισε τον κύκλο της ανάδυσης και της κατάρρευσής της μέσα σε 50 μόλις χρόνια, από το 1602 ως το 1652.<br /><br />Και μια που μιλάμε περί αποτελεσματικότητας και επιβίωσης της κληρονομιάς ως σημείου της θείας βούλησης και της παρέμβασης, απλά συγκρίνετε πόσοι μιλάνε σήμερα ολλανδικά (λιγότερο από 25 εκατομμύρια) και πόσοι ισπανικά (πάνω από 450 εκατομμύρια, που μάλιστα αυξάνουν ακατάπαυστα).<br /><br />Τελικά, από άποψη πολιτιστικής επιρροής (ή «soft power») κάθε δεκάρα που επενδύθηκε στην ρωμαιοκαθολική Ισπανία φαίνεται να απέδωσε μακροπρόθεσμα πολλαπλάσια σε σχέση με την αντίστοιχη επένδυση στις προτεσταντικές Κάτω Χώρες.<br /><br />Η περίπτωση της Ισπανίας όμως δε αντεπεξέρχεται με άνεση μόνο στη σύγκρισή της με το ολλανδικό μοντέλο. Θα είχε ενδιαφέρον να τη συγκρίνουμε με τον τρόπο που διαχειρίστηκε διαχρονικά τα δημόσια οικονομικά της η Βρετανική Αυτοκρατορία. Που επίσης δεν χαρακτηριζόταν ακριβώς από αυτό που θα λέγαμε προτεσταντική χρηστότητα.<br /><br />Λόγω των διαρκών πολεμικών περιπετειών της και της κακοδιαχείρισης, το 1784 η Βρετανία είχε δημόσιο χρέος που έφτανε το 156% του ΑΕΠ της. Μετά τους ναπολεόντειους πολέμους, το 1816, το χρέος είχε φτάσει στο δυσθεώρητο... 237% του ΑΕΠ. Ακόμα και τον 20ο αιώνα, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς ιδεώδη: από το 1920 ως το 1937, το δημόσιο χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου ξεπερνούσε το 150%· αλλά και μεταξύ 1945 και 1960, βρισκόταν σε επίπεδα άνω του 100%.<br /><br />Ακόμα πλησιέστερα στις μέρες μας, στην υποδειγματική τους εργασία για την ιστορία των οικονομικών κρίσεων, οι Κάρμεν Ράινχαρτ (Carmen Reinhart) και Κένεθ Ρόγκοφ (Kenneth Rogoff) μας θυμίζουν πως πριν το 2007 η μεταπολεμική οικονομία επικεντρώθηκε στο χρηματοπιστωτικό τομέα στις αγγλοσαξονικές οικονομίες, και όχι στην επικράτεια των «γουρουνιών». Από τις 18 κρίσεις που αναφέρουν στην εργασία τους, οι 13 προκλήθηκαν από τευτονικές, αγγλοσαξονικές και σκανδιναβικές χώρες, και μόνο τρεις από «PIGS» (οι υπόλοιπες δύο οφείλονται στη Γαλλία και την Ιαπωνία).</span><br />(από www.ppol.gr, 08/12/2010)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-yU3vZoJSyZc/TpMUdK_j2VI/AAAAAAAASpk/OAeKNA3a4VY/s1600/11454c9c653e98969.gif.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-yU3vZoJSyZc/TpMUdK_j2VI/AAAAAAAASpk/OAeKNA3a4VY/s400/11454c9c653e98969.gif.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661891647934552402" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">«Πρόκειται να έρθει το νέο είδος των ανθρώπων, ένα άλλο είδος ξαφνικό. Μια νέα ράτσα κι απόλυτοι θα έχουν μια αφάνταστη τελειότητα. Οι παλιοί άνθρωποι κι αυτός ο τρομαγμένος λαός θα πρέπει να εξαφανιστούν. Κανονίστηκε να πεθάνουν σε μια ορισμένη μέρα. Αλλά πρέπει να γυρίσουν ο καθένας στον τόπο του κι εκεί να πεθάνει. Ο Γιατρός Ινεότης βγαίνει και πηγαίνει κι αυτός με τον κόσμο. Έχει σύντροφο έναν γύφτο που ακόνιζε μαχαίρια. Όταν ήρθε η ώρα να πεθάνουν , έμαθαν πως δεν θα πεθάνουν με φυσικό θάνατο και χωρίς να πονέσουν, όπως τους είχαν πει. Αλλά με υπολογισμένο και βασανιστικό θάνατο σαν να τους τιμωρούσαν…».Γιώργος Χειμωνάς</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-2iMj0SBmMRg/TpMeGppJVfI/AAAAAAAASp0/SZ8W-S0krLQ/s1600/wild_squirrel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-2iMj0SBmMRg/TpMeGppJVfI/AAAAAAAASp0/SZ8W-S0krLQ/s400/wild_squirrel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661902256141325810" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">"'Η συγγραφή της Φάρμας των Ζώων ξεκίνησε λίγο μετά τον ισπανικό εμφύλιο. Ο Οργουελ πολέμησε στο πλευρό των αντιφασιστών, τραυματίστηκε και στο τέλος εκδιώχθηκε από την Ισπανία από τους οπαδούς του Στάλιν. Ήταν η εποχή που ο Οργουελ πάσχιζε να αντιληφθεί κατά πόσον η πλειοψηφία της αριστερής κοινής γνώμης έσφαλε και ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν τελικά μια καινούργια μορφή κολάσεως κι όχι μια αναδυόμενη ουτοπία. Βρήκε, λοιπόν την ιδέα των ζώων για να συμβάλει στην κατάρρευση του σοβιετικού μύθου και παράλληλα να στήσει μια ιστορία κατανοητή από τους πολλούς. Πώς όμως ; Εμπνεύστηκε από ένα αγόρι που το είδε να οδηγεί έναν εύρωστο ίππο σε στενό μονοπάτι και κάθε φορά που το άλογο προσπαθούσε να γυρίσει, το αγόρι το μαστίγωνε. «Εκείνη την ώρα σκέφτηκα ότι μόνον αν τα ζώα συνειδητοποιούσαν τη δύναμη τους , ο άνθρωπος δεν θα είχε πια εξουσία πάνω τους και ότι οι άνδρες εκμεταλλεύονται τα ζώα, όπως οι πλούσιοι εκμεταλλεύονται το προλεταριάτο», γράφει ο Οργουελ."</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-39xccpkr-1I/TpMUhnxAhXI/AAAAAAAASps/rwfnXsld6Gc/s1600/animalfriendship02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-39xccpkr-1I/TpMUhnxAhXI/AAAAAAAASps/rwfnXsld6Gc/s400/animalfriendship02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661891724377621874" border="0" /></a><br />κλικ<br /></div><div style="text-align: center;">"<span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:130%;" ><a style="font-weight: bold;" href="http://youtu.be/XmBy36TEhhw">Η Φάρμα των Ζώων</a><span style="font-weight: bold;"> </span></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;">είναι το προτελευταίο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ (προηγείται 4 χρόνια του 1984 και κυκλοφόρησε το 1945). Αναφέρεται σε μία δυστοπική ιστορία κατά την οποία τα ζώα μιας φάρμας μη ανεχόμενα την σκληρή αντιμετώπιση του ανθρώπου-αφέντη επαναστατούν. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στα τεκταινόμενα μετά την Επανάσταση και τη διαμόρφωση της κοινωνίας των ζώων της φάρμας κατά την ανεξαρτησία τους από τους ανθρώπους."</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jcT_1Q4InmQ/TpMe9PQ7K3I/AAAAAAAASp8/JMFVe5P4jes/s1600/69219-field-flower-horses.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 315px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jcT_1Q4InmQ/TpMe9PQ7K3I/AAAAAAAASp8/JMFVe5P4jes/s400/69219-field-flower-horses.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661903193953217394" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-578504533369459932?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-9782292002349322322011-10-10T03:35:00.000-07:002011-10-10T03:37:40.917-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-fr64mHW7bS4/TpLFRaZqaSI/AAAAAAAASpE/-JjS9flyoyw/s1600/Rainbowlori.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fr64mHW7bS4/TpLFRaZqaSI/AAAAAAAASpE/-JjS9flyoyw/s400/Rainbowlori.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661804584493541666" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΜΕ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΑΥΤΟ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΗΛΙΑΚΗΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ. ΒΡΗΚΕ ΕΝΑΝ ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕ ΕΝΑ ΔΕΝΔΡΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΝΟΜΑΣΕ </span><span style="font-weight:bold;">ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟ</span><span style="font-weight: bold;"> ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΤΑ ΜΑΖΙ (ΠΑΤΑΤΕΣ ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΒΛΗΤΑ κλπ.) ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ . ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΤΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙ ΣΕ ΟΣΕΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΜΠΟΡΕΙ...</span><br /><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/zfjnrTIUYmQ" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"></iframe><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Πώς να σωπάσω </span><br /><br />Στίχοι: Κώστας Κινδύνης</span> <span style="font-size:130%;"><br />Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος<br />Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης<br /><br />Πώς να σωπάσω μέσα μου<br />την ομορφιά του κόσμου;<br />Ο ουρανός δικός μου<br />η θάλασσα στα μέτρα μου<br /><br />Πώς να με κάνουν να τον δω<br />τον ήλιο μ'άλλα μάτια;<br />Στα ηλιοσκαλοπάτια<br />Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...<br /><br />Στου βούρκου μέσα τα νερά<br />ποια γλώσσα μου μιλάνε<br />αυτοί που μου ζητάνε<br />να χαμηλώσω τα φτερά;<br /><br /></span></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s1600/rosas_rosadas-dsc04441.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s400/rosas_rosadas-dsc04441.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661806558349577202" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">How could I silence</span><br /><br />How could I silence within me<br />the sheer beauty of the world?<br />The skies are mine alone<br />the sea within my measurements<br /><br />How can they force me see the sun<br />using different eyes?<br />On these solar stair steps<br />My mother taught me being her son…<br /><br />Inside the waters of the swamp<br />What language do they address me<br />those who dare to ask of me<br />to lower my wings to lay down?<br /><br /></span></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s1600/rosas_rosadas-dsc04441.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s400/rosas_rosadas-dsc04441.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661806558349577202" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Cómo callar </span><br /><br />¿Cómo callar dentro de mí<br />la belleza del mundo?<br />El cielo mío<br />el mar en mi tamaño.<br /><br />¿Cómo me pueden hacer que vea<br />el sol con ojos dinstintos?<br />En los escalones del sol<br />mi madre me enseñó a vivir.<br /><br />¿En el agua del cieno,<br />en qué idioma me están hablando<br />los que me están pidiendo<br />que baje las alas?<br /><br /></span></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s1600/rosas_rosadas-dsc04441.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s400/rosas_rosadas-dsc04441.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661806558349577202" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/rTyfgAwomJk" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s1600/rosas_rosadas-dsc04441.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zbjjA41VfC0/TpLHETlnS_I/AAAAAAAASpM/aUu8ezMj4hA/s400/rosas_rosadas-dsc04441.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661806558349577202" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-978229200234932232?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-7386000056142063832011-09-08T00:28:00.000-07:002011-09-08T00:46:51.230-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-J-DlJOkq5cI/TmhyX_TFDdI/AAAAAAAASe0/AFHAo9p8XQU/s1600/57890_142760425766296_100000970193129_198095_2074328_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-J-DlJOkq5cI/TmhyX_TFDdI/AAAAAAAASe0/AFHAo9p8XQU/s400/57890_142760425766296_100000970193129_198095_2074328_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649891488990301650" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Γκάντι: 10 θεμελιώδης αρχές για να αλλάξουμε τον κόσμο...</span><br /><br />“Δεν πρέπει να χάνεις την πίστη σου στην ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα είναι ωκεανός. Αν στον ωκεανό υπάρχουν μερικές βρώμικες σταγόνες, δεν σημαίνει ότι είναι βρώμικος.”<br /><br />“Η διαφορά ανάμεσα στο τι κάνουμε και τι είμαστε ικανοί να κάνουμε, θα έφθανε για να λύσει τα περισσότερα προβλήματα του κόσμου.”<br /><br />“Αν δεν είχα καμία αίσθηση του χιούμορ, θα είχα από καιρό αυτοκτονήσει.”<br /><br />Ο Μαχάτμα Γκάντι δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Όλοι γνωρίζουν τον άνθρωπο που οδήγησε τον λαό της Ινδίας στην απελευθέρωση από την Βρετανική κατοχή το 1947.<br /><br />Πολλές από τις ρήσεις του ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν πολύ κόσμο, πάντα με γνώμονα την αγάπη και τον σεβασμό στην ανθρώπινη φύση. Ακολουθώντας τη σοφία του μπορούμε και εμείς να αλλάξουμε τον κόσμο μας.<br /><br />Ένας Δεκάλογος πνευματικής και κοινωνικής προόδου:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">1. Άλλαξε τον εαυτό σου .</span><br /><br />“Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.”<br /><br />“Ως ανθρώπινα όντα, η μεγαλοσύνη μας κείτεται όχι τόσο πολύ στην ικανότητά μας να αναμορφώσουμε τον κόσμο – αυτός είναι ένας μύθος της ατομικής εποχής - όσο στο να αναμορφώνουμε τους εαυτούς.»<br /><br /><span style="font-weight: bold;">2. Εσύ έχεις τον έλεγχο.</span><br /><br />“Κανείς δεν με βλάπτει χωρίς την άδειά μου.”<br /><br />“Το τι νιώθεις και πως αντιδράς σε κάτι, εξαρτάται πάντα από σένα. Μπορείς να επιλέξεις τις σκέψεις, τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά σου σχεδόν στα πάντα. Κανείς εκτός από σένα δεν μπορεί να ελέγξει πως εσύ νιώθεις.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">3. Συγχώρησε.</span><br /><br />“ Ο αδύναμος δεν μπορεί να συγχωρήσει . Η συγχώρεση είναι ιδιότητα των δυνατών.”<br /><br />“Ο οφθαλμός αντί οφθαλμού, καταλήγει να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό.”<br /><br />“Το να πολεμάς το κακό με κακό δεν βοηθά κανέναν. Αν δεν συγχωρείς, τότε αφήνεις το παρελθόν και κάποιον άλλον να ελέγχει πως νιώθεις. Συγχωρώντας, απελευθερώνεσαι από αυτά τα δεσμά και τότε μπορείς να συγκεντρωθείς ολοκληρωτικά στον επόμενο στόχο σου.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">4. Χωρίς δράση δεν πας πουθενά.</span><br /><br />“Ένα γραμμάριο πράξης αξίζει περισσότερο από τόνους διδασκαλίας.”<br /><br />“Χωρίς δράση λίγα μπορούν να γίνουν. Το διάβασμα και η μελέτη μπορεί να δώσει κυρίως γνώση. Πρέπει να δραστηριοποιηθείς για να μεταφράσεις τη γνώση σε αποτελέσματα και κατανόηση.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">5. Πρόσεχε τη στιγμή .</span><br /><br />“Δεν θέλω να προβλέπω το μέλλον. Με απασχολεί να νοιάζομαι για το παρόν. Ο Θεός δεν μου έχει δώσει έλεγχο των στιγμών που θα έρθουν.”<br /><br />“Ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις την εσωτερική αντίσταση, που συχνά μας σταματάνε από τη δράση, είναι να μένεις στο παρόν όσο το δυνατόν περισσότερο και να έχεις αποδοχή.<br />Όταν είσαι στην παρούσα στιγμή, δεν ανησυχείς για την επόμενη την οποία δεν μπορείς να ελέγξεις ούτως ή άλλων. Έτσι, η αντίσταση για δράση από σένα –που προέρχεται από την προβολή αρνητικών μελλοντικών συνεπειών ή από αποτυχίες στο παρελθόν- χάνει τη δύναμή της, και γίνεται ευκολότερο και να δράσεις και να μένεις συγκεντρωμένος στη στιγμή ώστε να αποδίδεις καλύτερα.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">6. Ο καθένας είναι άνθρωπος .</span><br /><br />“Υποστηρίζω ότι είμαι ένα απλό άτομο υποκείμενος στα λάθη όπως κάθε θνητό συνάνθρωπός μου. Ξέρω όμως, ότι έχω αρκετή ταπεινότητα να ομολογήσω τα λάθη μου και να παλινωδήσω.”<br /><br />“Δεν είναι σοφό να είσαι σίγουρος τη σοφία κάποιου. Είναι υγιές να θυμάσαι ότι ο δυνατόν μπορεί να εξασθενίσει και ο σοφός να σφάλλει.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">7. Έχε επιμονή.</span><br /><br />“Πρώτα σε αγνοούν, μετά γελάνε μαζί σου, ύστερα σε πολεμούν, έπειτα νικάς.”<br /><br />“Να είσαι επίμονος. Με το χρόνο η αντίσταση γύρω σου θα φθίνει και θα μικρύνει.<br />Βρες τι αληθινά σου αρέσει να κάνεις. Τότε θα βρεις το εσωτερικό κίνητρο για να συνεχίζεις.“<br /><br /><span style="font-weight: bold;">8. Δες το καλό στους ανθρώπους και βοήθησέ τους.</span><br /><br />“Κοιτάζω μόνο τις καλές ποιότητες των ανθρώπων. Μιας και δεν είμαι αλάνθαστος ο ίδιος, δεν τολμώ να εξετάζω τα σφάλματα των άλλων .”<br /><br />“Υποθέτω ότι η αρχηγική ικανότητα είχε να κάνει κάποτε με τη μυική δύναμη, όμως σήμερα έχει να κάνει με την ικανότητα να τα πηγαίνεις καλά με τους άλλους.”<br /><br />“Υπάρχουν πάντα καλά στοιχεία στους ανθρώπους και υπάρχουν πράγματα που δεν είναι τόσο καλά. Όμως μπορείς να επιλέξεις σε τι να επικεντρωθείς . Αν θέλεις βελτίωση, τότε η επικέντρωση στα καλά των ανθρώπων είναι μία χρήσιμη επιλογή. Κάνει τη ζωή πιο εύκολη και οι σχέσεις γίνονται πιο ευχάριστες και θετικές.”<br />“Έτσι, γίνεται ευκολότερο να παρακινείς τον εαυτό σου να βοηθάς τους συνανθρώπους σου και να τους δίνει αξία, που κάνει όχι μόνο καλύτερη τη ζωή τους, αλλά σιγά-σιγά τείνεις να παίρνεις πίσω αυτό που δίνεις. Και τα άτομα που βοηθάς νιώθουν την τάση να βοηθούν άλλους ανθρώπους. Έτσι δημιουργείται μία ανοδική σπείρα θετικής αλλαγής μου μεγαλώνει και ισχυροποιείται.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">9. Να συνδέεσαι, να είσαι αυθεντικός να είσαι ο αληθινός εαυτός σου.</span><br /><br />“Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, λες και κάνεις, είναι σε αρμονία.”<br /><br />“Στους ανθρώπους φαίνεται να αρέσει ένα τρόπος με σύνδεση και αυθεντική. Και βρίσκεις μεγαλύτερη εσωτερική απόλαυση, όταν οι σκέψεις, οι λέξεις και οι πράξεις σου είναι ευθυγραμμισμένες. Νιώθεις δυνατός και καλά με τον εαυτό σου.”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">10. Συνέχισε να μεγαλώνεις και να εξελίσσεσαι.</span><br /><br />”Η συνεχής ανάπτυξη είναι ο νόμος της ζωής και ο άνθρωπος που πάντα προσπαθεί να διατηρεί τις απόψεις του ώστε να φαίνεται συνεπής, οδηγείται σε λάθος θέση.”<br /><br />“Μπορείς σχεδόν πάντα να βελτιώνεις τις ικανότητές σου, τις συμπεριφορές σου ή να επαναξιολογείς τις αποτιμήσεις σου. Μπορείς να αποκτήσεις μεγαλύτερη κατανόηση του εαυτού σου και του κόσμου. Το να επιλέξεις να μεγαλώσεις και να εξελιχθείς είναι ένα πιο ευχάριστο και πιο χρήσιμο μονοπάτι για να ακολουθήσεις.”<br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/umzeyxqUYKU" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" width="420"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-__rohpRs5WI/Tmhyen0KlQI/AAAAAAAASe8/tGJT-jZTDeA/s1600/779238.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-__rohpRs5WI/Tmhyen0KlQI/AAAAAAAASe8/tGJT-jZTDeA/s400/779238.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649891602945709314" border="0" /></a><br /><span jsid="text" class="commentBody">Ο Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι ήταν Ινδός πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης ακτιβιστής. Υπήρξε η κεντρική μορφή του εθνικού κινήματος για την ινδική ανεξαρτησία και εμπνευστής της μεθόδου παθητικής αντίστασης χωρίς τη χρήση βίας έναντι των καταπιεστών.<br />Η διδασκαλία του επηρέασε το διεθνές κίνημα για την ειρήνη και μαζί με τον ασκητικό βίο του συνέτειναν στο να καταστεί παγκόσμιο σύμβολο και ορόσημο της φιλοσοφικής και κοινωνικοπολιτικής διανόησης του 20ού αιώνα. Έγινε ευρύτερα γνωστός με την προσωνυμία Μαχάτμα, που φέρεται να του απέδωσε στα 1915 ο Ινδός νομπελίστας ποιητής και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και στα σανσκριτικά σημαίνει Μεγάλη Ψυχή.</span></span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/Kn-G2SXhHfI" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" width="560"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-iOLyTXYP1fs/TmhyQ_fxQNI/AAAAAAAASes/-Rr_OPM497s/s1600/2010-04-08_125608.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 215px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-iOLyTXYP1fs/TmhyQ_fxQNI/AAAAAAAASes/-Rr_OPM497s/s400/2010-04-08_125608.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649891368784445650" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-738600005614206383?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-30297048543040291822011-09-06T08:35:00.000-07:002011-09-13T05:01:18.130-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-zsrSPwDUdlo/TmZEa-FkCbI/AAAAAAAASec/VrS_wo7opCE/s1600/169.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 288px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-zsrSPwDUdlo/TmZEa-FkCbI/AAAAAAAASec/VrS_wo7opCE/s400/169.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649278012716485042" border="0" /></a><br /><br /><div style="font-weight: bold; text-align: center;" class="article_suptitle"><span style="font-size:130%;">ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="font-weight: bold; text-align: center;" class="article_title"><span style="font-size:130%;">∆υο ξένοι στο ίδιο σπίτι</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div class="article_subtitle"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Ο πόνος της εγκατάλειψης αλλά και η ψυχολογία<br />µιας ολόκληρης πόλης µέσα<br />από τον βέλγο ανατόµο της ανθρώπινης ψυχής<br />Ζορζ Σιµενόν</span></span><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Z_NK3SnZ3DU/TmY-TJBXf1I/AAAAAAAASeM/WHK36C00MzA/s1600/F458846AD51391DF816709F6BDD5BB9B.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 375px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Z_NK3SnZ3DU/TmY-TJBXf1I/AAAAAAAASeM/WHK36C00MzA/s400/F458846AD51391DF816709F6BDD5BB9B.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649271281142955858" border="0" /></a><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Οκτώβριος, παραµονές του Β΄ Παγκοσµίου Πολέµου, στο Μουλέν, µια πόλη της γαλλικής επαρχίας. Μια νύχτα µε βροχή, ελάχιστα ερωτευµένα ζευγαράκια βρίσκονται στην αίθουσα του τοπικού κινηµατογράφου. Και ενώ στις τραπεζαρίες των ξενοδοχείων δειπνούν εµπορικοί αντιπρόσωποι και στους δρόµους κινούνται ελάχιστα αυτοκίνητα, ορισµένα µε προορισµό το Παρίσι, στη Νοµαρχία παρατίθεται δείπνο για 20 άτοµα, µε τους ίδιους προσκεκληµένους, την αφρόκρεµα της πόλης.<br /><br />Την ίδια στιγµή, σε ένα διώροφο σπίτι µε δύο πτέρυγες και εσωτερική λιθόστρωτη αυλή που τη χωρίζει από τον δρόµο ένας ψηλός τοίχος, ο 48χρονος δικηγόρος Εκτόρ Λουρσά, γιος δικηγόρου, εγγονός ενός παλιού δηµάρχου, τρώει. Απέναντί του στο τραπέζι κάθεται η κόρη του η Νικόλ, µασώντας ήρεµα και αδιάφορα. ∆εν ανταλλάσσουν λόγια. Μόλις τελειώσουν το φαγητό τους κατευθύνονται ο καθένας στο υπνοδωµάτιό του. Αυτή την ηµέρα, όπως κάθε ηµέρα, ο Λουρσά, ο οποίος δεν αναλαµβάνει πια υποθέσεις, έχει πιει δύο µε τρία µπουκάλια κρασί Βουργουνδίας, έχει καπνίσει πολλά τσιγάρα και έχει διαβάσει βιβλία χωρίς να ολοκληρώσει την ανάγνωση. Γενικά βαριέται: ξύνεται, ξεφυσάει, βήχει και ρουφάει τη µύτη του.<br /><br />Η ζωή του είναι µίζερη και άδεια. Εδώ και δεκαοκτώ χρόνια ο βίος του είναι µοναχικός, αισθάνεται προδοµένος και τιποτένιος. Και αυτό επειδή η γυναίκα του, Ζενεβιέβ, γόνος µιας από τις δέκα καλύτερες οικογένειες της πόλης, τον εγκατέλειψε. Ξαφνικά ακούει έναν πυροβολισµό. Οταν πηγαίνει στο δωµάτιο από το οποίο ακούστηκε ο κρότος βρίσκει έναν άγνωστο άνδρα νεκρό, ενώ άλλος άγνωστος φεύγει σαν κυνηγηµένος από το σπίτι. Ο Λουρσά, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, είναι ένας πονεµένος άνθρωπος. Πίνει για να ξεχάσει, φαίνεται µεθυσµένος µα δεν είναι. Η ανάµνηση της φυγής της γυναίκας του είναι οδυνηρή, τόσο που µε την κόρη του, την οποία µεγάλωσε µόνος του _ µαζί µε µια υπηρέτρια _, δεν τον συνδέει κανένα αίσθηµα αγάπης. Είναι δυο ξένοι στο ίδιο σπίτι. Ως πατέρας δεν νοιάζεται για το τι κάνει _ υποψιάζεται πως είναι παιδί ενός άλλου, του εραστή της γυναίκας του _, δεν ξέρει ποιοι είναι οι φίλοι της και οι εραστές της. Αδιαφορεί παντελώς για όλα και όλους. Ξέρει τα ένοχα µυστικά των συµπολιτών και των συγγενών του, τους οποίους περιφρονεί ή σιχαίνεται. Θεωρώντας ότι οι γνώσεις του, οι υψηλές ιδέες, οι φιλόσοφοι και οι ποιητές µπορούν να τον θρέψουν, έχει µείνει χωρίς φίλους. Ωστόσο δεν γνωρίζει τι συµβαίνει µέσα στο ίδιο του το σπίτι. Η δολοφονία του αγνώστου, όµως, για την οποία αρχίζουν σύντοµα ανακρίσεις, όπου προΐσταται ο εισαγγελέας Ροζισάρ, σύζυγος της εξαδέλφης του, ανατρέπει τη ρουτίνα του αλλά και την οµαλή ζωή της πόλης, αποκαλύπτοντας στα µάτια όλων τα µυστικά και τα ψέµατα που κυριαρχούν στην κοινωνία (ανάµεσα στους υπόπτους βρίσκεται και ο γιος της αδελφής του).<br /><br />Στη δίκη που ακολουθεί ο Λουρσά αναλαµβάνει συνήγορος του βασικού υπόπτου για τη δολοφονία, του νεαρού Εµίλ Μανού, υπαλλήλου βιβλιοπωλείου, ο οποίος τυγχάνει ερωτικός σύντροφος της κόρης του. Η ακροαµατική διαδικασία ξυπνάει τον Λουρσά από τον τρόπο τινά λήθαργό του και τον ξανακάνει ενεργό πολίτη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μικροαστοί και υποκριτές</span><br /><br />Για ακόµη µια φορά ο Σιµενόν, µέγας ανατόµος της ανθρώπινης ψυχής, καταπιάνεται µε το αγαπηµένο του θέµα, την ανάλυση του χαρακτήρα των ηρώων του (εδώ, του Εκτόρ Λουρσά), µιλώντας για τον πόνο που προκαλεί η εγκατάλειψη µα και για τις ενοχές που τους βασανίζουν. Παράλληλα εξετάζει ένα άλλο ζήτηµα, εκείνο της ψυχολογίας µια ολόκληρης πόλης, ξεσκεπάζοντας τα πέπλα της υποκρισίας που τυλίγουν τους µικροαστούς κατοίκους της, τους έχοντες και τους «δήθεν έχοντες», τους εµπόρους, τους ξενοδόχους, τους δικαστικούς, τους νοµαρχιακούς συµβούλους, δηλαδή την αφρόκρεµα της κοινωνίας της. Ο ανώνυµος αφηγητής µιλάει µε απαξίωση για την «υψηλή µπουρζουαζία», αποκαλώντας το Μουλέν «πόλη ηλιθίων» _ φτωχά ανθρωπάκια που δεν ξέρουν τι κάνουν πάνω στη γη και προχωρούν µπροστά «σαν τα βόδια στον ζυγό». Η δολοφονία δίνει την αφορµή για να φανεί θριαµβευτικά ότι τα παιδιά των καλών οικογενειών, είτε λόγω πληµµελούς φροντίδας είτε εξαιτίας κακών έξεων, κάνουν παρέα µε περιθωριακούς τύπους, γλεντοκοπούν ασύστολα, συστήνουν συµµορίες, παραβιάζουν τον ποινικό κώδικα. Είναι η αδιαφορία των γονιών, διαβάζουµε, οι οποίοι συχνάζουν στις ιαµατικές πηγές και στα καζίνα, εξαιτίας της οποίας τα παιδιά τους παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τρεις φορές στο σινεµά</span><br /><br />Ο<span style="font-weight: bold;"> Βέλγος Ζορζ Σιμενόν (1903-1989)</span>, ο διάσημος δημιουργός του επιθεωρητή Μεγκρέ, ολοκλήρωσε το μυθιστόρημα<span style="font-weight: bold;"> Οι άγνωστοι μέσα στο σπίτι</span> τον Ιανουάριο του 1939.<br /><br />Το βιβλίο εκδόθηκε το 1940 και δύο χρόνια αργότερα, το 1942, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ανρί Ντεκουέν, σε σενάριο και διαλόγους του Ανρί-Ζορζ Κλουζό, με πρωταγωνιστές τον Ρεμύ και τη Ζυλιέτ Φαμπέρ. H δεύτερη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 1967 από τον Πιερ Ρουβ, με τους Τζέιμς Μέισον, Τζεραλντίν Τσάπλιν και Μπόμπι Ντάριν, ενώ η τρίτη το 1992 από τον Ζορζ Λοτνέρ, με τον Ζαν-Πολ Μπελμοντό στον βασικό ρόλο.</span><br /><br /><a href="http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=414279&amp;h1=true"><span style="font-weight: bold;">το βημα</span></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-pe-O1iAZB8g/TmZICNLV1XI/AAAAAAAASek/07IsOTFsWBg/s1600/4588774710_218c9dcf34_z.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pe-O1iAZB8g/TmZICNLV1XI/AAAAAAAASek/07IsOTFsWBg/s400/4588774710_218c9dcf34_z.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649281985317033330" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/scg1XTr4tU8" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" width="420"></iframe><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/WvuyJKQzoOU" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" width="420"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-xDb_ls14jws/TmZEQnu5MQI/AAAAAAAASeU/ih5zJmuTfoE/s1600/1sun-star-4424474483_3778a041e8_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-xDb_ls14jws/TmZEQnu5MQI/AAAAAAAASeU/ih5zJmuTfoE/s400/1sun-star-4424474483_3778a041e8_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649277834917130498" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-3029704854304029182?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-46914991684840815792011-09-06T07:50:00.000-07:002011-09-06T08:18:25.358-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-e2v5LlyxusY/TmYzqllujTI/AAAAAAAASd8/rBDFUh-EKQU/s1600/cinas-red-My-Heart-is-yours-yours-only-Michelle-Angel-romance-rose-n-flowers_large.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-e2v5LlyxusY/TmYzqllujTI/AAAAAAAASd8/rBDFUh-EKQU/s400/cinas-red-My-Heart-is-yours-yours-only-Michelle-Angel-romance-rose-n-flowers_large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649259589320740146" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Τι θα διαβάσουμε το φθινόπωρο</span></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Παρά την κρίση οι εκδοτικοί οίκοι ετοιμάζονται για το β΄ εξάμηνο του 2011<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;">Οι επιλογές των ελλήνων εκδοτών στους τίτλους της ξένης πεζογραφίας, για το φετινό καλοκαίρι, κρίνονται ακόμα στους πάγκους των βιβλιοπωλείων και στους τόπους των διακοπών. Είναι ομολογουμένως πολλές και καλύπτουν όλες τις αισθητικές απαιτήσεις.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Παρά την κρίση, στο πρώτο εξάμηνο του 2011, το πεδίο της μεταφρασμένης λογοτεχνίας αποδείχθηκε ιδιαίτερα πλούσιο, με αρκετούς κλασικούς στο πρόγραμμα, σίγουρα αναγνώσματα καταξιωμένων σύγχρονών μας συγγραφέων αλλά και πολλές νέες προτάσεις.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι επιστρέφουν δριμύτεροι το προσεχές φθινόπωρο και ετοιμάζουν τα βιβλία που θα εκδώσουν μέχρι το τέλος του χρόνου κλείνοντας έτσι και το δεύτερο εξάμηνο του προγραμματισμού τους για το 2011. Το «Βήμα» επιχειρεί μια πρώτη «χαρτογράφηση» του τοπίου των βιβλίων που θα κυκλοφορήσουν μέχρι τον επόμενο Δεκέμβρη.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Το πολυαναμενόμενο <span style="font-weight: bold;">«2666» του φοβερού χιλιανού Ρομπέρτο Μπολάνιο θα κυκλοφορήσει τελικά μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου στις εκδόσεις «Αγρα».</span><br /><br />Ο <span style="font-weight: bold;">«Μπόρχες του 21ου αιώνα» </span>(ο χαρακτηρισμός, τηρουμένων των αναλογιών, δεν είναι υπερβολικός), που έφυγε δυστυχώς πρόωρα απ’ τη ζωή το 2003, πρόλαβε ν’ αφήσει πίσω του μια σειρά έργων υψηλής ποιότητας. Το «2666» που κυκλοφόρησε το 2004 θεωρείται το αριστούργημά του, μια αναγνωστική εμπειρία. Ο ίδιος σκόπευε να εκδώσει πέντε διαφορετικά βιβλία που τελικά έγιναν τα πέντε κεφάλαια του μυθιστορήματος που κέρδισε το Βραβείο του Κύκλου των Κριτικών στην Αμερική το 2008. Ο ίδιος πρόλαβε να αποσπάσει και το σημαντικό ισπανικό βραβείο «Ρόμουλο Γκαλιέγος» το 1999. Η κολασμένη αφήγηση του Μπολάνιο μας ταξιδεύει στην πόλη Σάντα Τερέζα στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού όπου καθημερινά δολοφονούνται μυστηριωδώς νεαρές κοπέλες. <span style="font-weight: bold;">Στην ουσία πρόκειται για την πραγματική πόλη Χουάρες του Μεξικού που άρχισε ν’ απασχολεί την κοινή γνώμη απ’ το 1993 όταν εκεί, στα σύνορα της ανομίας και της βίας, άρχισαν να αγνοούνται φτωχές εργάτριες. </span>Τα εκατοντάδες θύματα δίνουν την ευκαιρία σ’ έναν πραγματικό καλλιτέχνη να αποδείξει ότι το μυθιστόρημα έχει ακόμα περιθώρια ουσιαστικής «διεύρυνσης», παρά τα όσα τελεσίδικα λέγονται περί του αντιθέτου.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">«Η πατρική κληρονομιά» (Πόλις) του Φίλιπ Ροθ</span>, η οποία είχε κυκλοφορήσει παλαιότερα απ' τις εκδόσεις Χατζηνικολή, συγκαταλέγεται στις αληθινές ιστορίες (non fiction) του συγγραφέα και αφορά τον πατέρα του. Ο γηραιός Χέρμαν Ροθ, με τον πλούτο των αναμνήσεων απ' τη ζωή στο Νιούαρκ της Νέας Υόρκης, βιώνει τις ματαιώσεις και την ανημπόρια του γήρατος. Ο γιος του, ημι-αυτοβιογραφούμενος, τον παρακολουθεί με το ανελέητο βλέμμα του, βαθιά συμπονετικό αλλά και αιχμηρά σαρκαστικό. Οι εκδόσεις «Πόλις» αγόρασαν τα δικαιώματα όλων των βιβλίων του Ροθ απ' τον εκδοτικό οίκο Χατζηνικολή που έκλεισε. Μια εμβληματική αμερικανίδα συγγραφέας, που ανήκει και στις μεγάλες μορφές της Νέας Δημοσιογραφίας στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η<span style="font-weight: bold;"> Τζόαν Ντίντιον</span> γράφει ένα βιβλίο για την απώλεια του συντρόφου της και την αγωνία της για την επιβίωση του παιδιού της. <span style="font-weight: bold;">«Η χρονιά της μαγικής σκέψης»</span> (Κέδρος) είναι μια πολύ προσωπική ιστορία που βραβεύτηκε στις ΗΠΑ με το «Εθνικό Βραβείο Βιβλίου» του 2005 στην κατηγορία Non Fiction.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο <span style="font-weight: bold;">Κάρλος Φουέντες</span> βάζει μια κομμένη κεφαλή, να θυμηθεί και να διηγηθεί τη σύγχρονη ιστορία του Μεξικού (όπου σήμερα το έγκλημα κυβερνά ατιμώρητο) στο νέο πολυσέλιδο μυθιστόρημά του<span style="font-weight: bold;"> «Η θέληση και η τύχη»</span> (Καστανιώτης). Επιπλέον, οι εκδόσεις «Άγρα» μέχρι το τέλος του χρόνου θα εκδώσουν το magnum opus του σπουδαίου μεξικανού συγγραφέα <span style="font-weight: bold;">«Terra Nostra»</span>, ένα πραγματικό καλλιτέχνημα της σύγχρονης λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας, ένα απ’ τα καλύτερα βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ στην ισπανική γλώσσα. Ο Φουέντες αναμειγνύει την ιστορία της Ισπανίας και της Νότιας Αμερικής, τον ινδιάνικο παγανισμό με τον χριστιανισμό και με ποικίλες λογοτεχνικές φόρμες, εγκιβωτισμένες ιστορίες και ζηλευτούς χαρακτήρες, μας χαρίζει ένα πραγματικό έπος που αναπτύσσεται στα συντρίμμια των διαφορετικών αυτών πολιτισμών. Λέγεται, ότι ο «εθνικός συγγραφέας» του Μεξικού έχει στο συρτάρι του πολλά μυθιστορήματα των οποίων όμως δεν έχει γράψει ακόμα το τέλος.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Στην «Ωκεανίδα» είναι έτοιμος για τύπωμα ο πρώτος τόμος του μυθιστορήματος της αμερικανίδας <span style="font-weight: bold;">Αυν Ραντ «Ο Ατλας επαναστάτησε»</span>. Το τρομακτικό σε μέγεθος μυθιστόρημα της συγγραφέως (και το πλέον αναγνωρίσιμο) του «αντικειμενισμού» θα κυκλοφορήσει σε τρεις συνολικά τόμους πριν το 2012. Επίσης ετοιμάζονται το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ο νομπελίστας <span style="font-weight: bold;">Ορχάν Παμούκ</span> με τίτλο <span style="font-weight: bold;">«Τζεβντέτ μπέη και υιοί»</span> αλλά και μια εκ βαθέων εξομολόγηση του ιάπωνα <span style="font-weight: bold;">Χαρούκι Μουρακάμι</span> για το τρέξιμο και τη συγγραφή, το <span style="font-weight: bold;">«Γιατί πράγμα μιλάω, όταν μιλάω για το τρέξιμο»</span>.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο κορυφαίος αλβανός συγγραφέας<span style="font-weight: bold;"> Ισμαήλ Κανταρέ</span> στο νέο του βιβλίο <span style="font-weight: bold;">«Το μοιραίο δείπνο»</span> (Μεταίχμιο) μας μεταφέρει στο Αργυρόκαστρο του 1943 προσπαθώντας να διαλευκάνει τι πραγματικά ήταν η επίσκεψη ενός διακεκριμένου χειρουργού στο σπίτι του γερμανού διοικητή μια μυστηριώδη νύχτα: δοσιλογισμός ή γνήσιος πατριωτισμός; Ο βραβευμένος με δυο Μπούκερ στο πρόσφατο παρελθόν, αυστραλός<span style="font-weight: bold;"> Πίτερ Κάρεϊ </span>επανέρχεται στα ελληνικά με το ιστορικό μυθιστόρημα<span style="font-weight: bold;"> «Ο Παπαγάλος και ο Ολιβιέ στην Αμερική»</span> (Ψυχογιός) όπου ο<span style="font-weight: bold;"> Αλέξις ντε Τοκβίλ</span> στην ουσία, συγγραφέας του έργου <span style="font-weight: bold;">«Η δημοκρατία στην Αμερική»</span>, ταξιδεύει στο Νέο Κόσμο και με τον προστάτη και κατάσκοπό του τον Παπαγάλο (έναν άνθρωπο που ήθελε να γίνει ζωγράφος αλλά κατέληξε υπηρέτης) παρατηρεί τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές σε μια κρίσιμη στιγμή της ιστορίας.</span><br /><span style="font-size:130%;">Οι εκδόσεις «Κέδρος» μεταφράζουν για πρώτη φορά στα ελληνικά τον<span style="font-weight: bold;"> Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας</span>, έναν απ' τους πιο εκρηκτικούς και ταλαντούχους συγγραφείς της νέας γενιάς που αυτοκτόνησε το 2008, τον οποίο θα γνωρίσουμε από τη συλλογή διηγημάτων του <span style="font-weight: bold;">«Αμερικανική Λήθη»</span> και θα εκδώσουν το νέο μυθιστόρημα του <span style="font-weight: bold;">Μπρετ Ίστον Έλις «Αυτοκρατορικές απολαύσεις»</span> που επικεντρώνεται στην Καλιφόρνια της χλιδής και της παρακμής, την κρίση της μέσης ηλικίας και τον αξιακό εκτροχιασμό της σύγχρονης κοινωνίας.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο γνωστός μας σκωτσέζος <span style="font-weight: bold;">Αντριου Ο' Χέιγκαν</span> φιλοδοξεί να μας κερδίσει εκ νέου με το μυθιστόρημα <span style="font-weight: bold;">«Η ζωή και οι απόψεις του σκύλου Μαφ και της φίλης του, της Μέριλιν Μονρόε»</span> (Πόλις). Η τελευταία φάση της ζωής, στις αρχές της δεκαετίας του 60', αυτής της μοιραίας ξανθιάς μέσα απ' τα μάτια και το στόμα ενός διασκεδαστικού αφηγητή, του σκύλου που της χάρισε ο Φρανκ Σινάτρα.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο γάλλος<span style="font-weight: bold;"> Ερίκ Φοτορινό, μετά τα «Κινηματογραφικά φιλιά»</span>, πάντα στις εκδόσεις «Πόλις», μας παρουσιάζει στο <span style="font-weight: bold;">«Κορσακόφ»</span> έναν διακεκριμένο νευρολόγο που πάσχει απ' το ομώνυμο σύνδρομο και τις διαταραχές της μνήμης του έρχεται να τις καλύψει το σύμπτωμα της νόσου που είναι η μυθοπλασία. Επίσης, ο <span style="font-weight: bold;">Τριστάν Γκαρσία</span> με το πρώτο μυθιστόρημά του <span style="font-weight: bold;">«Η καλύτερη πλευρά των ανθρώπων»</span> γράφει για το κίνημα της χειραφέτησης των ομοφυλοφίλων στη Γαλλία του 80' αλλά και την πληγή του έιτζ μέσα απ' τη δραματική ιστορία δυο ζευγαριών.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο αμερικανός <span style="font-weight: bold;">Ερικ Λάρσον «Στον κήπο με τα θηρία, Ενα συναρπαστικό χρονικό της ανόδου του Τρίτου Ράιχ»</span> αφηγείται αυτά που πέρασε μια οικογένεια αμερικανών στην χιτλερική Γερμανία διερευνώντας τη σκοτεινή σαγήνη του ναζισμού ενώ ο <span style="font-weight: bold;">Λοράν Γκοντέ</span>, που έχει βραβευτεί με Γκονκούρ στη Γαλλία, στο νέο του μυθιστόρημα <span style="font-weight: bold;">«Στο έλεος του κυκλώνα»</span> ασχολείται με τα δαιμόνια της φύσης και των ανθρώπων, την πίστη αλλά και τη δύναμη της ελπίδας, με φόντο την πρόσφατη καταστροφή στη Νέα Ορλεάνη. Τα βιβλία τα αναμένουμε απ' τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» όπως και τα <span style="font-weight: bold;">«Εγγλέζικα σπαστά»</span> του πρωτοεμφανιζόμενου<span style="font-weight: bold;"> Στίβεν Κέλμαν</span>, για ένα νεαρό Γκανέζο που προσπαθεί να προσαρμοστεί, να μεγαλώσει σε μια σκληρή πολυπολιτισμική γειτονιά στο Πέκαμ του Λονδίνου. Το μυθιστόρημα ανταγωνίζεται στη μακρά λίστα του φετινού Μπούκερ δυο πολύ εκλεπτυσμένες πένες.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Πρόκειται για τον ιρλανδό <span style="font-weight: bold;">Σεμπάστιαν Μπάρι</span> και τον άγγλο <span style="font-weight: bold;">Αλαν Χόλινγκχερστ</span>. Τα βιβλία τους, <span style="font-weight: bold;">«The Stranger's Child»</span> (Το παιδί του ξένου) και το <span style="font-weight: bold;">«On Canaan's Side»</span> (Εις γην Χαναάν) αντιστοίχως, που σκάβουν τις μνήμες και το ρευστό παρελθόν των πατρίδων τους, ετοιμάζονται στις εκδόσεις Καστανιώτη. Επιπλέον, στις ίδιες εκδόσεις, ο ισπανός <span style="font-weight: bold;">Ενρίκε Βίλα Μάτας</span> επιστρέφει με την «Δουβλινιάδα» του, μια παρωδία για το τέλος του κόσμου και μια ανησυχία για το τέλος της ίδιας της λογοτεχνίας ενώ ο ελβετός <span style="font-weight: bold;">Μάρτιν Ζούτερ</span>, με μια απ' τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εκδοτικές επιτυχίες των τελευταίων ετών όπως <span style="font-weight: bold;">«Ο μάγειρας του έρωτα»</span>, συνδυάζει έρωτα, χρήμα και συναίσθημα με τη γαστριμαργία.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Eπανεκδίδεται, σε μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα, το κλασικό μυθιστόρημα του νομπελίστα<span style="font-weight: bold;"> Ουίλιαμ Φόκνερ «Καθώς ψυχορραγώ»</span>: το ταξίδι μιας οικογένειας στον αμερικανικό νότο μέσα στη δυστυχία της Μεγάλης Υφεσης του 30'. Το μυθιστόρημα που ανήκει στα αριστουργήματα του εικοστού αιώνα και στα διαμάντια της λογοτεχνίας του southern gothic κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1970, στην ίδια μετάφραση, απ' τον ίδιο οίκο.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Σε νέα μετάφραση (το βιβλίο είχε κυκλοφορήσει απ' τις εκδόσεις Οδυσσέας το 1992) επανεκδίδεται η πιο γνωστή συλλογή διηγημάτων του <span style="font-weight: bold;">«αμερικάνου Τσέχοφ»</span> και <span style="font-weight: bold;">«βρώμικου ρεαλιστή» Ρέιμοντ Κάρβερ με τίτλο «Ο καθεδρικός ναός»</span>. Θα κυκλοφορήσει απ' τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» σε μετάφραση του Γιάννη Τζώρτζη. Στην ομότιτλη ιστορία ένας τυφλός βοηθά έναν άντρα, που 'χει κανονικά την όρασή του, να σχεδιάσει έναν καθεδρικό που δεν είχε δει ποτέ στη ζωή του.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Τέλος, με τα δύο μικρότερα μέλη της οικογένειας Γκλας ασχολείται ο<span style="font-weight: bold;"> Τζ. Ντ. Σάλιντζερ</span> στο βιβλίο του <span style="font-weight: bold;">«Φράνυ &amp; Ζούι»</span> (πρώτη φορά στα ελληνικά απ’ τον «Επίκουρο» το 1983) στις δύο ιστορίες που είχαν πρωτοδημοσιευθεί στο περιοδικό New Yorker γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Θα κυκλοφορήσουν σε νέα μετάφραση απ’ τις εκδόσεις «Καστανιώτη».</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-8dDIA81IJoA/TmYz6JsrVnI/AAAAAAAASeE/bMiY3xB8ooY/s1600/orange-rose.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-8dDIA81IJoA/TmYz6JsrVnI/AAAAAAAASeE/bMiY3xB8ooY/s400/orange-rose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649259856711603826" border="0" /></a></span> <span style="font-size:130%;"><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/4wQbwFqYtFc" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" width="420"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gFjAb3qvPsY/TmYzgOpt6YI/AAAAAAAASd0/V6bgOF2NojQ/s1600/4312706090_d9e79a13b1_b.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gFjAb3qvPsY/TmYzgOpt6YI/AAAAAAAASd0/V6bgOF2NojQ/s400/4312706090_d9e79a13b1_b.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649259411364768130" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-4691499168484081579?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-73673476072188044922011-08-25T05:46:00.000-07:002011-08-25T07:30:33.440-07:00 <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-nqQ6MT6vFCM/TlZbmOf-7HI/AAAAAAAASXE/92a2Rx4LYLE/s1600/poppy--15-_resize.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nqQ6MT6vFCM/TlZbmOf-7HI/AAAAAAAASXE/92a2Rx4LYLE/s400/poppy--15-_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644799895240895602" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-j6TcZgafy1o/TlZbglhGRQI/AAAAAAAASW8/VjdDTUaSyxo/s1600/ip7gwh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-j6TcZgafy1o/TlZbglhGRQI/AAAAAAAASW8/VjdDTUaSyxo/s400/ip7gwh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644799798340371714" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ln770t_DUg4/TlZbuuz0vhI/AAAAAAAASXM/d_9EBZb4QL0/s1600/playa-381.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ln770t_DUg4/TlZbuuz0vhI/AAAAAAAASXM/d_9EBZb4QL0/s400/playa-381.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644800041353002514" border="0" /></a> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">- Eίναι ο ζωντανός πλανήτης μας που ανασαίνει.</span> <br /> <br /></span></div> <br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/8KpCs8x4sTw" allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" width="480"></iframe> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-_0vj_I-sYN0/TlZbYzrMcII/AAAAAAAASW0/SxFDu9GVe88/s1600/pol.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 296px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_0vj_I-sYN0/TlZbYzrMcII/AAAAAAAASW0/SxFDu9GVe88/s400/pol.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644799664701862018" border="0" /></a> <br /> <br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/08gW1BIU_n8" allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" width="480"></iframe> <br /> <br /><span style="font-size:130%;">Ο Νορβηγός συγγραφέας του παγκόσμιου μπεστ-σέλερ «Ο Κόσμος της Σοφίας» Jostein Gaarder, είναι καθηγητής φιλοσοφίας. Γνωρίζοντας καλά την ανάγκη του ανθρώπου για γνώση και ιδιαίτερα τα επίμονα εφηβικά ερωτήματα, μας παρουσιάζει την ιστορία της φιλοσοφίας μέσα από ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα. <br /> <br />Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το μυθιστόρημα έχει ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, η Σοφία. Όπως κάθε έφηβος, έτσι και εκείνη θεωρεί τη ζωή της ανιαρή μέχρι να αρχίσει να λαμβάνει ανώνυμες επιστολές με απλά ερωτήματα για την καθημερινότητά της, τα οποία θα αποδειχθεί ότι έχουν βαθύτατες έννοιες και θα την οδηγήσουν στο «παιχνίδι» της φιλοσοφίας. Σκοπός του «παιχνιδιού» είναι να βρει τις απαντήσεις που χρειάζεται, για να μάθει από πού και γιατί δημιουργήθηκε ο κόσμος στον οποίο ανήκει. <br /> <br />Ταξιδεύει μέσα στο χρόνο από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας ως το σήμερα. Συναναστρέφεται με φιλοσόφους, μαθαίνει απόψεις και γεγονότα, τα οποία ενώ τώρα θεωρούνται αυτονόητα, κάποτε υπήρξαν υπέρλογα. Μαθαίνει επίσης ότι υπήρξαν άνθρωποι που έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για να υποστηρίξουν τα «πιστεύω» τους, τα οποία ταυτίζονται με τα σημερινά δεδομένα και μας υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται μέρα με τη μέρα, καθώς και ότι αυτό θα συμβαίνει μέχρι να επέλθει το τέλος του είδους του. <br /> <br />Πρόκειται για ένα υπέροχο βιβλίο που χαρίζει στον καθένα μας ένα τέτοιο ταξίδι γνώσης και φαντασίας με «ανοιχτό» εισιτήριο, έτσι ώστε να ταξιδέψουμε όποτε θέλουμε και όσες φορές επιθυμούμε. Γνωρίζοντας την ιστορία μας και, συνεπώς, όλα αυτά που έπραξαν κάποιοι, πριν τόσα χρόνια, για να ζούμε εμείς σε έναν καλύτερο κόσμο, μας δίνει σίγουρα δύναμη και θέληση για να αντιμετωπίσουμε το αύριο. Τέλος, αν υπάρχουν κάποιοι με τον απαραίτητο ζήλο για να ακολουθήσουν το παράδειγμα εκείνων που τόσο πάλεψαν, θα ήταν φρόνιμο να το πραγματοποιήσουν για να μπορέσουμε να αφήσουμε και εμείς κάτι σε αυτούς που θα μας «διαδεχθούν». <br /></span> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Ai4TjHCk-M0/TlZcDfQNeSI/AAAAAAAASXU/_wcB7s0KOMI/s1600/violin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Ai4TjHCk-M0/TlZcDfQNeSI/AAAAAAAASXU/_wcB7s0KOMI/s400/violin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644800397954349346" border="0" /></a> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-7367347607218804492?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-5685267329520085882011-07-31T10:41:00.000-07:002011-07-31T10:52:01.754-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-6NM7IY6rUEk/TjWVTZBmabI/AAAAAAAASPM/cPuho_GQ5e4/s1600/3%2B%25282%2529.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-6NM7IY6rUEk/TjWVTZBmabI/AAAAAAAASPM/cPuho_GQ5e4/s400/3%2B%25282%2529.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635574669091695026" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/h-vF6d6u4k8" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-qxPudUrGBYg/TjWVdh7YTTI/AAAAAAAASPU/rAuhnFMGH2I/s1600/16.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-qxPudUrGBYg/TjWVdh7YTTI/AAAAAAAASPU/rAuhnFMGH2I/s400/16.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635574843280215346" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/WkUd6jUQhG0" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-rX3lwxyCae4/TjWVjP88DtI/AAAAAAAASPc/BEELHdLFNYo/s1600/1557758_1583577c-Desktop-Resolution.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rX3lwxyCae4/TjWVjP88DtI/AAAAAAAASPc/BEELHdLFNYo/s400/1557758_1583577c-Desktop-Resolution.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635574941534129874" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-568526732952008588?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-67642241667907182012011-07-31T07:19:00.000-07:002011-07-31T07:26:53.473-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-KdS1IirV9hM/TjVlyZdLg1I/AAAAAAAASPE/B_5qvF3dgCE/s1600/626413_4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-KdS1IirV9hM/TjVlyZdLg1I/AAAAAAAASPE/B_5qvF3dgCE/s400/626413_4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635522425225184082" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/lEwnb9fwwoY" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/trj0i-1BJaA" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/aC5fHKXry_w" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-q1gOFl40pH0/TjVlb_MfwtI/AAAAAAAASO8/9raA92td8RY/s1600/1278724484ccx2VQV.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-q1gOFl40pH0/TjVlb_MfwtI/AAAAAAAASO8/9raA92td8RY/s400/1278724484ccx2VQV.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635522040218763986" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-6764224166790718201?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-71786768878297500242011-07-30T08:12:00.000-07:002011-07-30T10:29:44.122-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-imeYNwrlu-8/TjQggljnnRI/AAAAAAAASNc/L_EvnjZvtZ4/s1600/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-imeYNwrlu-8/TjQggljnnRI/AAAAAAAASNc/L_EvnjZvtZ4/s400/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635164777956744466" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">«Το σύστημα αφομοιώνει τους επαναστάτες του»</span><br /><br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;">Γυρισμένη το 1968, στην πιο ταραγμένη χρονιά της εξίσου ταραγμένης δεκαετίας του ’60, η ταινία «If… Επαναστατημένη γενιά» αποτελεί κινηματογραφικό ορόσημο: νεανική αμφισβήτηση, επανάσταση, απαξία στο σύστημα και στους κανόνες, σε μια ποιητική όσο και κυνική ματιά στην επανάσταση κάθε μαθητή που έχει υποστεί σχολική καταπίεση, σε οποιαδήποτε εποχή. Το φιλμ του Λίντσεϊ Αντερσον, που επαναπροβάλλεται εδώ και λίγο καιρό στις αίθουσες από τη New Star, δείχνει απίστευτα επίκαιρο, ενώ εστιάζει στο στάδιο της «εξέγερσης», που σχεδόν αναγκαία ξεπηδά μέσα στην ψυχή κάθε νέου, την ανάγκη του να πει κάτι διαφορετικό, να καταλύσει καθετί παλιό και να δημιουργήσει έναν δικό του, καινούργιο κόσμο.<br />Πρωταγωνιστής της ταινίας, στον ρόλο του Μικ, ενός μαθητή σε αυστηρό βρετανικό σχολείο αρρένων της δεκαετίας του ’60, είναι ο Μάλκολμ Μακ Ντάουελ, ο οποίος ήταν 25 χρόνων όταν έπαιξε στο «If…» και είδε τη ζωή του να αλλάζει ριζικά. «Ηταν η αφετηρία σε μια μεγάλη διαδρομή» μάς είπε ο ίδιος σε μια συζήτηση 50 λεπτών που δεν θα γινόταν ποτέ χωρίς την προσπάθεια του διανομέα της ταινίας στην Ελλάδα, Βελισσάριου Κοσσυβάκη, και του ατζέντη του Μακ Ντάουελ, Κρις Ρόου. Χάρη στο «If…» τον πρόσεξε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ και του έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο «Κουρδιστό πορτοκάλι» για τον οποίο πάντα θα θυμόμαστε τον Μακ Ντάουελ που αργότερα θα έπαιζε σε ταινίες όπως «Ενας τυχερός άνθρωπος», επίσης του Αντερσον, και «Καλιγούλας».<br /><br />«Θα πρέπει να υπάρχουν ορισμένοι πραγματικά έξυπνοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα για να φέρουν ξανά στην επικαιρότητα μια ταινία 42 ετών όπως το “If…”» σχολιάζει ο Μακ Ντάουελ, τον οποίο βρήκαμε στο Λος Αντζελες στις 13 Ιουνίου, ανήμερα των γενεθλίων του. Η φωνή του εξακολουθεί να έχει την ίδια διεστραμμένη χροιά με εκείνη του Αλεξ από το «Κουρδιστό πορτοκάλι» και λέει: «Είμαι πολύ ευτυχής που μπορώ να μιλάω με οποιονδήποτε από την Ελλάδα αυτήν τη στιγμή, επειδή νομίζω ότι αισθάνομαι το μέγεθος της τραγωδίας που ζείτε. Δεν νιώθω τον πόνο με τον ίδιο τρόπο, βέβαια, αλλά η καρδιά μου είναι εκεί, μαζί σας».<br /><br />Προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου την εικόνα. Ενας νεαρός ηθοποιός, με μηδενική κινηματογραφική εμπειρία, κάνει το ντεμπούτο του και μάλιστα ως πρωταγωνιστής σε μια ταινία πολύ βαριά σε ό,τι αφορά την πολιτική θέση της, την ιδεολογία της και τα μηνύματά της. Ηταν εύκολο για αυτόν τον ηθοποιό, δεδομένου ότι ήσασταν πολύ νέος και άπειρος όταν παίξατε στο «If...»; «Το θέμα είναι ότι δεν ένιωθα καν ότι υποκρίνομαι, επειδή δούλευα με τον Λίντσεϊ Αντερσον, έναν μετρ του σινεμά, και με έκανε να νιώθω τόσο, μα τόσο άνετα. Ο,τι έκανα στην ταινία ήταν εντελώς φυσικό, ποτέ δεν ένιωσα ότι έπαιζα».<br /><br />Ξέρετε για ποιον λόγο ο Λίντσεϊ Αντερσον επέλεξε εσάς για τον ρόλο του Μικ; «Ο λόγος που με επέλεξε παραμένει ένα μυστήριο για εμένα επειδή… δεν τον έμαθα ποτέ! Δεν ήμουν παρά ένας νέος, άγνωστος ηθοποιός από το Λιντς που απλώς κλήθηκε σε μια οντισιόν. Ο Λίντσεϊ Αντερσον όμως ήταν πάντοτε πολύ προσεκτικός στο κάστινγκ των ταινιών του. “Το κάστινγκ είναι το 90%” συνήθιζε να μου λέει. Και είχε δίκιο, απόλυτο δίκιο. Διότι, αν κάνεις ένα λάθος στο κάστινγκ, το φιλμ είναι καταδικασμένο. Δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω για να το διορθώσεις».<br /><br />Εσείς τι πιστεύετε ότι είδε σε σας ο Αντερσον για να σας επιλέξει; «Προφανώς είδε κάτι σε εμένα, ναι. Δεν ξέρω… Είχα, βέβαια, πάρα πολύ χρόνο για να το σκεφτώ όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε. Νομίζω ότι το πρόσωπό μου, εκείνη την εποχή, όταν ήμουν νέος, τόσα χρόνια πίσω, παρουσίαζε ένα είδος αυθάδειας, ένα είδος “fuck-you’’ συμπεριφοράς το οποίο ήταν αυτό που ο Αντερσον αναζητούσε».<br /><br />Από όσο ξέρω, το φιλμ γυρίστηκε πριν από τα γεγονότα του Μάη του ’68, πράγμα που κάνει την ταινία ακόμη και προφητική. Συμφωνείτε σε αυτό; «Απολύτως! Προβλήθηκε μεν τον Δεκέμβριο, αλλά γυρίστηκε πριν από τον Μάιο της ίδιας χρονιάς. Την ώρα που γυρίζαμε το τελικό ξέσπασμα στην ταινία, τη στιγμή που οι μαθητές έχουν κάνει κατάληψη στο σχολείο με τα πολυβόλα, την ίδια ακριβώς εποχή, οι “Times” του Λονδίνου είχαν στο πρωτοσέλιδό τους τη φωτογραφία ενός μαθητή στη στέγη του Πανεπιστημίου της Σορβόννης με το αυτόματο όπλο στα χέρια! Ο Λίντσεϊ μου το έδειξε και είπε: “Ορίστε! Κάνουμε τη σωστή ταινία! Και την κάνουμε τη σωστή εποχή”. Ηταν πραγματικά σαν να βλέπαμε μια φωτογραφία από τα γυρίσματά μας. Οταν το φιλμ διανεμήθηκε στο τέλος του 1968, ζούσαμε την εποχή της αληθινής επανάστασης. Διαδηλώσεις στο Παρίσι και στη Σορβόννη, μαθητές με πολυβόλα στις στέγες. Στο Λονδίνο επίσης. Σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Εχετε τόσο δίκιο που προηγουμένως χαρακτηρίσατε το “If... ” πολιτικό φιλμ, διότι είναι βέβαια. Το σχολείο είναι μια μεταφορά για τον κόσμο μας, την κοινωνία μας. Εμφανώς ο Λίντσεϊ επέλεξε τον μικρόκοσμο ενός κλειστού περιβάλλοντος, ενός προνομιούχου περιβάλλοντος, για να δείξει τι γινόταν σε όλον τον κόσμο. Είναι μια αριστουργηματική μεταφορά».<br /><br />Την ίδια ώρα, όμως, που το «If…» είναι μια ταινία της εποχής της αποδεικνύεται και ταινία για όλες τις εποχές. Πού το αποδίδετε; «Αυτό οφείλεται στο ότι ο Λίντσεϊ Αντερσον ήταν ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Και ένας σπουδαίος ποιητής. Κάποτε τον είχα ρωτήσει γιατί αγαπούσε τόσο πολύ τον Τζον Φορντ. “Ξέρεις, Μάλκολμ”, μου είχε απαντήσει, “υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι σκηνοθέτες και πολύ λίγοι σπουδαίοι ποιητές. Ο Τζον Φορντ ήταν και τα δύο”. To ίδιο και ο Λίντσεϊ Αντερσον. Επίσης, ένα ακόμη στοιχείο που, κατά τη γνώμη μου, τον έκανε σπουδαίο σκηνοθέτη ήταν ότι ήξερε απέξω και ανακατωτά τους έλληνες κλασικούς. Είχε σπουδάσει ελληνική φιλοσοφία και ελληνικό θέατρο. Είχε πάρει πολλά από τους αρχαίους Ελληνες, κυρίως την απλότητά τους. Μιλούσε συνεχώς για το πόσο ξεκάθαρα έβλεπαν τα πράγματα οι αρχαίοι Ελληνες».<br /><br />Λένε ότι μόνο όταν αντιλαμβάνεσαι την απλότητα μπορείς να γίνεις σύνθετος. «Αυτό ακριβώς μου είχε πει κάποτε ο Λίντσεϊ. Είχα σπουδάσει μόνο λατινικά και όχι ελληνικά. Μου είπε ότι αυτό θα ήταν μια μεγάλη τρύπα στην εκπαίδευσή μου. Επειδή, εφόσον δεν ήξερα τίποτε για το αρχαίο ελληνικό δράμα, δεν γνώριζα και πόσο σημαντικό ήταν στην εξέλιξη του δράματος όπως το γνωρίζουμε σήμερα».<br /><br />Ενα από τα επιτεύγματα του «If…» είναι ότι για πρώτη φορά ίσως στα χρονικά του βρετανικού κινηματογράφου εστιάζει στις μεθόδους λειτουργίας ενός σχολείου της Αγγλίας. «Η εκπαίδευση στην Αγγλία είναι πολύ διαφορετική από κάθε άλλη σε ολόκληρο τον κόσμο. Πρώτα από όλα, ξεκίνησε τον Μεσαίωνα. Πριν από εκατοντάδες χρόνια, η αριστοκρατία της Αγγλίας αποφάσισε να στέλνει τα παιδιά της να εκπαιδεύονται ώστε στη συνέχεια να πηγαίνουν σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο και να κυβερνούν τις κτήσεις των αυτοκρατοριών τους. Αυτός είναι ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο δημιουργήθηκαν τα διασημότερα σχολεία στην Αγγλία. Δεν μπορώ καν να θυμηθώ πόσοι πρωθυπουργοί της Βρετανίας πήγαν σε σχολεία όπως το Ιτον και το Χάροου, όμως το ποσοστό είναι τεράστιο. Αυτό βέβαια δείχνει ότι το σύστημα, το κατεστημένο, είναι πολύ προνομιούχο. Δεν είναι φθηνό να στέλνεις το παιδί σου σε ένα τέτοιο σχολείο».<br /><br />Νομίζετε ότι η επαναστατική φύση του Αντερσον βοήθησε στην επιτυχία της ταινίας; «Ναι, επειδή ο Λίντσεϊ πολιτικά ήταν πέρα για πέρα ένας αναρχικός. Ηθελε να τα βάζει με όλους. Μόνον ένας άνθρωπος, όμως, που αγαπούσε το σχολείο του θα μπορούσε να φτιάξει μια ταινία όπως το “If…”. Δείτε την ταινία με προσοχή και θα αντιληφθείτε πόσο αγαπησιάρικα έχει κινηματογραφήσει ο Λίντσεϊ το σχολείο. Δεν επιτίθεται εναντίον του. Το δείχνει όπως είναι. Και αυτό που είναι έχει μια ομορφιά από πολλές απόψεις. Θυμάμαι ότι έβλεπα το “If…” και έλεγα μέσα μου: “Μακάρι να είχα πάει και εγώ σε αυτό το σχολείο”. Ηταν, ξέρετε, το σχολείο στο οποίο είχε πάει ο ίδιος ο Αντερσον. Το Κολλέγιο Τσέλτεναμ, στη Δυτική Αγγλία, ένα δημόσιο σχολείο στο οποίο φοιτούσαν γιοι αξιωματικών του στρατού. Ενα πραγματικά πολύ όμορφο σχολείο».<br /><br />Δεν ήξερα ότι το σχολείο ήταν αυτό στο οποίο είχε πάει ο ίδιος ο Αντερσον, αλλά το εντυπωσιακό για την εποχή της ταινίας ήταν ότι του επετράπη να γυρίσει μια τόσο επαναστατική ιστορία χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις ενός πραγματικού σχολείου! «Σωστή παρατήρηση. Η ιστορία έχει ως εξής: Ο Λίντσεϊ έδειξε στον τότε γυμνασιάρχη του σχολείου του ένα ψεύτικο σενάριο ή, μάλλον, ένα ψεύτικο φινάλε στο ίδιο σενάριο. Το έκανε επειδή σε καμία περίπτωση δεν θα μας είχαν επιτρέψει να γυρίσουμε την ταινία στο σχολείο αν ήξεραν ότι θα έκλεινε με μια επανάσταση μαθητών! Με το ψεύτικο σενάριο που είδε, λοιπόν, ο γυμνασιάρχης του σχολείου συμφώνησε να παραχωρήσει το σχολείο. Μόνο που, προτού το φιλμ διανεμηθεί στις αίθουσες, ο Αντερσον όφειλε να το δείξει στον γυμνασιάρχη. Ηρθε, λοιπόν, ο γυμνασιάρχης στο Λονδίνο για την προβολή μαζί με άλλους γυμνασιάρχες – είναι πολύ αστείο και όποτε το σκέφτομαι γελάω – και αυτή ήταν η μόνη προβολή της ταινίας στην οποία ο Αντερσον δεν ήταν παρών. Θα πρέπει να πέρασαν πολύ άσχημα οι δάσκαλοι σε αυτήν την προβολή. Τους φαντάζομαι σε κατάσταση απόλυτης, παγωμένης οργής. Αργότερα, ο γυμνασιάρχης του Τσέλτεναμ έστειλε ένα γράμμα στον Αντερσον. Θα πρέπει να ήταν τουλάχιστον 20 σελίδες, γιατί ο φάκελος ήταν πραγματικά πολύ παχύς. Ο Λίντσεϊ τον άφησε κλειστό στο κομοδίνο του για τουλάχιστον μια δεκαετία. Δεν άνοιξε ποτέ τον φάκελο».<br /><br />Δηλαδή δεν μάθατε ποτέ το περιεχόμενο του φακέλου; «Ακούστηκε απλώς ότι ο γυμνασιάρχης αποκάλεσε την κίνηση του Λίντσεϊ “φρικτή προδοσία”. Αυτό θα έλεγαν όμως ούτως ή άλλως, έτσι δεν είναι;».<br /><br />Και θα είχαν και κάποιο δίκιο όμως… «Χα! Ακριβώς. Ωστόσο, κάποιες φορές, πρέπει να προχωράς μπροστά. Πρέπει να λειτουργείς και έτσι».<br /><br />Πρέπει πάντως να θέλει κότσια να αποφασίσεις να ξεγελάσεις το βρετανικό σύστημα. «Ακριβώς! Ο Λίντσεϊ ήταν μια εξαίρεση. Γιατί ένα πράγμα πρέπει να καταλάβετε για το βρετανικό κατεστημένο και δεν ξέρω αν αυτό ισχύει στην Ελλάδα. Είναι εξαιρετικό στο να αφομοιώνει τους επαναστάτες του. Αν παρουσιάσεις ένα αντίθετο επιχείρημα, θα επιχειρηματολογήσουν βεβαίως εναντίον του, αλλά το σύστημα θα σε ρουφήξει και θα βρει χώρο να σε εντάξει στο στρατόπεδό του. Γι’ αυτό, άλλωστε, οι Βρετανοί ήταν εξαιρετικοί στην κατάκτηση ξένων χωρών και στη δημιουργία αυτοκρατοριών».<br /><br />Ισχύει ακόμη και σήμερα αυτό; «Οχι βέβαια, προς Θεού, όχι. Αλλά κοιτάξτε τι γίνεται. Σήμερα προβάλλουν το “If…” στα σχολεία στην Αγγλία λέγοντας στα παιδιά: “Βλέπετε; Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε με τίποτε να γίνει σήμερα”».<br /><br />Το «If…» κυνηγήθηκε αρκετά στην εποχή του, έτσι δεν είναι; Λογοκρίθηκε κιόλας; «Δεν λογοκρίθηκε στην Αγγλία αλλά, ναι, κυνηγήθηκε πολύ. Θυμάμαι πως όταν η ταινία προβλήθηκε στις Κάννες, το 1969, όταν κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα, ο βρετανός πρεσβευτής στη Γαλλία το κακολογούσε συνέχεια αποκαλώντας το “σκουπίδι” αποτρέποντας τον κόσμο από το να πάει να το δει. Αυτό βέβαια δεν πτόησε τους κριτικούς όλου του κόσμου που ομόφωνα είπαν ότι πρόκειται για σπουδαία δουλειά. Στις περισσότερες περιπτώσεις ένα πραγματικά σημαντικό φιλμ δεν αναδεικνύεται παρά μόνο 10-15 χρόνια μετά την πρώτη προβολή του. Στην περίπτωση αυτής της ταινίας όμως, όλοι συμφώνησαν αμέσως για τη σπουδαιότητά της. Και σε πολλά επίπεδα... Θεέ μου, πόσα επίπεδα μπορείς να βρεις! Οχι μόνο το πολιτικό, αλλά και το σεξουαλικό, το κοινωνικό...».<br /><br />Για την εποχή του, ακόμη και η κινηματογράφηση είναι εξαιρετικά μοντέρνα, θα το αποκαλούσε κανείς έως και πειραματικό φιλμ. «Ασφαλώς, το ασπρόμαυρο, οι μονοχρωμίες. Αλλά αυτό ήταν ο Λίντσεϊ, του άρεσε να είναι απλώς αυθαίρετος, όπως ανέφερα πριν, ήθελε να τα βάζει με όλους. Οταν γυρίζαμε τη σκηνή της εκκλησίας, δεν μας επετράπη να χρησιμοποιήσουμε φωτισμό, επειδή το κτίριο ήταν μνημείο του 16ου αιώνα. Τη γυρίσαμε σε μονοχρωμία. Και έτσι όπως ο Λίντσεϊ κοίταζε για ώρα τη σκηνή, είπε ξαφνικά: “Λατρεύω το ασπρόμαυρο”. Η βοηθός του τον ρώτησε πώς θα γυρίζαμε τη σκηνή την επομένη. “Ασπρόμαυρο”, είπε ο Λίντσεϊ, “γιατί όχι;’’. Ηταν μια αυθόρμητη απόφαση της στιγμής, χωρίς δεύτερη σκέψη. Τίποτε σχεδιασμένο, απλώς του άρεσε».<br /><br />Στην ταινία ο ήρωάς σας, ο Μικ Τράβις, λέει την εξής φράση και θα ήθελα να τη σχολιάσετε και να μου πείτε αν την πιστεύετε: «Η βία και η επανάσταση είναι οι μόνες αληθινές δράσεις». «Οι μόνες “αγνές” δράσεις».<br /><br />Αγνές, σωστά. Εντυπωσιακό που θυμάστε με ακρίβεια τη φράση. Συμφωνείτε με αυτήν την άποψη; «Για τον ήρωα, την εποχή της ταινίας, ήταν κάτι που πίστευε βαθιά μέσα του. Το πίστευε. Είναι, όμως, μια ποιητική φράση. Δεν ήταν πρόθεση κανενός να την εκλάβουν ως ασπίδα για να σκοτώνονται παιδιά στο σχολείο, όπως συνέβη στο γυμνάσιο του Κολουμπάιν στο Κολοράντο. Εκεί υπάρχει σκοτάδι και κακό. Στο “If…” δεν είναι έτσι. Και χαίρομαι που το επισημάνατε, διότι είναι μια φράση που λέει πολλά».<br /><br />Ναι, διότι η φράση κάνει λόγο για βία και επανάσταση, όχι βία για τη βία, όπως, για παράδειγμα, είναι η βία που εκπροσωπεί ο Αλεξ, ο ήρωάς σας στο «Κουρδιστό πορτοκάλι» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. «Σωστά, η βία του Αλεξ στο “Κουρδιστό πορτοκάλι” ήταν αποτέλεσμα ανήθικης συμπεριφοράς. Ο Μικ Τράβις στο “If...” είναι αγνός επαναστάτης».<br /><br />Οταν γυρίζατε το «If…», η προσωπική ιδεολογία σας ταίριαζε με αυτήν του ήρωα στην ταινία; «Ναι! Φυσικά την καταλάβαινα, αν και δεν νομίζω ότι θα κατέβαινα με όπλα στους δρόμους – ασφαλώς όχι. Αλλά την εποχή της νιότης μου, οι νέοι της γενιάς μου, ήταν πολύ ένθερμοι στη μάχη εναντίον της παλιάς τάξης. Γιατί αυτό που συνέβη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στη Μεγάλη Βρετανία ήταν τρομερό. Το σύστημα θέλησε να προχωρήσει λες και δεν είχε υπάρξει ποτέ ο πόλεμος, λες και τα βάσανα που όλοι πέρασαν τότε δεν είχαν επηρεάσει τον κόσμο. Οι άνθρωποι από την επαρχία και οι εκπρόσωποι της εργατικής τάξης, άνθρωποι που είχαν περάσει όλη αυτήν την τραγωδία και την οδύνη του πολέμου, πολύ απλά δεν μπορούσαν να το ανεχθούν. Και μπορώ να σας πω ότι κάτι τόσο απλό, όπως οι Beatles ας πούμε, έκανε τεράστια διαφορά στην αγγλική κοινωνία – επειδή αυτοί οι τέσσερις ήταν παιδιά από την εργατική τάξη του Λίβερπουλ. Ηρθαν και κατέκτησαν όχι μόνο το Λονδίνο, αλλά και τη Νέα Υόρκη, το Λος Αντζελες, τον κόσμο ολόκληρο. Ξαφνικά, το να έχεις μια περίεργη προφορά και να έρχεσαι από το πουθενά σού έδιναν ένα σπουδαίο συν! Το ίδιο συνέβη σε όλες τις τέχνες. Στο θέατρο, αλλά και στον κινηματογράφο».<br /><br />Ποιος ήταν το πρότυπο των νέων ηθοποιών εκείνη την εποχή στο θέατρο και τον κινηματογράφο; «Ο Αλμπερτ Φίνεϊ, βέβαια. Αυτός ήταν το μέτρο σύγκρισης. Εφόσον ο Αλμπερτ, ένα παιδί της εργατικής τάξης του Λανκασάιρ, μπορούσε να κατέβει στο Λονδίνο και να κάνει ό,τι ήθελε, τότε όλοι μπορούσαμε!».<br /><br />Οχι ο Μάικλ Κέιν; «Ως ένα σημείο, ναι. Εγώ όμως κατάγομαι από τη Βόρεια Αγγλία, επομένως είμαι καλύτερα συντονισμένος με τον Αλμπερτ».<br /><br />Ως μαθητής είχατε παρόμοιες εμπειρίες με αυτές του ήρωά σας στο «If…»; «Οχι τόσο ακραίες, όχι. Πήγα και εγώ σε δημόσιο σχολείο και ο Λίντσεϊ συνήθιζε να μου λέει ανάμεσα σε ένα διακριτικό ρούφηγμα της μύτης: “Ναι, Μάλκολμ, αλλά το δικό σου σχολείο ήταν ήπιο”. Ακόμη και στα δημόσια σχολεία υπάρχει ιεραρχία. Τα πολύ καλά, τα λιγότερο καλά και τα φτωχά. Η εκπαίδευση, πάντως,ήταν πάνω-κάτω η ίδια. Οι κλασικοί, λατινικά, ελληνικά, έμφαση στα σπορ, αλλά και στο θέατρο. Στο σχολικό θέατρο είχα παίξει όλους τους μεγάλους ρόλους του Σαίξπηρ».<br /><br />Υπήρξε κάποιος λόγος που το όνομα Μικ Τράβις ακολούθησε εσάς και τον Λίντσεϊ Αντερσον στις δύο επόμενες ταινίες σας, το «Ενας τυχερός άνθρωπος» και «Βρετανία, ένα τρελό νοσοκομείο»; Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι σε αυτές τις ταινίες κατά κάποιον τρόπο βλέπουμε την εξέλιξη του Μικ; «Οχι, Με τίποτε. Ο Ντέιβιντ Σέργουιν, που έγραψε τα σενάρια και τους ρόλους, δεν μπορούσε να φανταστεί άλλο όνομα για μένα. Αυτό ήταν όλο. Δεν είναι οι ίδιοι ήρωες με τίποτε. Το όνομα και ο ηθοποιός είναι απλώς οι ίδιοι».<br /><br />Ασφαλώς. Απλώς αναρωτιέμαι αν στο πίσω μέρος του μυαλού σας υπήρχε αυτή η υποψία μιας άλλης πλευράς του Μικ. «Οχι, καθόλου. Εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες. Ο Μικ του “If…” ήταν ένας καθαρός επαναστάτης, ένας άνδρας που δεν λειτουργούσε ορμώμενος από το συναίσθημα. Ηταν άνθρωπος του μυαλού και του σχεδίου. Εχτιζε τις καταστάσεις. Δεν ήταν ένας αθώος, κάτι που είναι ο Μικ Τράβις του “Ενας τυχερός άνθρωπος”. Ο Λίντσεϊ ήταν πολύ “μπρεχτικός” αν θέλετε. Λέει στο κοινό “ναι, είναι ο ίδιος ηθοποιός, ναι, είναι το ίδιο όνομα και, ναι, θα σας κάνουμε να το πιστέψετε ούτως ή άλλως”».<br /><br />Πιστεύετε ότι το «If...» είναι μια ταινία που θα μπορούσε να γυριστεί σήμερα; «Η απλή απάντηση είναι με τίποτε απολύτως. Ακόμη και το 1968, το να τη γυρίσεις υπήρξε ένα θαύμα. Σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Τα λεφτά τελείωσαν δύο φορές, νομίζω. Oφείλω στο “If…” ό,τι είμαι. Ηταν η αφετηρία σε μια μεγάλη διαδρομή. Χάρη σε αυτό ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ μού πρόσφερε τον ρόλο του Αλεξ στο “Κουρδιστό πορτοκάλι”. Μου το είπε η Κριστιάνε Κιούμπρικ, η χήρα του. Το είδε στο σπίτι του τρεις-τέσσερις φορές και αμέσως με κάλεσε. Η Κριστιάνε μού μετέφερε αυτό που της είπε: “Βρήκαμε τον Αλεξ μας”. Αυτό ήταν».<br /><br />Αν σας ζητούσα να συγκρίνετε τις δύο ταινίες, τι θα λέγατε; «Το “Κουρδιστό πορτοκάλι” είναι ένα σπουδαίο φιλμ, μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες όλων των εποχών. Για μένα πάντως το “If…” είναι το αριστούργημα».<br /><br />Ο Κιούμπρικ είχε τη φήμη του τελειομανούς. Είναι αλήθεια, για παράδειγμα, ότι για να γυρίσει όσο το δυνατόν καλύτερα τη σκηνή που εσείς πέφτετε από το παράθυρο στο «Κουρδιστό πορτοκάλι» πετούσε την κάμερα κάτω μέχρι που την κατέστρεψε; «Αυτό, εν μέρει, είναι αλήθεια. Δεν ήταν η κάμερα που χρησιμοποιούσε στην ταινία, αλλά μια παλιά κάμερα χειρός που την είχε διατηρήσει όμως σε τέλεια κατάσταση. Την είχε τοποθετήσει σε ένα προστατευτικό κουτί για να την προφυλάξει – κάτι που τελικά δεν έγινε, γιατί έσπασε και το κουτί και η κάμερα! Μια όμορφη κάμερα. Θα πρέπει να την πέταξε τρεις-τέσσερις φορές. Απερίγραπτα τελειομανής. Δεν έχω γνωρίσει πιο τελειομανή άνθρωπο στη ζωή μου. Με όποιο είδος και αν ασχολήθηκε, και ασχολήθηκε σχεδόν με όλα, έδινε την καλύτερη ταινία. Δεν θα υπήρχε “Πόλεμος των άστρων” αν δεν είχε γυριστεί το “2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος”».<br /><br />Παραλίγο να είχε κάνει και ένα γουέστερν, το «Η εκδίκηση είναι δική μου», αλλά τα τσούγκρισε με τον Μάρλον Μπράντο... «Βλέπετε, ο Στάνλεϊ έκανε παρέλαση στους ρυθμούς του δικού του τυμπάνου. Ηταν ένας σπουδαίος δημιουργός που δούλεψε εκτός συστήματος, εκτός Χόλιγουντ, ένας αληθινός καλλιτέχνης. Είχε αντιληφθεί ότι δεν μπορείς να είσαι καλλιτέχνης στο Χόλιγουντ. Επρεπε να κάνεις αυτό που θα σου πουν. Και ο καθένας είχε τη δική του γνώμη. Μετά τον “Σπάρτακο”, όπου είχε τον σταρ και παραγωγό της ταινίας, τον Κερκ Ντάγκλας, να του υποδεικνύει τι να κάνει, κατάλαβε ότι έπρεπε να φύγει. Αυτό δεν ισχύει μόνο με τον Κιούμπρικ αλλά με όλους. Στο Χόλιγουντ κάνουν ταινίες υπό επιτροπεία».<br /><br />Πιστεύετε ότι ταινίες όπως το «If…» διευρύνουν τη σκέψη του κοινού, το βοηθούν να αντιμετωπίζει τον κόσμο διαφορετικά; Ακόμη και το κοινό που πηγαίνει στο σινεμά μόνο και μόνο για να διασκεδάσει; «Βέβαια! Αν μπορείς να κάνεις μια ταινία που θα καταφέρει να βοηθήσει έστω και έναν θεατή στους 500 να σκεφτεί κάτι άλλο, να σκεφτεί για τη ζωή του με οποιονδήποτε τρόπο, τότε έχεις πετύχει. Είναι σαν να παρατηρείς έναν πίνακα και να βλέπεις κάτι άλλο, να σκέφτεσαι κάτι άλλο. Ή να διαβάζεις ένα βιβλίο και να λες: “Ω Θεέ μου! Πρέπει να αλλάξω τη ζωή μου”. Αυτές οι ταινίες υπήρξαν πολύ σημαντικές για τη ζωή πολλών ανθρώπων. Μου έχει πει κόσμος ότι το “If…” άλλαξε τη ζωή του. Ασφαλώς δεν έχει γυριστεί ακόμη ταινία που να αλλάξει τον κόσμο, αλλά αν μπορέσεις τουλάχιστον να διασκεδάσεις και να παρηγορήσεις κάποιους, τότε έχεις κάνει ήδη αρκετά. Πιστεύω ότι αρκετοί από όσους ένιωσαν το “If…” να τους συνεπαίρνει είχαν βαθιά μέσα τους μια πίκρα, χωρίς να ξέρουν γιατί. Και η θέασή του έκανε την πίκρα ορατή. Τους βοήθησε να καταλάβουν λίγο παραπάνω τον εαυτό τους».<br /><br />Μια από τις τελευταίες ταινίες σας είναι το «Artist». Δεν το θεωρείτε τολμηρό μια ταινία να γυρίζεται ασπρόμαυρη και βωβή εν έτει 2011; Αν και μπορεί να γίνει καλλιτεχνική επιτυχία μετά τη βράβευσή της στις Κάννες για την ερμηνεία του Ζαν Ντυζαρντέν. «Συμφωνώ μαζί σας ότι η ταινία μπορεί να γίνει επιτυχία. Και βέβαια, μια τέτοια ταινία σήμερα μόνο από Γάλλους θα μπορούσε να γυριστεί. Λέμε για το Χόλιγουντ... Η “μαγεία” του Χόλιγουντ, το Χόλιγουντ εκείνο, το Χόλιγουντ το άλλο. Και όμως, στο Χόλιγουντ δεν θα μπορούσε με τίποτε να γυριστεί μια τέτοια ταινία. Γιατί στο Χόλιγουντ όλα κρίνονται από το χρήμα και τους χαρτογιακάδες που δεν έχουν ιδέα από κινηματογράφο».<br /><br />Γιατί στο «Artist» εμφανίζεστε μόνο για μερικά δευτερόλεπτα; «Με ήθελαν για περισσότερο χρόνο, αλλά το πρόγραμμά μου δεν το επέτρεπε. Επειδή όμως μου άρεσε η ιδέα της ταινίας, τους είπα: “Αν μου βρείτε κάτι μικρότερο, για μία ημέρα, θα το κάνω”. Και έγραψαν κάτι ειδικά για μένα. Πήγα ένα πρωινό στα στούντιο της Paramount, πέρασα υπέροχα, έφαγα ένα εξαιρετικό μεσημεριανό και μετά με πήγαν σπίτι. Αυτό ήταν».<br /><br />Κύριε Μακ Ντάουελ, αν το «Κουρδιστό πορτοκάλι» διανεμηθεί και πάλι στην Ελλάδα, υπόσχεστε ότι θα κάνουμε μια κουβέντα αποκλειστικά για αυτήν την ταινία; «Ασφαλώς. Ισως έρθω στην Ελλάδα να την κάνουμε από κοντά. Ξέρετε, ένα από τα πράγματα για τα οποία μετανιώνω στη ζωή μου είναι ότι δεν ήρθα ποτέ στην Ελλάδα. Μένω στην Αμερική και ταξιδεύω συχνά στην Αγγλία, στην Γαλλία, στην Ιταλία, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν ταξίδεψα στην Ελλάδα. Την επόμενη φορά που θα έρθω στην Ευρώπη θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να έρθω. Θέλω να δω τα ελληνικά νησιά, να δω την Ελλάδα. Γιατί είναι, ας το παραδεχθούμε, η αρχή του πολιτισμού μας έτσι όπως τον ξέρουμε».</span><br /><br />κλικ<br /><a href="http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=411177" com="" img="" gif="">Ο Μάλκολμ Μακ Ντάουελ, ο πρωταγωνιστής στα εμβληματικά «If...» και «Κουρδιστό Πορτοκάλι», μιλάει για την εξέγερση στα 60s και στο σήμερα.</a><br /><br />* Αυτή η συνένττευξη δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 26 Ιουνίου 2011.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GeZ7tAJtT-8/TjQgWvVQ7NI/AAAAAAAASNU/j3n1Ew8bI4M/s1600/2330063848_881e0669b1_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GeZ7tAJtT-8/TjQgWvVQ7NI/AAAAAAAASNU/j3n1Ew8bI4M/s400/2330063848_881e0669b1_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635164608782200018" border="0" /></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/_dJCLaoBZvM" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="560"></iframe><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--XYgxhVvCYU/TjQgm0huO_I/AAAAAAAASNk/mtIsrESUVRE/s1600/5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--XYgxhVvCYU/TjQgm0huO_I/AAAAAAAASNk/mtIsrESUVRE/s400/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635164885054536690" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-7178676887829750024?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-7973075919654967652010-12-15T13:05:00.000-08:002011-03-03T13:30:09.770-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i415.photobucket.com/albums/pp236/Keefers_/Keefers_MyAnimations/ffd5f168.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 358px;" src="http://i415.photobucket.com/albums/pp236/Keefers_/Keefers_MyAnimations/ffd5f168.gif" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiM55V6WII/AAAAAAAART0/C51NYje3VNU/s1600/%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AF%25CE%25B1-%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C-%25CF%2580%25CE%25AD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9-%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1-nb19139.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiM55V6WII/AAAAAAAART0/C51NYje3VNU/s400/%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AF%25CE%25B1-%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C-%25CF%2580%25CE%25AD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9-%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1-nb19139.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550841467007293570" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Το Σπουργίτι</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> Ι.Σ. Τουργκένιεφ</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span>Γύριζα απ' το κυνήγι, τραβώντας από μια δεντροστοιχία του κήπου. Το σκυλί έτρεχε μπροστά μου. 'Αξαφνα τα βήματά του έγιναν πιο αργά και φαινόταν σα να παραμόνευε κάτι. Κοίταξα καλά και είδα ένα σπουργιτάκι με κιτρινωπό χρώμα κοντά στο ράμφος του και με πούπουλο στο κεφαλάκι του. Είχε πέσει απ' τη φωλιά του. Ο αγέρας κουνούσε δυνατά τις σημύδες του κήπου. Το σπουργιτάκι καθόταν ακίνητο μ' απλωμένες τις φτερούγες του, που μόλις άρχισαν να μεγαλώνουν, δεν μπορούσε όμως να πετάξει.<br /><br />Το σκυλί μου αργά - αργά πλησίαζε το σπουργιτάκι, όταν άξαφνα από ένα κοντινό δέντρο ξεπετάχτηκε ένα γέρικο σπουργίτι με μαύρο το στήθος του κ' έπεσε σαν μια πέτρα ακριβώς μπροστά στο μούτρο του σκύλου μου. Παραμορφωμένο, με φουντωμένα τα φτερά του και μ' απελπισμένη και γεμάτη λύπη φωνή πήδησε μια - δυο φορές μπροστά στ' ανοιχτό στόμα του σκύλου.<br /><br />Το γέρικο σπουργίτι όρμησε να γλιτώσει το παιδί του. Όλο του το σωματάκι σπαρταρούσε από φρίκη, η φωνούλα του αγρίεψε και βράχνιασε, ήταν έτοιμο να πεθάνει, να θυσιαστεί!<br /><br />Σαν τι πελώριο τέρας να έβλεπε το σκυλί! Κι όμως δεν μπόρεσε να κάτσει ήσυχα - ήσυχα πάνω στο ψηλό του κλαδί, όπου ήταν τόσο ασφαλισμένο... Μια δύναμη πιο δυνατή κι απ' τη θέλησή του το έριξε απ' εκεί πάνω.<br /><br />Ο Τρεζόρ (έτσι λέγανε το σκυλί) σταμάτησε κι έκανε πίσω, καθώς φαίνεται κι αυτός αναγνώρισε τη δύναμη. Βιαστικά φώναξα το ντροπιασμένο σκυλί κι έφυγα απ' αυτόν τον τόπο, γεμάτος ευλάβεια.<br /><br />Έτσι ήταν και μη σας φανεί παράξενο. Αισθανόμουνα ευλάβεια μπροστά σ' εκείνο το μικρό ηρωικό πουλί, μπροστά στη μεγάλη του στοργή.<br /><br />Η αγάπη έλεγα, είναι πιο δυνατή κι απ' το θάνατο και το φόβο του θανάτου. Μονάχα μ' αυτήν, μόνο με την αγάπη κρατιέται και κινείται η ζωή.<br /></span><br />Μετάφρ. Ελ. Κυριακίδου - Δημητρίου, "Ν. Εστία"<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiMifv00UI/AAAAAAAARTs/bLz4tlJR0Qs/s1600/800px-Bunch_of_flowers.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiMifv00UI/AAAAAAAARTs/bLz4tlJR0Qs/s400/800px-Bunch_of_flowers.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550841064999670082" border="0" /></a><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rX0OPBKtSmk?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/rX0OPBKtSmk?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiL5zqaQ7I/AAAAAAAARTc/Zx6c8yw-W08/s1600/800px-Mazzo.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQiL5zqaQ7I/AAAAAAAARTc/Zx6c8yw-W08/s400/800px-Mazzo.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550840365971030962" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-797307591965496765?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-49431191820177396172010-12-13T07:01:00.000-08:002010-12-14T00:21:00.893-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZG40hiMHI/AAAAAAAARP4/JhJNkR4kTCA/s1600/flowers-dew-wet-water-droplets.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZG40hiMHI/AAAAAAAARP4/JhJNkR4kTCA/s400/flowers-dew-wet-water-droplets.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550201532766630002" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">ΝΑ ΖΕΙΣ Ν' ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ</span><br />Leo Buscaglia<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />Σαν άτομα δεν πρέπει να αρκούμαστε στο να γίνουμε απλώς σαν τους άλλους. Πρέπει να πολεμήσουμε το σύστημα. Πάρτε για παράδειγμα τους καθηγητές των τεχνικών. (Δεν έχω τίποτε εναντίον των καθηγητών των τεχνικών. Τους λυπάμαι τους καημένους.) Θυμάμαι τις φορές που έρχονταν στην τάξη μου στο Δημοτικό κι είμαι σίγουρος ότι τους θυμόσαστε κι εσείς. Σας έδιναν ένα κομμάτι χαρτί, ο δάσκαλος ετοίμαζε τον πίνακα, κι εσείς περιμένατε γεμάτοι ενθουσιασμό. Θα ήταν η ώρα των τεχνικών. Είχατε μπροστά σας μια σειρά από κραγιόνια, δένατε τα χέρια σας και περιμένατε. Σε λίγο ερχόταν τρέχοντας μια ταλαίπωρη, εξαντλημένη γυναίκα,που βιαζόταν γιατί έπρεπε να διδάξει τεχνικά σε άλλες δεκατέσσερις τάξεις αυτή τη μέρα. Ορμούσε μέσα με το καπέλο της στραβοβαλμένο, λαχανιασμένη και ανάγγελε:<br />"Καλημέρα, παιδία. Σήμερα θα ζωγραφίσουμε ένα δέντρο. "Ζήτω" ,έλεγαν τα παιδιά,<br />"θα ζωγραφίσουμε ένα δέντρο!". Έπαιρνε λοιπόν ένα πράσινο κραγιόνι και σχεδίαζε αυτό το μεγάλο πράσινο πράγμα. Μετά του σχεδίαζε μία καφετιά βάση και λίγα χορταράκια. "Αυτό είναι ένα δέντρο", έλεγε. Και τα παιδιά το κοίταζαν καλά κι έλεγαν,<br />"Αυτό δεν είναι δέντρο, είναι γλειφιντζούρι". Εκείνη όμως επέμενε και μοίραζε τα χαρτιά λέγοντας: "Τώρα ζωγραφίστε κι εσείς ένα δέντρο".<br />Στην πραγματικότητα δεν εννοούσε "Ζωγραφίστε ένα δέντρο", αλλά "Ζωγραφίστε το δέντρο μου". Και όσο πιο γρήγορα καταλάβαινες τι ήθελε και κατάφερνες να μιμηθείς το γλειφιντζούρι και να της το δώσεις, τόσο πιο εύκολα έπαιρνες Α.<br /><br />Υπήρχε όμως πάντα ο μικρούλης που ήξερε ότι αυτό δεν ήταν δέντρο, γιατί είχε δει τα δέντρα έτσι όπως δεν τα είχε ζήσει ποτέ η καθηγήτρια των τεχνικών. Είχε πέσει απο ένα δέντρο, είχε δαγκώσει ένα δέντρο ,είχε μυρίσει ένα δέντρο, είχε καθήσει στα κλαδιά ενός δέντρου, είχε ακούσει τον άνεμο να περνάει μέσα από το φύλλωμα ενός δέντρου και ήξερε, πως το δικό της δέντρο ήταν γλειφιντζούρι. Έτσι έπαιρνε το μοβ και το πορτοκαλί και το μπλε και το ροζ και το πράσινο και γέμιζε τη σελίδα του και μετά σηκωνόταν και της το πήγαινε χαρούμενος. Η καθηγήτρια το κοίταζε και έλεγε: "Ω, Θεέ μου, εγκεφαλική βλάβη - να πάει σε ειδική τάξη"<br /><br />..Πόσος καιρός χρειάζεται για να καταλάβει κάποιος ότι αυτό που του λές στην πραγματικότητα είναι...<br />"Για να σε περάσω,θέλω να μιμηθείς το δέντρο μου".<br />Έτσι πηγαίνουν τα πράγματα από την πρώτη του Δημοτικού ώς τα σεμινάρια του Πανεπιστημίου. Εγώ διδάσκω σε σεμινάρια στο Πανεπιστήμιο. Είναι απίστευτο το πώς έχουν μάθει πια να παπαγαλίζουν τα παιδιά που έχουν φτάσει σ'αυτό το επίπεδο. Ρωτάτε αν σκέφτονται; Μην λέτε ανοησίες. Μπορούν να σου επαναλάβουν λέξη προς λέξη τα στοιχεία που τους δίνεις. Και δεν μπορείς να τα κατηγορήσεις αυτά τα παιδιά,γιατί έτσι έμαθαν. Τους λες: "Σκέψου δημιουργικά" και τους πιάνει φόβος. "Δεν το εννοεί πραγματικά αυτό, έτσι δεν είναι; "Τι συμβαίνει λοιπόν στη μοναδικότητα μας, τι συμβαίνει στο δέντρο μας;<br />Όλη αυτή η μοναδικότητα χάνεται στον πάτο της θάλασσας.<br /><br />Όλοι είναι σαν όλους κι όλοι είναι ευτυχισμένοι...<br /><br />Ο Ρ. Ντ. Λαινγκ λέει: "Ικανοποιούμαστε όταν κάνουμε τα παιδιά μας ανθρώπους σαν κι εμάς: στερημένους, άρρωστους, τυφλούς,κουφούς, αλλά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης"...<br /><br />..... ο καθένας έχει το δικό του δρόμο. Υπάρχουν χιλιάδες δρόμοι ν'ανακαλύψεις τον εαυτό σου, να γίνεις ο εαυτός σου. Ο καθένας σας θα βρεί το δικό του δρόμο. Μην αφήσετε ποτέ τους άλλους να σας επιβάλουν το δικό τους.<br /><br />Υπάρχει ένα καταπληκτικό βιβλίο που λέγεται<br />Οι διδασκαλίες του Δον Χουάν και έχει γραφτεί από έναν ανθρωπολόγο που λέγεται Καστανέντα. Μιλάει για τους Ινδιάνους Γιακί που μελέτησε. Στο βιβλίο αυτό υπάρχει ένας άντρας που λέγεται Δον Χουάν, ο οποίος λέει:<br /><br />..Το κάθε μονοπάτι είναι ένα από εκατομμύρια μονοπάτια. Γι'αυτό πρέπει πάντα να θυμάσαι ότι ένα μονοπάτι δεν είναι παρά ένα μονοπάτι. Αν αισθάνεσαι πως δεν πρέπει να το ακολουθήσεις, δε χρειάζεται να το ακολουθήσεις κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Κάθε μονοπάτι δεν είναι παρά ένα μονοπάτι. Δεν προσβάλλεις ούτε τον εαυτό σου ούτε τους άλλους αν το παρατήσεις, αφού έτσι σου λέει η καρδιά σου να κάνεις. Όμως η άποφασή σου να μείνεις στο μονοπάτι ή να φύγεις πρέπει να είναι ελεύθερη από φόβο ή φιλοδοξία. Σε προειδοποιώ: κοίταξε καλά και προσεχτικά το κάθε μονοπάτι. Δοκίμασέ το όσες φορές το νομίζεις απαραίτητο.Μετά κάνε στον εαυτό σου και μόνο στον εαυτό σου αυτό το ερώτημα: Έχει καρδιά αυτό το μονοπάτι; Όλα τα μονοπάτια ίδια είναι. Δεν οδηγούν πουθενά. Υπάρχουν μονοπάτια που οδηγούν μέσα από το λόγγο ή μέσα στο λόγγο ή κάτω από το λόγγο.Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό το μονοπάτι έχει καρδιά. Αν έχει, τότε είναι καλό. Αν δεν έχει είναι άχρηστο.<br /><br />...Η ζωή δεν είναι ένα ταξίδι. Δεν είναι ένας σκοπός. Είναι μια διαδικασία. Την περνάς βήμα το βήμα. Κι αν το κάθε βήμα είναι υπέροχο, αν το κάθε βήμα είναι μαγικό, έτσι θα είναι και η ζωή. Τότε δε θα είσαστε ποτέ από εκείνους τους ανθρώπους που έφτασαν στο σημείο του θανάτου χωρίς να έχουν ζήσει τίποτε. Γιατί δε θα έχετε χάσει τίποτε. Μην κοιτάτε πάνω από τον ώμο του άλλου. Κοιτάξτε τον στα μάτια. Μη βγάζετε λόγο στα παιδιά σας. Πάρτε το πρόσωπό τους στα χέρια σας και μιλήστε τους. Μην κάνετε έρωτα μ' ένα κορμί, αλλά μ' έναν άνθρωπο. Κάντε το τώρα. Γιατί η στιγμή αυτή δε θα κρατήσει αιώνια. Χάνεται κιόλας και δε θα ξαναγυρίσει ποτέ.<br /><br />Οι περισσότεροι από εμάς χάνουμε τον καιρό μας κλαίγοντας για τις χαμένες στιγμές.<br />Πολύ αργά! Υπάρχουν όμως εκατομμύρια άλλες που θα έρθουν..<br /><br />..Πρωτα απο ολα πρεπει να θυμομαστε οτι ο ανθρωπος δεν ειναι αντικειμενο και να παψουμε να μεταχειριζομαστε τους ανθρωπους σαν αντικειμενα. Ειμαστε ευαλωτοι, ευθραυστοι, ειμαστε αδυναμοι ευκολα σπαμε, ευκολα τρομαζουμε.<br /><br />Ειναι τοσο ευκολο , ετσι ευαλωτοι που ειμαστε και ευθραυστοι , να ανοιξουμε μια τρυπα στον αλλον και να τον κανουμε να υποφερει. Ειναι ομως εξισου ευκολο να κλεισουμε την τρυπα με το ιδιο δαχτυλο που την ανοιξε. Εξαρταται απο ποια πλευρα του ατομου εισαι...<br /><br />Τα πάραπανω είναι αποσπάσματα απο το βιβλίο<br />"Να ζείς να αγαπάς και να μαθαίνεις"<br /><br /><br />Το "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις", είναι ένα από τα καλύτερα και πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του Λέο Μπουσκάλια. Είναι ένας ολόκληρος θησαυρός και μία ατελείωτη πηγή έμπνευσης, θάρρους και αποφασιστικότητας για όλους όσους αναζητούν μία καινούρια διάσταση στην προσωπικότητα τους και στη ζωή τους μέσα από τους δρόμους της κατανόησης και της αγάπης. Καθηγητής της παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, ψυχολόγος και συναρπαστικός ομιλητής, ο Μπουσκάλια σε καθηλώνει και σε μεταμορφώνει με τα βιβλία του, που όλα σχεδόν πηγάζουν από ομιλίες, διαλέξεις και ελεύθερες συζητήσεις μέσα και έξω από τις πανεπιστημιακές αίθουσες, "φωνάζει, μιμείται, γελά, δακρύζει και κλαίει.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQcjQh5234I/AAAAAAAARRA/7yOA34i8tb4/s1600/dark-yellow-daisy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQcjQh5234I/AAAAAAAARRA/7yOA34i8tb4/s400/dark-yellow-daisy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550443832643346306" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Πρόλογος</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Ο Νίκος Καζαντζάκης υποστηρίζει πως ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του κι όταν πια του έχει διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.<br /><br />Τέτοιες γέφυρες είναι οι διαλέξεις που περιλαμβάνονται σ' αυτό τον τόμο. Είναι απλώς ιδέες, έννοιες και συναισθήματα που θέλησα να μοιραστώ χαρούμενα με τους άλλους. Προσπάθησα να τις μεταδώσω γνωρίζοντας από την αρχή, ότι μπορούσε κανείς να τις δεχτεί, να ενθουσιαστεί μ' αυτές, να τις αγνοήσει ή να τις απορρίψει. Δεν είχε σημασία.<br />Τα πράγματα αυτά επαναλαμβάνονται εδώ γι' αυτούς που δεν τα άκουσαν την πρώτη φορά<br />ή γι' αυτούς που θέλουν ίσως να τα ξανανιώσουν άλλη μια φορά.<br /><br />Χαίρομαι που μοιράστηκα αυτές τις ιδέες. Ακόμα μ' εντυπωσιάζει το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν να τις ακούσουν. Για μένα αντιπροσωπεύουν δέκα υπέροχα χρόνια ανάπτυξης και επαφής. Κοιτάζοντας πίσω δε μετανοιώνω για τίποτε και ξέρω πως θα'ρθουν κι άλλα χρόνια, καλύτερα και χειρότερα, γιατί είμαι αποφασισμένος να συνεχίζω να στήνω γέφυρες.<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">όλο το βιβλίο <a href="http://www.scribd.com/doc/26587425/%CE%9D%CE%B1-%CE%96%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%9D-%CE%91%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%9C%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%82"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">εδώ</span></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZHXDyigRI/AAAAAAAARQI/qpvbARNb6Pg/s1600/pink-and-purple-flowers-1a.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZYgLb3EuI/AAAAAAAARQw/Drcci9Ts1bQ/s1600/beautiful-colorful-deep-purple-fuchsia-flower-picture.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZYgLb3EuI/AAAAAAAARQw/Drcci9Ts1bQ/s400/beautiful-colorful-deep-purple-fuchsia-flower-picture.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550220900629418722" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RdsPB375zvU?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/RdsPB375zvU?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZYmug5jpI/AAAAAAAARQ4/pxQA8arCI78/s1600/bird-1-wallpaper-1024x768-853745.jpeg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQZYmug5jpI/AAAAAAAARQ4/pxQA8arCI78/s400/bird-1-wallpaper-1024x768-853745.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550221013125009042" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Ο <span style="font-weight: bold;">Ρ. Ντ. Λαινγκ</span> λέει:<br />"Ικανοποιούμαστε όταν κάνουμε τα παιδιά μας<br />ανθρώπους σαν κι εμάς:<br />στερημένους, άρρωστους, τυφλούς, κουφούς,<br />αλλά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης"</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-4943119182017739617?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-13394647899712694062010-12-09T07:42:00.001-08:002010-12-09T09:50:47.937-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAp1KREyI/AAAAAAAARIA/lFVc5fsnAnU/s1600/Bulinya%2B-%2BMarket%2Bwith%2BBaskets.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 236px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAp1KREyI/AAAAAAAARIA/lFVc5fsnAnU/s400/Bulinya%2B-%2BMarket%2Bwith%2BBaskets.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548716934541939490" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQER2kByyBI/AAAAAAAARJQ/TTv1lWLj9eE/s1600/BUL76.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQER2kByyBI/AAAAAAAARJQ/TTv1lWLj9eE/s400/BUL76.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548735844978968594" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAhXn21mI/AAAAAAAARH4/ixYIy61zRDk/s1600/Bulinya%2B-%2B2392.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAhXn21mI/AAAAAAAARH4/ixYIy61zRDk/s400/Bulinya%2B-%2B2392.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548716789174031970" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAb4vt2JI/AAAAAAAARHw/6UVEFTTtB1o/s1600/Bulinya%2B-%2B2357.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAb4vt2JI/AAAAAAAARHw/6UVEFTTtB1o/s400/Bulinya%2B-%2B2357.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548716694986152082" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAWyG3rMI/AAAAAAAARHo/gLWdLIpVqOA/s1600/Bulinya%2B-%2B2352.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 258px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEAWyG3rMI/AAAAAAAARHo/gLWdLIpVqOA/s400/Bulinya%2B-%2B2352.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548716607304871106" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD64i8G-tI/AAAAAAAARHY/nmIJgQq90Ao/s1600/BUL11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD64i8G-tI/AAAAAAAARHY/nmIJgQq90Ao/s400/BUL11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548710590278990546" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD6-WjizLI/AAAAAAAARHg/OOkMNBEDv9M/s1600/BUL82a.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 179px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD6-WjizLI/AAAAAAAARHg/OOkMNBEDv9M/s400/BUL82a.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548710690033945778" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD6xBzTkyI/AAAAAAAARHQ/fx0lULq_zZ4/s1600/Bulinya%2BLong%2Band%2BLean.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 118px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD6xBzTkyI/AAAAAAAARHQ/fx0lULq_zZ4/s400/Bulinya%2BLong%2Band%2BLean.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548710461124612898" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">Ένας φιλελεύθερος αντικαπιταλιστής </span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"><br /></span> Στην εγχώρια πολιτική συζήτηση το έργο του αμερικανού γλωσσολόγου και πολιτικού στοχαστή <span style="font-weight: bold;">Νόαμ Τσόμσκι </span>προσλαμβάνεται με αντιφατικούς τρόπους καθώς είναι εν πολλοίς παρεξηγημένο. Οι εξ αριστερών υπέρμαχοί του μάλλον άδικα υπερτονίζουν την αντικαπιταλιστική και αντι-ιμπεριαλιστική (αντιαμερικανική) ρητορεία του, παραγνωρίζοντας τις φιλελεύθερες καταβολές του. Οι εκ δεξιών πολέμιοι του, αν και αναγνωρίζουν την προσφορά του στη γλωσσολογία, εξίσου άδικα υποβαθμίζουν τη πολιτική του σκέψη θεωρώντας ξένη προς τις φιλελεύθερες αρχές και αξίες.<br /><br />Αυτό που καθιστά ενδιαφέρουσα τη πολιτική σκέψη του Τσόμσκι είναι πως η δριμεία κριτική που ασκεί στο σύγχρονο καπιταλισμό έχει αναφορές στο κλασσικό φιλελευθερισμό. Τον αμύητο στο έργο του Τσόμσκι αναγνώστη αναμφίβολα εντυπωσιάζουν οι πλείστες αναφορές του αμερικανού ριζοσπάστη στον θεμελιωτή του οικονομικού φιλελευθερισμού <span style="font-weight: bold;">Adam Smith</span> και στην έννοια της αλληλεγγύης όπως αυτή αναπτύσσεται στο έργο του η <span style="font-weight: bold;">Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων</span> που προηγήθηκε του περίφημου <span style="font-weight: bold;">Πλούτου των Εθνών</span>.<br /><br />Ο Τσόμσκι αυτό-προσδιορίζεται ως «ελευθεριακός σοσιαλιστής» (libertarian socialist- κεφ. 1). Ο ελευθεριακός σοσιαλισμός αποτελεί ένα ρεύμα σκέψης με μακρά ιστορική παράδοση, από τον <span style="font-weight: bold;">John Stuart Mill</span> ως τον <span style="font-weight: bold;">Robert Owen</span> και από τον <span style="font-weight: bold;">John Dewey</span> ως τον <span style="font-weight: bold;">Bertrand Russell</span>. Οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές, αν και δέχονται ως αδιαπραγμάτευτη την ελευθερία, επιζητούν και προσπαθούν να συνδέσουν μαζί της την ισότητα. Ας μην ξεχνούμε πως, αρκετοί από τους εκπροσώπους του κλασσικού φιλελευθερισμού (όπως ο Smith και ο Hume) υπερασπίστηκαν την ελεύθερη αγορά στο όνομα της ισότητας καθώς θεωρούσαν πως η απρόσκοπτη λειτουργία της, πέρα από τη δημιουργία πλούτου, τείνει στη μείωση των οικονομικών ανισοτήτων.<br /><br />Ωστόσο, ο Τσόμσκι θεωρεί πως «η ελεύθερη αγορά δεν υπήρξε ούτε υπάρχει». Τούτο διότι, ιστορικά οι κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν επιτρέπουν τον ενδεχόμενο περιορισμό των προνομίων τους από την ανάδειξη νέων παικτών μέσα από την ελεύθερη και απρόσκοπτη λειτουργία των αγορών.<br /><br />Ο Τσόμσκι αρθρώνει τη κριτική του κύρια γύρω από τις πολυεθνικές (και όχι στην αγορά per se), όπως και στα ΜΜΕ, υπό το πρίσμα της μονοπωλιακής συγκέντρωσης της δύναμης-εξουσίας. Ο Τσόμσκι επικεντρώνει τη κριτική του στη κυριαρχία των πολυεθνικών στη παγκόσμια οικονομία, την οποία μοντελοποιεί στο σχήμα του «επιχειρηματικού μερκαντιλισμού». Οι επιχειρήσεις αποτελούν για τον Τσόμσκι κίνδυνο για τις ατομικές ελευθερίες ανάλογο με αυτόν που αποτελούσε το κράτος τον προηγούμενο αιώνα- αντίληψη που τον φέρνει κοντά στη σκέψη του αμερικανού οικονομολόγου <span style="font-weight: bold;">John Kenneth Galbraith</span> (κεφ. 4).<br /><br />Κάπου εδώ τελειώνουν οι ομοιότητες του Τσόμσκι με τους φιλελεύθερους διανοητές και αναδύονται οι διαφορές. Διαφοροποιείται από τους (νέο)φιλελεύθερους στοχαστές, όπως ο <span style="font-weight: bold;">Hayek</span> και ο <span style="font-weight: bold;">Nozick</span>, οι οποίοι αν και δεν απορρίπτουν, πάντως δεν παρουσιάζουν επεξεργασμένες θεωρίες θετικής ελευθερίας (freedom to), περιοριζόμενοι στη κατοχύρωση-προάσπιση της αρνητικής ελευθερίας (freedom from), για να θυμηθούμε τη περίφημη διάκριση του φιλοσόφου <span style="font-weight: bold;">Isaiah Berlin</span> (Two Concepts of Liberty).<br /><br />Διαφοροποιείται ακόμη στην αντιμετώπιση της ανισότητας την οποία αντιμετωπίζει ως ξένη προς την ανθρώπινη φύση (σε αντίθεση με νεοφιλελεύθερους- κυρίως αναρχοκαπιταλιστές- στοχαστές), και επιδιώκει πολιτικές που προωθούν την<span style="font-weight: bold;"> ισότητα αποτελέσματος</span>, πέρα από την ισότητα ευκαιριών. Ωστόσο, ο Τσόμσκι διαφοροποιείται και από το μεγάλο ρεύμα της αριστερής διανόησης που απορρίπτει τα ατομικά δικαιώματα, τις αρνητικές ελευθερίες των φιλελεύθερων ως «αστικές ελευθερίες» καθώς υποστηρίζει την αναγκαιότητά τους και επιθυμώντας τη διεύρυνσή τους.<br /><br />Από την πλευρά του ο συγγραφέας δεν χαρίζεται στον Τσόμσκι ασκώντας κριτική στις απόψεις του για τη παγκοσμιοποίηση και το κατά πόσο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα του πλανήτη αποτελούν του «χαμένους» των παγκοσμιοποιούμενων αγορών καθώς και τη δημοκρατία ως αντίβαρο στη λειτουργία του οικονομικού συστήματος, άποψη που τον απομακρύνει από τον κλασσικό φιλελευθερισμό και την επιφυλακτική του στάση απέναντι στη λαϊκή κυριαρχία ως «τυραννία της πλειοψηφίας» (Benjamin Constant, J.S. Mill).<br /><br />Πάντως, τα πυρά του Τσόμσκι βάλλουν κυρίως κατά του ρεύματος του μεταμοντερνισμού. Ο Τσόμσκι παραμένει πεισματικά υπέρμαχος του Ορθού Λόγου και των ιδεών του Διαφωτισμού, αντιμετωπίζοντας τις θεωρίες των εκπροσώπων του (με την εξαίρεση του Foucault) ως «ασυνάρτητες» και «αντι-επιστημονικές» (κεφ. 2).<br /><br />Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σελίδες που πραγματεύονται τις γλωσσολογικές θεωρίες του Τσόμσκι, οι οποίες έλκουν από τον μεθοδολογικό ατομισμό των φιλελευθέρων (Hayek, Mises) παρά από τον μεθοδολογικό ολισμό (Saussure, κ.ά). <span style="font-weight: bold;">Για τον Τσόμσκι η γλώσσα είναι ατομικό φαινόμενο και όχι κοινωνική κατασκευή</span> (κεφ. 10).<br /><br />Εν κατακλείδι, η πολιτική σκέψη του Τσόμσκι με τον τρόπο που τη πραγματεύεται ο συγγραφέας, διαλύει αρκετές από τις παρεξηγήσεις που συνοδεύουν τη πρόσληψή της στην εγχώρια συζήτηση. Από τη μία πλευρά, υπενθυμίζει στους φιλελεύθερους τη ριζοσπαστικότητα και τη πολυμορφία που ιστορικά χαρακτήριζε τον κλασσικό φιλελευθερισμό. Κάτι που ο σύγχρονος φιλελευθερισμός φαίνεται να έχει απολέσει καθώς ένα μέρος του εμφανίζεται, εκούσια ή ακούσια, ως ιδεολογικός απολογητής του σύγχρονου διεθνούς οικονομικού συστήματος. Από την άλλη πλευρά, το ετερόκλητο πλήθος των εγχώριων (αριστερών και δεξιών) κοινοτιστών που πρόθυμα- πλην όμως επιλεκτικά- αναπαράγει τις απόψεις του κατά της Νέας Τάξης, πόρρω απέχει από το σύστημα σκέψης του Τσόμσκι, στο βαθμό που ο τελευταίος απορρίπτει τις ολιστικές-κολλεκτιβιστικές προσεγγίσεις και τις «επιλογές της ομάδας» (κοινωνικής, εθνικής, κ.ά) έναντι του ατόμου.<br /><br />Η γλώσσα του βιβλίου είναι στρωτή χάρη στη πλούσια δημοσιογραφική εμπειρία του συγγραφέα και οι ελληνικές και ξενόγλωσσες βιβλιογραφικές αναφορές καλύπτουν με επάρκεια τα ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο. Τα παραπάνω καθιστούν το νέο δοκίμιο του Τάκη Μίχα ένα πραγματικά απολαυστικό ανάγνωσμα για όσους εντρυφούν στην ιστορία των πολιτικών ιδεών αλλά και για όσους απλά ενδιαφέρονται για τα σύγχρονα ρεύματα πολιτικής σκέψης και τους τρόπους με τους οποίους διαμορφώνουν το σύγχρονο κόσμο.<br /></span><span style="font-size:130%;">του Δημήτρη Σκάλκου</span><br /><span style="font-size:130%;">Δημοσιεύεται στο περιοδικό presscode (Μάιος 2007).<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEI_SSV0fI/AAAAAAAARIg/1KgRMSOI0og/s1600/Kenyantvi%2BKibe-Safari%2BKuteka%2BMaji-Quest%2Bfor%2BWater.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 296px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEI_SSV0fI/AAAAAAAARIg/1KgRMSOI0og/s400/Kenyantvi%2BKibe-Safari%2BKuteka%2BMaji-Quest%2Bfor%2BWater.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548726099230708210" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEMt-1L68I/AAAAAAAARJI/dsXSMxMLnOY/s1600/Gakush-Daily%2BMilk.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 277px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEMt-1L68I/AAAAAAAARJI/dsXSMxMLnOY/s400/Gakush-Daily%2BMilk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548730199996885954" border="0" /></a><br />Η ιδιαιτερότητα του Νόαμ Τσόμσκι σε σχέση με άλλους διανοητές της Αριστεράς συνίσταται στο γεγονός ότι η κριτική του εναντίον του καπιταλισμού έχει ως άξονα αναφοράς τον κλασικό φιλελευθερισμό και βασίζεται στον επιστημονικό ορθολογισμό.<br /><br />Η μελέτη αναλύει τις ομοιότητες και διαφορές των θέσεων του Τσόμσκι σε θέματα όπως η αγορά, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, οι ανώνυμες εταιρείες, το κράτος, η παγκοσμιοποίηση, η δημοκρατία, η μισθωτή εργασία, ο μεθοδολογικός ατομισμός, με τις απόψεις νεοφιλελεύθερων διανοητών όπως του Μίλτον Φρίντμαν, του Φρίντριχ Χάγιεκ, του Τζόζεφ Σουμπέτερ, του Λούτβιχ φον Μίζες, του Πίτερ Μπάουερ κ.ά.<br /><br />Ταυτόχρονα, αναλύονται πολλές απόψεις του Τσόμσκι από την σκοπιά των σύγχρονων θεωριών του μάνατζμεντ των επιχειρήσεων (Γκόσαλ, Χάντι, Μπελ). Ακόμη, καταγράφονται οι διαφορές του Τσόμσκι με την Αριστερά στο θέμα του μαρξισμού, της ανθρώπινης φύσης και του βιολογικού προσδιορισμού. Στα πλαίσια αυτά, η μελέτη αναπτύσσει διεξοδικά την κριτική του Τσόμσκι εναντίον "κολεκτιβιστικών" θεωριών της γλώσσας (Στάλιν, Σωσύρ, Βίτγκενσταϊν, Ντάμετ) που βλέπουν τη γλώσσα ως "κοινωνικό θεσμό". Τέλος, το βιβλίο αναφέρεται εκτενώς στη σκληρή κριτική την οποία ασκεί ο Τσόμσκι εναντίον των "τσαρλατάνων" (όπως τους αποκαλεί) του μεταμοντερνισμού (Ντεριντά, Φουκώ, Κρίστεβα, Αλτουσέρ) και του ανορθολογισμού.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD5AXnwjmI/AAAAAAAARHI/TeaduCVNoUA/s1600/9789602185162.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 160px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQD5AXnwjmI/AAAAAAAARHI/TeaduCVNoUA/s400/9789602185162.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548708525656542818" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:130%;">Νόαμ Τσόμσκι και φιλελευθερισμός</span><br /><span style="font-size:130%;">Μια κριτική ανάλυση</span><br /><span style="font-size:130%;">Μίχας, Τάκης<br /></span></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEA4A5r5mI/AAAAAAAARIQ/2UNWpqX4hnM/s1600/Bulinya%2BLong%2Band%2BLean.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 118px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEA4A5r5mI/AAAAAAAARIQ/2UNWpqX4hnM/s400/Bulinya%2BLong%2Band%2BLean.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548717178211788386" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEL8iUP0hI/AAAAAAAARJA/aXCNuKtxyYM/s1600/TT%2B-%2BMorans%2Bin%2BLine.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 301px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQEL8iUP0hI/AAAAAAAARJA/aXCNuKtxyYM/s400/TT%2B-%2BMorans%2Bin%2BLine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548729350528946706" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">"Democracy"</span><br /><br />It's coming through a hole in the air,<br />from those nights in Tiananmen Square.<br />It's coming from the feel<br />that this ain't exactly real,<br />or it's real, but it ain't exactly there.<br />From the wars against disorder,<br />from the sirens night and day,<br />from the fires of the homeless,<br />from the ashes of the gay:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br />It's coming through a crack in the wall;<br />on a visionary flood of alcohol;<br />from the staggering account<br />of the Sermon on the Mount<br />which I don't pretend to understand at all.<br />It's coming from the silence<br />on the dock of the bay,<br />from the brave, the bold, the battered<br />heart of Chevrolet:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br /><br />It's coming from the sorrow in the street,<br />the holy places where the races meet;<br />from the homicidal bitchin'<br />that goes down in every kitchen<br />to determine who will serve and who will eat.<br />From the wells of disappointment<br />where the women kneel to pray<br />for the grace of God in the desert here<br />and the desert far away:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br /><br />Sail on, sail on<br />O mighty Ship of State!<br />To the Shores of Need<br />Past the Reefs of Greed<br />Through the Squalls of Hate<br />Sail on, sail on, sail on, sail on.<br /><br />It's coming to America first,<br />the cradle of the best and of the worst.<br />It's here they got the range<br />and the machinery for change<br />and it's here they got the spiritual thirst.<br />It's here the family's broken<br />and it's here the lonely say<br />that the heart has got to open<br />in a fundamental way:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br /><br />It's coming from the women and the men.<br />O baby, we'll be making love again.<br />We'll be going down so deep<br />the river's going to weep,<br />and the mountain's going to shout Amen!<br />It's coming like the tidal flood<br />beneath the lunar sway,<br />imperial, mysterious,<br />in amorous array:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br /><br />Sail on, sail on ...<br /><br />I'm sentimental, if you know what I mean<br />I love the country but I can't stand the scene.<br />And I'm neither left or right<br />I'm just staying home tonight,<br />getting lost in that hopeless little screen.<br />But I'm stubborn as those garbage bags<br />that Time cannot decay,<br />I'm junk but I'm still holding up<br />this little wild bouquet:<br />Democracy is coming to the U.S.A.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gHoOTXEfUNo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/gHoOTXEfUNo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQELrA-PGpI/AAAAAAAARIw/3tejjmG5UwM/s1600/Mbugua%2B-%2BTriplets.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 247px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQELrA-PGpI/AAAAAAAARIw/3tejjmG5UwM/s400/Mbugua%2B-%2BTriplets.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548729049520478866" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-1339464789971269406?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-34309634297095681452010-12-09T06:50:00.000-08:002010-12-09T07:10:50.193-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQDvNHKrxJI/AAAAAAAARG4/gr0bVrzb8JU/s1600/arindex.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 222px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQDvNHKrxJI/AAAAAAAARG4/gr0bVrzb8JU/s400/arindex.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548697749461648530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου στις 8:00<br />το βράδυ</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />σας προσκαλώ στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής<br />μου με τίτλο<br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >"Απλωμένα Ρούχα"</span><span style="font-size:130%;"><br /><br />που θα γίνει στο εργαστήριό μου </span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><br />Πλατεία Μητροπόλεως 11</span><span style="font-size:130%;"><br /><br />(πίσω απο το ιερό της Μητρόπολης Αθηνών)<br /><span style="font-weight: bold;">Τηλ.211 4076675</span><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >"Απλωμένα Ρούχα" </span><span style="font-size:130%;">κρέμονται<br />και στο<a href="http://www.pilarinos.gr/"> <span style="font-weight: bold;">www.pilarinos.gr</span></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">Μπάμπης Πυλαρινός</span><br /><br />Διάρκεια μέχρι τις 15 Ιανουαρίου.<br />Δευτ.-Σάβ. 11.00-20.00<br /><br />Μετά το τέλος της έκθεσης, στο εργαστήριο<br />θα εκτίθενται έργα<br />απο παλιότερες συλλογές.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της έκθεσης,<br />κάθε Πέμπτη και Σάββατο πρωί, 11:00-13:00,<br /><br />μπορούν να έρθουν τα παιδιά<br />να παίξουν δημιουργικά παιχνίδια<br />σε σχέση με τα εκτεθιμένα έργα.<br /><br />΄Ολες οι ζωγραφιές των παιδιών θα αναρτώνται<br />στο εργαστήριο και στην ιστοσελίδα<br /><br /><a href="http://www.pilarinos.gr/">www.pilarinos.gr</a><br />.<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9u8hm2-sLf8?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/9u8hm2-sLf8?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Καλή επιτυχία Μπάμπη μας!!!</span><br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQDvTPB22dI/AAAAAAAARHA/7vmYA2wZwH8/s1600/PROSKLHSH1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 399px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TQDvTPB22dI/AAAAAAAARHA/7vmYA2wZwH8/s400/PROSKLHSH1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548697854651324882" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-3430963429709568145?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-78110659636648244082010-12-08T02:47:00.000-08:002010-12-08T04:31:10.257-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9luCt5OPI/AAAAAAAARDo/pnHrs3bIl0E/s1600/2e3759sjpgrr6.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 328px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9luCt5OPI/AAAAAAAARDo/pnHrs3bIl0E/s400/2e3759sjpgrr6.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548265107621492978" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9lAfMMWyI/AAAAAAAARDg/k8U1Jr-jYuU/s1600/WolfsMind.jpg"><br /></a><br /><span style="font-size:130%;">Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων και του είπε:<br /><br />- Γιέ μου, η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους που έχουμε όλοι μέσα μας.<br />Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η ενοχή, η προσβολή, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.<br /><br />Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία.<br /><br />Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:<br />- Και ποιος λύκος νικάει;<br /><br />Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά:<br />- Αυτός που ταΐζεις.<br /><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9mKBsAPWI/AAAAAAAARD4/gMgfcu5_WAc/s1600/Legendsofthepast.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 295px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9mKBsAPWI/AAAAAAAARD4/gMgfcu5_WAc/s400/Legendsofthepast.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548265588381465954" border="0" /></a><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MSbtRJdXs24?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/MSbtRJdXs24?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9mQlkudWI/AAAAAAAAREA/wIasUnuqwO8/s1600/TheWindbeneathherwings.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 292px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP9mQlkudWI/AAAAAAAAREA/wIasUnuqwO8/s400/TheWindbeneathherwings.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548265701093832034" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-7811065963664824408?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-81544557751790885792010-12-07T01:00:00.000-08:002010-12-07T07:44:29.329-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP344rIlm3I/AAAAAAAARAI/cbu0pL2bdGU/s1600/dissolution.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 398px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP344rIlm3I/AAAAAAAARAI/cbu0pL2bdGU/s400/dissolution.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547863968525425522" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span id="ctl00_PlaceHolderMain_usrUDHRLanguage_lblLang" class="udhrtext" style="font-size:130%;"><h4>ΑΡΘΡΟ 1</h4> <p style="font-weight: bold;">'Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης</p></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Έκθεση με συστάσεις στην Ελλάδα</span><br /><span style="font-size:130%;">Μεταναστευτικό</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Εικόνες ντροπής από τη κράτηση μεταναστών<br />στον Έβρο καταγράφει η Human Rights Watch</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Τους «υπερπλήρεις χώρους κράτησης» των αλλοδαπών στον Έβρο, τις κακές συνθήκες υγιεινής και τους τρόπους πίεσης για να μην υποβάλλονται αιτήσεις για πολιτικό άσυλο καταγράφει η διεθνής οργάνωση Human Rights Watch σε έκθεσή της υπό τον τίτλο «Ελλάδα: Τέλος στις Απάνθρωπες Συνθήκες Κράτησης για τους Μετανάστες».<br /><br />Η οργάνωση συστήνει στις ελληνικές Αρχές να μεταφέρουν άμεσα στο άδειο κέντρο κράτησης στη Σάμο τους αλλοδαπούς που βρίσκονται στους υπερπλήρεις χώρους κράτησης στον Έβρο ενώ κρούει τον κώδωνα κινδύνου για τα 120 ασυνόδευτα ανήλικα που κρατούνται για εβδομάδες στο Κέντρο Κράτησης Φυλακίου από Αφγανιστάν, Ερυθραία, Ιράκ, Αλγερία, Συρία, Ιράν, Μαρόκο.<br /><br />Συγχρόνως, συστήνεται η κατάσταση στην Ελλάδα να τεθεί ως επείγον θέμα στη προσεχή διάσκεψη των υπουργών Εσωτερικών στις Βρυξέλλες στις 9 και 10 Δεκεμβρίου.<br /><br />Ο μεγαλύτερος αριθμός όσων έχουν περάσει τα σύνορα το τελευταίο εξάμηνο, οπότε αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των μεταναστών που περνούν τον Έβρο, είναι όσοι ζητούν άσυλο αλλά και ασυνόδευτα παιδιά, οικογένειες με μικρά παιδιά και γυναίκες μόνες.<br /><br />Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση ένας αιτών άσυλο από την Τουρκία κρατούνταν τέσσερις μήνες στον μικρό χώρο κράτησης στις Φέρρες. Προσθέτει ακόμη ότι ως μέτρο πίεσης για να μην υποβάλλονται αιτήσεις για πολιτικό άσυλο, οι αλλοδαποί που καταθέτουν αίτηση για πολιτικό άσυλο κρατούνται περισσότερο από εκείνους που δέχονται απόφαση διοικητικής απέλασης και φεύγουν.<br /><br />Τα ασυνόδευτα ανήλικα στο Φυλάκιο κρατούνται από εβδομάδες έως μήνες μαζί με ενήλικες άνδρες, ενώ σπάνια επιτρέπεται προαυλισμός. Ένα 14χρονο αγόρι που έφθασε μόνο του στην Ελλάδα, είπε στην ομάδα της οργάνωσης πως κρατούνταν για 43 ημέρες. Αναφέρεται τέλος ότι στη διάρκεια της επίσκεψης του κλιμακίου της οργάνωσης, κελιά είχαν πλημμυρίσει με νερά αποχέτευσης από σπασμένες τουαλέτες.<br /><br />Η 175μελής μεθοριακή δύναμη ταχείας επέμβασης (RABIT) της Frontex, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή στις αρχές Νοεμβρίου, βοηθά τις ελληνικές Αρχές να ανακόψουν την εισροή αλλοδαπών διαθέτοντας εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, ελικόπτερο, σκυλιά και οχήματα. Όμως, όπως αποδεικνύεται από όσους κατορθώνουν να μπουν στη χώρα, απόπειρα εισόδου στη χώρα γίνεται κυρίως από ευάλωτες ομάδες–αιτούντες άσυλο, ασυνόδευτα παιδιά, θύματα βασανιστηρίων ή εμπορίας ανθρώπων.<br /><br />Για το λόγο αυτό η <span style="font-weight: bold;">Human Rights Watch</span> ασκεί έντονη κριτική: <span style="font-weight: bold;">«Η Frontex δεν μπορεί απλά να κλείσει τα μάτια στην ανθρωπιστική κρίση των αλλοδαπών στα ελληνικά σύνορα. Η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και οι αξίες της ΕΕ απαιτούν να κάνει ό,τι μπορεί για να εξασφαλίσει ότι οι αλλοδαποί θα τύχουν ανθρώπινης μεταχείρισης»</span><br /><br />Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010<br /><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP35T8GVtRI/AAAAAAAARAY/EPmpk_vTb3k/s1600/kahlo55.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 302px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP35T8GVtRI/AAAAAAAARAY/EPmpk_vTb3k/s400/kahlo55.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547864436935865618" border="0" /></a><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wpxaTslABDY?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/wpxaTslABDY?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP35kOzBgWI/AAAAAAAARAg/4HrWElr5uvY/s1600/white_rose_petals_720696_l.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TP35kOzBgWI/AAAAAAAARAg/4HrWElr5uvY/s400/white_rose_petals_720696_l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547864716833030498" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-8154455775179088579?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-21703175308186060202010-12-04T07:08:00.000-08:002010-12-04T07:41:38.939-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfvrglWOI/AAAAAAAAQ0o/fH81iMoMB3k/s1600/237.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 306px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfvrglWOI/AAAAAAAAQ0o/fH81iMoMB3k/s400/237.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546851163798067426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpf7fIijcI/AAAAAAAAQ0w/WhHgbl6XDSw/s1600/b3b2906e6932c205143f8d0a751e6f3b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 279px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpf7fIijcI/AAAAAAAAQ0w/WhHgbl6XDSw/s400/b3b2906e6932c205143f8d0a751e6f3b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546851366634425794" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">Η πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού καταγράφεται ως η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που αντιμετώπισαν ποτέ οι ΗΠΑ, η τοξική λάσπη της Ουγγαρίας πλησιάζει τον δεύτερο μεγαλύτερο ποταμό της Ευρώπης, τον Δούναβη, ο φονικός καύσωνας στη Ρωσία κόστισε την ζωή χιλιάδων ανθρώπων το καλοκαίρι, το διοξείδιο του άνθρακα λιώνει τους πάγους απειλώντας με πλημμύρες ολόκληρο τον πλανήτη, και η Ασία με ραγδαίους ρυθμούς επιδεινώνει την κατάσταση στο όνομα της βιομηχανικής της ανάπτυξης…<br /><span style="font-weight: bold;">Είναι πιο φανερό από ποτέ ότι ο πλανήτης αργοπεθαίνει</span>.<br />Η συνάντησή μου με έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους των Ελληνικών γραμμάτων, τον ποιητή και συγγραφέα Νάνο Βαλαωρίτη, ο οποίος κατά το παρελθόν υπήρξε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Οικολόγων Πράσινων, δεν θα μπορούσε παρά να με γεμίσει δέος. Από κάθε άποψη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Πως βλέπετε το μέλλον του πλανήτη κύριε Βαλαωρίτη;</span><br /><br />Μου είναι δύσκολο να απαντήσω. Μια μέρα είμαι αισιόδοξος και την άλλη απαισιόδοξος. Όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη είναι πολύ ανησυχητικά. 'Ολα αυτά σχηματίζουν μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη απειλή, που υπονομεύει τον πλανήτη. Σαν να πρόκειται να μας επιτεθούν εξωγήινοι, - μόνο που οι εξωγήινοι είμαστε εμείς. Όπως γνωρίζετε η υπερθέρμανση της ατμόσφαιρας λιώνει τους πάγους εις βάρος της στεριάς, συνεπώς πρέπει να γίνει κάτι πολύ άμεσα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Πιστεύετε ότι αν δεν γίνει κάτι σύντομα το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε είναι κάτι δεδομένο;</span><br /><br />Αν μέσα στις επόμενες δεκαετίες δεν γίνει κάτι δραστικό για το λιώσιμο των πάγων θα συρρικνωθούμε πολύ άσχημα. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι τεράστιος ο αριθμός των ανθρώπων που θα μετακινηθούν γεωλογικά. Που θα πάει όλος αυτός ο κόσμος; Πώς θα επιζήσει; Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι πολλές από τις μεγαλουπόλεις θα βυθιστούν στο νερό. Η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, ακόμα και το Παρίσι, από τα ποτάμια που θα ξεχειλίσουν.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Η Αθήνα κινδυνεύει;</span><br /><br />Όχι ιδιαίτερα διότι είμαστε περίπου 50 μέτρα πιο ψηλά από τη θάλασσα. Ο Πειραιάς όμως θα βυθιστεί. Το ίδιο και η Θεσσαλονίκη... Όσο για τα νησιά!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Πώς μπορεί να αποτραπεί αυτό το δυσοίωνο μέλλον;</span><br /><br />Πρέπει να γίνει κάτι πολύ μεθοδευμένο, να δοθεί μια ριζική λύση. <span style="font-weight: bold;"><br />Κατά την γνώμη μου όλα αυτά τα δισεκατομμύρια που δίνουν οι Αμερικάνοι προκειμένου να κυνηγήσουν μια κατασκευασμένη κατά τη γνώμη μου τρομοκρατία, η οποία κάνει ελάχιστο κακό σε σχέση με τον κίνδυνο που εγκυμονείται για τον πλανήτη, αν τα διέθεταν για να μειωθούν οι ρύποι των βιομηχανιών θα μπορούσαμε να σωθούμε. </span>Είναι απερίγραπτος, εντελώς παράλογος ο εγωισμός των ανθρώπων. Αλλά και η ανοησία αυτών που κυβερνούν, διότι αν προχωρούσαν σε μεταρρυθμίσεις, και ο πλανήτης θα είχε καλύτερο μέλλον, και οι κυβερνήσεις θα είχαν μεγάλα κέρδη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Αναφέρεστε σε ένα διαφορετικό μοντέλο παραγωγής ενέργειας;</span><br /><br />Ακριβώς. Τα τελευταία χρόνια εδώ κι εκεί, υπάρχουν κάποια δείγματα, κάποιες ασήμαντες σε σχέση με το πρόβλημα προσπάθειες, προκειμένου να μειωθούν τα καύσιμα που καταναλώνουμε για τις μετακινήσεις μας. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Υπάρχουν πολύ πιο αποτελεσματικοί τρόποι για να μειωθεί το είδος της ενέργειας που μας απειλεί. <span style="font-weight: bold;"><br />Διάβασα ότι η Ισλανδία δεν έχει πια πρόβλημα ενέργειας, διότι εκμεταλλεύεται ένα ενεργό της ηφαίστειο. </span>Η ενέργεια που συσσωρεύεται από αυτό είναι αρκετή, τόσο για την ηλεκτροφώτιση όσο και για την κίνηση όλης της βιομηχανικής τους παραγωγής. Έτσι από καιρό τώρα η Ισλανδία είναι ουδέτερη από διοξείδιο του άνθρακα. <span style="font-weight: bold;">Εμείς στην Ελλάδα, ενώ έχουμε ένα ενεργό ηφαίστειο στην Νίσυρο που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει με ενέργεια ολόκληρη την Ελλάδα, πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ για τη ΔΕΗ και για ηλεκτρικό ρεύμα που εισάγουμε από το εξωτερικό.</span> Εάν υπήρχε η θέληση να γίνει ένα τεχνικό έργο σε σύντομο διάστημα το έργο και κερδοφόρο θα ήταν και θα γλιτώναμε από τις επιπτώσεις.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Ποια θεωρείτε ως μεγαλύτερη απειλή; Τον υπερπληθυσμό, την εξάντληση των ενεργειακών πόρων, την υπερθέρμανση;</span><br /><br />Είναι κατά κάποιο τρόπο αλληλένδετα. Βρισκόμαστε σε έναν πολύ μεγάλο πόλεμο με τον ίδιο μας τον πλανήτη. Είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε πόσο σοβαρός είναι ο κίνδυνος και να μάθουμε να λειτουργούμε και ως μονάδες με οικολογική συνείδηση.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Τι μπορούμε να κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά;</span><br /><br />Στην Καλιφόρνια, όπου έζησα κοντά στα 30 χρόνια, χωρίζαμε τους ντενεκέδες από τα γυαλικά και τα πλαστικά από την δεκαετία του 70. Οι χίπηδες ήσαν με τον τρόπο τους πρωτοπόροι σε θέματα οικολογίας, διότι υποστήριζαν την επιστροφή στη φύση. Δημιούργησαν όπως γνωρίζετε τα κοινόβια. Έβαζαν χρήματα από κοινού και αγόραζαν όλοι μαζί ένα σπίτι, σε κάποια έξοχή ή σε κάποιο απόμακρο, συχνά άγριο μέρος, όπου ζούσαν με σεβασμό προς την φύση. Αυτό φυσικά ήταν εφικτό διότι οι κοινότητές τους ήσαν μικρές. Στις μεγαλουπόλεις υπάρχουν άλλου είδους δυσκολίες.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Διάβασα πριν έρθω να σας συναντήσω άρθρα σχετικά με την ιστορία των οικολογικών κινημάτων. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός, ότι, τότε που λέτε, την δεκαετία του 70, δεν έλειψαν οι ακρότητες εκ μέρους των οικολόγων. Ορισμένες ομάδες πίστευαν ότι μόνο με την χρήση βίας και τρομοκρατίας μπορεί να λυθεί το πρόβλημα.</span><br /><br />Αναφέρεστε στους ο Αμερικανούς Εκοτρομοκράτες, οι οποίοι δεν είχαν σχέση με τους χίπηδες που ήταν ειρηνόφιλοι. Οι Εκοτρομοκράτες λειτούργησαν μέσα από μικρές φανατικές ομάδες που ήρθαν αντιμέτωπες με τις εταιρίες ξυλείας κατά κύριο λόγο. Χρησιμοποιούσαν βίαιους τρόπους. Γινόντουσαν πραγματικές μάχες ανάμεσά σε αυτούς και σε εκείνους που υπονόμευαν την κοπή των δένδρων. Παρότι τα κρούσματα ήταν ελάχιστα, έδωσαν κακό όνομα στο κίνημα της οικολογίας. Και στην Ελλάδα υπήρξε ανάλογο θέμα, παλιότερα. Θυμάμαι κάποιον τοπικό φορέα της Λευκάδας ο όποιος υποστήριζε ότι οικολογικές ομάδες έφερναν από την Αίγυπτο επικίνδυνα φίδια που τα σκόρπισαν στο νησί... Βέβαια η Λευκάδα είχε και έχει εκατομμύρια φίδια. Γιατί να εισάγουν οι οικολόγοι περισσότερα; Μου έλεγε κάποιος ότι ένας υποτακτικός του Ωνάση, στον Σκορπιό, σκότωσε 10000 φίδια. Την ίδια εποχή μιλούσαν και για άγριους λύκους, που υποτίθεται ότι έφεραν οικολόγοι από το εξωτερικό και τους ξαμόλησαν στην Πίνδο. Καταλαβαίνετε; Φτάνουν μέχρι τρέλας σε τέτοιες συζητήσεις.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Ο ρόλος της Ασίας ποιος είναι στην εκκόλαψη του "αυγού του φιδιού" που μας απειλεί;</span><br /><br />Η Κίνα είναι η πιο επικίνδυνη βιομηχανική δύναμη αυτή τη στιγμή. Με δεύτερη την Ινδία. Στις συστάσεις που τους γίνονται από τις Δυτικές κυβερνήσεις προκειμένου να κάνουν κάτι με την υπερκατανάλωση διοξειδίου του άνθρακα - διότι με άνθρακα δουλεύει η οικονομία τους- αυτοί απαντούν: Εσείς; Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι τα λέτε αυτά; Εσείς που είχατε τα πρωτεία θα μας κάνετε μάθημα; Και δεν έχουν άδικο. Αφού επισήμως χρησιμοποιούν άνθρακα οι ΗΠΑ γιατί να συμμορφωθούν οι Κινέζοι και οι Ινδοί, που έχουν ένα λόγο παραπάνω αφού λόγω του τεράστιου πληθυσμού τους εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν. Πάντως αυτό που γίνεται στην Ασία έχει και μια άλλη διάσταση πέραν της οικολογικής καταστροφής. Μια διάσταση τραγική θα μπορούσε να πει κανείς. Διότι μέσα στα πλαίσια της ανάπτυξης κάποιοι πλουτίζουν, εκμεταλλευόμενοι τους αμέτρητους φτωχούς που προκειμένου να επιζήσουν έρχονται σε επαφή με ραδιενεργές και καρκινογόνες ουσίες. Βγάζουν τα έντερα τους αυτοί οι άνθρωποι.<br /><br />Το κάνουν όμως, επειδή ο άνθρακας είναι άφθονος και φτηνός.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">-Από την εμπειρία σας, θεωρείτε ότι οι καλλιτέχνες, είναι αρκετά ευαίσθητοι απέναντι στα προβλήματα του πλανήτη;</span><br /><br />Οι εικαστικοί και οι ποιητές ξεκίνησαν πρώτοι να διαμαρτύρονται με τον τρόπο τους από πολύ παλιά. Διότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες μπορεί να μην έχουν οργανωμένη σκέψη έχουν όμως διαίσθηση.</span><br /><br />http://www.mediasoup.gr<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αποκλειστική συνέντευξη του Νάνου Βαλαωρίτη στον Πέτρο Μπιρμπίλη.<br /><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfdNMWyMI/AAAAAAAAQ0Y/_YHD2znrHzI/s1600/04_kartini.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 321px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfdNMWyMI/AAAAAAAAQ0Y/_YHD2znrHzI/s400/04_kartini.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546850846422517954" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Κάποιος κοιτάει μέσα μου και βλέπει ότι με βλέπει<br />κάποιος ακούει μέσα μου κι ακούει ότι μ' ακούει<br />με συναντάει το απόγευμα σε μια γωνιά του δρόμου<br />μαντεύοντας ποιος θα 'ναι κει κι όσα θα μου συμβούνε<br /><br />...Κάποιος που είναι μέσα μου μου χτίζει ένα σπιτάκι<br />και το γκρεμίζει γρήγορα πριν να το κατοικήσω<br />κάποιος που είναι πάντοτε μπροστά και δε μ' αφήνει<br />κλείνοντας και φράζοντας το δρόμο να περάσω<br /><br />Κάποιος κινείται μέσα μου και ξεκινάει σαν τρένο<br />γεμάτος ανυπόμονους κι ωραίους ταξιδιώτες<br />κάποιος μου λέει πως είν' αργά και δε θα αρθούν εγκαίρως<br />να μας γλιτώσουν οι καλοί απ' τις κακές διαθέσεις<br /><br />Κάποιος μου λέει για στάσου ένα λεπτό περίμενε<br />στάσου να δω ποιος είσαι συ ποιος είν' αυτός πού πάμε<br />μα ήταν άλλος απ' αυτό που νόμιζα πως ήταν<br />και που' ναι πάντα μακριά από εκείνου που είναι<br /><br />Κάποιος θυμάται μέσα μου έναν παλιό του φίλο<br />τότε που πέφταν κανονιές η μια πάνω στην άλλη<br />κάποιος μου λέει δεν είμαι γω που γράφω αυτήν την ώρα<br />μα ένα χέρι ελαστικό που σπρώχνει το δικό μου<br /><br />Κάποιος μιλάει μέσα μου όταν μιλάω με κάποιον<br />και του εξηγεί πως γίνεται το κάθε τι στον κόσμο<br />πως γίνεται το ανώμαλο απ' το κανονικό<br />και ο καπνός απ' τη φωτιά πως βγαίνει γαλανόλευκος<br /><br />Κι απ' τη βροχή το σύννεφο πως χαμηλώνει αθόρυβα<br />κι αδειάζοντας πως πέθαινε επάνω από τα σπίτια<br />κι από την πόρτα του μυαλού μια σκέψη πως μπαινόβγαινε<br />αλείβοντας τα λόγια της με της μιλιάς το μέλι<br /><br />Ένας σκορπιός τρυπήθηκε απ' το κεντρί του μόνος<br />κάποιο ρολόι αδέσποτο μπερδεύοντας τις ώρες<br />χτυπούσε οκτώ στις έντεκα και δώδεκα στις μία<br />απάνω στο καμπαναριό ή μέσα στην καρδιά μου<br /><br />Ανοίξτε αμέσως για να μπει αυτός ο κάποιος άλλος<br />να μπει απ' το παράθυρο όπως μια πεταλούδα<br />που με κοιτάει όταν κοιτώ μέσα στον εαυτό μου<br />μες το δικό μου πρόσωπο το πρόσωπο ενός άλλου<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DMCDho3BH7I?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DMCDho3BH7I?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfkaSf8nI/AAAAAAAAQ0g/AfDze0EhARk/s1600/34_kartini.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 351px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPpfkaSf8nI/AAAAAAAAQ0g/AfDze0EhARk/s400/34_kartini.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546850970197029490" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-2170317530818606020?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-32585458341671105812010-12-03T04:11:00.000-08:002010-12-03T07:27:00.105-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj4rhQI5DI/AAAAAAAAQwA/C52rZQuJElI/s1600/799px-Bougainvillea_JPG1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj4rhQI5DI/AAAAAAAAQwA/C52rZQuJElI/s400/799px-Bougainvillea_JPG1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546456367650890802" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj4z3Az-1I/AAAAAAAAQwI/tSst4Vuppy8/s1600/800px-Starr_061223-2680_Bougainvillea_sp..jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj4z3Az-1I/AAAAAAAAQwI/tSst4Vuppy8/s400/800px-Starr_061223-2680_Bougainvillea_sp..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546456510931139410" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2V_4T2GI/AAAAAAAAQvo/9334o1pAM2c/s1600/b125520.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 160px; height: 232px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2V_4T2GI/AAAAAAAAQvo/9334o1pAM2c/s400/b125520.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546453798892066914" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Η κραυγή της χαμένης αθωότητας </span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Ο <span style="font-weight: bold;">Anosh Irani</span> γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βομβάη, στην Ινδία. Το 1998 εγκαταστάθηκε στο Βανκούβερ του Καναδά. Το πρώτο μυθιστόρημά του<br />Τhe Cripple and his Talismans απέσπασε θερμές κριτικές, ενώ το πρώτο θεατρικό έργο του βραβεύτηκε από την Arts Club Theatre Company του Βανκούβερ, το 2003.<br /><br />Το Τραγούδι της Καχούνσχα κυκλοφόρησε το 2006 και ήρθε να συγκλονίσει το χώρο της λογοτεχνίας και όχι μόνο. Είναι ένα σπαρακτικό αφήγημα όπου περιγράφονται με συναρπαστικό ρεαλισμό η ωμή βία και ο ρατσισμός, η άγρια εκμετάλλευση των μικρών και αδύναμων, και ταυτόχρονα ένα ποίημα ευαισθησίας, τρυφερότητας και ελπίδας που «πεθαίνει πάντα τελευταία».<br /><br />Τον Ιανουάριο του 1993 η Βομβάη συγκλονίζεται από βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών φυλών και θρησκειών. Ο δεκάχρονος Σαμντί έχει περάσει όλη τη σύντομη ζωή του κλεισμένος σ’ ένα ορφανοτροφείο. Οι ήχοι του έξω κόσμου φτάνουν μακρινοί στ’ αυτιά του. Στην αυλή του ορφανοτροφείου υπάρχει μια μπουκαμβίλια που αντιπροσωπεύει την ομορφιά για τον μικρό ορφανό και τα λουλούδια της τον μαγεύουν. Πλάθει με τη φαντασία του έναν ιδεατό κόσμο, μια ειδυλλιακή, ονειρική εικόνα για την πόλη∙ έναν παραδεισένιο τόπο που τον ονομάζει «Καχούνσχα η πόλη χωρίς λύπη».<br /><br />Το κτίριο όμως όπου στεγάζεται το ορφανοτροφείο πρόκειται να πουληθεί για να χτιστεί ένα συγκρότημα και ο Σαμντί αποφασίζει να μην ακολουθήσει τη μοίρα των άλλων παιδιών. Φεύγει ολομόναχος, βγαίνει στους δρόμους της άγνωστης γι’ αυτόν πόλης με μοναδικό βιος τα αποφόρια που φοράει και το λεκιασμένο με αίμα πανί μέσα στο οποίο βρέθηκε τυλιγμένος στην πόρτα του ιδρύματος.<br /><br />Πόθος του να βρει τον πατέρα του, όνειρό του να γίνει η Βομβάη μια μέρα η «Κανχούνσχα». Μέσα στο χάος της πολύβουης πόλης συναντάει δυο αδέρφια, τον Σουμντί και την Γκούντι, δύο μικρούς ζητιάνους, ανάμεσα στους χιλιάδες άλλους, που ζητιανεύουν για να ζήσουν και να συντηρήσουν τη μισότρελη μητέρα τους. Ο αθώος, ονειροπόλος και «μορφωμένος» Σαμντί -είναι ο μόνος από τα αλήτάκια της περιοχής που ξέρει να γράφει και να διαβάζει- δένεται μαζί τους καθώς αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στη σκληρότητα των δρόμων. Η πόλη όμως σπαράσσεται από τη βία, κυκλώματα αδίστακτων κακοποιών εκμεταλλεύονται παιδιά και ανήμπορους και τα αγνά όνειρα του Σαμντί και όσα έχει διδαχτεί από την αυστηρή αλλά μεγαλόψυχη και ακέραια διευθύντρια του ορφανοτροφείου συγκρούονται με την αμείλικτη πραγματικότητα.<br /><br />Η ιστορία που αφηγείται ο Anosh Irani δεν έχει τίποτα το φανταστικό, δεν είναι παραμύθι με μάγισσες, στοιχειά και υπερφυσικά όντα∙ είναι η σκληρή, ωμή πραγματικότητα, γεμάτη ωστόσο από χρώματα, ήχους, μυρωδιές, έθιμα και παραδόσεις από αυτή την εξωτική χώρα που ασκεί τόση γοητεία στη Δύση και που, παρ’ όλη την αλματώδη ανάπτυξη της ανερχόμενης δύναμης, κρύβει μέσα της απίστευτη εξαθλίωση.<br /><br />Είναι μια σπαρακτική ιστορία αγριότητας, φιλίας, συμπόνιας και τρυφερότητας, ένα συναρπαστικό αμάλγαμα οδύνης και απόγνωσης, ελπίδας και ονείρων. Ένα βιβλίο- γροθιά στο στομάχι όλων των «προνομιούχων» του ανεπτυγμένου κόσμου, που ίσως πρέπει να το διαβάσουν όλοι για να μάθουν τι γίνεται λίγο πιο πέρα από την ευημερούσα κοινωνία τους και ιδίως τα παιδιά -από μια ηλικία και πάνω- για να εκτιμήσουν τι έχουν, να το χαρούν και να γίνουν λιγότερο απαιτητικά και άπληστα.<br />(03/12) Ντίνα Σιδέρη<br />http://indexonline.gr</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2_P1WqgI/AAAAAAAAQvw/rzpIAYMtgeM/s1600/440018484_f628a16e83.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 347px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2_P1WqgI/AAAAAAAAQvw/rzpIAYMtgeM/s400/440018484_f628a16e83.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546454507549272578" border="0" /></a><br /><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-KXk_8_8oLY?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/-KXk_8_8oLY?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2Oek2JWI/AAAAAAAAQvg/egsQqunba1A/s1600/asociacion.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 312px; height: 317px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPj2Oek2JWI/AAAAAAAAQvg/egsQqunba1A/s400/asociacion.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546453669692974434" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >«Καχούνσχα η πόλη χωρίς λύπη»<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-3258545834167110581?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-42551136931480481892010-11-30T10:59:00.000-08:002010-11-30T11:40:06.142-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVMxvm7ReI/AAAAAAAAQso/OaP72EYUtyQ/s1600/401px-1880_Pierre_Auguste_Cot_-_The_Storm.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVMxvm7ReI/AAAAAAAAQso/OaP72EYUtyQ/s400/401px-1880_Pierre_Auguste_Cot_-_The_Storm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545422933653669346" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Θέλω</span><br /><br />Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις<br /><br />Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές<br /><br />Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις<br /><br />Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα<br /><br />Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις<br /><br />Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα<br /><br />Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ<br /><br />Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις<br /><br />Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι<br /><br />Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα<br /><br />Θέλω να πλησιάζεις χωρίς, να εισβάλλεις<br /><br />Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν<br /><br />Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις<br /><br />Θέλω να ξέρεις πως από σήμερα μπορείς<br />να βασίζεσαι πάνω μου...χωρίς όρους<br /><br />Χόρχε Μπουκάι "Ιστορίες να σκεφτείς"<br /><br /></span></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVMJ6-YZhI/AAAAAAAAQsg/SmpU3ZfCou8/s1600/%25CE%259F%2B%25CE%25AD%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582%2B%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD%2B%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2580%25CE%25BF.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVMJ6-YZhI/AAAAAAAAQsg/SmpU3ZfCou8/s400/%25CE%259F%2B%25CE%25AD%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582%2B%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD%2B%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2580%25CE%25BF.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545422249510069778" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Ροδάκινο</span><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Στου ροδάκινου το χρώμα<br />έβαψες τα μάγουλά σου<br />και του κερασιού τη γλύκα<br />με κερνάς με τα φιλιά σου<br /><br />Τώρα τα λόγια που 'χες πει<br />σκορπίσματα του αέρα<br />αχ ν' άκουγα απ' τα χείλη σου<br />άλλη μια καλημέρα<br /><br />Κανελλόριζα και δύοσμο<br />κι απ' την ερημιά το μέλι<br />σου χαρίζω όλο τον κόσμο<br />και μου λες πως δε σε μέλλει<br /><br />Τώρα τα λόγια που ' χες πει<br />ξερόφυλλα του αέρα<br />αχ ν' άκουγα απ' τα χείλη σου<br />άλλη μια καλημέρα<br /></span><br /><br /></div><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/533L6QCieNo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/533L6QCieNo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVL3zjSOEI/AAAAAAAAQsY/kloUwq8yeXk/s1600/kissing2-650x750.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 347px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPVL3zjSOEI/AAAAAAAAQsY/kloUwq8yeXk/s400/kissing2-650x750.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545421938279725122" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-4255113693148048189?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-38425101730681054592010-11-30T07:26:00.000-08:002010-11-30T08:09:21.677-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcoXpWAFI/AAAAAAAAQsI/dOvXeKMHKLw/s1600/12913%257EAnd-Fix-the-Hairs-of-the-Star-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 305px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcoXpWAFI/AAAAAAAAQsI/dOvXeKMHKLw/s400/12913%257EAnd-Fix-the-Hairs-of-the-Star-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545369996044402770" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«Εν αρχή ην ο δάσκαλος.<br />Μη ο δάσκαλος η φύση θα ήταν,<br />δε θα ήταν όμως οι κοινωνίες.<br />Θα υπήρχε ο χρόνος, αλλά δε<br />θα υπήρχε η ιστορία.».<br />Ή αλλιώς, «Αν έλειπαν οι δάσκαλοι,<br />η γη μας θα’ ταν τυφλή.<br />Και το σύμπαν ανυπόστατο»<br /><br />Ο Δημήτρης Νανόπουλος<br />είναι ο μέγιστος δάσκαλος και επιστήμων.<br />Είναι ο δάσκαλος που «χτίζει στο μάρμ......αρο<br />της γνώσης και γκρεμίζει την αχεροπληθιά της πρόληψης.»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcBukbLcI/AAAAAAAAQr4/HiphmKGaJYU/s1600/E253%257EL-oro-Dell-azzurro-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 306px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcBukbLcI/AAAAAAAAQr4/HiphmKGaJYU/s400/E253%257EL-oro-Dell-azzurro-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545369332182887874" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«Για να αποχτήσει κανείς πολιτική συνείδηση,<br />θα σταθεί το προσωπικό του αναμέτρημα με τα πολιτικά<br />και ηθικά προβλήματα.<br />Κερδίζεις με τον τίμιο ιδρώτα το ψωμί σου;<br />Μήπως εκεί που πρέπει, αντί να σέβεσαι, προσκυνάς;<br />Μήπως εκεί που δικαιούσαι, αντί να ζητάς, ζητιανεύεις;<br />Μήπως εκεί που οφείλεις, αντί να δίνεις,...σφετερίζεσ...αι;<br />Και ακόμη, κρίνεις όταν κρίνεις;<br />Ή εγκρίνεις τα κατακριτά, και κατακρίνεις τα έγκριτα;»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcWktVJ8I/AAAAAAAAQsA/hKBtIr9k_7g/s1600/1500-13945%257EThe-Singer-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 299px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUcWktVJ8I/AAAAAAAAQsA/hKBtIr9k_7g/s400/1500-13945%257EThe-Singer-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545369690313140162" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«Φατρίες, κομματισμός, αρριβισμός, βουλευτοτσιφλικάδικα.<br />Εθνική αφασία, ξενοκίνητα νήματα της μαριονέττας,<br />το αγγλόφιλο, το γαλλόφιλο, το ρωσόφιλο.<br />Πολιτική του ρουσφετιού και της ασυδοσίας,<br />δουλοφροσύνη, λεονταρισμοί, απαξία, ιδιοτέλεια.<br />Ό,τι ανθίζει πια, κι ό,τι καρπίζει σήμερα στη χώρα.<br />Νούλες και κουλούρηδες, χάχηδ...ες και σάκηδες,<br />ντόρες και ντορήδες. Περάστε κόσμε»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUbC7KrjaI/AAAAAAAAQrg/O4tBU7etBF8/s1600/1500-13891%257ENight-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 307px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUbC7KrjaI/AAAAAAAAQrg/O4tBU7etBF8/s400/1500-13891%257ENight-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545368253232811426" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«ο Σολωμός ο Καβάφης και ο Παπαδιαμάντης,<br />είναι η αγία τριάδα των οδηγητών και των πρωτοπόρων<br />της πνευματικής μας ζωής.<br />Ύστερα από χίλιους χρόνους, αν υπάρχει ακόμη ο άνθρωπος<br />στον πλανήτη, και οι έλληνες στον τόπο τους,<br />εκείνοι που θα ζουν θα τους βλέπουν,<br />όπως περίπου βλέπουμε σήμερα εμείς<br />τον Πίνδαρο, τον Επίκουρο κ......αι τον Ηρόδοτο.<br />Όλο ψηλά, στον αιθέρα, πάνω από τα πρόσωπα και μοίρες,<br />διατάζω το δημοτικό τραγούδι»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUa8cGCpWI/AAAAAAAAQrY/QNUjn4V7Vvg/s1600/1500-3801%257ETorso-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 348px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUa8cGCpWI/AAAAAAAAQrY/QNUjn4V7Vvg/s400/1500-3801%257ETorso-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545368141812639074" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«Παράδειγμα να το δείχνουμε στα παιδιά μας<br />είναι η δημοκρατία του Σόλωνα.<br />Όσο ο άνθρωπος θα ζει σε τούτο το γαλαζοπράσινο πλανήτη,<br />και όσο η πολιτική του συνείδηση θα αναζητεί το τέλειο πολίτευμα<br />για να συμβιώνει ειρηνικά και δίκαια στις κοινωνίες του,<br />πάντα θα σημαδεύει σα στόχο τη δημοκρατία του Σόλωνα.<br />Θα γυρίζει πρ....ος το κέντρο της, όπως η πυξίδα γυρίζει προς το βοριά»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUfqgXMwBI/AAAAAAAAQsQ/V5arCLkRenw/s1600/E254%257ESenza-Titolo-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 396px; height: 291px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUfqgXMwBI/AAAAAAAAQsQ/V5arCLkRenw/s400/E254%257ESenza-Titolo-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545373331278839826" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">«Για τους έλληνες αγάπη δε σημαίνει να δίνεις τον ένα<br />από τους δυο χιτώνες σου.<br />Αλλά να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου<br />να έχει τρεις χιτώνες όταν ο διπλανός δεν έχει κανένα»<br />Δημήτρης Λιαντίνης<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUaoYI-OVI/AAAAAAAAQrI/bcpcy3DaiaI/s1600/LM311%257ECharacters-and-Birds-with-a-Dog-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 345px; height: 270px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUaoYI-OVI/AAAAAAAAQrI/bcpcy3DaiaI/s400/LM311%257ECharacters-and-Birds-with-a-Dog-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545367797153806674" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/P5ld8_2nHqw?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/P5ld8_2nHqw?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUaihmcWbI/AAAAAAAAQrA/vyQ_tA_8ntg/s1600/E-K851%257EKopf-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPUaihmcWbI/AAAAAAAAQrA/vyQ_tA_8ntg/s400/E-K851%257EKopf-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545367696614119858" border="0" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-3842510173068105459?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-69724436670966634992010-11-30T01:47:00.000-08:002010-11-30T02:02:47.957-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKAmMd2lI/AAAAAAAAQo4/UsdT2dpkk3k/s1600/pic023.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 330px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKAmMd2lI/AAAAAAAAQo4/UsdT2dpkk3k/s400/pic023.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545279152801569362" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Ο Σωκράτης και η άγνοια</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />- Ποιες είναι οι πιο σημαντικές «τάσεις» στη μελέτη των κλασικών σήμερα;<br /><br />«Ενα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της κλασικής αρχαιότητας είναι το πόσο “δημοφιλής” είναι- βιβλία, ταινίες, τηλεόραση- ο αρχαίος κόσμος παντού και αυτή η διεύρυνση του ενδιαφέροντος αντανακλά τις ευρείες εξελίξεις εντός του ακαδημαϊκού κόσμου. Η ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα- η λογοτεχνία της, η τέχνη της, η φιλοσοφία της- πρέπει να μελετηθεί τόσο ως το θεμέλιο ενός σημαντικού τμήματος του δυτικού πολιτισμού και της δυτικής ηθικής όσο και ως “σύνδεση” με άλλους αρχαίους πολιτισμούς- πολύ σημαντικό έργο έχει γίνει την τελευταία δεκαετία, επί παραδείγματι, στη μελέτη των συνδέσμων μεταξύ του καλλιτεχνικού και υλικού πολιτισμού της Ελλάδας και αυτού των αρχαίων πολιτισμών της Ανατολής. Με τον ίδιο τρόπο, η σύγχρονη μελέτη των κλασικών τώρα λαμβάνει τη θέση της στο προσκήνιο των ανθρωπιστικών σπουδών γενικότερα- η μελέτη της κλασικής αρχαιότητας δεν είναι μια σαφώς οριοθετημένη περιοχή, αλλά έχει πολυσχιδείς δεσμούς με την ανθρωπολογία, την κοινωνιολογία, την ιστορία, τη λογοτεχνία και τις πολιτισμικές σπουδές κτλ.<br /><br />Με τις τάσεις αυτές συμβαδίζει το διαρκώς διευρυνόμενο πεδίο του αντικειμένου- η μελέτη της όψιμης αρχαιότητας και της πρωτοχριστιανικής περιόδου, επί παραδείγματι, θεωρούνται σήμερα τμήμα του “δικού μας” επιστημονικού κλάδου, και όχι κάτι διαφορετικό, και η σφαίρα του “κλασικού” αντιστοίχως αυξάνεται αξιοσημείωτα. Ο κανόνας των “κλασικών συγγραφέων” είναι αγνώριστος σε σχέση με αυτό που ήταν πριν από 30 χρόνια».<br /><br />- Με ποιον τρόπο η φιλοσοφία,η επιστήμη και η τέχνη μπορούν να βοηθήσουν την κοινωνία να βγει από τη βαθιά κρίση που βιώνει σήμερα;<br /><br />«Σε ένα επίπεδο, φυσικά, οι ανθρωπιστικοί κλάδοι δεν μπορούν να διορθώσουν τη ζημιά που οι τράπεζες και η δημοσιονομική ανευθυνότητα έχουν δημιουργήσει, ούτε μπορούν εύκολα να αποτρέψουν πολέμους, όμως η μελέτη του παρελθόντος, όπως η μελέτη της ηθικής και της ιστορίας, μπορεί σταδιακά να διαχύσει μια εμπεριστατωμένη αντίληψη για το τι είναι στην πραγματικότητα καλό τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία, και επομένως να επιφέρει την αλλαγή σε μόνιμη βάση.<br /><br />Οι ηθικοί προβληματισμοί σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον δεν παύουν ποτέ να υφίστανται, και γίνεται εμφανές όλο και εντονότερα ότι η μελέτη της ελληνικής αρχαιότητας προσφέρει την ευκαιρία να ερευνηθούν τα πολύ σύγχρονα ζητήματα της δικαιοσύνης και της ευθύνης, της πολιτικής κρίσης και της άσκησης εξουσίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εκπαιδευτικών ευκαιριών, των σχέσεων μεταξύ πλουσίων και φτωχών, ανδρών και γυναικών, κ.ο.κ, ακριβώς όπως η τέχνη προσφέρει μια διέξοδο από την αποστειρωμένη κενότητα ενός κόσμου που διέπεται από την απελπισμένη οικονομική θεωρία.<br /><br />Σε πολλές περιπτώσεις η μελέτη των ανθρωπιστικών επιστημών έχει παραγάγει απροσδόκητα οικονομικά οφέλη, αλλά αυτό δεν είναι το σημαντικότερο- πολύ μεγάλο μέρος της “κρίσης” έχει δημιουργηθεί από αυτό που ο Σωκράτης θα περιέγραφε ως άγνοια, και πρέπει όλοι εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δείξουμε πως η άγνοια αυτή δεν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ζωής».<br /><br />Ο κ. <span style="font-weight: bold;">Richard Ηunter</span> είναι καθηγητής (έδρα Regius) Ελληνικών και συνεργαζόμενος ερευνητής του Τrinity College στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο.</span><br /><br />RICHARD HUNTER | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010<br />http://www.tovima.gr<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKJ_zanvI/AAAAAAAAQpA/0IpAEbNH7Lw/s1600/pic026.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 352px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKJ_zanvI/AAAAAAAAQpA/0IpAEbNH7Lw/s400/pic026.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545279314294644466" border="0" /></a><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/f0LJo3_jE9g?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/f0LJo3_jE9g?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKQTur3zI/AAAAAAAAQpI/ELw8Kn3kL6M/s1600/pic024.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 283px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTKQTur3zI/AAAAAAAAQpI/ELw8Kn3kL6M/s400/pic024.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545279422722727730" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-6972443667096663499?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-30964470957537843072010-11-30T01:19:00.000-08:002010-11-30T01:40:12.262-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTDMCmJyaI/AAAAAAAAQoo/opQZGeUaGjk/s1600/62328_147232165319122_100000970193129_215863_3902808_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 351px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTDMCmJyaI/AAAAAAAAQoo/opQZGeUaGjk/s400/62328_147232165319122_100000970193129_215863_3902808_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545271652822665634" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;">Το ωραίο και η οικονομία</span><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br />Ο τομέας των χρηματοοικονομι- κών περνά κρίση ταυτότητας. Πώς να βρει μια νέα ισορροπία μεταξύ της ελευθερίας των χρηματαγορών που επέτρεψαν μια πρωτοφανή οικονομική πρόοδο τον τελευταίο μισό αιώνα και τη χαλιναγώγησή τους με εκείνες τις εποπτικές ρυθμίσεις που να αποφεύγουν κρίσεις όπως αυτή που τώρα διερχόμαστε... Αντιλαμβανόμαστε σήμερα ότι η οικονομία είναι ένα οργανικό σύστημα. Δεν μπορεί να γίνει κατανοητό αποσπασματικά, ούτε με αφηρημένα θεωρητικά μοντέλα. Αυτά έχουν βέβαια την ωφελιμότητά τους αλλά αποδείχθηκε ότι προκαλούν και απρόβλεπτες και ενίοτε τραγικές παρενέργειες. Η επιστήμη μάς βοηθά να κατανοήσουμε ακόμη βαθύτερα τα συστήματα κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης και τους σύγχρονους θεσμούς αλλά και να βρούμε λύσεις σε φλέγοντα προβλήματα όπως είναι η εξάντληση των φυσικών πόρων, το ενεργειακό, η καταστροφή του περιβάλλοντος, να αντιμετωπίσουμε τα θέματα υγείας και της γήρανσης του πληθυσμού. Αλλά<br />[Εργο του Αγγελου Πλέσσα για το συνέδριο ]<br />Εργο του Αγγελου Πλέσσα για το συνέδριο<br />χρειάζεται στοχασμός για τους στόχους που θέτουμε ως κοινωνία, ενδοσκόπηση των αξιών μας, επαναδιορισμός του «τέλους» της σύγχρονης κοινωνικής οργάνωσης. Η αρχαία φιλοσοφική σκέψη προκαλούσε τον στοχασμό, εμείς σήμερα σπεύδουμε, δημιουργούμε προβλήματα και ακολούθως αγωνιούμε για την επίλυσή τους. Τέλος, οι τέχνες, η ευαισθησία των ανθρώπων των τεχνών, μας αποκαλύπτουν βαθιές αλήθειες προτού αυτές επιπλεύσουν στη συλλογική συνείδηση. Για να μη μιλήσουμε για την ομορφιά του κόσμου, το κάλλος που οι τέχνες μας προσφέρουν. Ποιο είναι το νόημα της οικονομικής ανάπτυξης αν όχι και η απόλαυση του ωραίου. Από τον διάλογο των επιστημών, τεχνών και φιλοσοφίας η ανθρωπότητα διευρύνει τους ορίζοντές της για να κατανοήσει εις βάθος τι προκάλεσε τη βαθιά κρίση των ημερών, αλλά και να δει πέρα από αυτή.<br /><br />Ο κ. Σταύρος Ζένιος είναι πρύτανης και καθηγητής Διοικητικής Επιστήμης και Χρηματοοικονομικών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και Senior Fellow στη Σχολή Διοίκησης Τhe Wharton School του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας, ΗΠΑ.<br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΕΝΙΟΣ</span> | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010</span><br /></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTEBGrjUyI/AAAAAAAAQow/nm5rgEJ_xC4/s1600/58613_143136452395360_100000970193129_199781_5325419_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 277px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTEBGrjUyI/AAAAAAAAQow/nm5rgEJ_xC4/s400/58613_143136452395360_100000970193129_199781_5325419_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545272564452119330" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">"Να ζήσεις μόνο μιαν αυγή τόση ζωή σε φτάνει,<br />ρόδο π' ανθεί πολύ καιρό τη μυρωδιά του χάνει...."</span><br /></div><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BiHFZCbKFBU?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BiHFZCbKFBU?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTDCKFpEfI/AAAAAAAAQog/jOm_ZE-xIaE/s1600/flower_423.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTDCKFpEfI/AAAAAAAAQog/jOm_ZE-xIaE/s400/flower_423.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545271483035095538" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-3096447095753784307?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-65289628344982183742010-11-30T01:03:00.000-08:002010-11-30T01:15:50.567-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS-1Ejo_aI/AAAAAAAAQnw/GuEnXJ-_vm0/s1600/220.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 342px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS-1Ejo_aI/AAAAAAAAQnw/GuEnXJ-_vm0/s400/220.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545266860165496226" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαβάζει το βιβλίο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική», για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι φασισμό δημιουργεί και η αντιεξουσιαστική δράση<br /><br />Από τη χρονιά που λήγει σύντομα πολλοί θα θυμούνται τον θάνατο των τριών υπαλλήλων της Μarfin Βank, μεταξύ των οποίων και μιας εγκύου, από βόμβες μολότοφ που έριξαν διαδηλωτές κατά υποκαταστήματος της τράπεζας. Αλλοι πάλι θα θυμούνται τις φονικές βόμβες που έσκασαν στα χέρια τόσο του αστυνομικού που υπηρετούσε στο γραφείο του υπουργού Δημόσιας Τάξης όσο και του 15χρονου Αφγανού που σκοτώθηκε από βόμβα τοποθετημένη σε κάδο απορριμμάτων.<br /><br />Ο συλλογικός τόμος Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, τον οποίονσυνεπιμελήθηκαν οι Γ. Ευαγγέλου, Θ. Πολλάτος και Θ. Τριαρίδης, περιλαμβάνει κείμενα 22 συγγραφέων οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν υπάρξει αντιρρησίες συνείδησης ή μέλη του λεγόμενου «αντιεξουσιαστικού χώρου». Οι συγγραφείς δεν επαναλαμβάνουν τα γνωστά μοτίβα περί συμβολικής βίας και βίας του καπιταλισμού, ούτε θεωρούν τους τρομοκράτες ριζοσπάστες. Αντίθετα, τους θεωρούν «διαφόρων διαβαθμίσεων νεοναζί», όπως τους αποκαλεί ο Τριαρίδης. Σε μια περίοδο απαξίωσης του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, καταδικάζουν την κρατική βία πάνω σε πολίτες και μετανάστες και κυρίως απορρίπτουν τη βία όσων καταφεύγουν στην εξωσυστημική πολιτική δράση.<br /><br />Πολιτική βία<br />Οι συγγραφείς δεν υπερασπίζονται βέβαια το σύστημα, πράγμα ήδη φανερό από το πρώτο κεφάλαιο του Π. Κοροβέση. Ωστόσο, έχουν συγκλονιστεί από τα κύματα πολιτικής βίας των τελευταίων δύο ετών, που ακολούθησαν τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου του Δεκεμβρίου 2008. Χωρίς να παραλείπουν την κριτική στην αστυνομική βαρβαρότητα, θεωρούν ότι η πολιτική βία είναι φασιστική από όπου και αν προέρχεται. Με τα λόγια του Πολλάτου, «πολιτική βία είναι η βία που έχει αποκλειστικά πολιτικά κίνητρα και κατευθύνεται ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους απλώς και μόνο επειδή είναι αντίπαλοι». Η βία αυτή είναι φασιστική «γιατί πολεμάει τις ιδέες με τσεκούρια και λαιμητόμους» (σελ. 149). Θα είχε κανείς να προσθέσει εδώ πολλά με βάση τη βιβλιογραφία για το πολιτικό έγκλημα, αλλά και μερικά γραπτά υπέρ της βίας από στοχαστές που παραμένουν δημοφιλείς στη χώρα μας (Λένιν, Μπένγιαμιν, αναρχικοί του 19ου αιώνα κ.ά.).<br /><br />Η πιο εύγλωττη σύνοψη των απόψεων του τόμου ανήκει στον Τριαρίδη, που έχει γράψει τρία κεφάλαια, σε ένα από τα οποία προτάσσει το motto του άγγλου ποιητή John Donne (1572-1631): «Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει αφάνταστα γιατί εγώ είμαι η ανθρωπότητα». Ο Τριαρίδης γράφει για τα «εγκλήματα των εθνών και των θρησκειών, για τα εγκλήματα κάθε λογής ολοκληρωτισμού... και κάθε φονικής ανθρωποδιόρθωσης που λογαριάζει μια ντούμπα με πτώματα ως προϋπόθεση της αγάπης» (σελ. 110).<br /><br />Ανεύθυνα δικαιώματα<br />[Λουλούδια και κεριά έξω από τη Μarfin Βank,επί της Σταδίου,όπου τρεις υπάλληλοι έχασαν τη ζωή τους ]<br />Λουλούδια και κεριά έξω από τη Μarfin Βank,επί της Σταδίου,όπου τρεις υπάλληλοι έχασαν τη ζωή τους<br />Το βιβλίο προσφέρει αφορμή αναστοχασμού γιατα όρια της πολιτικής δράσης στη δημοκρατία. Στην πολιτική επιστήμη διακρίνουμε την τυπική πολιτική συμμετοχή (π.χ. άσκηση δικαιώματος ψήφου, διαδήλωση) από την άτυπη (π.χ. καταλήψεις κτιρίων). Σε μας η άτυπη πολιτική συμμετοχή είναι τόσο συνήθης, ώστε έχει πάψει να εκπλήσσει. Τα ύστατα «όπλα του αγώνα», για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο του Μωρίς Ντυβερζέ, χρησιμοποιούνται σχεδόν ανακλαστικά. Το χειρότερο, σε ριζοσπαστικούς κύκλους που πλέον στρατολογούν μέλη από όλα τα κοινωνικά στρώματα, η πολιτική βία έχει ηρωοποιηθεί. Η διαπίστωση αυτή δεν θα έπρεπε να οδηγήσει σε περιστολή ατομικών και συλλογικών ελευθεριών. Αντίθετα, θα λέγαμε ότι θα έπρεπε να οδηγήσει σε προβληματισμό για το πώς η δημοκρατική συμμετοχή, νοητή παντού ως σύνολο δικαιωμάτων και ευθυνών των πολιτών, έχει εννοιολογηθεί αποκλειστικά και μόνο ως σύνολο δικαιωμάτων. Το εύρος των δικαιωμάτων το ορίζουν πλέον εκείνοι που το ασκούν. Ο καθένας αποφασίζει για το πότε «δεν πάει άλλο» και για το ποιος τρόπος αντίδρασης (π.χ. στο μνημόνιο, στην εισροή ξένων μεταναστών) τού φαίνεται πιο αποτελεσματικός. Ετσι η διολίσθηση στην άσκηση πολιτικής βίας φαίνεται σχεδόν φυσική.<br /><br />Το βιβλίο πείθει, λοιπόν, ότι κοντά στο παλιό πρόβλημα πολιτικής εκπροσώπησης, δηλαδή στην αναντιστοιχία ανάμεσα στις κοινωνικές δυνάμεις και στους πολιτικούς φορείς που τις εκπροσωπούσαν, έχουν προστεθεί και δύο ακόμη προβλήματα. Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι πολλοί πολίτες θεωρούν ότι οι πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται καν να τους ακούσουν. Το δεύτερο είναι πρόβλημα «μούγκας», όπως το θέτουν οι Πολλάτος και Τριαρίδης, δηλαδή πρόβλημα σιωπής απέναντι σε φαινόμενα πολιτικής βίας. Από την άλλη μεριά, μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους τον Σεπτέμβριο του 2001, είναι τόσο συνηθισμένο πολλά κράτη να διευρύνουν τα όρια της νόμιμης άσκησης βίας, ενεργώντας ακόμη και έξω από τα όρια της νομιμότητας (π.χ., απαγωγές υπόπτων για τρομοκρατία από αμερικανικές υπηρεσίες), ώστε η κρατική βία φαντάζει φυσική. Στα καθ΄ ημάς, η φυσικοποίηση της κρατικής καταστολής, αλλά και της πολιτικής βίας εκ μέρους πολιτών που θέλουν να «εκδικηθούν» τους πάντες, από υπουργούς έως αστυνομικούς, προδίδει πρωτόγνωρη κρίση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Το μείγμα αυτής της κρίσης με την οικονομική κρίση είναι εύφλεκτο.<br /><span style="font-size:85%;">Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ</span><br /><br />Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010<br />Το ΒΗΜΑ<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTAOI7-g2I/AAAAAAAAQoA/y8IKUhgtg2E/s1600/450px-Hippeastrum_Benfica1UME.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPTAOI7-g2I/AAAAAAAAQoA/y8IKUhgtg2E/s400/450px-Hippeastrum_Benfica1UME.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545268390349669218" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Σε περιβόλι μοναχός</span><br /><span style="font-size:130%;">πως ζεις καημένε κρίνε;</span><br /><span style="font-size:130%;">Σαν τον καημό της μοναξιάς</span><br /><span style="font-size:130%;">άλλος καημός δεν είναι.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Πολλοί καιροί με δέρνουνε</span><br /><span style="font-size:130%;">μα οι κλώνοι μου δε σπούνε</span><br /><span style="font-size:130%;">γιατί 'χω ρίζες δυνατές</span><br /><span style="font-size:130%;">στη γη και με κρατούνε.</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1ylZppG5zZA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/1ylZppG5zZA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS-7Bw0z7I/AAAAAAAAQn4/eoGVgq3Bw1c/s1600/215.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS-7Bw0z7I/AAAAAAAAQn4/eoGVgq3Bw1c/s400/215.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545266962494705586" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">«Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει αφάνταστα<br />γιατί εγώ είμαι η ανθρωπότητα»<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-6528962834498218374?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-5305709790941475652010-11-30T00:41:00.000-08:002010-11-30T00:55:45.041-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS63R-2woI/AAAAAAAAQng/B2IOhKnXjlY/s1600/beautiful_red_rose-dsc00506.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS63R-2woI/AAAAAAAAQng/B2IOhKnXjlY/s400/beautiful_red_rose-dsc00506.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545262500082532994" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Το έγκλημα της πολυεθνικής των φαρμάκων</span></span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Ο βρετανός πεζογράφος Γουίλιαμ Μπόιντ σε ένα καταιγιστικό θρίλερ περιγράφει πώς πίσω από το έγκλημα στο οποίο εμπλέκεται ένας αθώος επιστήμονας κρύβεται το τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο μιας εταιρείας</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><br />O Γουίλιαμ Μπόιντ δεν γνώρισε στη χώρα μας την επιτυχία άλλων πεζογράφων της γενιάς του, όπως για παράδειγμα ο Ιαν Μακ Γιούαν, μολονότι είναι θαυμάσιος συγγραφέας. Το περυσινό μυθιστόρημά του, που εκδόθηκε πρόσφατα και στα ελληνικά, επιβεβαιώνει το ταλέντο, την ευρηματικότητα και την ευφυΐα του. Γραμμένο αριστοτεχνικά, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και ταυτοχρόνως αναδεικνύει το μείζον ζήτημα που φαίνεται να σηματοδοτεί τη λογοτεχνία του αιώνα που διανύουμε: του ποιος είναι στην πραγματικότητα ο εαυτός μας, πώς εκφράζεται και πώς αποκαλύπτεται αν εμπλακούμε σε υποθέσεις που μοιάζουν να μας ξεπερνούν ή να μας ρίχνουν σε περιπέτειες.<br /><br />Ολα αυτά είναι φανερά από το πρώτο εξαίρετο κεφάλαιο του νέου του μυθιστορήματος. Αρχίζεις να διαβάζεις και δεν είσαι βέβαιος αν πρόκειται για θρίλερ ή για παρωδία θρίλερ. Ο Ανταμ Κίντρεντ, κλιματολόγος το επάγγελμα, βρίσκεται στο Λονδίνο για επαγγελματική συνέντευξη. Θέλει να αλλάξει εργασιακό περιβάλλον, τη ζωή του, τα πάντα. Μετά τη συνέντευξη, και αφού περιδιαβάζει για κάμποσο στον Τάμεση και στα περίχωρα μπαίνει σε ένα ιταλικό εστιατόριο να δειπνήσει. Εκεί συναντά έναν ειδικό στην ανοσολογία, τον δρα Γουάνγκ, και πιάνουν κουβέντα. Οταν φεύγει ο Γουάνγκ, έχει ξεχάσει έναν φάκελο. Ο Ανταμ αποφασίζει να του τον επιστρέψει αυτοπροσώπως. Οταν όμως ανεβαίνει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου έμενε ο δόκτωρ, τον βρίσκει μαχαιρωμένο μεν, αλλά ζωντανό. Ο Γουάνγκ του ζητεί να του βγάλει το μαχαίρι. «Τράβα το» λέει. Και ο ευφυής αλλά απερίσκεπτος Ανταμ το τραβάει, «καταφέρνοντας» δύο πράγματα: πρώτον, να αφήσει στο μαχαίρι τα αποτυπώματά του και, δεύτερον, να στείλει τον Γουάνγκ μια ώρα αρχύτερα στον άλλον κόσμο. Στο μπαλκόνι όμως του δωματίου κρύβεται ο δολοφόνος. Από εδώ και στο εξής θα τον κυνηγάει τόσο αυτός όσο και η αστυνομία. Ο κλιματολόγος θα πρέπει να κρυφτεί αλλάζοντας ταυτότητα.<br /><br />Ο Ανταμ πάει να μείνει σε ένα σπίτι που βρίσκεται σε κάποια από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές του Λονδίνου.<br /><br />Αλλά η ανάγκη να ανακαλύψει γιατί δολοφονήθηκε ο Γουάνγκ τον οδηγεί στην έρευνα. Και καταλήγει στα ίχνη μιας πολυεθνικής εταιρείας φαρμάκων που είναι μπλεγμένη σε ένα τεράστιο σκάνδαλο. Το θέμα αυτό το διαπραγματεύθηκε εκπληκτικά ο Τζον Λε Καρέ πριν από μια δεκαετία στον Επίμονο κηπουρό, αλλά από τότε άλλαξαν πολλά. Τώρα η δύναμη των πολυεθνικών δεν έχει πλέον το προηγούμενό της- όπως και τα κέρδη που αποκομίζουν. Ο Ανταμ είναι ένας κυνηγημένος άνθρωπος- και τούτο αλλάζει την ταυτότητά του. Δεν έχει πια πιστωτικές κάρτες, λογαριασμό στην τράπεζα, κινητό τηλέφωνο. Ζει στο περιθώριο του παλιού του κόσμου, έξω από την τεχνολογική κοινωνία, σε έναν άλλου είδους Μεσαίωνα, όπου όμως κυκλοφορούν πραγματικοί άνθρωποι. Για να αντιληφθεί στο τέλος πως δεν μας ορίζει η κοινωνική ταυτότητα ή η εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας και πως άλλα μετρούν στη ζωή: ο έρωτας, «η λιακάδα και η γαλανή θάλασσα στον ορίζοντα», όπως αναφέρει η καταληκτική πρόταση του βιβλίου.<br /></span><span style="font-size:100%;"><span>ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;">ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ</span> | Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010<br />www.tovima.gr<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DTjc1G6ZmfA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DTjc1G6ZmfA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS67A50q9I/AAAAAAAAQno/JZ8bHUl5vMk/s1600/beautiful_red_rose-dsc01118-a21-900.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 331px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPS67A50q9I/AAAAAAAAQno/JZ8bHUl5vMk/s400/beautiful_red_rose-dsc01118-a21-900.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545262564217498578" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-530570979094147565?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-81045254487369659692010-11-28T11:07:00.000-08:002010-11-30T11:43:14.936-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKu3iv3x9I/AAAAAAAAQkY/mUSRQvl7arA/s1600/unlu-ressamlar.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKu3iv3x9I/AAAAAAAAQkY/mUSRQvl7arA/s400/unlu-ressamlar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544686360490133458" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Ο Ερευνητής</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …<br />Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει’ όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει. Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.<br />Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.<br />Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτάσει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δεξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο. Μια μπρούντζινη πορτούλα τον προσκαλούσε να μπει.<br />Ξαφνικά, αισθάνθηκε να ξεχνά το χωριό και υπέκυψε στην επιθυμία του να ξαποστάσει για λίγο σ’ εκείνο το μέρος. Ο ερευνητής πέρασε την είσοδο κι άρχισε να βαδίζει αργά δίπλα στις λευκές πέτρες που ήταν τοποθετημένες ανάκατα ανάμεσα στα δέντρα. Άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει σαν την πεταλούδα, σε κάθε λεπτομέρεια του πολύχρωμου αυτού παραδείσου.<br />Τα μάτια του, όμως, ήταν μάτια ερευνητή, κι ίσως γι’ αυτό ανακάλυψε εκείνη την επιγραφή πάνω σε μια απ’ τις πέτρες: Αμπντούλ Ταρέγκ: έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο εβδομάδες και 3 μέρες.<br />Τρόμαξε λίγο συνειδητοποιώντας ότι εκείνη η πέτρα δεν ήταν απλώς μια πέτρα: ήταν μια ταφόπλακα. Λυπήθηκε όταν σκέφτηκε ότι ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας ήταν θαμμένο σ’ εκείνο το μέρος.<br />Κοιτάζοντας γύρω του, ο άνθρωπος είδε ότι και η διπλανή πέτρα είχε μια επιγραφή. Πλησίασε να τη διαβάσει. Έλεγε: Γιαμίρ Καλίμπ: έζησε 5 χρόνια, 8 μήνες και 3 εβδομάδες.<br />Ο ερευνητής αισθάνθηκε φοβερή συγκίνηση. Αυτό το πανέμορφο μέρος ήταν νεκροταφείο, και κάθε πέτρα ήταν ένας τάφος. Μία-μία, άρχισε να διαβάζει τις πλάκες.<br />Όλες είχαν παρόμοιες επιγραφές: ένα όνομα και τον ακριβή χρόνο ζωής του νεκρού.<br />Αλλά αυτό που τον τάραξε περισσότερο ήταν η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος που είχε ζήσει τον πιο πολύ καιρό, μόλις που ξεπερνούσε τα έντεκα χρόνια …<br />Νικημένος από μια αβάσταχτη θλίψη, έκατσε κι άρχισε να κλαίει.<br />Ο φύλακας του νεκροταφείου που περνούσε από εκεί τον πλησίασε.<br />Τον κοίταξε να κλαίει για λίγο σιωπηλός, και μετά τον ρώτησε αν έκλαιγε για κάποιον συγγενή.<br />«Όχι, για κανέναν συγγενή» είπε ο ερευνητής.<br /><br />«Τι συμβαίνει σ’ αυτό το χωριό; Τι πράγμα φοβερό έχει αυτός ο τόπος; Γιατί έχει τόσα πολλά νεκρά παιδιά θαμμένα σ’ αυτό το μέρος; Ποια είναι η τρομερή κατάρα που βαραίνει αυτούς τους ανθρώπου; και τους έχει υποχρεώσει να φτιάξουν ένα νεκροταφείο για παιδιά:»<br /><br />Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε και είπε:<br /><br />«Μπορείτε να ηρεμήσετε. Δεν υπάρχει τέτοια κατάρα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εδώ έχουμε ένα παλιό έθιμο. Θα σας εξηγήσω …<br />Όταν ένας νέος συμπληρώνει τα δεκαπέντε του χρόνια, οι γονείς του τού χαρίζουν ένα τετράδιο όπως αυτό που έχω εδώ, για να το κρεμάει στο λαιμό. Είναι παράδοση στον τόπο μας. Από τη στιγμή εκείνη κι έπειτα, κάθε φορά που κάποιος απολαμβάνει έντονα κάτι, ανοίγει το τετράδιο και σημειώνει:<br />Στα δεξιά, αυτό που απόλαυσε.<br />Στ’ αριστερά, πόσο χρόνο κράτησε η απόλαυση.<br />Έστω ότι γνώρισε μια κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Πόσο κράτησε το μεγάλο αυτό πάθος και η χαρά της γνωριμίας τους; Μια εβδομάδα; Δύο; Τρεις και μισή:<br />Και μετά, η συγκίνηση του πρώτου φιλιού, η θαυμάσια ευχαρίστηση του πρώτου φιλιού … Πόσο κράτησε; Μόνο το ενάμισι λεπτό του φιλιού; Δύο μέρες; Μια εβδομάδα;<br />Και η εγκυμοσύνη, και η γέννηση του πρώτου παιδιού;<br />Και ο γάμος των φίλων;<br />Και το ταξίδι που πάντα ήθελε;<br />Και η συνάντηση με τον αδελφό που γυρίζει από μια μακρινή χώρα;<br />Πόσο κράτησε στ’ αλήθεια η απόλαυση αυτών των αισθήσεων;<br />Ώρες; Μέρες;<br />Έτσι , συνεχίζουμε να σημειώνουμε στο τετράδιο κάθε λεπτό που απολαμβάνουμε … Κάθε λεπτό.<br />Όταν κάποιους πεθαίνει, έχουμε τη συνήθεια να ανοίγουμε το τετράδιό του και να αθροίζουμε το χρόνο της απόλαυσης για να τον γράψουμε πάνω στον τάφο του. Γιατί αυτός είναι για εμάς ο μοναδικός και πραγματικός χρόνος που έχουμε ζήσει.»<br /><br />Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι <span style="font-size:100%;">“ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ”</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKvId29BJI/AAAAAAAAQko/4al7n7f7kgw/s1600/Claude_Monet_%2Byel-degirmeni.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKvId29BJI/AAAAAAAAQko/4al7n7f7kgw/s400/Claude_Monet_%2Byel-degirmeni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544686651235435666" border="0" /></a></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/REK0hF4OEG4?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/REK0hF4OEG4?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKvBd_HaII/AAAAAAAAQkg/SS1J6VlIGGg/s1600/Claude_Monet_%2Byagli-boya-tablolari.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TPKvBd_HaII/AAAAAAAAQkg/SS1J6VlIGGg/s400/Claude_Monet_%2Byagli-boya-tablolari.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544686531010586754" border="0" /></a></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-8104525448736965969?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-55749228781285604722010-11-23T05:51:00.000-08:002010-11-24T05:39:15.603-08:00<div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TOwPUNVzDeI/AAAAAAAAQWM/VURmNkYUHrE/s1600/roses_bouquet_dsc00881.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TOwPUNVzDeI/AAAAAAAAQWM/VURmNkYUHrE/s400/roses_bouquet_dsc00881.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542822081239125474" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Στο <a style="color: rgb(255, 102, 0);" href="http://mithymnaios.blogspot.com/">Στράτο</a> μου από το γλυκοχαράζει με αγάπη...</span><br /><br /></span></div></div><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Προσδιορίζω σύντομα την ποίηση: </span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >είναι η ρυθμική δημιουργία της Ομορφιάς </span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Ποε Ε.</span><br /></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4eTEy-6EjVE?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/4eTEy-6EjVE?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η γνώση δε φροντίζει για το ν' αρέσει ή όχι…<br />Ούτε να συγκινεί και να παρηγορεί.<br />Αυτά είναι υποθέσεις της ποίησης<br />και γι' αυτό ο πνευματικός άνθρωπος<br />έχει περισσότερη ανάγκη την ποίηση,<br />παρά τη γνώση<br />Φρανς Α.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HnbMYzdjuBs?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/HnbMYzdjuBs?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Είναι δύσκολο να μάθει κανείς τη ζωή<br />διαβάζοντας ποίηση.<br />Κι όμως, κάθε μέρα υπάρχουν άνθρωποι<br />που πεθαίνουν δυστυχείς<br />επειδή τους λείπουν αυτά<br />που βρίσκονται μέσα στα ποιήματα<br />Γουίλιαμς Κ.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CxGc6WvlyWo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/CxGc6WvlyWo?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Ένα ποίημα αρχίζει με απόλαυση<br />και τελειώνει σε σοφία<br />Φροστ Ρόμπερτ<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TuxRfkLcnFA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/TuxRfkLcnFA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η γνήσια ποίηση μπορεί να επικοινωνήσει<br />πριν γίνει νοητή.<br />Το νόημα θα το συλλάβει πρώτα η ψυχή<br />κι έπειτα ο νους<br />Έλιοτ Τ.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3nBUfDpDNlA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/3nBUfDpDNlA?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η διαφορά του "καλού" από το ιδιοφυές<br />είναι ότι στο ιδιοφυές κατοικεί η ποίηση<br />Άγνωστος<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TdyLqS15Aio?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/TdyLqS15Aio?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση δεν ανήκει σ' αυτούς που τη γράφουν,<br />αλλά σε εκείνους που την έχουν ανάγκη.<br />Νερούντα Π.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hmXBAf0MP3A?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/hmXBAf0MP3A?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση δεν είναι αριστοκρατικό σαλόνι<br />των περουκών,<br />ούτε το βρώμικο υπόγειο της μαλλιαρής μποέμας,<br />αλλά ο ναός των ελεύθερων Ψυχών<br />Σοϊλεμεζίδης Γ.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DP0nGzEuQdE?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DP0nGzEuQdE?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση δεν είναι επάγγελμα, είναι μοίρα<br />Ντάντον Μ.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dFlaLSsyHE8?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/dFlaLSsyHE8?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε<br />αλλά ο καλύτερος τοίχος<br />να κρύψουμε το πρόσωπό μας.<br />Αναγνωστάκης<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5kWeA8dhHss?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/5kWeA8dhHss?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση είναι για τη ζωή ό,τι είναι<br />η φωτιά για το ξύλο:<br />βγαίνει από αυτό και το μεταμορφώνει<br />Ρεύερντι Π.<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/u5O5JKV7H5A?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/u5O5JKV7H5A?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση είναι εγγύτερα στη ζωτική αλήθεια<br />απ'ό,τι η ιστορία<br />Πλάτων<br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/K1aPRyur7xc?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/K1aPRyur7xc?fs=1&amp;hl=sv_SE&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η ποίηση έγινε, για να διορθώσει<br />τα λάθη του Θεού ή,<br />εάν όχι, τότε για να δείχνει<br />πόσο λανθασμένα εμείς συλλάβαμε τη δωρεά Του.<br />Ελύτης Ο.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TOwPeTc57PI/AAAAAAAAQWU/Gx0OeL0BH4c/s1600/roses-bouquet-dsc00881.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/TOwPeTc57PI/AAAAAAAAQWU/Gx0OeL0BH4c/s400/roses-bouquet-dsc00881.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542822254678240498" border="0" /></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><br />Η ποίηση ένα πράγμα ανάλαφρο,<br />ιερό και φτερωτό.<br />Πλάτων<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-5574922878128560472?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-22729608059465984052009-10-16T01:46:00.000-07:002009-11-08T02:30:29.968-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthYzT2eRqI/AAAAAAAAN_4/33Jo_kgZtto/s1600-h/normal_Botswana+Sunset,+Africa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthYzT2eRqI/AAAAAAAAN_4/33Jo_kgZtto/s400/normal_Botswana+Sunset,+Africa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393158192301491874" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthZE62WUHI/AAAAAAAAOAI/soTiUzOWHXE/s1600-h/Nature_Sundown_Africa_sundown_010851_.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthZE62WUHI/AAAAAAAAOAI/soTiUzOWHXE/s400/Nature_Sundown_Africa_sundown_010851_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393158494827729010" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sth8s2yWspI/AAAAAAAAOAg/uneWMX8Vsw4/s1600-h/4015822115_45972a465d.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 277px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sth8s2yWspI/AAAAAAAAOAg/uneWMX8Vsw4/s400/4015822115_45972a465d.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393197663838974610" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthY9B9DaeI/AAAAAAAAOAA/XhYOLwExYOc/s1600-h/4016584966_c752fd967f.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 270px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthY9B9DaeI/AAAAAAAAOAA/XhYOLwExYOc/s400/4016584966_c752fd967f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393158359295945186" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthWGdupa8I/AAAAAAAAN_o/-p8TTQ-Co1M/s1600-h/4016585506_daa390ee57.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 289px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthWGdupa8I/AAAAAAAAN_o/-p8TTQ-Co1M/s400/4016585506_daa390ee57.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393155222835653570" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthHJfcVVcI/AAAAAAAAN_Y/FVoPQkbAF5Q/s1600-h/1204766084_d3185aff73.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthHJfcVVcI/AAAAAAAAN_Y/FVoPQkbAF5Q/s400/1204766084_d3185aff73.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393138782160901570" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthFtUrvA0I/AAAAAAAAN-g/yT0xiF52K4I/s1600-h/child_cooks_by_refugee_hut.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthFtUrvA0I/AAAAAAAAN-g/yT0xiF52K4I/s400/child_cooks_by_refugee_hut.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137198724744002" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCFgcMrKI/AAAAAAAAN9w/U1Nkf4GmL0s/s1600-h/akavandra_kids_07.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 286px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCFgcMrKI/AAAAAAAAN9w/U1Nkf4GmL0s/s400/akavandra_kids_07.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393133216151153826" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthHpatGhbI/AAAAAAAAN_g/CuCxQgDz_gE/s1600-h/child_refugee_swollen_belly.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthHpatGhbI/AAAAAAAAN_g/CuCxQgDz_gE/s400/child_refugee_swollen_belly.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393139330644870578" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthG-gNSvHI/AAAAAAAAN_Q/EClvkuSGDwE/s1600-h/2417716431_c2c4d9c285.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthG-gNSvHI/AAAAAAAAN_Q/EClvkuSGDwE/s400/2417716431_c2c4d9c285.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393138593387691122" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGwZ-T31I/AAAAAAAAN_I/rcu79w6eKYI/s1600-h/africa-4-032.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGwZ-T31I/AAAAAAAAN_I/rcu79w6eKYI/s400/africa-4-032.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393138351196069714" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGV_e8TMI/AAAAAAAAN_A/LNNQo7hY2b4/s1600-h/informe05.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 347px; height: 362px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGV_e8TMI/AAAAAAAAN_A/LNNQo7hY2b4/s400/informe05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137897408580802" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGN1nZohI/AAAAAAAAN-4/UUQ5veF6-ac/s1600-h/content-image-tanzania2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 343px; height: 337px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGN1nZohI/AAAAAAAAN-4/UUQ5veF6-ac/s400/content-image-tanzania2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137757320749586" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthB9Es5pnI/AAAAAAAAN9g/TE0no5PFL-8/s1600-h/refugee_children.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthB9Es5pnI/AAAAAAAAN9g/TE0no5PFL-8/s400/refugee_children.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393133071266063986" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Η Παγκόσμια Ημέρα διατροφής γιορτάζεται στις 16 Οκτωβρίου</span> κάθε χρόνο, ημερομηνία που το <span style="font-weight: bold;">1945</span> ιδρύθηκε ο <span style="font-weight: bold;">Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ</span>. Στόχος καθιέρωσης αυτής της ημέρας είναι η ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση του κόσμου για τις δύο ακραίες μορφές κακής διατροφής, τον υποσιτισμό και την παχυσαρκία.<br /><br />Σύμφωνα, με τα επίσημα στοιχεία του Ο.Η.Ε., περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο υποσιτίζονται. Πρόκειται για το 15%, δηλ το ένα έκτο του συνόλου της ανθρωπότητας, ποσοστό το οποίο αυξάνεται λόγω της επισιτιστικής και της οικονομικής κρίσης.<br /><br />Περίπου 60 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό, ενώ κάθε χρόνο 5 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν εξαιτίας του.<br /><br />Στον αντίποδα, στις ανεπτυγμένες χώρες η παχυσαρκία απειλεί την υγεία εκατομμυρίων πολιτών.<br /><br />Η παχυσαρκία θεωρείται ασθένεια και συνδέεται με σειρά σοβαρών επιπτώσεων στην υγεία, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη, καρκινογενέσεις κλπ.<br /><br />Ειδικότερα οι Έλληνες αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα με την ασφάλεια τροφίμων και την ποιότητα διατροφής, ενώ τα Ελληνόπουλα καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στην Ε.Ε. στην παχυσαρκία.<br /><br />Η Δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης<br /><br />Κατά την πρόσφατη σύνοδο της G8 στην Ακουίλα της Ιταλίας, η ΕΕ, δεσμεύτηκε για τη χρηματοδότηση άνω των 2 δισ. €, εκτός από το «1 δισ. € της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης της ΕΕ», με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης στα τρόφιμα, για τις χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα.<br /><br />«Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής πρέπει να είναι να θυμίζει στον καθένα μας ότι πρέπει να κάνουμε τ' αδύνατα δυνατά για να μην πεινάσουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι. Για να ανταποκριθεί στην πρόκληση, το 1 δισ. € της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης της ΕΕ αποδίδει γρήγορα και απτά αποτελέσματα διανέμοντας στους μικροκαλλιεργητές των αναπτυσσόμενων χωρών τους σπόρους και τα λιπάσματα που χρειάζονται για να αυξήσουν τη γεωργική παραγωγή τους.<br /><br />Θα βασιστούμε στην πείρα που αποκτήσαμε κατά την εφαρμογή της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης για να εξασφαλίσουμε ότι η νέα υπόσχεση που δώσαμε στη σύνοδο κορυφής της G8 στην Ακουίλα θα είναι εξίσου αποτελεσματική για την καταπολέμηση της πείνας παγκοσμίως», είχε δηλώσει ο Karel De Gucht, Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για την Ανάπτυξη και την Ανθρωπιστική Βοήθεια.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthF3RnQ1yI/AAAAAAAAN-o/RF-khzXM3_4/s1600-h/refugee_child_standing.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthF3RnQ1yI/AAAAAAAAN-o/RF-khzXM3_4/s400/refugee_child_standing.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137369699374882" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthBzK_CpvI/AAAAAAAAN9Y/G3fR4Z-JMhc/s1600-h/SouthernAfrica.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 273px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthBzK_CpvI/AAAAAAAAN9Y/G3fR4Z-JMhc/s400/SouthernAfrica.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393132901154072306" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής:<br />Τα υποσιτισμένα παιδιά ζητούν την προσοχή μας</span><br /><span style="font-weight: bold;">Γιατροί Χωρίς Σύνορα</span><br /><br />Χωρίς πρόσβαση στην ποικιλία των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, εννέα παιδιά θα συνεχίσουν να πεθαίνουν κάθε λεπτό από αίτια που σχετίζονται με τον υποσιτισμό. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν να αλλάξει η επισιτιστική βοήθεια ώστε να γίνουν διαθέσιμα τα τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας και να σωθούν εκατομμύρια παιδικές ζωές.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι είναι η κρίση του υποσιτισμού;</span><br /><br />Ο υποσιτισμός είναι η αιτία του θανάτου τριών με πέντε εκατομμυρίων παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών κάθε χρόνο. Οι εικόνες παιδιών που λιμοκτονούν σε περιοχές που πλήττονται από επείγουσες κρίσεις αποτελούν πλέον μέρος της δημόσιας συνείδησης, αλλά στην πραγματικότητα η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών που πάσχουν από υποσιτισμό, πάσχουν σιωπηλά, μακριά από τα βλέμματα του κόσμου.<br /><br />Το ανεπαρκές διαιτολόγιο αποτελεί γεγονός της καθημερινής ζωής εκατοντάδων εκατομμυρίων παιδιών. Τα σημάδια του υποσιτισμού είναι τόσο κοινά -ένα κοντό παιδί, ή ένα παιδί που έχει χάσει βάρος- που δεν θεωρούμε πλέον ότι αυτά τα παιδιά είναι άρρωστα, ή ότι υποφέρουν. Έτσι συμβαίνει όμως. Όταν το διαιτολόγιο ενός παιδιού αποτυγχάνει να του δώσει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός του για να διατηρήσει τη φυσιολογική του λειτουργία, όχι μόνο κλονίζεται η ανάπτυξή του, αλλά και αυξάνεται η ευαισθησία του απέναντι σε συνηθισμένες ασθένειες. Αυτός είναι ο λόγος που ένα κοινό κρυολόγημα, ή μια κρίση διάρροιας μπορούν να σκοτώσουν ένα υποσιτισμένο παιδί.<br /><br />Ο υποσιτισμός είναι ένα ιατρικό επείγον. Οι ομάδες των ΓΧΣ βλέπουν τον καταστρεπτικό αντίκτυπο του υποσιτισμού των παιδιών κάθε μέρα και έχουν περιθάλψει περισσότερα από 150.000 παιδιά τον χρόνο, το 2006 και το 2007. Ο υποσιτισμός αποδυναμώνει την αντίσταση του οργανισμού και αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από πνευμονία, διάρροια, ελονοσία, ιλαρά ή AIDS -πέντε ασθένειες που ευθύνονται για τους μισούς από τους περίπου δέκα εκατομμύρια θανάτους παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, κάθε χρόνο. Τα επίμονα υψηλά ποσοστά υψηλής θνησιμότητας παιδιών στην υπο-Σαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία δε θα μειωθούν, αν ο υποσιτισμός δεν αντιμετωπιστεί με περισσότερη αποφασιστικότητα.<br /><br />Ο παιδικός υποσιτισμός δεν προσελκύει επαρκή διεθνή προσοχή. Παρά την συντριπτική συμβολή της διεθνούς κοινότητας στην αποτροπή της παιδικής θνησιμότητας και τις επιπτώσεις στην υγεία, η θεραπεία και η πρόληψη του υποσιτισμού δεν αποτελεί τόσο υψηλή προτεραιότητα στον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό της διεθνούς και της εθνικής δημόσιας υγείας.<br /><br />Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται σήμερα ο υποσιτισμός, έχει σοβαρούς περιορισμούς. Σε περιοχές στην οποίες τα τρόφιμα με πολλά θρεπτικά συστατικά δεν είναι διαθέσιμα, ή όπου οι άνθρωποι δεν έχουν τα χρήματα για ν' αγοράσουν τέτοια τρόφιμα, η προσέγγιση της αλλαγής της συμπεριφοράς απέναντι στον υποσιτισμό, η οποία εστιάζεται στην εκπαίδευση για κατάλληλες επιλογές τροφίμων, πλύσιμο των χεριών και θηλασμό δεν αρκεί για ν' αντιμετωπίσει τον πρόβλημα.<br /><br />«Η διατροφή με χυλό από κεχρί σε καθημερινή βάση ισοδυναμεί με την επιβίωση μονάχα με ψωμί και νερό. Με λίγη τύχη, τα μωρά εδώ μπορούν να έχουν γάλα μια ή δύο φορές την εβδομάδα. Τα μικρά παιδιά είναι τόσο ευαίσθητα στον υποσιτισμό, διότι ό,τι τρώνε στερείται των απαραίτητων βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων που θα τα βοηθήσουν ν' αναπτυχθούν, να παραμείνουν γερά και να καταπολεμήσουν τις μολύνσεις» εξηγεί η Δρ Σούζαν Σέφερντ ιατρική συντονίστρια στο επισιτιστικό πρόγραμμα των ΓΧΣ στο Μαραντί του Νίγηρα.<br /><br />Παρόμοιες στρατηγικές είναι ανεπαρκείς, διότι οι μητέρες στην υπο-Σαχάρια Αφρική, στο Κέρας της Αφρικής και στην Ασία δεν χρειάζονται μόνο συμβουλές σχετικά με το πώς να ταΐσουν τα παιδιά τους. Χρειάζονται πρόσβαση σε τρόφιμα πλούσια σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και ζωϊκές τροφές που παρέχουν τα 40 βασικά θρεπτικά συστατικά, που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει και να είναι υγιές. Μόνον ο θηλασμός, ανταποκρίνεται στις διατροφικές ανάγκες ενός παιδιού ηλικίας μέχρι έξι μηνών, ενώ πέρα απ' αυτήν, τα μικρά παιδιά έχουν ανάγκη από την πρόσθεση τροφών που συμπεριλαμβάνουν γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, κρέας ή ψάρι.<br /><br />Η αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων προκλήσεων της φτώχιας και της διατροφικής ασφάλειας είναι σημαντική -αλλά η αντιμετώπιση των αναγκών των υποσιτισμένων παιδιών σήμερα, απαιτεί εξειδικευμένες στρατηγικές με συγκεκριμένο στόχο, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών έχουν πρόσβαση στην ελάχιστη διατροφή που απαιτείται. Οι σημερινές παρεμβάσεις οι οποίες δεν επιτυγχάνουν να εξασφαλίσουν τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών ηλικίας κάτω των δύο ετών, θα πρέπει να ξεπεραστούν, και να επινοηθούν νέες στρατηγικές που θα στοχεύουν αυτά τα παιδιά. Οι συστάσεις του ΟΗΕ ζητούν να δοθεί περίθαλψη σε παιδιά με σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής, μέσα από προγράμματα διατροφής που θα εδρεύουν στις διάφορες κοινότητες, χωρίς να εισάγονται τα παιδιά σε κάποιο κέντρο υγείας ή θεραπευτικό επισιτιστικό κέντρο, εκτός και αν παρουσιάσουν ιατρικές επιπλοκές. Κι αυτές τις συστάσεις δεν πρέπει να τις αφήσουμε να μείνουν κενό γράμμα. Τα απλά, έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF), τα οποία έχουν παρασκευαστεί ειδικά για την αντιμετώπιση των διατροφικών αναγκών των μικρών παιδιών, έχουν επεκτείνει πολύ τη δυναμική για αποτελεσματικές επισιτιστικές παρεμβάσεις. Τα προγράμματα θεραπευτικής περίθαλψης με έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF), επιτρέπουν στη μεγάλη πλειοψηφία των σοβαρά υποσιτισμένων παιδιών να λάβουν θεραπεία στα σπίτια τους, υπό την επίβλεψη της μητέρας τους ή οποιουδήποτε άλλου τα φροντίζει, αντί να τα στέλνει στα νοσοκομεία. Οι ΓΧΣ αλλά και άλλες οργανώσεις, έχουν καταγράψει την επιτυχία που μπορεί να έχει η χρήση των έτοιμων προς χρήση σκευασμάτων υψηλής διατροφικής αξίας (RUF) -ποσοστά υψηλής θεραπείας με υψηλή κάλυψη, όπως και χαμηλή θνησιμότητα και ποσοστά διακοπής της θεραπείας. Εν τούτοις, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ΓΧΣ, μόνο το 3% των 20 εκατομμυρίων παιδιών που πάσχουν από σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής κάθε χρόνο, λαμβάνουν την θεραπεία που χρειάζονται.<br /><br />Τα έτοιμα προς χρήση σκευάσματα υψηλής διατροφικής αξίας (RUF) δίνουν επίσης τη δυνατότητα για την προσέγγιση των παιδιών σε μικρότερη ηλικία, προτού η ανάπτυξή τους αρχίσει να κλονίζεται, ή την υποβοήθησή τους ν' αναρρώσουν μετά από κάποια ασθένεια. Τα σημερινά προγράμματα πρόληψης και αντιμετώπισης των λιγότερο σοβαρών μορφών υποσιτισμού είναι ακατάλληλα, διότι δεν παρέχουν τις σωστές τροφές. Στην ηλικία μεταξύ έξι και 24 μηνών, τα μικρά παιδιά χρειάζονται τροφές πλούσιες σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, για να τα στηρίξουν στη διάρκεια μιας περιόδου γρήγορης ανάπτυξης. Αυτή η συγκέντρωση και η διαφορετικότητα των θρεπτικών συστατικών απαιτεί ένα ποικίλο διαιτολόγιο που θα συμπεριλαμβάνει ζωικές τροφές, οι οποίες είναι ακριβές και συχνά μη προσιτές, με αποτέλεσμα τα παιδιά να γίνονται ιδιαίτερα ευάλωτα σε μια διατροφική ανασφάλεια. Ωστόσο, η διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια εξακολουθεί να παρέχει ενισχυμένα αναμεμειγμένα άλευρα, που δεν περιέχουν ζωικές τροφές. Το γεγονός ότι στα τέλη της δεκαετίας του 1980 το γάλα αποσύρθηκε για οικονομικούς λόγους απ' αυτά τα άλευρα, τα οποία έχουν στόχο τα μικρά παιδιά, καταδεικνύει ένα θανατηφόρο διπλό μέτρο, με το οποίο η επισιτιστική επιστήμη αγνοείται. Οι δωρητές και οι υπηρεσίες του ΟΗΕ θα πρέπει να επανεξετάσουν την τροφή που δίδεται ως μέρος των προγραμμάτων επισιτιστικής βοήθειας. Θα πρέπει ν' αναπτυχθούν και να κλιμακωθούν νέες στρατηγικές διανομής απαραίτητων συστατικών. Τα RUF θα πρέπει να ενταχθούν μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των καινοτόμων στρατηγικών, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν τις οικογένειες να δώσουν στα μικρότερα παιδιά τους τις πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά τροφές που χρειάζονται. Εξίσου, θα πρέπει να επιδιωχθούν και άλλες στρατηγικές, όπως η παροχή εισοδηματικής βοήθειας στις οικογένειες.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η εκστρατεία των ΓΧΣ για τον υποσιτισμό </span><br /><br />«Τα υποσιτισμένα παιδιά ζητούν την προσοχή μας», υποστηρίζει εξειδικευμένες στρατηγικές με συγκεκριμένο στόχο, που θα επιτρέψουν στα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο χρόνων σε περιοχές του πλανήτη που πλήττονται από τον υποσιτισμό, να έχουν πρόσβαση στη μίνιμουμ διατροφή που χρειάζονται. Η εκστρατεία καλεί τις κυβερνήσεις-δωρητές ν' αλλάξουν τα σημερινά προγράμματα επισιτιστικής βοήθειας, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις διατροφικές ανάγκες των μικρών παιδιών και ν' αναπτύξουν πρακτικές παροχής συμπληρωμάτων διατροφής. Οι ΓΧΣ τονίζουν επίσης την ανάγκη ν' αυξηθούν οι έρευνες και η ανάπτυξη στον τομέα των συμπληρωματικών τροφών που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες των μικρών παιδιών.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Γιατί τα παιδιά υποσιτίζονται;</span><br /><br />Τα παιδιά υποσιτίζονται όταν δεν λαμβάνουν τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός τους για ν' αντισταθεί στις μολύνσεις και ν' αναπτυχθεί χωρίς πρόβλημα. Όταν οι διατροφικές ελλείψεις γίνουν πολύ σημαντικές, ένα παιδί αρχίζει να «φθίνει» -να καταναλώνει τους δικούς του ιστούς, για να λάβει τα απαραίτητα συστατικά. Κι αυτή η εξάντληση είναι δείγμα υποσιτισμού οξείας μορφής. Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, όπως στην υπο-Σαχάρια Αφρική, η εξάντληση είναι ιδιαίτερα συχνή στα παιδιά κατά την διάρκεια της «εποχής του λιμού», ανάμεσα σε δύο σοδειές. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι υπάρχουν σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή 20 εκατομμύρια μικρά παιδιά με σοβαρό οξύ υποσιτισμό.<br /><br />Η διατροφική κατάσταση του παιδιού ελέγχεται με την χρησιμοποίηση του βραχιολιού MUAC (μέτρηση της περιμέτρου της μυϊκής μάζας του άνω μέσου βραχίονα) σε ένα θεραπευτικό κέντρο διατροφής των ΓΧΣ στο Νοσοκομείο Μπίου (Biu Hospital), στο Μπόρνο Ντάτε (Borno Dtate) της Βόρειας Νιγηρίας.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ποιες είναι οι διατροφικές ανάγκες ενός αναπτυσσόμενου παιδιού;</span><br /><br />Το μητρικό γάλα είναι η μόνη τροφή που χρειάζεται ένα παιδί ηλικίας κάτω των έξι μηνών. Μετά τους έξι μήνες, τα παιδιά χρειάζονται περισσότερη ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, απ' όσα μπορεί να προσφέρει μονάχα το μητρικό γάλα. Κι αυτό σημαίνει πρωτεΐνες και απαραίτητα λίπη όπως και περίπου 20 διαφορετικές βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία όπως το ασβέστιο, το κάλιο, ο ψευδάργυρος και ο σίδηρος.<br /><br />Μια πολυεθνική μελέτη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η οποία έχει συμβάλει στην καθιέρωση των Επιπέδων Παιδικής Ανάπτυξης της ΠΟΥ (2006), δείχνει ότι όλα τα μικρά παιδιά σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου μπορούν να φτάσουν σε ένα παρόμοιο επίπεδο ύψους, βάρους και ανάπτυξης με την άριστη διατροφή, την καλή φροντίδα της υγείας τους κι ένα υγιεινό περιβάλλον. Κατά συνέπεια οι διατροφικές ανάγκες των παιδιών που αναπτύσσονται γρήγορα σε όλο τον κόσμο, είναι ουσιαστικά οι ίδιες.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Πώς αντιμετωπίζονται αυτές οι ανάγκες στις ανεπτυγμένες χώρες;</span><br /><br />Στις ανεπτυγμένες χώρες, τα μικρά παιδιά τρώνε μια ποικιλία πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά τροφών, όπως το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα ψάρια και τα αυγά, όπως επίσης και φρούτα και λαχανικά, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις διατροφικές τους ανάγκες, την ίδια περίοδο όπου επιπλέον, θηλάζουν. Ακόμη κι αν τα παιδιά δεν τρώνε κρέας, οι παιδικές τροφές και τα δημητριακά ενισχύονται με βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία, ιδιαίτερα σίδηρο και ψευδάργυρο, έτσι ώστε να ικανοποιήσουν τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών. Το γάλα αποτελεί μια καλή πηγή όλων των θρεπτικών συστατικών (εκτός από τον σίδηρο), και είναι ένα σημαντικό μέρος του διαιτολογίου των περισσότερων παιδιών ηλικίας άνω του ενός έτους. Σε περιοχές στις οποίες οι πόροι είναι περιορισμένοι, το διαιτολόγιο συνίσταται ως επί το πλείστον από το μητρικό γάλα μαζί με φυτικές τροφές και λίγα λιπαρά. Αυτά τα διαιτολόγια στερούνται κυρίως σιδήρου, ψευδαργύρου και ασβεστίου, και τα θρεπτικά τους συστατικά δεν απορροφώνται τόσο εύκολα από τις φυτικές τροφές, όσο από το κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά, τα αυγά ή τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο οι ζωικές τροφές είναι συνήθως απαγορευτικά ακριβές ή απλώς μη προσιτές.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Γιατί τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα έχουν αποτέλεσμα;</span><br /><br />Η εμπειρία διαφόρων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των ΓΧΣ, έχει δείξει ότι ένας πολύ επιτυχημένος τρόπος για να δίνουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στα υποσιτιζόμενα παιδιά, είναι τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF). Πρόκειται για μια αποτελεσματική θεραπεία, διότι το κάθε πακέτο δίνει 500 θερμίδες με την μορφή μιας πλούσιας σε θρεπτικά συστατικά κρέμας, η οποία περιέχει ενισχυμένη σκόνη γάλακτος και δίνει τα 40 απαραίτητα θρεπτικά συστατικά τα οποία χρειάζεται ένα υποσιτιζόμενο παιδί, για ν' αναστρέψει στον οργανισμό του την έλλειψη θρεπτικών συστατικών και να κερδίσει βάρος.<br /><br />Επιπλέον, τα έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF) είναι απλά στην χρήση σε περιοχές με περιορισμένους πόρους, ως ένας αποτελεσματικός και ασφαλής τρόπος να παρέχουν γάλα στα μικρά παιδιά: δεν περιέχουν νερό, κι έτσι είναι ανθεκτικά απέναντι στις βακτηριακές μολύνσεις, φθάνουν μέσα σε αεροστεγή, ατομικά πακέτα, και μπορούν να παραμείνουν αχρησιμοποίητα για πολύ καιρό. Επίσης, δεν απαιτούν προετοιμασία και είναι εύκολα στη μεταφορά και στη χρήση σε θερμά κλίματα. Ενώ το πιο σημαντικό είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των υποσιτισμένων παιδιών μπορούν να λάβουν αυτή τη θεραπεία στο σπίτι τους, υπό την επίβλεψη της μητέρας τους ή όποιου άλλου τα φροντίζει, αντί για το νοσοκομείο. Αυτό επιτρέπει στα προγράμματα ν' ασχοληθούν με πολύ περισσότερα παιδιά, την ίδια στιγμή που ελαχιστοποιούν και τον κίνδυνο τα παιδιά αυτά να κολλήσουν κάποια μόλυνση στο νοσοκομείο. Ο υποσιτισμός πρέπει ν' αντιμετωπιστεί προτού φθάσει σ' ένα στάδιο όπου απειλεί τη ζωή των παιδιών. Η ποιότητα των συμπληρωματικών τροφών που παρέχονται σε παιδιά μεγαλύτερα των έξι μηνών σε περιοχές με περιορισμένους πόρους, απαιτεί επανεξέταση. Αν οποιοδήποτε από τα 40 απαραίτητα θρεπτικά συστατικά είναι ανεπαρκές στο διαιτολόγιο ενός μικρού παιδιού, οι άμυνες του οργανισμού του αποδυναμώνονται, και αυξάνεται η πιθανότητα αυτό να αρρωστήσει σοβαρά ακόμη κι από μια μικρή μόλυνση.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η εμπειρία των ΓΧΣ στο Μαραντί του Νίγηρα</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κλιμακώνοντας την θεραπεία του σοβαρού υποσιτισμού οξείας μορφής από το 2001</span><br /><br />Οι ΓΧΣ εργάζονται περιοδικά στο Νίγηρα από το 1984, και το 2005, χρονιά εξαιρετικής διατροφικής ανασφάλειας στη χώρα, οι ΓΧΣ περιέθαλψαν περισσότερα από 60.000 σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά, χρησιμοποιώντας θεραπευτικά έτοιμα διατροφικά σκευάσματα (RUF). Μόνο στο Μαραντί περιέθαλψαν 38.000 σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά, με ποσοστό θεραπείας άνω του 90%.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Επεκτείνοντας την περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία για παιδιά με μέτριο υποσιτισμό (2006)</span><br /><br />Οι ΓΧΣ επέκτειναν τη χρησιμοποίηση θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) μέσα από εξωτερικά ιατρεία σε παιδιά με μέτριο υποσιτισμό, σε δύο διαφορετικές περιοχές της επαρχίας του Μαραντί. Σχεδόν 65.000 παιδιά έλαβαν θεραπεία, το 92,5% των οποίων υπέφερε από μέτριο υποσιτισμό, και το 7,5% από σοβαρό υποσιτισμό. Τα ποσοστά της ανάρρωσης έφτασαν το 95,5% ανάμεσα στα μέτρια υποσιτισμένα παιδιά, και το 81,3% ανάμεσα στα σοβαρά υποσιτισμένα. Το εποχιακό αποκορύφωμα των εισαγωγών σοβαρών περιστατικών, το οποίο παρατηρείται κάθε χρόνο από το 2001 οπότε και ξεκίνησε το πρόγραμμα στο Μαραντί, δεν συνέβη αυτή τη χρονιά.<br /><br />Πρόκειται για μια εμπειρία που υποδηλώνει ότι η θεραπεία με θεραπευτικά έτοιμα προς χρήση διατροφικά σκευάσματα (RUF) μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του σοβαρού υποσιτισμού σε μια μεγάλη ομάδα μέτρια υποσιτισμένων παιδιών.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Βοηθώντας περισσότερα παιδιά που πάσχουν από υποσιτισμό (2007)</span><br /><br />Το 2007 οι ΓΧΣ άρχισαν να χρησιμοποιούν τους Δείκτες Αναφοράς Ανάπτυξης του 2006 της ΠΟΥ, προκειμένου να προσδιορίσουν τα κριτήρια εισαγωγής για θεραπεία. Αυτοί οι δείκτες αναγνωρίζουν περισσότερα και πιο μικρά παιδιά που πάσχουν από οξύ υποσιτισμό. Οι δείκτες της ΠΟΥ μας επιτρέπουν να βοηθήσουμε περισσότερο αυτά τα υποσιτισμένα παιδιά, τα οποία αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν. Τα παιδιά με σοβαρό οξύ υποσιτισμό θεραπεύονται με θεραπευτικά RUF σε εξωτερικά επισιτιστικά κέντρα. Μόνο παιδιά με περίπλοκες παθήσεις χρειάζονται ακόμη νοσηλεία.<br /><br />Το δεύτερο στοιχείο της νέας προσέγγισης των ΓΧΣ περιλαμβάνει τη διανομή συμπληρωματικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF), τα οποία συμπληρώνουν τα τακτικά γεύματα και αντισταθμίζουν τις ελλείψεις του τακτικού διαιτολογίου τους. Το 2007 οι ΓΧΣ διένειμαν συμπληρωματικά RUF σε όλα τα 62.000 παιδιά ηλικίας από έξι μηνών μέχρι τριών χρόνων, σε μια περιοχή του Μαραντί, σε μηνιαία βάση κατά τη διάρκεια του εποχιακού κενού πείνας.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι μπορεί να γίνει για να διασφαλίσουμε ότι η αποτελεσματική θεραπεία είναι προσιτή;</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αυξάνοντας του παραγωγούς</span><br /><br />Σήμερα, ένα προϊόν θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) γνωστό ως Plumpy' nut παρασκευάζεται στην Γαλλία από την Nutriset και άλλες τέσσερις συνεργαζόμενες εταιρίες στο Μαλάουι, την Αιθιοπία, το Νίγηρα και την Δομινικανή Δημοκρατία. Και άλλες διεθνείς εταιρείες έχουν δηλώσει το ενδιαφέρον τους για ν' αρχίσουν παραγωγή, αλλά η αρχική επένδυσή τους θα εξαρτηθεί από τη λήψη μεγάλων και σίγουρων παραγγελιών. Η μη κερδοσκοπική εταιρεία Valid Nutrition δραστηριοποιείται προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης τοπικών ικανοτήτων παραγωγής, σε αρκετές χώρες της Αφρικής και της Ασίας, ενώ η κάθε χώρα βασίζεται σε συνταγές που χρησιμοποιούν τοπικά προσιτά συστατικά. Μέχρι σήμερα εγκαταστάσεις τοπικής παραγωγής υπάρχουν στο Μπαγκλαντές, την Αιθιοπία, το Μαλάουι και τη Ζάμπια.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μειώνοντας την τιμή</span><br /><br />Καθώς το σημερινό κόστος βρίσκεται λίγο κάτω από τρία ευρώ το κιλό, το συνολικό κόστος της παραγωγής αρκετών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF) για τη θεραπεία των 20 εκατομμυρίων παιδιών που η ΠΟΥ εκτιμά ότι πάσχουν από σοβαρό υποσιτισμό οξείας μορφής, θα είναι 750 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, το κόστος της θεραπείας ενός παιδιού, είναι σχεδόν 39 ευρώ. Το κόστος των υπαρχόντων προϊόντων έχει αυξηθεί εξαιτίας της ανερχόμενης τιμής του γάλακτος. Η τιμή του γάλακτος σε σκόνη αυξήθηκε δραματικά το 2007, από 2.000 ευρώ σε περισσότερα από 4.000 ευρώ ανά μετρικό τόνο. Παρά το αυξανόμενο κόστος των πρώτων υλών, υπάρχουν τρόποι να μειωθεί η τιμή.<br /><br />Κι αυτοί συμπεριλαμβάνουν την κλιμάκωση της παραγωγής, την ανάπτυξη εναλλακτικών συσκευασιών, τη δημιουργία ενός προϊόντος που θα βασίζεται σε εναλλακτικές πρώτες ύλες και την πιθανότητα φορολογικών απαλλαγών. Η μείωση του κόστους θα έχει αντίκτυπο στη ζήτηση των θεραπευτικών έτοιμων προς χρήση διατροφικών σκευασμάτων (RUF).<br /><br />Η ανάπτυξη προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας για τη συμπλήρωση του διαιτολογίου των ευάλωτων παιδιών ηλικίας έξι μηνών μέχρι δύο χρόνων πρέπει εξίσου ν' αναχθεί σε προτεραιότητα. Το κλειδί είναι το προϊόν να διατηρήσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για τα γρήγορα αναπτυσσόμενα παιδιά. Υπάρχουν εξάλλου και πολλές πιθανότητες ανάπτυξης προϊόντων που θα συνοδεύσουν την ιατρική θεραπεία παθολογικών νόσων όπως ο HIV και η φυματίωση.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι ζητούν οι ΓΧΣ;</span><br /><br />*<br />Η θεραπεία του σοβαρού οξέος υποσιτισμού με θεραπευτικά RUF πρέπει να κλιμακωθεί. Οι διάφορες χώρες πρέπει να καταστρώσουν πρωτόκολλα τα οποία να υποστηρίζουν τη διαχείριση του σοβαρού οξέος υποσιτισμού μέσα στις κοινότητες. Τα κράτη πρέπει να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν τους νέους Δείκτες Ανάπτυξης της ΠΟΥ.<br /><br />*<br />Πρέπει να αναπτυχθούν χρηματοδοτικά προγράμματα προκειμένου να υποστηρίξουν τα Υπουργεία Υγείας να ενσωματώσουν τη θεραπεία του σοβαρού οξέος υποσιτισμού στα πρωτόκολλά τους και να αγοράσουν θεραπευτικά RUF σε μια τιμή που δε θα βλάψει τους προϋπολογισμούς.<br /><br />*<br />Οι δωρητές πρέπει να επανεξετάσουν την ποιότητα της διατροφικής βοήθειας που απευθύνεται στα μικρά παιδιά, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι διανομές θα περιλαμβάνουν τροφές οι οποίες ικανοποιούν τις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των παιδιών.<br /><br />*<br />Πρέπει να αυξηθούν οι ακαδημαϊκές έρευνες και μελέτες, προκειμένου να προωθήσουν την ανάπτυξη νέων συμπληρωματικών τροφών και προγραμματικών στρατηγικών, που στόχο θα έχουν την ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών των μικρών παιδιών, των γυναικών της αναπαραγωγικής ηλικίας και των ανθρώπων που πάσχουν από φυματίωση και HIV/AIDS<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthEBZ8LMoI/AAAAAAAAN-Q/09iCc9UXECQ/s1600-h/Africa2b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 251px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthEBZ8LMoI/AAAAAAAAN-Q/09iCc9UXECQ/s400/Africa2b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393135344710005378" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCYADaehI/AAAAAAAAN-I/anJ4XhZr5vI/s1600-h/332918093_e461162a26.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCYADaehI/AAAAAAAAN-I/anJ4XhZr5vI/s400/332918093_e461162a26.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393133533874780690" border="0" /></a><br /><br />Το video μπορεί να μην το αντέξεις..<br /><br /><br /><object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/m_g6uyRkdto&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/m_g6uyRkdto&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BKc6FcYdPEA&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/BKc6FcYdPEA&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ActionAid: Φτάνει πια η σιωπή! Καιρός για φασαρία!</span><br />health.in.gr<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αθήνα</span>: Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Τροφής, νέοι της ομάδας<span style="font-weight: bold;"> activista</span> θα κάνουν ένα λεπτό φασαρία για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην αδράνεια των ηγετών του κόσμου μπροστά στην εξάπλωση της πείνας. Νέοι στην Ελλάδα και σε 11 άλλες χώρες φωνάζουν για να κινητοποιήσουν κυβερνήσεις όπως την ελληνική ώστε να πραγματοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κάθε 6 δευτερόλεπτα ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα όταν στον κόσμο υπάρχει άφθονη τροφή για όλους μας</span>.<span style="font-weight: bold;"> Σήμερα, 1,02 δισ. άνθρωποι δεν έχουν αρκετή τροφή</span>. Δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι από τον πληθυσμό της ΕΕ, των ΗΠΑ και του Καναδά μαζί, πεινούν. <span style="font-weight: bold;">Από το 2008 ο αριθμός των χρόνια πεινασμένων αυξάνεται κατά 275.000 άτομα κάθε μέρα</span>.<br /><br />Οπλισμένοι με κατσαρόλες, κουτάλια και σφυρίχτρες νέοι της διεθνούς εθελοντικής ομάδας <span style="font-weight: bold;">activista </span>από την Ελλάδα, τη Δανία, την Ουγκάντα, τη Βραζιλία, τη Σιέρα Λεόνε, τη Γαλλία, την Γκάμπια, τη Νιγηρία, τη Βρετανία, το Νεπάλ, τη Νότια Αφρική και την Κένυα κάνουν θόρυβο για να ξυπνήσουν οι ηγέτες του κόσμου και να απελευθερώσουν το 1 δισ. ανθρώπων από τα δεσμά της πείνας.<br /><br />«Η Ελλάδα όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της, αλλά μείωσε και τον ίδιο της το στόχο για αναπτυξιακή βοήθεια από 0,5% το 2008 σε 0,35% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος το 2009. Η ActionAid ζητά να εκπληρώσει τον αναθεωρημένο στόχο της συντάσσοντας ετήσιο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και να αυξήσει το ποσοστό στο 0,7% από το 2015» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, γενικός διευθυντής της ActionAid Ελλάς. «Επίσης, η Ελλάδα θα πρέπει να επικεντρωθεί στα θύματα της πείνας στην Υποσαχάρια Αφρική και η βοήθειά της να στοχεύει στη βελτίωση της ζωής των φτωχών αγροτών και κυρίως των γυναικών με πραγματική ενίσχυση της ανάπτυξης των χωρών αυτών» συμπλήρωσε.<br /><br />Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της ActionAid «Ποιος πραγματικά πολεμάει την πείνα;», η Ελλάδα βρίσκεται στην 16η θέση ανάμεσα σε 22 αναπτυγμένες χώρες με βαθμό 18 στα 100. Η Ελλάδα δεν ενισχύει τη γεωργία των αναπτυσσόμενων χωρών, δεν στηρίζει το κράτος πρόνοιας τους και δεν κάνει αρκετά για τις κλιματικές αλλαγές.<br /><br />Η ActionAid μελέτησε τι κάνουν 51 κυβερνήσεις για να αντιμετωπίσουν την πείνα. Η έρευνα δείχνει για παράδειγμα ότι η <span style="font-weight: bold;">Βραζιλία</span>, έχοντας και τη βούληση και τα οικονομικά μέσα, έθεσε ως στόχο την εξαφάνιση της πείνας στη χώρα. Μέσα σε έξι χρόνια, κατασκευάστηκαν τράπεζες τροφής, κοινοτικές κουζίνες και εισήχθηκαν ζεστά γεύματα από τοπικά προϊόντα στα σχολεία. Ταυτόχρονα, ενισχυθήκαν οι μικρές οικογενειακές αγροτικές επιχειρήσεις και οι γεωργοί που μόλις είχαν αποκτήσει γη μέσω μεταρρύθμισης. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: ο υποσιτισμός μειώθηκε κατά 73% και η παιδική θνησιμότητα κατά 45%.<br /><br />Από την άλλη, η Ινδία που έχει εντυπωσιακή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και που ακολουθεί τις επιταγές των διεθνών οργανισμών, αύξησε τον αριθμό των πεινασμένων κατοίκων της κατά 30 εκατομμύρια από τα μέσα της δεκαετίας του '90.<br /><br />Όταν υπάρχει πολιτική βούληση ακόμα και πολύ φτωχές χώρες μπορεί να κάνουν σημαντικά βήματα στην καταπολέμηση της πείνας. <span style="font-weight: bold;">Το Μαλάουι ενώ ήταν μια χώρα με επαναλαμβανόμενους λιμούς, απέκτησε πλεόνασμα τροφής ενισχύοντας τη γεωργία του.</span><br /><br />«Είναι σκάνδαλο ότι ένας στους δέκα Κενυάτες χρειάζεται έκτακτη βοήθεια σε τροφή, ενώ η χώρα εξάγει φρούτα και λαχανικά στην Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις τόσο των αναπτυγμένων όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών πρέπει να επενδύσουν στους φτωχούς αγρότες που καλλιεργούν για τις τοπικές αγορές. Πρέπει να υπάρξει ένα μόνιμο δίχτυ ασφάλειας ώστε κανείς να μην πεινάει» δήλωσε ο Νίξον Οτιένο, Υπεύθυνος για τη δράση της ActionAid για το Δικαίωμα στην Τροφή.<br /><br />Διαδικτυακή δράση: Δεν συμφωνείτε με τις κακές επιδόσεις της Ελλάδας στον πόλεμο κατά της πείνας; Στείλτε μήνυμα στην ελληνική κυβέρνηση:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">http://www.actionaid.gr/HungerFree</span><br /><br />Διαβάστε την έρευνα της ActionAid «Ποιος πραγματικά πολεμάει την πείνα;» στα Αγγλικά, με τις επιδόσεις της Ελλάδα και 50 άλλων χωρών στα θέματα αναπτυξιακής βοήθειας:<span style="font-weight: bold;"><br /><br />http://www.actionaid.gr/files/File/Downloads/Scorecard.pdf</span><br /><br />Η ActionAid πιστεύει ότι τα μαθήματα από τις χώρες με υψηλές επιδόσεις μπορούν να εφαρμοστούν για την καταπολέμηση της πείνας. Καλεί τις κυβερνήσεις:<br /><br />*<br />των αναπτυσσόμενων χωρών να επενδύσουν τουλάχιστον 10% του προϋπολογισμού τους σε ένα πλήρες σχέδιο για την καταπολέμηση της πείνας<br /><br />*<br />των αναπτυγμένων χωρών να αυξήσουν τη βοήθεια προς τη γεωργία κατά τουλάχιστον 20 δισ. δολάρια το χρόνο και να εξασφαλίσουν ότι τα κεφάλαια αυτά ενισχύουν απευθείας εθνικά σχέδια κατά της πείνας των αναπτυσσόμενων χωρών μέσω ενός συντονισμένου μηχανισμού χρηματοδότησης<br /><br />*<br />να δώσουν προτεραιότητα στους φτωχούς αγρότες των αναπτυσσόμενων χωρών, κυρίως στις γυναίκες και να ενισχύσουν μια βιώσιμη γεωργία προσαρμοσμένη στα τοπικά κλίματα<br /><br />*<br />των αναπτυγμένων χωρών να σταματήσουν τις επιδοτήσεις παραγωγής βιοκαυσίμων, που υπονομεύουν άμεσα την εξασφάλιση αυτάρκειας τροφής<br /><br />*<br />να αυξήσουν την ενίσχυση της πρόνοιας των αναπτυσσόμενων χωρών και των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών<br /><br />*<br />των αναπτυγμένων χωρών να συμφωνήσουν στην Κοπεγχάγη να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και επίσης να υποστηρίξουν οικονομικά την προσαρμογή των αναπτυσσόμενων χωρών στις κλιματικές αλλαγές με 182 δισ. δολάρια το χρόνο.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η ActionAid</span> είναι ένας διεθνής αναπτυξιακός οργανισμός που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες και συνεργάζεται με τους κατοίκους των φτωχότερων χωρών του κόσμου για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCBpJqQ2I/AAAAAAAAN9o/FVn3gz2hC-0/s1600-h/Believe+church+children+0308.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthCBpJqQ2I/AAAAAAAAN9o/FVn3gz2hC-0/s400/Believe+church+children+0308.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393133149769843554" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthA_I5I8aI/AAAAAAAAN9I/f3Exx4oFd_4/s1600-h/20041118_kinshasa_children.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 322px; height: 232px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthA_I5I8aI/AAAAAAAAN9I/f3Exx4oFd_4/s400/20041118_kinshasa_children.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393132007239250338" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αυξάνεται ο αριθμός των υποσιτισμένων ανθρώπων το 2009</span><br />health.in.gr<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ρώμη</span>: Ο συνδυασμός της επισιτιστικής κρίσης και της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης οδήγησε περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στην πείνα στη διάρκεια του 2009, ανακοίνωσαν σήμερα υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαιώνοντας τις δυσοίωνες προβλέψεις που είχαν δοθεί στη δημοσιότητα νωρίτερα φέτος.<br /><br />Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα ανακοίνωσαν ότι 1.02 δισεκατομμύριο άνθρωποι -περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι από πέρυσι- υποσιτίστηκαν το 2009, ο υψηλότερος αριθμός εδώ και τέσσερις δεκαετίες.<br /><br />«Ο αυξανόμενος αριθμός υποσιτισμένων ανθρώπων είναι μη αποδεκτός», είπε ο γενικός διευθυντής του FAO, Ζακ Ντιούφ, όταν δημοσιοποιήθηκε η νέα ετήσια έκθεση για την παγκόσμια επισιτιστική κρίση.<br /><br />«Έχουμε τα οικονομικά και τα τεχνικά μέσα για να εξαλειφθεί η πείνα. Αυτό που λείπει είναι μία ισχυρότερη πολιτική βούληση για να εξαλειφθεί η πείνα για πάντα», είπε ο κ. Ντιούφ.<br /><br />Η αύξηση στον αριθμό των υποσιτισμένων δεν είναι αποτέλεσμα της φτωχής σοδειάς αλλά οφείλεται στις υψηλές τιμές των τροφίμων -κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες- στα χαμηλότερα εισοδήματα και στις χαμένες θέσεις εργασίας.<br /><br />Ακόμη και πριν από τις πρόσφατες κρίσεις -την επισιτιστική και τη χρηματοπιστωτική- ο αριθμός των υποσιτιζόμενων ανθρώπων αυξήθηκε σταθερά επί μία δεκαετία, αντιστρέφοντας την πρόοδο που επιτεύχθηκε τη δεκαετία του 1980 και στις αρχές του 1990.<br /><br />Η Ομάδα των Οκτώ (G8) τον Ιούλιο δεσμεύτηκε για την παροχή 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε διάστημα τριών ετών για να βοηθήσει τις φτωχές χώρες να εξασφαλίσουν μόνες τους την τροφή τους.<br /><br />Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχία ότι, ως αποτέλεσμα, η έκτακτη επισιτιστική βοήθεια μπορεί να μειωθεί.<br /><br />Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) πέρυσι συγκέντρωσε πέντε δισεκατομμύρια δολάρια -ποσό ρεκόρ- για τις επισιτιστικές ανάγκες των φτωχών, καθώς μία αύξηση στις τιμές των τροφίμων την περίοδο 2006-2008 προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες και επεισόδια σε ορισμένες χώρες.<br /><br />Το WFP μέχρι στιγμής φέτος έχει λάβει 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια και έχει περιορίσει τις μερίδες τροφίμων που διανέμει ή έχει περιορίσει τις δραστηριότητές του σε μέρη όπως η Κένυα και το Μπαγκλαντές.<br /><br />ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ρόιτερ, Γαλλ.Πρακτ.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sth8ba6YR1I/AAAAAAAAOAY/PgPkl18Vujg/s1600-h/3779935041_1b846fe708.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sth8ba6YR1I/AAAAAAAAOAY/PgPkl18Vujg/s400/3779935041_1b846fe708.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393197364298663762" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthFjtFDf-I/AAAAAAAAN-Y/kzV8z7fqu8Q/s1600-h/croppedboy_sepia_000.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 337px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthFjtFDf-I/AAAAAAAAN-Y/kzV8z7fqu8Q/s400/croppedboy_sepia_000.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137033474703330" border="0" /></a><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/27ItgL_h58s&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/27ItgL_h58s&amp;hl=sv&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGJMEXu5I/AAAAAAAAN-w/glCKXU-BvG0/s1600-h/africancc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthGJMEXu5I/AAAAAAAAN-w/glCKXU-BvG0/s400/africancc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393137677448493970" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:130%;">Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον<br />είμαστε κιόλας νεκροί.<br /><br />Τάσος Λειβαδίτης<br /><br />And when we don’t die for each other<br />we are already dead.<br /><br />Tassos Livaditis<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthAvIZBJII/AAAAAAAAN9A/4NYkXXYa4GA/s1600-h/stephens12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 375px; height: 384px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SthAvIZBJII/AAAAAAAAN9A/4NYkXXYa4GA/s400/stephens12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393131732226614402" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SvadSDiW4zI/AAAAAAAAO64/S-tztxe1n1s/s1600-h/normal_16%7E0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 289px; height: 399px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/SvadSDiW4zI/AAAAAAAAO64/S-tztxe1n1s/s400/normal_16%7E0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401677736590107442" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: normal;font-size:180%;" >Τζιβαέρια μου!<br />Είμαι στο δρόμο για τη</span><span style="font-size:180%;"><br /><a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);" href="http://antistres-roi.blogspot.com/">Ροή</a><br /><span style="font-weight: normal;">Σας περιμένω..</span><br /><br /></span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2781616485068904580-2272960805946598405?l=giornofelice.blogspot.com' alt='' /></div>mareldhttp://www.blogger.com/profile/10107177902801850376noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2781616485068904580.post-19883797927147938312009-09-27T08:52:00.000-07:002009-09-27T13:35:00.013-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8cFAVtIhI/AAAAAAAANHE/WRXoIkGBQAg/s1600-h/800px-Hajiali.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8cFAVtIhI/AAAAAAAANHE/WRXoIkGBQAg/s400/800px-Hajiali.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386054551674364434" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8b8BJVsrI/AAAAAAAANG8/Qn9q-0SCXVc/s1600-h/800px-Sunset_on_the_Ganga_river,_Allahabad.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8b8BJVsrI/AAAAAAAANG8/Qn9q-0SCXVc/s400/800px-Sunset_on_the_Ganga_river,_Allahabad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386054397272109746" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8a4X2K8CI/AAAAAAAANGU/B4EEgc_ivMQ/s1600-h/New_Delhi_Temple.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8a4X2K8CI/AAAAAAAANGU/B4EEgc_ivMQ/s400/New_Delhi_Temple.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386053235134623778" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8bQ13gyZI/AAAAAAAANGk/CNt6LHmNb64/s1600-h/800px-Brihadeeswarar_Temple_02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8bQ13gyZI/AAAAAAAANGk/CNt6LHmNb64/s400/800px-Brihadeeswarar_Temple_02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386053655510174098" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8as3SxVnI/AAAAAAAANGM/y4kmXj8HBEw/s1600-h/photo_lg_india_google.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8as3SxVnI/AAAAAAAANGM/y4kmXj8HBEw/s400/photo_lg_india_google.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386053037417649778" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8bE__PThI/AAAAAAAANGc/V_Z6rNQZNbY/s1600-h/India+study+mission.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8bE__PThI/AAAAAAAANGc/V_Z6rNQZNbY/s400/India+study+mission.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386053452068507154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8Q-5atsiI/AAAAAAAANFs/i5H2hu1MAxY/s1600-h/800px-Western-Ghats-Matheran.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8Q-5atsiI/AAAAAAAANFs/i5H2hu1MAxY/s400/800px-Western-Ghats-Matheran.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386042352109204002" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8Qh73EO7I/AAAAAAAANFU/aZ3sQ_RDiQ8/s1600-h/800px-India_north.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 257px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr8Qh73EO7I/AAAAAAAANFU/aZ3sQ_RDiQ8/s400/800px-India_north.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386041854548786098" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4_p7F2gZI/AAAAAAAANE8/nalr6YmGNwg/s1600-h/bau-and-bananas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 287px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4_p7F2gZI/AAAAAAAANE8/nalr6YmGNwg/s400/bau-and-bananas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385812193851113874" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4_f-eMSZI/AAAAAAAANE0/F0xh4ee35KI/s1600-h/Banana-Trees.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4_f-eMSZI/AAAAAAAANE0/F0xh4ee35KI/s400/Banana-Trees.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385812022959819154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4-89lqjUI/AAAAAAAANEc/OlMy7lEAT6c/s1600-h/BananaPlants_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 305px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4-89lqjUI/AAAAAAAANEc/OlMy7lEAT6c/s400/BananaPlants_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385811421427305794" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4tBhA1-HI/AAAAAAAANC0/ruFw96ePnEo/s1600-h/119319420529105_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4tBhA1-HI/AAAAAAAANC0/ruFw96ePnEo/s400/119319420529105_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385791708446718066" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4s31FKf5I/AAAAAAAANCs/x6b6I9byqSE/s1600-h/a62f2261572ab138b626e5cdc1731961.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4s31FKf5I/AAAAAAAANCs/x6b6I9byqSE/s400/a62f2261572ab138b626e5cdc1731961.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385791542034857874" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4mnqlQHyI/AAAAAAAANB8/7T0Er0GrY4M/s1600-h/img_0986b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4mnqlQHyI/AAAAAAAANB8/7T0Er0GrY4M/s400/img_0986b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385784667268980514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4lEQHCaFI/AAAAAAAANBc/KdUAq0hQINI/s1600-h/800px-Bananas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4lEQHCaFI/AAAAAAAANBc/KdUAq0hQINI/s400/800px-Bananas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385782959355881554" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kGN-iLLI/AAAAAAAANA0/krzx2pqBNbE/s1600-h/800px-Bananas_white_background.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kGN-iLLI/AAAAAAAANA0/krzx2pqBNbE/s400/800px-Bananas_white_background.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385781893631454386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4jJHNbTCI/AAAAAAAANAU/lq4TSEB-oh0/s1600-h/banana1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4jJHNbTCI/AAAAAAAANAU/lq4TSEB-oh0/s400/banana1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385780843842849826" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4i-nLWVKI/AAAAAAAANAM/wey_B9GFhcs/s1600-h/banana430x300.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 279px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4i-nLWVKI/AAAAAAAANAM/wey_B9GFhcs/s400/banana430x300.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385780663445509282" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4RDbrO7ZI/AAAAAAAANAE/ehxihUjIRsI/s1600-h/Peanut+Butter,+Banana+and+Honey+Crepes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4RDbrO7ZI/AAAAAAAANAE/ehxihUjIRsI/s400/Peanut+Butter,+Banana+and+Honey+Crepes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385760955048062354" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4Q9DbblhI/AAAAAAAAM_8/1xAnxw7Xl-M/s1600-h/Peanut+Butter,+Banana+and+Honey+Crepes+Melted.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4Q9DbblhI/AAAAAAAAM_8/1xAnxw7Xl-M/s400/Peanut+Butter,+Banana+and+Honey+Crepes+Melted.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385760845460117010" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:130%;">Πρέπει να είσαι η αλλαγή<br />που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.<br />Μαχάτμα Γκάντι<br /></span></div><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Μπανάνα</span><br /><br />Η μπανάνα είναι τροπικό φρούτο, καρπός της μπανανιάς. Καταναλώνεται συνήθως ωμή, αν και μπορεί να φαγωθεί τηγανητή, ψητή και αποξηραμένη, σε στρογγυλές επίπεδες φέτες. Για τη διατήρησή της μπορεί μετά την ξήρανση να τριφτεί σε αλεύρι. Είναι γηγενές της τροπικής ζώνης και πιθανώς εξημερώθηκε για πρώτη φορά στην Παπούα Νέα Γουινέα. Σήμερα καλλιεργείται κυρίως στην τροπική ζώνη.<br />Ορισμένες πρόσφατες ανακαλύψεις φυτολίθων μπανάνας στο Καμερούν που χρονολογούνται στην πρώτη χιλιετία BCE πυροδότησαν μια διεθνή συζήτηση για την αρχαιότητα καλλιέργειας της μπανάνας στην Αφρική. Υφίσταται γλωσσολογική μαρτυρία ότι η μπανάνες ήταν ήδη γνωστές στη Μαδαγασκάρη περίπου εκείνη την εποχή. Η πιο πρώιμη μαρτυρία καλλιέργειας μπανάνας πριν από αυτές τις πρόσφατες ανακαλύψεις θεωρείτο ο ύστερος 6ος αιώνας. Τούτη η μαρτυρία υπονοεί ότι οι μπανάνες καλλιεργούνταν στην Αφρική πριν φθάσουν πολυνήσιοι έποικοι στη Μαδαγασκάρη και υποδεικνύει επίσης επίσης επαφή και εμπόριο μεταξύ Πολυνήσιων και Αφρικανών τουλάχιστον 3.000 χρόνια πριν. Άλλες ποικιλίες μπανάνας εισήχθησαν στην ανατολική ακτή της Αφρικής από Μουσουλμάνους Άραβες.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Top banana producing nations - 2007<br /></span>(in million metric tons)<br /><br />India 21.77<br />China 8.04<br />Philippines 7.48<br />Brazil 7.10<br />Ecuador 6.00<br />Indonesia 5.46<br />Tanzania 3.50<br />Costa Rica 2.08<br />Thailand 2.00<br />Mexico 1.96<br />Burundi 1.60<br />Guatemala 1.57<br />Vietnam 1.36<br />Kenya 1.19<br />Bangladesh 1.00<br />Honduras 0.91<br />Egypt 0.88<br />Papua New Guinea 0.87<br />Cameroon 0.86<br />Uganda 0.62<br />World total 72.5<br />Source: Food and Agriculture Organization of the United Nations<br /><br /><br />Ο καρπός είναι μακρόστενος, κίτρινου χρώματος εξωτερικά, με ευχάριστο άρωμα και μαλακό φλοιό ο οποίος μπορεί να αφαιρεθεί με ευκολία. Το εσωτερικό χρώμα του είναι υπόλευκο και εκτός από γευστικός είναι και ιδιαίτερα εύπεπτος (η άγουρη μπανάνα όμως παράγει πολλά αέρια). Το μήκος του μπορεί να φτάσει τα 20-25 εκατοστά και διάμετρο τα 4-5 εκατοστά. Όσο είναι άγουρη η μπανάνα είναι πράσινη και όταν ωριμάσει, παίρνει το χαρακτηριστικό της κίτρινο χρώμα. Ο φλοιός της μπορεί εύκολα να αποσπαστεί σε λωρίδες. Το φυτό της μπανάνας είναι ψευδόστεμα που αναπτύσσεται έως τα 6 ως 7.6 m (20-25 ft) ύψος. Τα φύλλα είναι διευθετημένα σπειροειδώς και είναι δυνατόν να αποκτήσουν 2.7 m (9 ft) μήκος και 60 cm (2 ft) πλάτος.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4jVrE-ofI/AAAAAAAANAc/CgG0xwYDdIc/s1600-h/Banana.arp.750pix.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 286px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4jVrE-ofI/AAAAAAAANAc/CgG0xwYDdIc/s400/Banana.arp.750pix.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385781059629523442" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Είδη</span><br /><br />Υπάρχουν πολλά είδη ποικιλιών μπανάνας, πολλά από τα οποία θα εξέπλητταν τους δυτικοευρωπαίους καταναλωτές που είναι συνηθισμένοι στην πανταχού παρούσα ποικιλία επιδόρπιου Cavendish που βρίσκονται στα σουπερμάρκετ. Άλλες περιλαμβάνουν τις κόκκινες Κουβανέζικες (ή Κολοράντο) οι οποίες προέρχονται από τον Ισημερινό και έχουν καφετί-κόκκινο δέρμα, Λακτάταν από τις Φιλιππίνες οι οποίες είναι πολύ αρωματικές, και Μανζάνο και Μπούρο που έχουν ελαφριές γεύσεις μήλου και λεμονιού, αντίστοιχα. Άλλες εξωτικές ποικιλίες δεν καταναλώνονται γενικά τοπικά, επειδή δεν αποθηκεύονται σωστά ή βλάπτεται εύκολα η φλούδα τους. Οι μπανανιές που φυτρώνουν στην Ελλάδα, κυρίως στη Μεσσηνία και την Κρήτη παράγουν ιδιαίτερα εύγεστες και αρωματικές μπανάνες, οι οποίες όμως είναι πολύ μικρές σε σχέση με αυτές που παράγονται σε θερμότερες χώρες. Φυτευτές μπανάνες (Musa balbisiana), οι πρόγονοι της κοινής εξημερωμένης μπανάνας πωλούνται σε αγορές στην Ινδονησία.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4-24D7bsI/AAAAAAAANEU/qvg8G5GSEfE/s1600-h/1004822-Banana-tree-leaves-after-the-spring-rain-2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4-24D7bsI/AAAAAAAANEU/qvg8G5GSEfE/s400/1004822-Banana-tree-leaves-after-the-spring-rain-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385811316864413378" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χρήσεις</span><br /><br />Τα φύλλα του φυτού είναι μεγάλα, εύκαμπτα και αδιάβροχα. Χρησιμοποιούνται με πολλούς τρόπους, σαν αλεξιβρόχια (ομπρέλες) και για το τύλιγμα της τροφής με σκοπό το μαγείρευμα ή την αποθήκευση.<br /><br />Στην Ινδία ο χυμός που βγαίνει από τον κορμό χρησιμοποιείται ως οικιακό φάρμακο για τη θεραπεία του ίκτερου, ενίοτε με την προσθήκη μελιού.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kMBThzgI/AAAAAAAANA8/Uk6zH74QlB4/s1600-h/800px-Bannana2500px.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 268px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kMBThzgI/AAAAAAAANA8/Uk6zH74QlB4/s400/800px-Bannana2500px.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385781993309064706" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι περιέχει</span><br /><br />Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της μπανάνας είναι η υψηλή περιεκτικότητά της σε κάλιο, απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία των μυών και του νευρικού μας συστήματος αλλά και μοναδικό για την καταπολέμηση της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Παράλληλα η μπανάνα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, πολύτιμες βιταμίνες όπως Α, Β, C και D, ασβέστιο και φώσφορο. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια μάλιστα, η μπανάνα ενδέχεται να προφυλάσσει και από τη λευχαιμία, αφού έρευνα έδειξε ότι τα παιδιά που μέχρι τα δύο τους χρόνια καταναλώνουν μπανάνες 4-6 φορές την εβδομάδα έχουν λιγότερες πιθανότητες να προσβληθούν από αυτήν.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4umdWHqDI/AAAAAAAANC8/NzEIkCu5xjg/s1600-h/620px-Health_benefits_of_bananas.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 386px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4umdWHqDI/AAAAAAAANC8/NzEIkCu5xjg/s400/620px-Health_benefits_of_bananas.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385793442629003314" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Banana, raw, edible parts</span><br />Nutritional value per 100 g (3.5 oz)<br /><br />Energy 90 kcal 370 kJ<br />Carbohydrates 22.84 g<br />- Sugars 12.23 g<br />- Dietary fiber 2.6 g<br />Fat 0.33 g<br />Protein 1.09 g<br />Vitamin A equiv. 3 μg 0%<br />Thiamine (Vit. B1) 0.031 mg 2%<br />Riboflavin (Vit. B2) 0.073 mg 5%<br />Niacin (Vit. B3) 0.665 mg 4%<br />Pantothenic acid (B5) 0.334 mg 7%<br />Vitamin B6 0.367 mg 28%<br />Folate (Vit. B9) 20 μg 5%<br />Vitamin C 8.7 mg 15%<br />Calcium 5 mg 1%<br />Iron 0.26 mg 2%<br />Magnesium 27 mg 7%<br />Phosphorus 22 mg 3%<br />Potassium 358 mg 8%<br />Zinc 0.15 mg 1%<br /><br />One banana is 100–150 g.<br />Percentages are relative to US<br />recommendations for adults.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kbmijn1I/AAAAAAAANBM/lF1hVLDA4z4/s1600-h/Banana+Buttermilk+Pancakes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4kbmijn1I/AAAAAAAANBM/lF1hVLDA4z4/s400/Banana+Buttermilk+Pancakes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385782261002248018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4ki8rZgLI/AAAAAAAANBU/E_eHUaB-7uI/s1600-h/banana-waffle-ck-1054874-l.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr4ki8rZgLI/AAAAAAAANBU/E_eHUaB-7uI/s400/banana-waffle-ck-1054874-l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385782387203997874" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στην κουζίνα</span><br /><br />Την μπανάνα την απολαμβάνουμε συνήθως ωμή αλλά και τηγανητή, ψητή ή αποξηραμένη, ενώ συχνά «συμμετέχει» στη δημιουργία γλυκών, κέικ, παγωτών, μιλκ σέικ κ.λπ. αλλά και ψωμιού.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">3 πράγματα που πρέπει να ξέρετε</span><br /><br />• Η μπανάνα επιδρά στο νευρικό μας σύστημα χαρίζοντάς μας καλύτερη διάθεση.<br />• Ενισχύει τη μνήμη και βοηθά στην αφομοίωση των γνώσεων.<br />• Ανακουφίζει από τις καούρες.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr5BR-E-AII/AAAAAAAANFM/vX4JOFnqjRc/s1600-h/489px-Banana.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 327px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr5BR-E-AII/AAAAAAAANFM/vX4JOFnqjRc/s400/489px-Banana.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385813981359112322" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μπανάνα: το πιο παρεξηγημένο φρούτο</span><br /><br />Το όνομα της μπανάνας προέρχεται από την αραβική λέξη banan, που σημαίνει δάκτυλο. Ευδοκιμεί κυρίως σε τροπικό κλίμα, ενώ η συλλογή της γίνεται ενώ έχει ακόμα χρώμα πράσινο καθώς το φρούτο συνεχίζει να ωριμάζει πολύ γρήγορα μετά την κοπή του. Πρωτοεμφανίστηκε στην περιοχή της Μαλαισίας και ο Μέγας Αλέξανδρος έφερε το φρούτο στην Ευρώπη. Στην Αμερική ξεκίνησε να καταναλώνεται ευρέως μόλις το 19ο αιώνα. Είναι πιθανώς το δημοφιλέστερο φρούτο παγκοσμίως και ο μέσος Αμερικάνος καταναλώνει 2 φορές περισσότερες μπανάνες σε σχέση με το μέσο Ευρωπαίο.<br /><br />Η μπανάνα λόγω της υψηλής περιεκτικότητας της σε υδατάνθρακες και της υψηλής θερμιδικής της αξίας (90-130 kcal) σε σχέση με τα υπόλοιπα φρούτα αποφεύγεται από τους καταναλωτές, ειδικά σε περιόδους δίαιτας. Ωστόσο, η μπανάνα είναι εξαιρετική πηγή πολλών βιταμινών και άλλων θρεπτικών συστατικών, ενώ η γλυκιά της γεύση και ο κορεσμός που προκαλεί λόγω των φυτικών ινών την καθιστούν ένα ποιοτικό σνακ σε σχέση με οποιοδήποτε επεξεργασμένο τρόφιμο ή γλύκισμα.<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, η μπανάνα είναι πολύ καλή πηγή Βιταμίνης C, καλίου και φυτικών ινών. Η βιταμίνη C που περιέχεται στη μπανάνα, ενισχύει την αντιοξειδωτική άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού και προστατεύει από ασθένειες. Επιπλέον, η βιταμίνη C είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για τη σύνθεση του συνδετικού ιστού, την απορρόφηση του σιδήρου και τη σύνθεση κυττάρων του αίματος.<br /><br />Η περιεκτικότητα της μπανάνας σε Κάλιο είναι ιδιαίτερα υψηλή σε σχέση με άλλα φρούτα και τρόφιμα. Το Κάλιο είναι ένας ηλεκτρολύτης που παίζει σπουδαίο ρόλο στην πρωτεϊνοσύνθεση και τη διατήρηση και ανάπτυξη της μυικής μάζας, καθώς το κάλιο ρυθμίζει τα νευρικά ερεθίσματα για τη μυική συστολή. Μια δίαιτα πλούσια σε Κάλιο έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για την εμφάνιση αρτηριακής υπέρτασης, καθώς βοηθά στην απομάκρυνση της περίσσειας Νατρίου.<br /><br />Επιπλέον, η μπανάνα, μέσω της υψηλής συγκέντρωσης σε φυτικές ίνες βοηθά ιδιαιτέρως στην καλή γαστρεντερική λειτουργία και στη σωστή πέψη, ενώ προκαλεί κορεσμό όταν συμπεριλαμβάνεται σε κάποιο γεύμα. Υψηλή πρόσληψη φυτικών ινών έχει φανεί από επιστημονικές μελέτες να προσφυλάσσει τον ανθρώπινο οργανισμό από εμφάνιση υπερπλασιών της γαστρεντερικής οδού, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη συντήρηση ενός υγιούς βάρους.<br /><br />Η μπανάνα εκτός από τις φυτικές ίνες περιέχει 3 σάκχαρα, τη σουκρόζη, τη φρουκτόζη και τη γλυκόζη, τα οποία μεταβολίζονται πολύ γρήγορα παρέχοντας άμεση πηγή ενέργειας στον οργανισμό αυξάνοντας τη συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα. Στη μπανάνα βρίσκονται επίσης σημαντικές ποσότητες βιταμίνης B6 που συμμετέχει στη σύνθεση των αντισωμάτων του ανοσοποιητικού μας συστήματος, στη σύνθεση των ερυθροκυττάρων, στον πρωτεϊνικό μεταβολισμό και στην καλή λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.<br /><br />Επιπρόσθετα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στη μπανάνα σε μικρότερες ποσότητες είναι η βιταμίνη Α, η ριβοφλαβίνη, η νιασίνη, η θειαμίνη, ο σίδηρος, ο χαλκός, ο ψευδάργυρος, το παντοθενικό οξύ, ο φώσφορος, το ασβέστιο και το μαγνήσιο.<br /><br />Τέλος, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι η μπανάνα δεν περιέχει νάτριο, ενώ έχει ίχνη λίπους και χοληστερόλης.<br /><br />Συμπερασματικά, η μπανάνα αποτελεί μια καλή πηγή ενδιαμέσου σνακ, πλούσιο σε φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφαιρείται από ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής. Η θερμιδική της αξία απλά την καθιστά ένα φρούτο που καλό είναι να μην καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες.<br />Wiki<br /></span><span style="font-size:130%;">myworld.gr<br /></span><span style="font-size:130%;">iatronet.gr<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9SALavPnI/AAAAAAAANJs/PJDg7n7f7SQ/s1600-h/Mixed+berries+and+banana.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9SALavPnI/AAAAAAAANJs/PJDg7n7f7SQ/s400/Mixed+berries+and+banana.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386113842376818290" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9VPPTGDBI/AAAAAAAANJ8/0yguwtiUVL4/s1600-h/barquitos-a-la-mar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 264px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9VPPTGDBI/AAAAAAAANJ8/0yguwtiUVL4/s400/barquitos-a-la-mar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386117399651421202" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9XJsnTuTI/AAAAAAAANKE/Rqb83thNwoU/s1600-h/800px-Mozambique019.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4Ch_01hMrc8/Sr9XJsnTuTI/AAAAAAAANKE/Rqb83thNwoU/s400/800px-Mozambique019.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386119503464872242" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">«Οι έμποροι λιανικής έχουν τον έλεγχο»</span><br /><br />Σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν καταναλώνονται τόσες μπανάνες όσο στη Γερμανία. Στις χώρες προέλευσης όμως, όπως τον Ισημερινό, οι άνθρωποι εργάζονται συνήθως υπό απάνθρωπες συνθήκες για μισθούς πείνας. Ποιος όμως έχει την ευθύνη για την κατάσταση αυτή; «Παλαιότερα κατηγορούσαμε τους προμηθευτές, σήμερα γνωρίζουμε ότι και οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ φέρουν και αυτές ευθύνη», λέει η Μαρίτα Βίγκερτάλε, από το γερμανικό παράρτημα της ανθρωπιστικής οργάνωσης Oxfam, η οποία δημοσίευσε πρόσφατα έρευνα για το ζήτημα: «Τα συνδικάτα λένε σήμερα ότι οι έμποροι λιανικής παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από ότι παλαιότερα. Δεν είναι μόνον οι μεγάλες επιχειρήσεις που εισάγουν, οι προμηθευτές ή οι πολυεθνικές. Σήμερα τον έλεγχο τον έχουν ουσιαστικά οι έμποροι λιανικής, αυτοί υπαγορεύουν τους κανόνες του παιχνιδιού».<br /><br />Οι αλυσίδες REWE, Edeka, Aldi, Lidl και Plus κυριαρχούν στην γερμανική αγορά. Όσο μεγαλύτερες οι αγορές τους, τόσο μεγαλύτερη η επιρροή που έχουν στους προμηθευτές, σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξε η Oxfam. Το λιανικό εμπόριο ασκεί πιέσεις στους προμηθευτές, πολλές φορές με αθέμιτα μέσα. Σε αυτά συγκαταλέγονται τα ποσά που συχνά καταβάλουν οι προμηθευτές για ένα να ανοίξει η αλυσίδα ένα καινούριο κατάστημα: «Συχνά οι προμηθευτές πληρώνονται μετά από 30 μέρες αφότου παραδώσουν τα εμπορεύματά τους. Και αυτό δεν δικαιολογείται στις αγορές των οπωροκηπευτικών». Το σκληρό ανταγωνισμό όμως δεν τον βιώνουν μόνον οι προμηθευτές: «Είναι ένας κύκλος που οδηγεί σε χαμηλότερες τιμές και σε χειρότερες συνθήκες εργασίας στην αρχή αυτού του κύκλου».<br /><br /><span style="font-weight: bold;">12ωρο για 0,75 € ωρομίσθιο</span><br /><br />Όπως αναφέρει η Oxfam στις φάρμες καλλιέργειας ανανά στην Κόστα Ρίκα οι άνθρωποι εργάζονται συνήθως 12 ώρες την ημέρα με μόλις 75 λεπτά ωρομίσθιο. <span style="font-weight: bold;">Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία στις μπανανοφυτίες του Ισημερινού εργάζονται περισσότερα από 30 χιλιάδες παιδιά. Την ίδια ώρα οι προμηθευτές εμποδίζουν με τον τρόπο τους τη δημιουργία συνδικάτων. Επίσης χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα που έχουν απαγορευθεί στην Ευρώπη καθώς είναι βλαβερά για την ανθρώπινη υγεία</span>.<br /><br />Κατά την δημοσιοποίηση της σχετικής έκθεσης η διεθνής ανθρωπιστική οργάνωση Oxfam κάλεσε τη γερμανική επιτροπή ανταγωνισμού να βάλει στο μικροσκόπιο τις πρακτικές των μεγάλων γερμανικών σούπερ μάρκετ. Η οργάνωση καλεί παράλληλα τους πολίτες να επανεξετάσουν την καταναλωτική τους συμπεριφορά και να αγοράζουν βιολογικά προϊόντα και προϊόντα fair trade.<br /><br />Κώστας Συμεωνίδης<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν,<br />μετά σε πολεμούν και μετά νικάς.</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" > First they ignore you, then they laugh at you,<br />then they fight you, then you win.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >Μαχάτμα Γκάντι</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;">Παρά τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της προηγούμενης δεκαετίας, 300 εκατ. άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ινδία. Το αν θα επιταχυνθούν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, στην κατεύθυνση που ζητούν οι επικεφαλής των μεγάλων επιχειρήσεων, μένει να αποδειχθεί στο μέλλον.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">«Slumdog Millionaire»</span>, η ταινία που γύρισε στις φτωχογειτονιές της Βομβάης ο Βρετανός σκηνοθέτης Ντάνι Μπόιλ και θριάμβευσε στα φετινά Οσκαρ. Πήρε οκτώ από τα δέκα για τα οποία ήταν υποψήφια.<br /><br />Το φιλμ, επικεντρωμένο στη ζωή του Τζαμάλ, ενός νεαρού Ινδού που γίνεται πλούσιος ύστερα από τη συμμετοχή του στην ινδική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;» έχει προκαλέσει παγκοσμίως τις πιο ετερόκλητες αντιδράσεις. Οι περισσότερο αρνητικές προέρχονται από τους κατοίκους του Νταραβί, οι οποίοι και βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν για τον τρόπο με τον οποίο ο σκηνοθέτης δείχνει τη φτώχεια και τη διαφθορά στις γειτονιές τους. Στα πλακάτ των διαδηλωτών μπορούσες να διαβάσεις συνθήματα όπως το ειρωνικό «Φτώχεια για πούλημα» και «Μη μας αποκαλείτε σκυλιά».<br /><br />Η λέξη <span style="font-weight: bold;">«Slumdog»</span> στον τίτλο της ταινίας, «βρωμόσκυλο» και κοπρίτης της παραγκούπολης κατά μία έννοια, έχει προκαλέσει κυρίως την οργή στις κοινότητες των Ινδών ανά τον κόσμο. Δεν τη συναντάς μόνο στον τίτλο. «Slumdog» αποκαλούν τον νεαρό Τζαμάλ όσοι αδυνατούν να πιστέψουν πώς ένα παιδί, μεγαλωμένο στους δρόμους και στους σκουπιδότοπους, γνωρίζει τις απαντήσεις του τηλεπαιχνιδιού.<br /><br />Ο Ινδός ακτιβιστής Ταπεσουόρ Βισουακάρμα, επικεφαλής διαδηλώσεων εναντίον της ταινίας στην Ινδία, θεωρεί ότι το να χρησιμοποιείς με οποιονδήποτε τρόπο τη λέξη «σκυλί» για να μιλήσεις για τους ανθρώπους που ζουν στις παραγκουπόλεις συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πιο νηφάλιοι Ινδοί δικαιολογούν την ευθιξία των συμπατριωτών τους, λέγοντας ότι στην ινδική κουλτούρα, και ιδιαιτέρως στα Χίντι, το να αποκαλείς κάποιον σκυλί θωρείται εδώ και αιώνες ύψιστη προσβολή.<br />Οι δημιουργοί της ταινίας υπεραμύνονται της επιλογής τους, λέγοντας ότι ο χαρακτηρισμός «βρωμόσκυλο» δεν χαρακτηρίζει σε καμία περίπτωση όλους τους κατοίκους του Νταραβί, αλλά δε